Apocalipse 18

Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aca­li̠stá̠n cuc­xilhpá cha̠tum ángel hua̠nti̠ xta̠c­ta­ma̠chi nac akapú̠n hasta nac ca̠ti­yatni; u̠má ángel xka­lhi̠y lanca li̠t­li­hueke xa̠hua li̠ma̠­peksí̠n, y chilh xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú macax­ka­ke­ko̠lh acxni̠.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Y xli̠­hua̠k xliaka­pix­tli­hueke chiné xqui­lhuama:
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 — ausente —
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Aca­li̠stá̠n ckax­matpá aktum tachu­huí̠n hua̠ntu̠ minchá nac akapú̠n y chiné huá:
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 — ausente —
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 — ausente —
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 — ausente —
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 — ausente —
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 Ama̠­ko̠lh reyes xalac ca̠quilh­ta­macú hua̠nti̠ lac­xtum tata̠t­la­huani̠t lac­li̠xcáj­nit tala̠­ka­lhí̠n, y lac­xtum tali̠­pa̠­xu­huani̠t hua̠ntu̠ taka­lhi̠y, xlacán nata­lak­li̠­pu­huán y nata­lak­tasay acxni̠ nataucxilha pi̠ aya ta̠ya­ma̠chá xajini la̠ta lac­lhcu­yu­hui­li̠­má̠­calh nahuán.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Caj la̠ta xta­pe̠­cuacán ni̠para tzinú cati­ta­ma̠­la­ca­tzu­hui̠­pú­tulh, caj xma̠n mákat nata­ta̠­ya­ya̠chá y chiné nata­huán:
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 Na̠chuná sta̠­naní̠n xalac xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú na̠ nata­lak­tasay a̠má lanca tali̠­pa̠hu ca̠chi­quí̠n caj xpa̠­la­cata pi̠ niaj ti̠ cati­mak­ta­má̠­hualh xli̠s­ta̠tcán hua̠ntu̠ xlacán taka­lhi̠y.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Kam­pa̠­katzi xli̠s­ta̠tcán hua̠ntu̠ xtalé̠n nac u̠má lanca ca̠chi­quí̠n, cumu la̠ oro, plata, lac­slipua chí­huix xa̠hua perlas, chuná lak­li̠­la­káti̠t y lac­ta­pa­ra̠xlá lháka̠t xla lino y xla seda, kam­pa̠­katzi colores xatzu­tzoko xa̠hua xapu̠s­ta­pu̠hua, na̠chuná kam­pa̠­katzi xata­cu­chí̠n lac­mu̠csu quihui; na̠chuná lhu̠hua lactzu lak­li̠­la­káti̠t lí̠sta̠t hua̠ntu̠ ca̠li̠t­la­hua­cani̠t xala­cuán pák­lha̠t, marfil, bronce, hierro, xa̠hua mármol.
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Na̠chuná xli̠­cha̠ncán lhu̠hua xalí̠sta̠t canela, xa̠hua xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ lac­mu̠csu lí̠sta̠t, ciensus, per­fumes hua̠ntu̠ hua­nicán mirra; xala­cuán cuchu, aceite, xatlá̠n harina xlakstu xla trigo, xa̠hua xca̠­le̠ncán xalí̠sta̠t taka­lhí̠n cumu la̠ cahua̠yu, bor­regos, xa̠hua carros, y hasta na̠ xancán ca̠s­ta̠cán cris­tianos cumu la̠ tachí̠n, ma̠squi xlacán ni̠ huá xataucxilh­la­ca­chá̠n.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 Caj xta­li̠­pu­hua̠ncán chiné nata­huaniy a̠má lanca ca̠chi­quí̠n:
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Xli̠­hua̠k hua̠nti̠ luu tla̠n xta­li̠t­la­ja­má̠­nalh u̠má lí̠sta̠t hua̠ntu̠ ca̠huacán, porque lhu̠hua la̠ta xta­qui̠s­ta̠­má̠­nalh nac u̠má ca̠chi­quí̠n, chu caj la̠ta xta­pe̠­cuacán mákat nata­la­ca­min­ta̠­ya­ya̠chá porque talac­pu­huán pi̠ na̠ naca̠­lak­chá̠n u̠má lanca tapa̠tí̠n,
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 huata chiné nata­huán:
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Xli̠­hua̠k capi­tanes hua̠nti̠ xca̠­pux­cuniy xma̠t­la̠­hua­ni̠­naní̠n barcos, xa̠hua hua̠nti̠ caj xta­pa­xia̠lhna­má̠­nalh nac pupunú, na̠chuná hua̠nti̠ luu antá xtas­cuj­má̠­nalh, caj laka­mákat taúcxilhli hua̠ntu̠ xak­spu­lama a̠má lanca ca̠chi­quí̠n,
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 y acxni̠ taúcxilhli pi̠ xta̠­ya­ma̠chá xajini la̠ta clhcu­ta­hui­lama a̠má ca̠chi­quí̠n xta­li̠­pu­hua̠ncán talak­tá­salh y xli̠­hua̠k xliaka­pix­tli­hue­kecán chiné tzú­culh tahuán: —Pá̠xcat huan­ko̠lh u̠má lanca ca̠chi­quí̠n, ¿nícu nata̠k­sa̠hu aktum­li̠túm ca̠chi­quí̠n hua̠ntu̠ xta̠­chuná xali̠­la­káti̠t cumu la̠ u̠má xuani̠t?
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Y la̠ta xta­lak­li̠­pu­hua­má̠­nalh tzú­culh taacta­huacay tíyat y xli̠­pix­tli­hue­kecán chiné xta­huán:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 — ausente —
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Na̠ acxni­tiyá cúc­xilhli pi̠ cha̠tum tli­hue­kexní̠n ángel chex­tlá­hualh aktum lan­caxní̠n chí­huix xta̠­chuná cumu la̠ xachí­huix lanca molino, y lhkén máca̠lh nac pupunú, y chiné huá:
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 — ausente —
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 — ausente —
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Huá chuná li̠ma̠­pa̠­ti̠­ní̠­calh porque u̠má ca̠chi­quí̠n hua̠nti̠ lac­xtum ca̠ta̠lé̠n cuentaj hua̠nti̠ ca̠s­taj­makani̠t xkalh­nicán lhu̠hua a̠ma̠ko̠lh pro­fetas, xa̠hua cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Dios, xa̠hua xli̠­hua̠k xca̠­naj­laní̠n hua̠nti̠ ca̠mak­ni̠­cani̠t la̠ta xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.