Romanos 8
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Kəni nəua nəghatiən rəfin mɨn əha tol mɨn lanu lan, məmə Uhgɨn tətəni məmə kitah kotəhruahru e nəhmtɨn mətəu-inu kəutəhatətə e nati iətəm Krɨsto təmol o tah. Kəni tol lanəha, Uhgɨn ko təsuhiən, kəni məsələhuiən nəghatiən məsoliən nalpɨniən kəti rəha nətəmimi mɨn u kəməhuva kətiəh ilah Krɨsto Iesu,
1 Portanto, agora, nenhuma condenação há para os que estão em Cristo Jesus, que não andam segundo a carne, mas segundo o espírito.
2 mətəu-inu nəsanəniən rəha Narmɨn, iətəm tətəfa nəmiəgəhiən vi kəm tah e Krɨsto Iesu, in təmɨtɨs itah e nəsanəniən rəha təfagə tərah mɨne nɨmɨsiən.
2 Porque a lei do Espírito de vida, em Cristo Jesus, me livrou da lei do pecado e da morte.
3 Lou təruru nɨtɨsiən lanəha itah, mol itah kotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn mətəu-inu, kitah nətəmimi əmə, kəni rəhatah nəsanəniən tɨkə o noliən nati iətəm Lou tətəni. !Mətəu nati iətəm Lou təruru noliən, Uhgɨn təmol! Inu, təmahli=pa Nətɨn əhruahru kəni təmuva iətəmimi məhmen e tah.
3 Porquanto, o que era impossível à lei, visto como estava enferma pela carne, Deus, enviando o seu Filho em semelhança da carne do pecado, pelo pecado condenou o pecado na carne,
4 Uhgɨn təmol lanəha məmə, nəghatiən əhruahru mɨn rəha Lou okəhuva motol nɨpəhriəniən e nəmiəgəhiən rəhatah iətəm kəsotohtəu-pəniən suaru rəha nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, mətəu kəutohtəu=pən suaru iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tətəgətun itah lan.
4 para que a justiça da lei se cumprisse em nós, que não andamos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Nətəmimi nətəm kautohtəu=pən nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, nətəlɨgiən rəhalah tatuvən əmə o nati iətəm nətəlɨgiən tərah rəhalah tolkeikei nian rəfin. Mətəu nətəmimi nətəm kautohtəu=pən noliən iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeikei, nətəlɨgiən rəhalah tatuvən əmə o nati iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeikei.
5 Porque os que são segundo a carne inclinam-se para as coisas da carne; mas os que são segundo o Espírito, para as coisas do Espírito.
6 Nəmə nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi in tətarmənɨg lan, kəni iətəmi əha tatɨtəu=pən əmə suaru rəha nɨmɨsiən. Mətəu nəmə Narmɨn Rəha Uhgɨn tətarmənɨg e rəhan nətəlɨgiən, kəni iətəmi əha tatɨtəu=pən suaru rəha nəmiəgəhiən mɨne nəməlinuiən.
6 Porque a inclinação da carne é morte; mas a inclinação do Espírito é vida e paz.
7 Tol lanəha mətəu-inu, nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, tatol tɨkɨmɨr ilau Uhgɨn, mətəu-inu təsɨtəu-pəniən lou mɨn rəha Uhgɨn, kəni in təruru agɨn nɨtəu-pəniən.
7 Porquanto a inclinação da carne é inimizade contra Deus, pois não é sujeita à lei de Deus, nem, em verdade, o pode ser.
8 Nətəmimi nətəm kəutohtəu=pən nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi, ko kəsotoliən nɨki Uhgɨn tagiən.
8 Portanto, os que estão na carne não podem agradar a Deus.
9 Mətəu itəmah nəsotohtəu-pəniən nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi. Nɨpəhriəniən məmə Narmɨn Rəha Uhgɨn tətatɨg e təmah, kəni nəutohtəu=pən noliən iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeikei. Iətəmimi iətəm Narmɨn Rəha Krɨsto təsatɨgiən lan, in səniəmə iətəmimi rəha Krɨsto.
9 Vós, porém, não estais na carne, mas no Espírito, se é que o Espírito de Deus habita em vós. Mas, se alguém não tem o Espírito de Cristo, esse tal não é dele.
10 Mətəu Krɨsto tətatɨg e təmah. Kəni nati əpnapɨn nɨpətɨtəmah otəkeikei mɨmɨs o təfagə tərah, mətəu narmɨtəmah tətəmiəgəh mətəu-inu itəmah nəkotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn.
10 E, se Cristo está em vós, o corpo, na verdade, está morto por causa do pecado, mas o espírito vive por causa da justiça.
