João 11
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARA
1 Maktum quilhtamacú nac aktum actzu̠ ca̠chiquí̠n huanicán Betania antá xlama María, eé pusca̠t hua̠nti̠ acali̠stá̠n li̠tlahuapú̠xtulh Jesús xalacuán perfumes y na̠ li̠ma̠lacscá̠calh xacchíxit.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Antá xlá lacxtum xca̠ta̠lama xnata̠lán, cha̠tum xuanicán Marta y cha̠tum xta̠lacán kahuasa xuanicán Lázaro. Cumu luu xamigo xuani̠t Jesús a̠má Lázaro, pero chú luu csnu̠nuni̠t xpa̠lacata xtajátat y luu xta̠tatlay.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Uma̠kó̠lh lactzumaján Marta y María tamacá̠nilh tachuhuí̠n Jesús la̠qui̠ chiné nahuanicán: —Quimpu̠chinacán Jesús, miamigo Lázaro luu snu̠n ta̠tatlay.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Acxni̠ Jesús chuná huanikó̠calh eé tachuhuí̠n xlá chiné huá: —Huá xtajátat ni̠ catilákni̠lh; huata Dios ámaj li̠ma̠siyuy hua̠ntu̠ xlá kalhi̠y lanca xli̠makatlihueke, y aquit Xkahuasa chú camá̠n ca̠li̠ma̠lacahua̠ni̠yá̠n aktum lanca quintascújut hua̠ntu̠ naquila̠li̠lakachixcuhui̠yá̠hu.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jesús luu xca̠lakalhamán María, Marta y Lázaro,
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 pero acxni̠ huanícalh pi̠ Lázaro xta̠tatlay xlá tamakxtekchicú aktiy quilhtamacú nac a̠má ca̠chiquí̠n antanícu xlama.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Y hasta xli̠tu̠xama chiné ca̠huánilh xdiscípulos: —La̠nchú naaná̠hu nac Judea.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Xlacán tahuánilh; —Ma̠kalhtahuake̠ná, ¿túcu chú luu lakpina antá? Porque luu ni̠naj para maka̠s quilhtamacú a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun judíos hua̠nti̠ antá xalaní̠n xtaamá̠n taliactalamakni̠yá̠n chíhuix.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesús chiné ca̠huánilh: —¿Lácu pi̠ ni̠ catzi̠yá̠tit pi̠ aktum quilhtamacú kalhi̠y akcu̠tiy hora? Y hua̠nti̠ talakchokoy nac ca̠cuhuiní ni̠ akchekxnín porque xlá li̠lacahua̠nán a̠má taxkáket hua̠ntu̠ tasiyuy nac ca̠cuhuiní.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pero a̠má hua̠nti̠ talakchokoy nac ca̠tzi̠sní juerza akchekxnín porque luu ca̠pucsua y tzanka̠niy taxkáket hua̠ntu̠ nali̠lacahua̠nán.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Acali̠stá̠n Jesús chiné ca̠huánilh: —Xa̠huachí a̠má quiamigojcán Lázaro aya lhtatani̠t pero chú aquit nacán ma̠lakahuani̠y.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Ama̠ko̠lh discípulos xtalacpuhuán pi̠ ma̠x caj luu lacati̠tum clhtatama Lázaro pus huá xpa̠lacata tali̠huánilh Jesús: —Quimpu̠chinacán, para Lázaro lhtatama pus ma̠x a̠huayu natatla̠nti̠y. Cumu xlacán luu ni̠para taakáta̠ksli hua̠ntu̠ xlá xuaniputún xlacata pi̠ Lázaro aya xni̠ni̠t,
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 pus huá xpa̠lacata Jesús luu lacatancs ca̠ma̠lacapu̠tuncuhuí̠nilh, y chiné ca̠huánilh: —Lázaro juerza ni̠ni̠t.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Y aquit luu cli̠pa̠xuhuay xlacata pi̠ ni̠ antá xacuilachá acxni̠ xlá ni̠lh. Luu xli̠ca̠na tla̠n pi̠ chuná qui̠táxtulh la̠qui̠ a̠má hua̠ntu̠ huixinín naucxilhá̠tit naca̠li̠macuaniyá̠n y a̠tzinú la̠n naquila̠ca̠najlaniyá̠hu. Pero la̠nchú tuncán caáhu lakata̠yayá̠hu.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Y cha̠tum xdiscípulo Jesús hua̠nti̠ xuanicán Tomás y xtali̠ma̠pa̠cuhui̠y Gemelo, chiné ca̠huánilh xa̠makapitzí̠n discípulos: —Na̠ cata̠áhu aquinín quima̠kalhtahuake̠nacán la̠qui̠ ma̠squi antá lacxtum cata̠ni̠chá̠hu para chuná naqui̠taxtuy.