Romanos 8
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəni nəua nəghatiən rəfin mɨn əha tol mɨn lanu lan, məmə Uhgɨn tətəni məmə kitah kotəhruahru e nəhmtɨn mətəu-inu kəutəhatətə e nati iətəm Krɨsto təmol o tah. Kəni tol lanəha, Uhgɨn ko təsuhiən, kəni məsələhuiən nəghatiən məsoliən nalpɨniən kəti rəha nətəmimi mɨn u kəməhuva kətiəh ilah Krɨsto Iesu,
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 mətəu-inu nəsanəniən rəha Narmɨn, iətəm tətəfa nəmiəgəhiən vi kəm tah e Krɨsto Iesu, in təmɨtɨs itah e nəsanəniən rəha təfagə tərah mɨne nɨmɨsiən.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Lou təruru nɨtɨsiən lanəha itah, mol itah kotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn mətəu-inu, kitah nətəmimi əmə, kəni rəhatah nəsanəniən tɨkə o noliən nati iətəm Lou tətəni. !Mətəu nati iətəm Lou təruru noliən, Uhgɨn təmol! Inu, təmahli=pa Nətɨn əhruahru kəni təmuva iətəmimi məhmen e tah.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Uhgɨn təmol lanəha məmə, nəghatiən əhruahru mɨn rəha Lou okəhuva motol nɨpəhriəniən e nəmiəgəhiən rəhatah iətəm kəsotohtəu-pəniən suaru rəha nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, mətəu kəutohtəu=pən suaru iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tətəgətun itah lan.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Nətəmimi nətəm kautohtəu=pən nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, nətəlɨgiən rəhalah tatuvən əmə o nati iətəm nətəlɨgiən tərah rəhalah tolkeikei nian rəfin. Mətəu nətəmimi nətəm kautohtəu=pən noliən iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeikei, nətəlɨgiən rəhalah tatuvən əmə o nati iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeikei.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Nəmə nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi in tətarmənɨg lan, kəni iətəmi əha tatɨtəu=pən əmə suaru rəha nɨmɨsiən. Mətəu nəmə Narmɨn Rəha Uhgɨn tətarmənɨg e rəhan nətəlɨgiən, kəni iətəmi əha tatɨtəu=pən suaru rəha nəmiəgəhiən mɨne nəməlinuiən.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Tol lanəha mətəu-inu, nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, tatol tɨkɨmɨr ilau Uhgɨn, mətəu-inu təsɨtəu-pəniən lou mɨn rəha Uhgɨn, kəni in təruru agɨn nɨtəu-pəniən.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Nətəmimi nətəm kəutohtəu=pən nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, ko kəsotoliən nɨki Uhgɨn tagiən.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Mətəu itəmah nəsotohtəu-pəniən nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi. Nɨpəhriəniən məmə Narmɨn Rəha Uhgɨn tətatɨg e təmah, kəni nəutohtəu=pən noliən iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeikei. Iətəmimi iətəm Narmɨn Rəha Krɨsto təsatɨgiən lan, in səniəmə iətəmimi rəha Krɨsto.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Mətəu Krɨsto tətatɨg e təmah. Kəni nati əpnapɨn nɨpətɨtəmah otəkeikei mɨmɨs o təfagə tərah, mətəu narmɨtəmah tətəmiəgəh mətəu-inu itəmah nəkotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Narmɨn Rəha Uhgɨn tətatɨg e təmah, inu Narmɨn Rəha Uhgɨn u iətəm təmol Krɨsto Iesu təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. Nɨpəhriəniən, nɨpətɨtəmah otɨmɨs nian kəti. Mətəu e Narmɨn Rəhan, Uhgɨn otəfɨnə mɨn nəmiəgəhiən e nɨpətɨtəmah.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. Mətəu e natimnati mɨn əha, kitah kotəkeikei motatɨg motohtəu=pən nati iətəm Uhgɨn tolkeikei, mətəu kəsotatɨgiən motohtəu=pən nati iətəm nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi tolkeikei məmə otol,
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 mətəu-inu nəmə nəkotatɨg motohtəu=pən nati iətəm nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi tolkeikei, nəkotəkeikei mohmɨs. Mətəu nəmə e Narmɨn Rəha Uhgɨn nəkotuhamu noliən rəha iətəmimi, kəni onəkotəmiəgəh,
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 mətəu-inu nətəmimi rəfin nətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tatit ilah, ilah nenətɨ Uhgɨn mɨn.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Itəmah nəkotəhrun məmə inu in nɨpəhriəniən mətəu-inu Uhgɨn təməfɨnə Narmɨn Rəhan kəm təmah, kəni Narmɨn təsoliən itəmah nəkotəgɨn mɨn e Uhgɨn, təhmen e iol əhruin nati kəti tətəgɨn e rəhan iətəmi asoli. Kəpə, mətəu Narmɨn rəhan təmol məmə Uhgɨn təməhli itəmah. Kəni Narmɨn tatol məmə kitah kotəhrun nəniən kəm Uhgɨn məmə, “!Ik rəhatɨmah tatə!”