11 Narmɨn Rəha Uhgɨn tətatɨg e təmah, inu Narmɨn Rəha Uhgɨn u iətəm təmol Krɨsto Iesu təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. Nɨpəhriəniən, nɨpətɨtəmah otɨmɨs nian kəti. Mətəu e Narmɨn Rəhan, Uhgɨn otəfɨnə mɨn nəmiəgəhiən e nɨpətɨtəmah.
11 E, se o Espírito daquele que dos mortos ressuscitou a Jesus habita em vós, aquele que dos mortos ressuscitou a Cristo também vivificará o vosso corpo mortal, pelo seu Espírito que em vós habita.
12 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. Mətəu e natimnati mɨn əha, kitah kotəkeikei motatɨg motohtəu=pən nati iətəm Uhgɨn tolkeikei, mətəu kəsotatɨgiən motohtəu=pən nati iətəm nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi tolkeikei məmə otol,
12 De maneira que, irmãos, somos devedores, não à carne para viver segundo a carne,
13 mətəu-inu nəmə nəkotatɨg motohtəu=pən nati iətəm nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi tolkeikei, nəkotəkeikei mohmɨs. Mətəu nəmə e Narmɨn Rəha Uhgɨn nəkotuhamu noliən rəha iətəmimi, kəni onəkotəmiəgəh,
13 porque, se viverdes segundo a carne, morrereis; mas, se pelo espírito mortificardes as obras do corpo, vivereis.
14 mətəu-inu nətəmimi rəfin nətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tatit ilah, ilah nenətɨ Uhgɨn mɨn.
14 Porque todos os que são guiados pelo Espírito de Deus, esses são filhos de Deus.
15 Itəmah nəkotəhrun məmə inu in nɨpəhriəniən mətəu-inu Uhgɨn təməfɨnə Narmɨn Rəhan kəm təmah, kəni Narmɨn təsoliən itəmah nəkotəgɨn mɨn e Uhgɨn, təhmen e iol əhruin nati kəti tətəgɨn e rəhan iətəmi asoli. Kəpə, mətəu Narmɨn rəhan təmol məmə Uhgɨn təməhli itəmah. Kəni Narmɨn tatol məmə kitah kotəhrun nəniən kəm Uhgɨn məmə, “!Ik rəhatɨmah tatə!”
15 Porque não recebestes o espírito de escravidão, para, outra vez, estardes em temor, mas recebestes o espírito de adoção de filhos, pelo qual clamamos: Aba, Pai.
16 Kəni Narmɨn aru Rəha Uhgɨn tətəni kəm narmɨtəmah məmə kitah nenətɨ Uhgɨn mɨn.
16 O mesmo Espírito testifica com o nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Kəni mətəu-inu kitah nenətɨn mɨn, kitah okotos natimnati təuvɨr mɨn iətəm Uhgɨn təmələhu kalɨn məmə rəhatah. Kəni kitah Krɨsto okotos natimnati mɨn əha. Kitah kotəhrun məmə inu nɨpəhriəniən mətəu-inu kitah kautətəu nahməiən kitah min, kəni ko kotəhrun məmə Uhgɨn otəfa nɨsiaiən kəm tah təhmen e iətəm otol e Krɨsto.
17 E, se nós somos filhos, somos, logo, herdeiros também, herdeiros de Deus e coerdeiros de Cristo; se é certo que com ele padecemos, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Iəkəhrun məmə nahməiən iətəm kəutatɨg lan u rəueiu, okoteruh məmə ilah nati əpnapɨn əmə nian Uhgɨn otol əpu nepətiən əhagəhag rəhan kəm tah.
18 Porque para mim tenho por certo que as aflições deste tempo presente não são para comparar com a glória que em nós há de ser revelada.
19 Nɨpəhriəniən, natimnati rəfin iətəm Uhgɨn təmol, inu nɨftəni mɨne natimnati iətəm kauteviə lan, mɨne neai, mɨne nati miəgəh mɨn, ilah kəutəhtahnin motolkeikei pɨk məmə okoteruh nian iətəm Uhgɨn otol pətɨgəm məmə nenətɨn mɨn u nɨpəh mɨn.