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 La̠ta nac Jerusalén hasta nac Betania juerza lacatzú xuani̠t ma̠x cumu aktiy kilómetro a̠íta̠t. Pus huá xpa̠lacata luu lhu̠hua judíos xtaani̠t talakata̠yay Marta xa̠hua María la̠qui̠ natama̠koxumixiy porque xni̠ni̠t xta̠Lázarojcán. Acxni̠ Jesús cha̠lh nac Betania aya xle̠ma xliakta̠ti quilhtamacú la̠ta xma̠cnu̠cani̠t Lázaro.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Acxni̠ huanícalh Marta pi̠ xchima Jesús nac chiqui xlá la̠li̠huán alh pa̠xtoka, pero María antá tamákxtekli nac chiqui.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Acxni̠ lákcha̠lh antanícu xyá Jesús Marta chiné huánilh: —Quimpu̠chinacán, para huix uú huila cahuá, quinta̠lá ni̠ xtíni̠lh.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Pero ma̠squi luu chuná, aquit ccatzi̠y pi̠ Dios nama̠xqui̠yá̠n la̠tachá túcu huix nasquiniya.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesús chiné huánilh: —Minta̠Lázaro nalatama̠paray nac ca̠quilhtamacú.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta chiné kálhti̠lh: —Xli̠ca̠na xlá pi̠ nalatama̠paray, pero acxni̠ natalacastacuanán ni̠n nac ca̠li̠ní̠n acxni̠ nalakchá̠n a̠huatá a̠má quilhtamacú.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Y acxnitiyá Jesús chiné huánilh: —Aquit a̠má hua̠nti̠ ma̠lacastacuani̠nán nac ca̠li̠ní̠n, y na̠ aquit hua̠nti̠ xli̠ca̠na ma̠sta̠y latáma̠t, hua̠nti̠ naquili̠pa̠huán ma̠squi cani̠lh pero aquit nacma̠xqui̠paray xlatáma̠t.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ lamajcú xastacná y para li̠pa̠huán quintachuhuí̠n aquit nacma̠xqui̠y xasa̠sti latáma̠t la̠qui̠ niaj ne̠cxni catíni̠lh. Chi̠nchú huix, ¿pi̠ quinca̠najlaniya hua̠ntu̠ aquit cli̠ta̠chuhui̠nani̠tán? —huánilh Jesús.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Xlá chiné kálhti̠lh: —Quimpu̠chiná, aquit luu xli̠ca̠na cca̠najlay pi̠ huix Cristo Xkahuasa Dios hua̠nti̠ xli̠mínit xuani̠t nac ca̠quilhtamacú la̠qui̠ naquinca̠lakma̠xtuyá̠n.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Acxni̠ chuná huaniko̠lh, Marta la̠li̠huán alh tasaniy xta̠María y chiné tze̠k huánilh: —Acu luu chilh Quimpu̠chinacán Jesús, mat calakpi porque ta̠chuhui̠namputuná̠n.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Acxni̠ chuná kaxmatko̠lh hua̠ntu̠ huanícalh, María la̠li̠huán tá̠yalh y lákalh Jesús,
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 porque Jesús nia̠ xtanu̠ya̠chá nac ca̠chiquí̠n, huata xlá antacú xlaya antanícu xta̠tanoklhni̠tanchá Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Y a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtamini̠t talakata̠yay la̠qui̠ natama̠koxumixiy, acxni̠ taúcxilhli pi̠ María huákaj tá̠yalh y táxtulh, xlacán la̠li̠huán tasta̠lánilh porque talacpúhua pi̠ ma̠x caj xámaj tasay antaní xma̠cnu̠cani̠t xta̠lá.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Acxni̠ cha̠lh María antaní xyá Jesús, xlá lakatatzokóstalh nac xtantú̠n y chiné huánilh: —Quimpu̠chinacán, para huix uú huila cahuá quinta̠lá ni̠ xtíni̠lh.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Acxni̠ Jesús úcxilhli pi̠ tzúculh tasay María xa̠hua a̠ma̠ko̠lh lactali̠pa̠hu judíos hua̠nti̠ xtalakmini̠t, xlá luu snu̠n li̠púhua hasta nac xnacú.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Acali̠stá̠n chiné ca̠kalhásquilh: —¿Nícu chi̠nchú ma̠cnu̠ni̠tátit minta̠lacán? Xlacán chiné takálhti̠lh: —Quimpu̠chinacán, catat la̠qui̠ nacca̠ma̠siyuniyá̠n antanícu cma̠cnu̠ni̠táhu.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Jesús ta̠chá̠ncalh antanícu xma̠cnu̠cani̠t, y antá tzúculh laktasay Lázaro.