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Kəni Narmɨn aru Rəha Uhgɨn tətəni kəm narmɨtəmah məmə kitah nenətɨ Uhgɨn mɨn.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Kəni mətəu-inu kitah nenətɨn mɨn, kitah okotos natimnati təuvɨr mɨn iətəm Uhgɨn təmələhu kalɨn məmə rəhatah. Kəni kitah Krɨsto okotos natimnati mɨn əha. Kitah kotəhrun məmə inu nɨpəhriəniən mətəu-inu kitah kautətəu nahməiən kitah min, kəni ko kotəhrun məmə Uhgɨn otəfa nɨsiaiən kəm tah təhmen e iətəm otol e Krɨsto.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Iəkəhrun məmə nahməiən iətəm kəutatɨg lan u rəueiu, okoteruh məmə ilah nati əpnapɨn əmə nian Uhgɨn otol əpu nepətiən əhagəhag rəhan kəm tah.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Nɨpəhriəniən, natimnati rəfin iətəm Uhgɨn təmol, inu nɨftəni mɨne natimnati iətəm kauteviə lan, mɨne neai, mɨne nati miəgəh mɨn, ilah kəutəhtahnin motolkeikei pɨk məmə okoteruh nian iətəm Uhgɨn otol pətɨgəm məmə nenətɨn mɨn u nɨpəh mɨn.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Kəutəsal=pən lanəha mətəu-inu Uhgɨn təmol məmə natimnati rəfin iətəm in təmol, ilah kəutatɨg e nəhlmɨ nərahiən, motəruru noliən uək təuvɨr mɨn iətəm rəhalah aupən ikɨn. Ilah kəsotolkeikeiən lanəha, mətəu in Uhgɨn iətəm təmol lanəha e lah. Kəni in təmolkeikei məmə ilah okotələhu=pən rəhalah nuhuiniən lan,
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 məmə in otɨtɨs ilah e nəmnəmɨtiən mɨne nɨmɨsiən iətəm ilah kəutatɨg pəhriən lan. Kəni in otɨtɨs ilah lanəha məmə in təhrun nəfəniən nepətiən əhagəhag kətiəh əmə kəm lah iətəm otəfən kəm nenətɨn mɨn.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Kitah kotəhrun məmə aupən agɨn mətəuarus=pa əha rəueiu, natimnati rəfin iətəm Uhgɨn təmol, kəutasək təhmen e pətan kəti iətəm tətətəu nahməiən məmə otələs nətɨn.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Kəni səniəmə natimnati mɨn əmə iətəm Uhgɨn təmol, ilah kəutasək lanəha. Mətəu kitah mɨn kəutasək lanəha, nati əpnapɨn məmə Uhgɨn təməfa rəkɨs nati təuvɨr kəm tah, u Narmɨn Rəhan. Kəni Narmɨn in nəuvetɨn rəha natimnati təuvɨr agɨn mɨn iətəm Uhgɨn otəpanəfa nian kəti. Kəni rəueiu kəutəhtahnin e nian əhruahru məmə Uhgɨn otegəhan=pa ərəfin kəm tah natimnati iətəm təməhli itah ohni. Kəni in otɨtɨs nɨpətɨtah əuas mɨn, məfa in vi mɨn.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Təmətuəuin e nian Uhgɨn təmosmiəgəh itah, kitah kəutələhu=pən əskasɨk rəhatah nuhuiniən e natimnati mɨn əha. Pəhriən, kitah kəsotos əhanəhiən natimnati mɨn u. Nəmə kɨnotos rəkɨs, kəni kəsotuhuiniən ohni.
