João 11
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs BKJ
1 Maktum quilhtamacú nac aktum actzu̠ ca̠chiquí̠n huanicán Betania antá xlama María, eé pusca̠t hua̠nti̠ acali̠stá̠n li̠tlahuapú̠xtulh Jesús xalacuán perfumes y na̠ li̠ma̠lacscá̠calh xacchíxit.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Antá xlá lacxtum xca̠ta̠lama xnata̠lán, cha̠tum xuanicán Marta y cha̠tum xta̠lacán kahuasa xuanicán Lázaro. Cumu luu xamigo xuani̠t Jesús a̠má Lázaro, pero chú luu csnu̠nuni̠t xpa̠lacata xtajátat y luu xta̠tatlay.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Uma̠kó̠lh lactzumaján Marta y María tamacá̠nilh tachuhuí̠n Jesús la̠qui̠ chiné nahuanicán: —Quimpu̠chinacán Jesús, miamigo Lázaro luu snu̠n ta̠tatlay.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Acxni̠ Jesús chuná huanikó̠calh eé tachuhuí̠n xlá chiné huá: —Huá xtajátat ni̠ catilákni̠lh; huata Dios ámaj li̠ma̠siyuy hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y lanca xli̠makatlihueke, y aquit Xkahuasa chú camá̠n ca̠li̠ma̠lacahua̠ni̠yá̠n aktum lanca quintascújut hua̠ntu̠ naquila̠li̠lakachixcuhui̠yá̠hu.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesús luu xca̠lakalhamán María, Marta y Lázaro,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 pero acxni̠ huanícalh pi̠ Lázaro xta̠tatlay xlá tamakxtekchicú aktiy quilhtamacú nac a̠má ca̠chiquí̠n antanícu xlama.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Y hasta xli̠tu̠xama chiné ca̠huánilh xdiscípulos: —La̠nchú naaná̠hu nac Judea.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Xlacán tahuánilh; —Ma̠kalhtahuake̠ná, ¿túcu chú luu lakpina antá? Porque luu ni̠naj para maka̠s quilhtamacú a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun judíos hua̠nti̠ antá xalaní̠n xtaamá̠n taliactalamakni̠yá̠n chíhuix.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jesús chiné ca̠huánilh: —¿Lácu pi̠ ni̠ catzi̠yá̠tit pi̠ aktum quilhtamacú kalhi̠y akcu̠tiy hora? Y hua̠nti̠ talakchokoy nac ca̠cuhuiní ni̠ akchekxnín porque xlá li̠lacahua̠nán a̠má taxkáket hua̠ntu̠ tasiyuy nac ca̠cuhuiní.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Pero a̠má hua̠nti̠ talakchokoy nac ca̠tzi̠sní juerza akchekxnín porque luu ca̠pucsua y tzanka̠niy taxkáket hua̠ntu̠ nali̠lacahua̠nán.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Acali̠stá̠n Jesús chiné ca̠huánilh: —Xa̠huachí a̠má quiamigojcán Lázaro aya lhtatani̠t pero chú aquit nacán ma̠lakahuani̠y.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ama̠ko̠lh discípulos xtalacpuhuán pi̠ ma̠x caj luu lacati̠tum clhtatama Lázaro pus huá xpa̠lacata tali̠huánilh Jesús: —Quimpu̠chinacán, para Lázaro lhtatama pus ma̠x a̠huayu natatla̠nti̠y. Cumu xlacán luu ni̠para taakáta̠ksli hua̠ntu̠ xlá xuaniputún xlacata pi̠ Lázaro aya xni̠ni̠t,
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 — ausente —
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 pus huá xpa̠lacata Jesús luu lacatancs ca̠ma̠lacapu̠tuncuhuí̠nilh, y chiné ca̠huánilh: —Lázaro juerza ni̠ni̠t.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Y aquit luu cli̠pa̠xuhuay xlacata pi̠ ni̠ antá xacuilachá acxni̠ xlá ni̠lh. Luu xli̠ca̠na tla̠n pi̠ chuná qui̠táxtulh la̠qui̠ a̠má hua̠ntu̠ huixinín naucxilhá̠tit naca̠li̠macuaniyá̠n y a̠tzinú la̠n naquila̠ca̠najlaniyá̠hu. Pero la̠nchú tuncán caáhu lakata̠yayá̠hu.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Y cha̠tum xdiscípulo Jesús hua̠nti̠ xuanicán Tomás y xtali̠ma̠pa̠cuhui̠y Gemelo, chiné ca̠huánilh xa̠makapitzí̠n discípulos: —Na̠ cata̠áhu aquinín quima̠kalhtahuake̠nacán la̠qui̠ ma̠squi antá lacxtum cata̠ni̠chá̠hu para chuná naqui̠taxtuy.