35 Jesus chorou.
36 Makapitzí̠n judíos hua̠nti̠ antá xtalayá̠nalh chiné tzúculh tahuán: —Luu xli̠ca̠na xpa̠xqui̠y xamigo huá li̠laktasay.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Pero makapitzí̠n chiné xtahuamparay: —Huá eé chixcú hua̠nti̠ tima̠lacatlá̠nti̠lh cha̠tum lakaxo̠ko, ¿lácu pi̠ ni̠lay chú xtitláhualh aktum lanca xtascújut la̠qui̠ ni̠ xtíni̠lh Lázaro?
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Antaní xma̠cnu̠cani̠t Lázaro caj xlacahuaxcani̠t talhpá̠n y antá xli̠lakatalacani̠t lanca chíhuix. Cumu la̠tiyá Jesús snu̠n xli̠puhuama antá xlá talacatzúhui̠lh,
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 y chiné ca̠huánilh hua̠nti̠ xtalayá̠nalh: —Cama̠take̠nú̠tit tamá chíhuix hua̠ntu̠ li̠lakatalacani̠t. —Quimpu̠chinacán, ma̠x a̠huayu aya quincalama porque aya ta̠ti̠mayá la̠ta tíni̠lh —huánilh Marta.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Pero Jesús huánilh: —¿Lácu pi̠ niaj pa̠staca pi̠ cuanín, para xli̠ca̠na quili̠pa̠huana, pus pímpa̠t ucxilha xli̠makatlihueke Dios?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Huata niaj tícu ma̠aklhú̠hui̠lh, y ma̠take̠nú̠calh a̠má chíhuix. Jesús láca̠lh nac akapú̠n y chiné kalhtahuakánilh Dios: —Papá Dios, cpa̠xcatcatzi̠niyá̠n pi̠ huix kaxpatni̠ta quintachuhuí̠n.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Aquit ccatzi̠y pi̠ ankalhi̠ná quinkaxpatniya y tlahuaya hua̠ntu̠ cli̠maksquiná̠n, pero huá xpa̠lacata cli̠kalhtahuakanimá̠n la̠qui̠ u̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ uú tayá̠nalh natakaxmata y nataca̠najlay pi̠ xli̠ca̠na huix quimacatani̠ta.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Acxni̠ chuná huanko̠lh eé tachuhuí̠n, palha chiné quilhánilh a̠má ni̠n: —¡Lázaro, cataxtuchita antaní tanú̠pa̠t!
