Romanos 8
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni nəua nəghatiən rəfin mɨn əha tol mɨn lanu lan, məmə Uhgɨn tətəni məmə kitah kotəhruahru e nəhmtɨn mətəu-inu kəutəhatətə e nati iətəm Krɨsto təmol o tah. Kəni tol lanəha, Uhgɨn ko təsuhiən, kəni məsələhuiən nəghatiən məsoliən nalpɨniən kəti rəha nətəmimi mɨn u kəməhuva kətiəh ilah Krɨsto Iesu,
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 mətəu-inu nəsanəniən rəha Narmɨn, iətəm tətəfa nəmiəgəhiən vi kəm tah e Krɨsto Iesu, in təmɨtɨs itah e nəsanəniən rəha təfagə tərah mɨne nɨmɨsiən.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 Lou təruru nɨtɨsiən lanəha itah, mol itah kotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn mətəu-inu, kitah nətəmimi əmə, kəni rəhatah nəsanəniən tɨkə o noliən nati iətəm Lou tətəni. !Mətəu nati iətəm Lou təruru noliən, Uhgɨn təmol! Inu, təmahli=pa Nətɨn əhruahru kəni təmuva iətəmimi məhmen e tah.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 Uhgɨn təmol lanəha məmə, nəghatiən əhruahru mɨn rəha Lou okəhuva motol nɨpəhriəniən e nəmiəgəhiən rəhatah iətəm kəsotohtəu-pəniən suaru rəha nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, mətəu kəutohtəu=pən suaru iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tətəgətun itah lan.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Nətəmimi nətəm kautohtəu=pən nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, nətəlɨgiən rəhalah tatuvən əmə o nati iətəm nətəlɨgiən tərah rəhalah tolkeikei nian rəfin. Mətəu nətəmimi nətəm kautohtəu=pən noliən iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeikei, nətəlɨgiən rəhalah tatuvən əmə o nati iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeikei.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Nəmə nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi in tətarmənɨg lan, kəni iətəmi əha tatɨtəu=pən əmə suaru rəha nɨmɨsiən. Mətəu nəmə Narmɨn Rəha Uhgɨn tətarmənɨg e rəhan nətəlɨgiən, kəni iətəmi əha tatɨtəu=pən suaru rəha nəmiəgəhiən mɨne nəməlinuiən.
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Tol lanəha mətəu-inu, nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, tatol tɨkɨmɨr ilau Uhgɨn, mətəu-inu təsɨtəu-pəniən lou mɨn rəha Uhgɨn, kəni in təruru agɨn nɨtəu-pəniən.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 Nətəmimi nətəm kəutohtəu=pən nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, ko kəsotoliən nɨki Uhgɨn tagiən.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Mətəu itəmah nəsotohtəu-pəniən nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi. Nɨpəhriəniən məmə Narmɨn Rəha Uhgɨn tətatɨg e təmah, kəni nəutohtəu=pən noliən iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeikei. Iətəmimi iətəm Narmɨn Rəha Krɨsto təsatɨgiən lan, in səniəmə iətəmimi rəha Krɨsto.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 Mətəu Krɨsto tətatɨg e təmah. Kəni nati əpnapɨn nɨpətɨtəmah otəkeikei mɨmɨs o təfagə tərah, mətəu narmɨtəmah tətəmiəgəh mətəu-inu itəmah nəkotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 Narmɨn Rəha Uhgɨn tətatɨg e təmah, inu Narmɨn Rəha Uhgɨn u iətəm təmol Krɨsto Iesu təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. Nɨpəhriəniən, nɨpətɨtəmah otɨmɨs nian kəti. Mətəu e Narmɨn Rəhan, Uhgɨn otəfɨnə mɨn nəmiəgəhiən e nɨpətɨtəmah.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. Mətəu e natimnati mɨn əha, kitah kotəkeikei motatɨg motohtəu=pən nati iətəm Uhgɨn tolkeikei, mətəu kəsotatɨgiən motohtəu=pən nati iətəm nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi tolkeikei məmə otol,
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 mətəu-inu nəmə nəkotatɨg motohtəu=pən nati iətəm nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi tolkeikei, nəkotəkeikei mohmɨs. Mətəu nəmə e Narmɨn Rəha Uhgɨn nəkotuhamu noliən rəha iətəmimi, kəni onəkotəmiəgəh,
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 mətəu-inu nətəmimi rəfin nətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tatit ilah, ilah nenətɨ Uhgɨn mɨn.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Itəmah nəkotəhrun məmə inu in nɨpəhriəniən mətəu-inu Uhgɨn təməfɨnə Narmɨn Rəhan kəm təmah, kəni Narmɨn təsoliən itəmah nəkotəgɨn mɨn e Uhgɨn, təhmen e iol əhruin nati kəti tətəgɨn e rəhan iətəmi asoli. Kəpə, mətəu Narmɨn rəhan təmol məmə Uhgɨn təməhli itəmah. Kəni Narmɨn tatol məmə kitah kotəhrun nəniən kəm Uhgɨn məmə, “!Ik rəhatɨmah tatə!”