19 Porque a ardente expectação da criatura espera a manifestação dos filhos de Deus.
20 Kəutəsal=pən lanəha mətəu-inu Uhgɨn təmol məmə natimnati rəfin iətəm in təmol, ilah kəutatɨg e nəhlmɨ nərahiən, motəruru noliən uək təuvɨr mɨn iətəm rəhalah aupən ikɨn. Ilah kəsotolkeikeiən lanəha, mətəu in Uhgɨn iətəm təmol lanəha e lah. Kəni in təmolkeikei məmə ilah okotələhu=pən rəhalah nuhuiniən lan,
20 Porque a criação ficou sujeita à vaidade, não por sua vontade, mas por causa do que a sujeitou,
21 məmə in otɨtɨs ilah e nəmnəmɨtiən mɨne nɨmɨsiən iətəm ilah kəutatɨg pəhriən lan. Kəni in otɨtɨs ilah lanəha məmə in təhrun nəfəniən nepətiən əhagəhag kətiəh əmə kəm lah iətəm otəfən kəm nenətɨn mɨn.
21 na esperança de que também a mesma criatura será libertada da servidão da corrupção, para a liberdade da glória dos filhos de Deus.
22 Kitah kotəhrun məmə aupən agɨn mətəuarus=pa əha rəueiu, natimnati rəfin iətəm Uhgɨn təmol, kəutasək təhmen e pətan kəti iətəm tətətəu nahməiən məmə otələs nətɨn.
22 Porque sabemos que toda a criação geme e está juntamente com dores de parto até agora.
23 Kəni səniəmə natimnati mɨn əmə iətəm Uhgɨn təmol, ilah kəutasək lanəha. Mətəu kitah mɨn kəutasək lanəha, nati əpnapɨn məmə Uhgɨn təməfa rəkɨs nati təuvɨr kəm tah, u Narmɨn Rəhan. Kəni Narmɨn in nəuvetɨn rəha natimnati təuvɨr agɨn mɨn iətəm Uhgɨn otəpanəfa nian kəti. Kəni rəueiu kəutəhtahnin e nian əhruahru məmə Uhgɨn otegəhan=pa ərəfin kəm tah natimnati iətəm təməhli itah ohni. Kəni in otɨtɨs nɨpətɨtah əuas mɨn, məfa in vi mɨn.
23 E não só ela, mas nós mesmos, que temos as primícias do Espírito, também gememos em nós mesmos, esperando a adoção, a saber, a redenção do nosso corpo.
24 Təmətuəuin e nian Uhgɨn təmosmiəgəh itah, kitah kəutələhu=pən əskasɨk rəhatah nuhuiniən e natimnati mɨn əha. Pəhriən, kitah kəsotos əhanəhiən natimnati mɨn u. Nəmə kɨnotos rəkɨs, kəni kəsotuhuiniən ohni.
24 Porque, em esperança, somos salvos. Ora, a esperança que se vê não é esperança; porque o que alguém vê, como o esperará?
25 Mətəu kəutələhu=pən rəhalah nuhuiniən e nati kəti iətəm kəsotos əhanəhiən, kəni motol rəhalah nətəlɨgiən təfəməh məutəhtahnin mautəhtul əskasɨk.
25 Mas, se esperamos o que não vemos, com paciência o esperamos.
26 Kəni təhmen məmə noliən rəha nuhuiniən əha tətasiru e tah, Narmɨn Rəha Uhgɨn tətasiru e tah e rəhatah nəpəouiən, təhmen lanu məmə, kitah kotəruru məmə nati nak kotəkeikei motəfaki ohni, mətəu Narmɨn Rəha Uhgɨn tətəni rəhatah lan nian kitah kəutehkɨmɨs e noliən kəti iətəm nəghatiən tɨkə lan.
26 E da mesma maneira também o Espírito ajuda as nossas fraquezas; porque não sabemos o que havemos de pedir como convém, mas o mesmo Espírito intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 Kəni Uhgɨn iətəm in təhrun nɨki nətəmimi, in təhrun nati Narmɨn Rəhan tətəni, mətəu-inu Narmɨn Rəhan tətəfaki e nəfaki mɨn tatɨtəu=pən nətəlɨgiən rəha Uhgɨn.
27 E aquele que examina os corações sabe qual é a intenção do Espírito; e é ele que segundo Deus intercede pelos santos.
28 Kitah kotəhrun məmə, Uhgɨn tatol məmə natimnati rəfin iətəm kəutəhuva, inko nati təuvɨr mɨn mɨne natimnati tərah mɨn, ilah rəfin kəutəhuva o nasiruiən e tah nətəm kotolkeikei Uhgɨn, inu kitah nətəmimi nətəm in təmauɨn e tah e nətəlɨgiən rəhan.
28 E sabemos que todas as coisas contribuem juntamente para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são chamados por seu decreto.
29 Tol lanəha mətəu-inu, aupən aupən agɨn, Uhgɨn tɨnɨtəpɨn rəkɨs itah, kəni e nian əha, in təməni məmə noliən rəhatah otuva məhmen e Nətɨn məmə nətəmimi tepət okəhuva pian mɨn mɨne nəuvɨnɨn mɨn, kəni in ilɨs e tah rəfin.
