Apocalipse 18
Coyutla Totonac NT (TOC_TBL) vs ARIB
1 Acali̠stá̠n cucxilhpá cha̠tum ángel hua̠nti̠ xta̠ctama̠chi nac akapú̠n hasta nac ca̠tiyatni; u̠má ángel xkalhi̠y lanca li̠tlihueke xa̠hua li̠ma̠peksí̠n, y chilh xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú macaxkakeko̠lh acxni̠.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Y xli̠hua̠k xliakapixtlihueke chiné xquilhuama:
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 — ausente —
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Acali̠stá̠n ckaxmatpá aktum tachuhuí̠n hua̠ntu̠ minchá nac akapú̠n y chiné huá:
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 — ausente —
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 — ausente —
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 — ausente —
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 — ausente —
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Ama̠ko̠lh reyes xalac ca̠quilhtamacú hua̠nti̠ lacxtum tata̠tlahuani̠t lacli̠xcájnit tala̠kalhí̠n, y lacxtum tali̠pa̠xuhuani̠t hua̠ntu̠ takalhi̠y, xlacán natalakli̠puhuán y natalaktasay acxni̠ nataucxilha pi̠ aya ta̠yama̠chá xajini la̠ta laclhcuyuhuili̠má̠calh nahuán.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Caj la̠ta xtape̠cuacán ni̠para tzinú catitama̠lacatzuhui̠pútulh, caj xma̠n mákat natata̠yaya̠chá y chiné natahuán:
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Na̠chuná sta̠naní̠n xalac xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú na̠ natalaktasay a̠má lanca tali̠pa̠hu ca̠chiquí̠n caj xpa̠lacata pi̠ niaj ti̠ catimaktamá̠hualh xli̠sta̠tcán hua̠ntu̠ xlacán takalhi̠y.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 Kampa̠katzi xli̠sta̠tcán hua̠ntu̠ xtalé̠n nac u̠má lanca ca̠chiquí̠n, cumu la̠ oro, plata, lacslipua chíhuix xa̠hua perlas, chuná lakli̠lakáti̠t y lactapara̠xlá lháka̠t xla lino y xla seda, kampa̠katzi colores xatzutzoko xa̠hua xapu̠stapu̠hua, na̠chuná kampa̠katzi xatacuchí̠n lacmu̠csu quihui; na̠chuná lhu̠hua lactzu lakli̠lakáti̠t lí̠sta̠t hua̠ntu̠ ca̠li̠tlahuacani̠t xalacuán páklha̠t, marfil, bronce, hierro, xa̠hua mármol.
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Na̠chuná xli̠cha̠ncán lhu̠hua xalí̠sta̠t canela, xa̠hua xli̠hua̠k hua̠ntu̠ lacmu̠csu lí̠sta̠t, ciensus, perfumes hua̠ntu̠ huanicán mirra; xalacuán cuchu, aceite, xatlá̠n harina xlakstu xla trigo, xa̠hua xca̠le̠ncán xalí̠sta̠t takalhí̠n cumu la̠ cahua̠yu, borregos, xa̠hua carros, y hasta na̠ xancán ca̠sta̠cán cristianos cumu la̠ tachí̠n, ma̠squi xlacán ni̠ huá xataucxilhlacachá̠n.
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 Caj xtali̠puhua̠ncán chiné natahuaniy a̠má lanca ca̠chiquí̠n:
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Xli̠hua̠k hua̠nti̠ luu tla̠n xtali̠tlajamá̠nalh u̠má lí̠sta̠t hua̠ntu̠ ca̠huacán, porque lhu̠hua la̠ta xtaqui̠sta̠má̠nalh nac u̠má ca̠chiquí̠n, chu caj la̠ta xtape̠cuacán mákat natalacaminta̠yaya̠chá porque talacpuhuán pi̠ na̠ naca̠lakchá̠n u̠má lanca tapa̠tí̠n,
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 huata chiné natahuán:
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Xli̠hua̠k capitanes hua̠nti̠ xca̠puxcuniy xma̠tla̠huani̠naní̠n barcos, xa̠hua hua̠nti̠ caj xtapaxia̠lhnamá̠nalh nac pupunú, na̠chuná hua̠nti̠ luu antá xtascujmá̠nalh, caj lakamákat taúcxilhli hua̠ntu̠ xakspulama a̠má lanca ca̠chiquí̠n,
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 y acxni̠ taúcxilhli pi̠ xta̠yama̠chá xajini la̠ta clhcutahuilama a̠má ca̠chiquí̠n xtali̠puhua̠ncán talaktásalh y xli̠hua̠k xliakapixtlihuekecán chiné tzúculh tahuán: —Pá̠xcat huanko̠lh u̠má lanca ca̠chiquí̠n, ¿nícu nata̠ksa̠hu aktumli̠túm ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ xta̠chuná xali̠lakáti̠t cumu la̠ u̠má xuani̠t?
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Y la̠ta xtalakli̠puhuamá̠nalh tzúculh taactahuacay tíyat y xli̠pixtlihuekecán chiné xtahuán:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 — ausente —
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 Na̠ acxnitiyá cúcxilhli pi̠ cha̠tum tlihuekexní̠n ángel chextláhualh aktum lancaxní̠n chíhuix xta̠chuná cumu la̠ xachíhuix lanca molino, y lhkén máca̠lh nac pupunú, y chiné huá:
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 — ausente —
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 — ausente —
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Huá chuná li̠ma̠pa̠ti̠ní̠calh porque u̠má ca̠chiquí̠n hua̠nti̠ lacxtum ca̠ta̠lé̠n cuentaj hua̠nti̠ ca̠stajmakani̠t xkalhnicán lhu̠hua a̠ma̠ko̠lh profetas, xa̠hua cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Dios, xa̠hua xli̠hua̠k xca̠najlaní̠n hua̠nti̠ ca̠makni̠cani̠t la̠ta xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.