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 Kəni Narmɨn aru Rəha Uhgɨn tətəni kəm narmɨtəmah məmə kitah nenətɨ Uhgɨn mɨn.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Kəni mətəu-inu kitah nenətɨn mɨn, kitah okotos natimnati təuvɨr mɨn iətəm Uhgɨn təmələhu kalɨn məmə rəhatah. Kəni kitah Krɨsto okotos natimnati mɨn əha. Kitah kotəhrun məmə inu nɨpəhriəniən mətəu-inu kitah kautətəu nahməiən kitah min, kəni ko kotəhrun məmə Uhgɨn otəfa nɨsiaiən kəm tah təhmen e iətəm otol e Krɨsto.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Iəkəhrun məmə nahməiən iətəm kəutatɨg lan u rəueiu, okoteruh məmə ilah nati əpnapɨn əmə nian Uhgɨn otol əpu nepətiən əhagəhag rəhan kəm tah.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 Nɨpəhriəniən, natimnati rəfin iətəm Uhgɨn təmol, inu nɨftəni mɨne natimnati iətəm kauteviə lan, mɨne neai, mɨne nati miəgəh mɨn, ilah kəutəhtahnin motolkeikei pɨk məmə okoteruh nian iətəm Uhgɨn otol pətɨgəm məmə nenətɨn mɨn u nɨpəh mɨn.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Kəutəsal=pən lanəha mətəu-inu Uhgɨn təmol məmə natimnati rəfin iətəm in təmol, ilah kəutatɨg e nəhlmɨ nərahiən, motəruru noliən uək təuvɨr mɨn iətəm rəhalah aupən ikɨn. Ilah kəsotolkeikeiən lanəha, mətəu in Uhgɨn iətəm təmol lanəha e lah. Kəni in təmolkeikei məmə ilah okotələhu=pən rəhalah nuhuiniən lan,
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 məmə in otɨtɨs ilah e nəmnəmɨtiən mɨne nɨmɨsiən iətəm ilah kəutatɨg pəhriən lan. Kəni in otɨtɨs ilah lanəha məmə in təhrun nəfəniən nepətiən əhagəhag kətiəh əmə kəm lah iətəm otəfən kəm nenətɨn mɨn.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Kitah kotəhrun məmə aupən agɨn mətəuarus=pa əha rəueiu, natimnati rəfin iətəm Uhgɨn təmol, kəutasək təhmen e pətan kəti iətəm tətətəu nahməiən məmə otələs nətɨn.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 Kəni səniəmə natimnati mɨn əmə iətəm Uhgɨn təmol, ilah kəutasək lanəha. Mətəu kitah mɨn kəutasək lanəha, nati əpnapɨn məmə Uhgɨn təməfa rəkɨs nati təuvɨr kəm tah, u Narmɨn Rəhan. Kəni Narmɨn in nəuvetɨn rəha natimnati təuvɨr agɨn mɨn iətəm Uhgɨn otəpanəfa nian kəti. Kəni rəueiu kəutəhtahnin e nian əhruahru məmə Uhgɨn otegəhan=pa ərəfin kəm tah natimnati iətəm təməhli itah ohni. Kəni in otɨtɨs nɨpətɨtah əuas mɨn, məfa in vi mɨn.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 Təmətuəuin e nian Uhgɨn təmosmiəgəh itah, kitah kəutələhu=pən əskasɨk rəhatah nuhuiniən e natimnati mɨn əha. Pəhriən, kitah kəsotos əhanəhiən natimnati mɨn u. Nəmə kɨnotos rəkɨs, kəni kəsotuhuiniən ohni.