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 La̠ta nac Jerusalén hasta nac Betania juerza lacatzú xuani̠t ma̠x cumu aktiy kilómetro a̠íta̠t. Pus huá xpa̠lacata luu lhu̠hua judíos xtaani̠t talakata̠yay Marta xa̠hua María la̠qui̠ natama̠koxumixiy porque xni̠ni̠t xta̠Lázarojcán. Acxni̠ Jesús cha̠lh nac Betania aya xle̠ma xliakta̠ti quilhtamacú la̠ta xma̠cnu̠cani̠t Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Acxni̠ huanícalh Marta pi̠ xchima Jesús nac chiqui xlá la̠li̠huán alh pa̠xtoka, pero María antá tamákxtekli nac chiqui.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Acxni̠ lákcha̠lh antanícu xyá Jesús Marta chiné huánilh: —Quimpu̠chinacán, para huix uú huila cahuá, quinta̠lá ni̠ xtíni̠lh.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pero ma̠squi luu chuná, aquit ccatzi̠y pi̠ Dios nama̠xqui̠yá̠n la̠tachá túcu huix nasquiniya.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jesús chiné huánilh: —Minta̠Lázaro nalatama̠paray nac ca̠quilhtamacú.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta chiné kálhti̠lh: —Xli̠ca̠na xlá pi̠ nalatama̠paray, pero acxni̠ natalacastacuanán ni̠n nac ca̠li̠ní̠n acxni̠ nalakchá̠n a̠huatá a̠má quilhtamacú.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Y acxnitiyá Jesús chiné huánilh: —Aquit a̠má hua̠nti̠ ma̠lacastacuani̠nán nac ca̠li̠ní̠n, y na̠ aquit hua̠nti̠ xli̠ca̠na ma̠sta̠y latáma̠t, hua̠nti̠ naquili̠pa̠huán ma̠squi cani̠lh pero aquit nacma̠xqui̠paray xlatáma̠t.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ lamajcú xastacná y para li̠pa̠huán quintachuhuí̠n aquit nacma̠xqui̠y xasa̠sti latáma̠t la̠qui̠ niaj ne̠cxni catíni̠lh. Chi̠nchú huix, ¿pi̠ quinca̠najlaniya hua̠ntu̠ aquit cli̠ta̠chuhui̠nani̠tán? —huánilh Jesús.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Xlá chiné kálhti̠lh: —Quimpu̠chiná, aquit luu xli̠ca̠na cca̠najlay pi̠ huix Cristo Xkahuasa Dios hua̠nti̠ xli̠mínit xuani̠t nac ca̠quilhtamacú la̠qui̠ naquinca̠lakma̠xtuyá̠n.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Acxni̠ chuná huaniko̠lh, Marta la̠li̠huán alh tasaniy xta̠María y chiné tze̠k huánilh: —Acu luu chilh Quimpu̠chinacán Jesús, mat calakpi porque ta̠chuhui̠namputuná̠n.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Acxni̠ chuná kaxmatko̠lh hua̠ntu̠ huanícalh, María la̠li̠huán tá̠yalh y lákalh Jesús,
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 porque Jesús nia̠ xtanu̠ya̠chá nac ca̠chiquí̠n, huata xlá antacú xlaya antanícu xta̠tanoklhni̠tanchá Marta.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Y a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtamini̠t talakata̠yay la̠qui̠ natama̠koxumixiy, acxni̠ taúcxilhli pi̠ María huákaj tá̠yalh y táxtulh, xlacán la̠li̠huán tasta̠lánilh porque talacpúhua pi̠ ma̠x caj xámaj tasay antaní xma̠cnu̠cani̠t xta̠lá.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Acxni̠ cha̠lh María antaní xyá Jesús, xlá lakatatzokóstalh nac xtantú̠n y chiné huánilh: —Quimpu̠chinacán, para huix uú huila cahuá quinta̠lá ni̠ xtíni̠lh.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Acxni̠ Jesús úcxilhli pi̠ tzúculh tasay María xa̠hua a̠ma̠ko̠lh lactali̠pa̠hu judíos hua̠nti̠ xtalakmini̠t, xlá luu snu̠n li̠púhua hasta nac xnacú.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Acali̠stá̠n chiné ca̠kalhásquilh: —¿Nícu chi̠nchú ma̠cnu̠ni̠tátit minta̠lacán? Xlacán chiné takálhti̠lh: —Quimpu̠chinacán, catat la̠qui̠ nacca̠ma̠siyuniyá̠n antanícu cma̠cnu̠ni̠táhu.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesús ta̠chá̠ncalh antanícu xma̠cnu̠cani̠t, y antá tzúculh laktasay Lázaro.