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Amá ni̠n taxtuchi, chunatiyá la̠ta tima̠cnú̠calh li̠huana̠ li̠tamaksnattama̠ni̠t lacpi̠tzu̠ lháka̠t la̠ta nac xmacaní̠n hasta nac xtantú̠n, chu nac xlacán na̠ xtalakatlapani̠t. Jesús chiné ca̠huánilh: —La̠li̠huán caxcúttit la̠qui̠ tla̠n natla̠huán.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Ama̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtaani̠t talakapaxia̠lhnán María lhu̠hua hua̠nti̠ taca̠najlánilh acxni̠ xlacán taúcxilhli la̠ ma̠lacastacuáni̠lh Lázaro nac ca̠li̠ní̠n.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Pero makapitzí̠n hua̠nti̠ taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t la̠li̠huán talákalh fariseos y tahuánilh la̠ta túcua xtlahuani̠t Jesús.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Xli̠hua̠k fariseos chu xanapuxcun cura tala̠má̠stokli y tzúculh tali̠chuhui̠nán túcu natatlahuay Jesús y tzúculh tahuán: —¿Túcu natlahuayá̠hu? Porque tamá chixcú luu lhu̠hua laclanca tascújut tlahuama.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Para aquinín ni̠túcu nahuaná̠hu y chunatiyá namakxteká̠hu calatama̠ke̠lh a̠tzinú luu lhu̠hua cristianos natali̠pa̠huán, y a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n romanos natamín la̠qui̠ naquinca̠lakponkaniyá̠n lanca quimpu̠siculancán y nama̠sputu̠nancán nac quimpu̠latama̠ncán porque xlacán natalacpuhuá̠n pi̠ caj ca̠ta̠la̠lacatahuacama̠náhu.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Amá ca̠ta huá xma̠peksi̠nán Caifás porque huá xapuxcu cura xuani̠t. Huata xlá chiné ca̠huánilh: —Huixinín ni̠túcu catzi̠yá̠tit,
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 y ni̠para tzinú akata̠ksá̠tit pi̠ xali̠huaca tla̠n cani̠lh eé caj cha̠tum chixcú y ni̠ xli̠pu̠tum cristianos xala eé ca̠chiquí̠n catani̠ko̠lh.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Pero Caifás ni̠ huá sacstu xtalacapa̠stacni ma̠squi chuná chuhuí̠nalh, porque cumu huá xapuxcu cura xuani̠t a̠má ca̠ta, huata huá xtalacapa̠stacni Dios chuhuí̠nalh xlacata pi̠ Jesús xamá̠calh makni̠cán la̠qui̠ chuná naca̠lakma̠xtuy judíos hua̠nti̠ antá xtalamá̠nalh.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Y na̠chuna li̠túm catzi̠yá̠hu pi̠ ni̠ caj xpa̠lacata eé xca̠chiqui̠ncán judíos xámaj ni̠y, huata na̠ huá xpa̠lacatacán xli̠hua̠k xcamaná̠n Dios hua̠nti̠ luu xaaktzanká̠n talamá̠nalh la̠qui̠ lacxtum naca̠lakma̠xtuy.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Hasta acxnitiyá a̠má quilhtamacú a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun judíos luu lacxtum tali̠cátzi̠lh y tzúculh talacputzay lácu natatlahuay la̠qui̠ natamakni̠y Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Huata xlá tatampú̠xtulh nac xapu̠latama̠n Judea y alh lacatzú nac desierto nac aktum actzu̠ ca̠chiquí̠n huanicán Efraín y antá xca̠ta̠lama̠chá xdiscípulos, y niaj luu xca̠tasiyuniy antaní pu̠tum tayá̠nalh judíos.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Niaj maka̠s aya xtalacatzuhui̠ma xpa̠xcuajcán judíos huanicán taakspuntza̠lí̠n, y luu lhu̠hua cristianos xtaamá̠nalh nac Jerusalén la̠qui̠ natama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xtali̠smani̠ni̠t; y makapitzí̠n luu lacapala xtacha̠mputún li̠huán nia̠ xlakchá̠n pa̠xcua la̠qui̠ naca̠palhmakanicán la̠ta túcua xca̠pasani̠t xala ca̠quilhtamacú.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ama̠ko̠lh fariseos chu xanapuxcun cura xtali̠ma̠peksi̠nani̠t, pi̠ para tícu xcatzi̠y nícu huí Jesús cama̠laksíyulh la̠qui̠ xlacán tla̠n natachipay y natatamacnu̠y nac pu̠la̠chi̠n. Lhu̠hua hua̠nti̠ xtalacaputzamá̠nalh Jesús acxni̠ antá xtahuilá̠nalh nac lanca pu̠siculan y cha̠tunu cha̠tunu xtala̠kalhasquín: —¿Lácu huixinín lacpuhuaná̠tit, namin cahuá Jesús nac pa̠xcua, o ni̠ catímilh?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.