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Mətəu kəutələhu=pən rəhalah nuhuiniən e nati kəti iətəm kəsotos əhanəhiən, kəni motol rəhalah nətəlɨgiən təfəməh məutəhtahnin mautəhtul əskasɨk.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 Kəni təhmen məmə noliən rəha nuhuiniən əha tətasiru e tah, Narmɨn Rəha Uhgɨn tətasiru e tah e rəhatah nəpəouiən, təhmen lanu məmə, kitah kotəruru məmə nati nak kotəkeikei motəfaki ohni, mətəu Narmɨn Rəha Uhgɨn tətəni rəhatah lan nian kitah kəutehkɨmɨs e noliən kəti iətəm nəghatiən tɨkə lan.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Kəni Uhgɨn iətəm in təhrun nɨki nətəmimi, in təhrun nati Narmɨn Rəhan tətəni, mətəu-inu Narmɨn Rəhan tətəfaki e nəfaki mɨn tatɨtəu=pən nətəlɨgiən rəha Uhgɨn.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 Kitah kotəhrun məmə, Uhgɨn tatol məmə natimnati rəfin iətəm kəutəhuva, inko nati təuvɨr mɨn mɨne natimnati tərah mɨn, ilah rəfin kəutəhuva o nasiruiən e tah nətəm kotolkeikei Uhgɨn, inu kitah nətəmimi nətəm in təmauɨn e tah e nətəlɨgiən rəhan.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 Tol lanəha mətəu-inu, aupən aupən agɨn, Uhgɨn tɨnɨtəpɨn rəkɨs itah, kəni e nian əha, in təməni məmə noliən rəhatah otuva məhmen e Nətɨn məmə nətəmimi tepət okəhuva pian mɨn mɨne nəuvɨnɨn mɨn, kəni in ilɨs e tah rəfin.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Kəni kitah u in təmaupən məni məmə okəhuva rəhan, in təmauɨn e tah. Kəni kitah u nətəm təmauɨn e tah, in təmol itah kotəhruahru e nəhmtɨn. Kəni kitah u nətəm təmol itah kotəhruahru, in otəfəri məfən nɨsiaiən mɨne nepətiən əhagəhag rəhan kəm tah.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 Natimnati mɨn rəfin əha kəutəgətun itah məmə, Uhgɨn in tətəhtul=pa e tah, matol natimnati rəfin məmə ilah natimnati təuvɨr mɨn e nəmiəgəhiən rəhatah, kəni nati əpnapɨn əmə nəmə pəh tatol tɨkɨmɨr kəm tah.
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 In təməsəgɨniən o Nətɨn əhruahru məmə otɨmɨs o tah rəfin, mətəu in təmegəhan əmə lan. Kəni nəmə in təməfa Nətɨn kəm tah, kəni nati əkəku əmə məmə in otean itah e natimnati mɨn rəfin.
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 ?Pəh təhrun nətu=pa mɨn nəghatiən kəti məmə kitah kəmotol tərah? Iətəmi kəti tɨkə, mətəu-inu, in Uhgɨn iətəm təmol itah kotəhruahru, kitah nətəm in təmɨtəpɨn.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 ?Kəni pəh təhrun nələhuiən nəghatiən məmə kitah kotəkeikei motos nalpɨniən? Iətəmi kəti tɨkə, mətəu-inu Krɨsto Iesu təmɨmɨs o tah, kəni nati kəti mɨn, Uhgɨn təmosmiəgəh in e nɨmɨsiən. Kəni rəueiu, in tətəharəg e nɨkalɨ Uhgɨn maru, ikɨn ima nɨsiaiən mɨne nəsanəniən, mətəfaki kəm Uhgɨn o tah.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 ?Nak təhrun nələs rəkɨsiən itah e nolkeikeiən rəha Krɨsto o tah? ?Nərahiən, uə nian iəkɨs mɨn, uə nərahiən iətəm nətəmimi kautol kəm tah, uə nəumɨs, uə rəhatah nautə tɨkə, uə ikɨn tasɨlə ikɨn, uə nətəmimi nətəm kəutərəkɨn motohamu kitah? Kəpə. !Nati kəti tɨkə!
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 Nəmiəgəhiən rəhatah təhmen e nati Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə,
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Nɨpəhriəniən, e natimnati mɨn ərəfin əha, Krɨsto iətəm tolkeikei itah, tatol məmə kitah kotapirəkɨs agɨn.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 Kəni iəkəhrun vivi agɨn məmə nati kəti tɨkə agɨn təhrun nos rəkɨsiən itah e nolkeikeiən rəha Uhgɨn, inu nɨmɨsiən, uə nəmiəgəhiən, uə nagelo mɨn, uə iərmɨs mɨn, uə natimnati iətəm tətuva əha rəueiu, uə natimnati iətəm otəpanuva, uə nəsanəniən mɨn rəfin,
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 uə natimnati əpəha ilɨs, uə natimnati ipai agɨn, uə nati kəti e natimnati rəfin agɨn iətəm kotatɨg, ko ilah rəfin kəsotəhruniən nos rəkɨsiən itah e nolkeikeiən rəha Uhgɨn iətəm kautos e Iərmənɨg rəhatah Krɨsto Iesu.
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.