35 Jesus chorou.
36 Makapitzí̠n judíos hua̠nti̠ antá xtalayá̠nalh chiné tzúculh tahuán: —Luu xli̠ca̠na xpa̠xqui̠y xamigo huá li̠laktasay.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pero makapitzí̠n chiné xtahuamparay: —Huá eé chixcú hua̠nti̠ tima̠lacatlá̠nti̠lh cha̠tum lakaxo̠ko, ¿lácu pi̠ ni̠lay chú xtitláhualh aktum lanca xtascújut la̠qui̠ ni̠ xtíni̠lh Lázaro?
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Antaní xma̠cnu̠cani̠t Lázaro caj xlacahuaxcani̠t talhpá̠n y antá xli̠lakatalacani̠t lanca chíhuix. Cumu la̠tiyá Jesús snu̠n xli̠puhuama antá xlá talacatzúhui̠lh,
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 y chiné ca̠huánilh hua̠nti̠ xtalayá̠nalh: —Cama̠take̠nú̠tit tamá chíhuix hua̠ntu̠ li̠lakatalacani̠t. —Quimpu̠chinacán, ma̠x a̠huayu aya quincalama porque aya ta̠ti̠mayá la̠ta tíni̠lh —huánilh Marta.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Pero Jesús huánilh: —¿Lácu pi̠ niaj pa̠staca pi̠ cuanín, para xli̠ca̠na quili̠pa̠huana, pus pímpa̠t ucxilha xli̠makatlihueke Dios?
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Huata niaj tícu ma̠aklhú̠hui̠lh, y ma̠take̠nú̠calh a̠má chíhuix. Jesús láca̠lh nac akapú̠n y chiné kalhtahuakánilh Dios: —Papá Dios, cpa̠xcatcatzi̠niyá̠n pi̠ huix kaxpatni̠ta quintachuhuí̠n.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Aquit ccatzi̠y pi̠ ankalhi̠ná quinkaxpatniya y tlahuaya hua̠ntu̠ cli̠maksquiná̠n, pero huá xpa̠lacata cli̠kalhtahuakanimá̠n la̠qui̠ u̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ uú tayá̠nalh natakaxmata y nataca̠najlay pi̠ xli̠ca̠na huix quimacatani̠ta.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Acxni̠ chuná huanko̠lh eé tachuhuí̠n, palha chiné quilhánilh a̠má ni̠n: —¡Lázaro, cataxtuchita antaní tanú̠pa̠t!