29 Porque os que dantes conheceu, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Kəni kitah u in təmaupən məni məmə okəhuva rəhan, in təmauɨn e tah. Kəni kitah u nətəm təmauɨn e tah, in təmol itah kotəhruahru e nəhmtɨn. Kəni kitah u nətəm təmol itah kotəhruahru, in otəfəri məfən nɨsiaiən mɨne nepətiən əhagəhag rəhan kəm tah.
30 E aos que predestinou, a esses também chamou; e aos que chamou, a esses também justificou; e aos que justificou, a esses também glorificou.
31 Natimnati mɨn rəfin əha kəutəgətun itah məmə, Uhgɨn in tətəhtul=pa e tah, matol natimnati rəfin məmə ilah natimnati təuvɨr mɨn e nəmiəgəhiən rəhatah, kəni nati əpnapɨn əmə nəmə pəh tatol tɨkɨmɨr kəm tah.
31 Que diremos, pois, a estas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 In təməsəgɨniən o Nətɨn əhruahru məmə otɨmɨs o tah rəfin, mətəu in təmegəhan əmə lan. Kəni nəmə in təməfa Nətɨn kəm tah, kəni nati əkəku əmə məmə in otean itah e natimnati mɨn rəfin.
32 Aquele que nem mesmo a seu próprio Filho poupou, antes, o entregou por todos nós, como nos não dará também com ele todas as coisas?
33 ?Pəh təhrun nətu=pa mɨn nəghatiən kəti məmə kitah kəmotol tərah? Iətəmi kəti tɨkə, mətəu-inu, in Uhgɨn iətəm təmol itah kotəhruahru, kitah nətəm in təmɨtəpɨn.
33 Quem intentará acusação contra os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 ?Kəni pəh təhrun nələhuiən nəghatiən məmə kitah kotəkeikei motos nalpɨniən? Iətəmi kəti tɨkə, mətəu-inu Krɨsto Iesu təmɨmɨs o tah, kəni nati kəti mɨn, Uhgɨn təmosmiəgəh in e nɨmɨsiən. Kəni rəueiu, in tətəharəg e nɨkalɨ Uhgɨn maru, ikɨn ima nɨsiaiən mɨne nəsanəniən, mətəfaki kəm Uhgɨn o tah.
34 Quem os condenará? Pois é Cristo quem morreu ou, antes, quem ressuscitou dentre os mortos, o qual está à direita de Deus, e também intercede por nós.
35 ?Nak təhrun nələs rəkɨsiən itah e nolkeikeiən rəha Krɨsto o tah? ?Nərahiən, uə nian iəkɨs mɨn, uə nərahiən iətəm nətəmimi kautol kəm tah, uə nəumɨs, uə rəhatah nautə tɨkə, uə ikɨn tasɨlə ikɨn, uə nətəmimi nətəm kəutərəkɨn motohamu kitah? Kəpə. !Nati kəti tɨkə!
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação, ou a angústia, ou a perseguição, ou a fome, ou a nudez, ou o perigo, ou a espada?
36 Nəmiəgəhiən rəhatah təhmen e nati Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə,
36 Como está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte todo o dia: fomos reputados como ovelhas para o matadouro.
37 Nɨpəhriəniən, e natimnati mɨn ərəfin əha, Krɨsto iətəm tolkeikei itah, tatol məmə kitah kotapirəkɨs agɨn.
37 Mas em todas estas coisas somos mais do que vencedores, por aquele que nos amou.
38 Kəni iəkəhrun vivi agɨn məmə nati kəti tɨkə agɨn təhrun nos rəkɨsiən itah e nolkeikeiən rəha Uhgɨn, inu nɨmɨsiən, uə nəmiəgəhiən, uə nagelo mɨn, uə iərmɨs mɨn, uə natimnati iətəm tətuva əha rəueiu, uə natimnati iətəm otəpanuva, uə nəsanəniən mɨn rəfin,
38 Porque estou certo de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem as potestades, nem o presente, nem o porvir,
39 uə natimnati əpəha ilɨs, uə natimnati ipai agɨn, uə nati kəti e natimnati rəfin agɨn iətəm kotatɨg, ko ilah rəfin kəsotəhruniən nos rəkɨsiən itah e nolkeikeiən rəha Uhgɨn iətəm kautos e Iərmənɨg rəhatah Krɨsto Iesu.
39 nem a altura, nem a profundidade, nem alguma outra criatura nos poderá separar do amor de Deus, que está em Cristo Jesus, nosso Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.