Apocalipse 18
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARA
1 Acali̠stá̠n cucxilhpá cha̠tum ángel hua̠nti̠ xta̠ctama̠chi nac akapú̠n hasta nac ca̠tiyatni; u̠má ángel xkalhi̠y lanca li̠tlihueke xa̠hua li̠ma̠peksí̠n, y chilh xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú macaxkakeko̠lh acxni̠.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Y xli̠hua̠k xliakapixtlihueke chiné xquilhuama:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 — ausente —
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Acali̠stá̠n ckaxmatpá aktum tachuhuí̠n hua̠ntu̠ minchá nac akapú̠n y chiné huá:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 — ausente —
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 — ausente —
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 — ausente —
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 — ausente —
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Ama̠ko̠lh reyes xalac ca̠quilhtamacú hua̠nti̠ lacxtum tata̠tlahuani̠t lacli̠xcájnit tala̠kalhí̠n, y lacxtum tali̠pa̠xuhuani̠t hua̠ntu̠ takalhi̠y, xlacán natalakli̠puhuán y natalaktasay acxni̠ nataucxilha pi̠ aya ta̠yama̠chá xajini la̠ta laclhcuyuhuili̠má̠calh nahuán.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Caj la̠ta xtape̠cuacán ni̠para tzinú catitama̠lacatzuhui̠pútulh, caj xma̠n mákat natata̠yaya̠chá y chiné natahuán:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Na̠chuná sta̠naní̠n xalac xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú na̠ natalaktasay a̠má lanca tali̠pa̠hu ca̠chiquí̠n caj xpa̠lacata pi̠ niaj ti̠ catimaktamá̠hualh xli̠sta̠tcán hua̠ntu̠ xlacán takalhi̠y.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Kampa̠katzi xli̠sta̠tcán hua̠ntu̠ xtalé̠n nac u̠má lanca ca̠chiquí̠n, cumu la̠ oro, plata, lacslipua chíhuix xa̠hua perlas, chuná lakli̠lakáti̠t y lactapara̠xlá lháka̠t xla lino y xla seda, kampa̠katzi colores xatzutzoko xa̠hua xapu̠stapu̠hua, na̠chuná kampa̠katzi xatacuchí̠n lacmu̠csu quihui; na̠chuná lhu̠hua lactzu lakli̠lakáti̠t lí̠sta̠t hua̠ntu̠ ca̠li̠tlahuacani̠t xalacuán páklha̠t, marfil, bronce, hierro, xa̠hua mármol.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Na̠chuná xli̠cha̠ncán lhu̠hua xalí̠sta̠t canela, xa̠hua xli̠hua̠k hua̠ntu̠ lacmu̠csu lí̠sta̠t, ciensus, perfumes hua̠ntu̠ huanicán mirra; xalacuán cuchu, aceite, xatlá̠n harina xlakstu xla trigo, xa̠hua xca̠le̠ncán xalí̠sta̠t takalhí̠n cumu la̠ cahua̠yu, borregos, xa̠hua carros, y hasta na̠ xancán ca̠sta̠cán cristianos cumu la̠ tachí̠n, ma̠squi xlacán ni̠ huá xataucxilhlacachá̠n.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Caj xtali̠puhua̠ncán chiné natahuaniy a̠má lanca ca̠chiquí̠n:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Xli̠hua̠k hua̠nti̠ luu tla̠n xtali̠tlajamá̠nalh u̠má lí̠sta̠t hua̠ntu̠ ca̠huacán, porque lhu̠hua la̠ta xtaqui̠sta̠má̠nalh nac u̠má ca̠chiquí̠n, chu caj la̠ta xtape̠cuacán mákat natalacaminta̠yaya̠chá porque talacpuhuán pi̠ na̠ naca̠lakchá̠n u̠má lanca tapa̠tí̠n,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 huata chiné natahuán:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Xli̠hua̠k capitanes hua̠nti̠ xca̠puxcuniy xma̠tla̠huani̠naní̠n barcos, xa̠hua hua̠nti̠ caj xtapaxia̠lhnamá̠nalh nac pupunú, na̠chuná hua̠nti̠ luu antá xtascujmá̠nalh, caj lakamákat taúcxilhli hua̠ntu̠ xakspulama a̠má lanca ca̠chiquí̠n,
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 y acxni̠ taúcxilhli pi̠ xta̠yama̠chá xajini la̠ta clhcutahuilama a̠má ca̠chiquí̠n xtali̠puhua̠ncán talaktásalh y xli̠hua̠k xliakapixtlihuekecán chiné tzúculh tahuán: —Pá̠xcat huanko̠lh u̠má lanca ca̠chiquí̠n, ¿nícu nata̠ksa̠hu aktumli̠túm ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ xta̠chuná xali̠lakáti̠t cumu la̠ u̠má xuani̠t?
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Y la̠ta xtalakli̠puhuamá̠nalh tzúculh taactahuacay tíyat y xli̠pixtlihuekecán chiné xtahuán:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 — ausente —
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Na̠ acxnitiyá cúcxilhli pi̠ cha̠tum tlihuekexní̠n ángel chextláhualh aktum lancaxní̠n chíhuix xta̠chuná cumu la̠ xachíhuix lanca molino, y lhkén máca̠lh nac pupunú, y chiné huá:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 — ausente —
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 — ausente —
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Huá chuná li̠ma̠pa̠ti̠ní̠calh porque u̠má ca̠chiquí̠n hua̠nti̠ lacxtum ca̠ta̠lé̠n cuentaj hua̠nti̠ ca̠stajmakani̠t xkalhnicán lhu̠hua a̠ma̠ko̠lh profetas, xa̠hua cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Dios, xa̠hua xli̠hua̠k xca̠najlaní̠n hua̠nti̠ ca̠makni̠cani̠t la̠ta xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.