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Amá ni̠n taxtuchi, chunatiyá la̠ta tima̠cnú̠calh li̠huana̠ li̠tamaksnattama̠ni̠t lacpi̠tzu̠ lháka̠t la̠ta nac xmacaní̠n hasta nac xtantú̠n, chu nac xlacán na̠ xtalakatlapani̠t. Jesús chiné ca̠huánilh: —La̠li̠huán caxcúttit la̠qui̠ tla̠n natla̠huán.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Ama̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtaani̠t talakapaxia̠lhnán María lhu̠hua hua̠nti̠ taca̠najlánilh acxni̠ xlacán taúcxilhli la̠ ma̠lacastacuáni̠lh Lázaro nac ca̠li̠ní̠n.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero makapitzí̠n hua̠nti̠ taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t la̠li̠huán talákalh fariseos y tahuánilh la̠ta túcua xtlahuani̠t Jesús.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Xli̠hua̠k fariseos chu xanapuxcun cura tala̠má̠stokli y tzúculh tali̠chuhui̠nán túcu natatlahuay Jesús y tzúculh tahuán: —¿Túcu natlahuayá̠hu? Porque tamá chixcú luu lhu̠hua laclanca tascújut tlahuama.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Para aquinín ni̠túcu nahuaná̠hu y chunatiyá namakxteká̠hu calatama̠ke̠lh a̠tzinú luu lhu̠hua cristianos natali̠pa̠huán, y a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n romanos natamín la̠qui̠ naquinca̠lakponkaniyá̠n lanca quimpu̠siculancán y nama̠sputu̠nancán nac quimpu̠latama̠ncán porque xlacán natalacpuhuá̠n pi̠ caj ca̠ta̠la̠lacatahuacama̠náhu.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Amá ca̠ta huá xma̠peksi̠nán Caifás porque huá xapuxcu cura xuani̠t. Huata xlá chiné ca̠huánilh: —Huixinín ni̠túcu catzi̠yá̠tit,
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 y ni̠para tzinú akata̠ksá̠tit pi̠ xali̠huaca tla̠n cani̠lh eé caj cha̠tum chixcú y ni̠ xli̠pu̠tum cristianos xala eé ca̠chiquí̠n catani̠ko̠lh.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Pero Caifás ni̠ huá sacstu xtalacapa̠stacni ma̠squi chuná chuhuí̠nalh, porque cumu huá xapuxcu cura xuani̠t a̠má ca̠ta, huata huá xtalacapa̠stacni Dios chuhuí̠nalh xlacata pi̠ Jesús xamá̠calh makni̠cán la̠qui̠ chuná naca̠lakma̠xtuy judíos hua̠nti̠ antá xtalamá̠nalh.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Y na̠chuna li̠túm catzi̠yá̠hu pi̠ ni̠ caj xpa̠lacata eé xca̠chiqui̠ncán judíos xámaj ni̠y, huata na̠ huá xpa̠lacatacán xli̠hua̠k xcamaná̠n Dios hua̠nti̠ luu xaaktzanká̠n talamá̠nalh la̠qui̠ lacxtum naca̠lakma̠xtuy.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Hasta acxnitiyá a̠má quilhtamacú a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun judíos luu lacxtum tali̠cátzi̠lh y tzúculh talacputzay lácu natatlahuay la̠qui̠ natamakni̠y Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Huata xlá tatampú̠xtulh nac xapu̠latama̠n Judea y alh lacatzú nac desierto nac aktum actzu̠ ca̠chiquí̠n huanicán Efraín y antá xca̠ta̠lama̠chá xdiscípulos, y niaj luu xca̠tasiyuniy antaní pu̠tum tayá̠nalh judíos.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Niaj maka̠s aya xtalacatzuhui̠ma xpa̠xcuajcán judíos huanicán taakspuntza̠lí̠n, y luu lhu̠hua cristianos xtaamá̠nalh nac Jerusalén la̠qui̠ natama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xtali̠smani̠ni̠t; y makapitzí̠n luu lacapala xtacha̠mputún li̠huán nia̠ xlakchá̠n pa̠xcua la̠qui̠ naca̠palhmakanicán la̠ta túcua xca̠pasani̠t xala ca̠quilhtamacú.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ama̠ko̠lh fariseos chu xanapuxcun cura xtali̠ma̠peksi̠nani̠t, pi̠ para tícu xcatzi̠y nícu huí Jesús cama̠laksíyulh la̠qui̠ xlacán tla̠n natachipay y natatamacnu̠y nac pu̠la̠chi̠n. Lhu̠hua hua̠nti̠ xtalacaputzamá̠nalh Jesús acxni̠ antá xtahuilá̠nalh nac lanca pu̠siculan y cha̠tunu cha̠tunu xtala̠kalhasquín: —¿Lácu huixinín lacpuhuaná̠tit, namin cahuá Jesús nac pa̠xcua, o ni̠ catímilh?
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.