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Mətəu kəutələhu=pən rəhalah nuhuiniən e nati kəti iətəm kəsotos əhanəhiən, kəni motol rəhalah nətəlɨgiən təfəməh məutəhtahnin mautəhtul əskasɨk.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Kəni təhmen məmə noliən rəha nuhuiniən əha tətasiru e tah, Narmɨn Rəha Uhgɨn tətasiru e tah e rəhatah nəpəouiən, təhmen lanu məmə, kitah kotəruru məmə nati nak kotəkeikei motəfaki ohni, mətəu Narmɨn Rəha Uhgɨn tətəni rəhatah lan nian kitah kəutehkɨmɨs e noliən kəti iətəm nəghatiən tɨkə lan.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Kəni Uhgɨn iətəm in təhrun nɨki nətəmimi, in təhrun nati Narmɨn Rəhan tətəni, mətəu-inu Narmɨn Rəhan tətəfaki e nəfaki mɨn tatɨtəu=pən nətəlɨgiən rəha Uhgɨn.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Kitah kotəhrun məmə, Uhgɨn tatol məmə natimnati rəfin iətəm kəutəhuva, inko nati təuvɨr mɨn mɨne natimnati tərah mɨn, ilah rəfin kəutəhuva o nasiruiən e tah nətəm kotolkeikei Uhgɨn, inu kitah nətəmimi nətəm in təmauɨn e tah e nətəlɨgiən rəhan.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Tol lanəha mətəu-inu, aupən aupən agɨn, Uhgɨn tɨnɨtəpɨn rəkɨs itah, kəni e nian əha, in təməni məmə noliən rəhatah otuva məhmen e Nətɨn məmə nətəmimi tepət okəhuva pian mɨn mɨne nəuvɨnɨn mɨn, kəni in ilɨs e tah rəfin.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Kəni kitah u in təmaupən məni məmə okəhuva rəhan, in təmauɨn e tah. Kəni kitah u nətəm təmauɨn e tah, in təmol itah kotəhruahru e nəhmtɨn. Kəni kitah u nətəm təmol itah kotəhruahru, in otəfəri məfən nɨsiaiən mɨne nepətiən əhagəhag rəhan kəm tah.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Natimnati mɨn rəfin əha kəutəgətun itah məmə, Uhgɨn in tətəhtul=pa e tah, matol natimnati rəfin məmə ilah natimnati təuvɨr mɨn e nəmiəgəhiən rəhatah, kəni nati əpnapɨn əmə nəmə pəh tatol tɨkɨmɨr kəm tah.
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 In təməsəgɨniən o Nətɨn əhruahru məmə otɨmɨs o tah rəfin, mətəu in təmegəhan əmə lan. Kəni nəmə in təməfa Nətɨn kəm tah, kəni nati əkəku əmə məmə in otean itah e natimnati mɨn rəfin.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 ?Pəh təhrun nətu=pa mɨn nəghatiən kəti məmə kitah kəmotol tərah? Iətəmi kəti tɨkə, mətəu-inu, in Uhgɨn iətəm təmol itah kotəhruahru, kitah nətəm in təmɨtəpɨn.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 ?Kəni pəh təhrun nələhuiən nəghatiən məmə kitah kotəkeikei motos nalpɨniən? Iətəmi kəti tɨkə, mətəu-inu Krɨsto Iesu təmɨmɨs o tah, kəni nati kəti mɨn, Uhgɨn təmosmiəgəh in e nɨmɨsiən. Kəni rəueiu, in tətəharəg e nɨkalɨ Uhgɨn maru, ikɨn ima nɨsiaiən mɨne nəsanəniən, mətəfaki kəm Uhgɨn o tah.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 ?Nak təhrun nələs rəkɨsiən itah e nolkeikeiən rəha Krɨsto o tah? ?Nərahiən, uə nian iəkɨs mɨn, uə nərahiən iətəm nətəmimi kautol kəm tah, uə nəumɨs, uə rəhatah nautə tɨkə, uə ikɨn tasɨlə ikɨn, uə nətəmimi nətəm kəutərəkɨn motohamu kitah? Kəpə. !Nati kəti tɨkə!
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Nəmiəgəhiən rəhatah təhmen e nati Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Nɨpəhriəniən, e natimnati mɨn ərəfin əha, Krɨsto iətəm tolkeikei itah, tatol məmə kitah kotapirəkɨs agɨn.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Kəni iəkəhrun vivi agɨn məmə nati kəti tɨkə agɨn təhrun nos rəkɨsiən itah e nolkeikeiən rəha Uhgɨn, inu nɨmɨsiən, uə nəmiəgəhiən, uə nagelo mɨn, uə iərmɨs mɨn, uə natimnati iətəm tətuva əha rəueiu, uə natimnati iətəm otəpanuva, uə nəsanəniən mɨn rəfin,
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 uə natimnati əpəha ilɨs, uə natimnati ipai agɨn, uə nati kəti e natimnati rəfin agɨn iətəm kotatɨg, ko ilah rəfin kəsotəhruniən nos rəkɨsiən itah e nolkeikeiən rəha Uhgɨn iətəm kautos e Iərmənɨg rəhatah Krɨsto Iesu.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.