Romanos 7
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. Itəmah nəkotəhrun noliən rəha lou. Lou mɨn kəutarmənɨg e nətəmimi nian ilah kəutəmiəgəh əmə.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois que falo aos que sabem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que vive?
2 Təhmen e nati u. Nəmə pətan kəti iətəm təmol marɨt, lou tətəni məmə in rəhan əmə əha iərman nian in tətəmiəgəh. Mətəu nəmə iərman əha tɨmɨs, kəni lou rəha marɨt təsaskəlɨm mɨniən pətan əha, kəni in təhrun nɨtəu=pən mɨniən iərman pɨsɨn kəti.
2 Porque a mulher que está sujeita ao marido, enquanto ele viver, está-lhe ligada pela lei; mas, morto o marido, está livre da lei do marido.
3 Mətəu nəmə in tatɨtəu=pən iərman pɨsɨn kəti nian rəhan iərman tətəmiəgəh əhanəh, kətəni məmə in tətərəkɨn rəhan iərman. Mətəu nəmə rəhan iərman təmɨmɨs, lou əha rəha marɨt təsaskəlɨm mɨniən pətan əha, kəni nati əpnapɨn tatɨtəu=pən iərman pɨsɨn, in təsərəkɨniən rəhan iərman aupən.
3 De sorte que, vivendo o marido, será chamada adúltera se for doutro marido; mas, morto o marido, livre está da lei e assim não será adúltera se for doutro marido.
4 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. E noliən əhmen-əhmen əmə, mətəu-inu nɨnotol kətiəh itəmah Krɨsto, təhmen əmə məmə itəmah nəmohmɨs itəmah min e nɨgi kəməluau. Kəni mətəu-inu nəmohmɨs, Lou rəha Mosɨs təsaskəlɨm mɨniən itəmah əha rəueiu. Uhgɨn təmɨtɨs itəmah o nɨtəu-pəniən əhruahru natimnati rəfin agɨn e Lou məmə Uhgɨn otosmiəgəh itəmah. Kəni itəmah nəkotəhmen=pən əmə e pətan kəti iətəm rəhan iərman in təmɨmɨs, kəni rəueiu in təsoliən marɨt, kəni in təhrun nɨtəu-pəniən iərman pɨsɨn. Rəhatəmah iərman aupən, in Lou. Mətəu rəueiu, itəmah nəutohtəu=pən iətəmi pɨsɨn u Krɨsto, iətəm Uhgɨn təmosmiəgəh e nɨmɨsiən. Kəni nəutohtəu=pən in məmə nəkotəuə nəuan təuvɨr, iətəm in noliən təuvɨr mɨn iətəm kəutɨsiai Uhgɨn.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que sejais doutro, daquele que ressuscitou de entre os mortos, a fim de que demos fruto para Deus.
5 Nian nətəlɨgiən tərah rəha iətəmimi tətarmənɨg e tah, nətəlɨgiən tərah mɨn rəhatah kautiuvi=pən itah məmə okotol noliən tərah mɨn e nɨpətɨtah. Kəni nian Lou tətəni məmə okəsotoliən noliən tərah mɨn əha, tol məmə nɨkitah tətəhti pɨk noliən tərah mɨn, kəni kautolkeikei mautol təhmɨn noliən tərah mɨn. Tol lanəha, kəmotol təfagə tərah tepət. Kəni nəua təfagə tərah mɨn əha, in nɨmɨsiən əmə.
5 Porque, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, que são pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Mətəu rəueiu, kitah kəsotohtəu=pən mɨniən Lou rəha Mosɨs məmə okotos nəmiəgəhiən itulɨn, mətəu-inu təhmen əmə məmə kitah kəmohmɨs e Lou əha. Kəni tol lanəha, Lou təsarmənɨgiən e tah u rəueiu. Kəni rəueiu, kitah iol əhruin mɨn rəha Uhgɨn, mətəu kəsotohtəu-pəniən suaru əuas o nɨtəu-pəniən Lou iətəm in nati kəti əmə iətəm kəmətei rəkɨs, mətəu kəutohtəu=pən suaru vi rəha Narmɨn Rəha Uhgɨn.
6 Mas, agora, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 ?Kəni ko, kitah okotəhrəni? ?Lou in nati tərah mətəu-inu tatol məmə kitah kautol təfagə tərah? !Kəpə, təsəhruahruiən! Mətəu pəhriən, iəu iəkəhrun əmə məmə təfagə tərah təhro lanu mətəu-inu Lou tətəgətun iəu lan. Nəmə Lou in təməsəniən məmə iəsoliən noliən rəha nolkeikeiən nati kəti rəha iətəmi pɨsɨn, kəni ko iəsəhruniən noliən əha məmə təhro lanu.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Mətəu təfagə tərah təmaskəlɨm nəghatiən rəha Lou, mol rəhan lan ioluək, kəni təmol məmə noliən rəha nolkeikeiən nati kəti rəha iətəmi pɨsɨn təmuva tepət e nɨkik. Mətəu nəmə Lou təmɨkə, kəni təfagə tərah rəhan nəsanəniən təmɨkə lanəha, təhmen məmə təmɨmɨs.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda a concupiscência: porquanto, sem a lei, estava morto o pecado.
9 Aupən ikɨn, nian iəmətəruru əhanəh Lou, nɨkik təsəhtiən təfagə tərah rəhak, iəmətatɨg vivi əmə. Mətəu nian iəməhrun məmə Lou əha ikɨn, kəni nəsanəniən rəha təfagə tərah təmuva məmiəgəh məskasɨk, kəni inəhrun məmə inɨmɨs rəkɨs, inəha iəu isəu o Uhgɨn.
9 E eu, nalgum tempo, vivia sem lei, mas, vindo o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Kəni iəmeruh məmə Lou əha iətəm təmuva məmə otol iətəmimi təmiəgəh, mətəu nɨpəhriəniən təmiuvi=pa əmə nɨmɨsiən.
10 e o mandamento que era para vida, achei eu que me era para morte.
11 Tol lanəha mətəu-inu, təfagə tərah təmaskəlɨm nəghatiən rəha Lou, mol rəhan lan ioluək, kəni təmeiuə lak. Nɨkik təməhti məmə nəmə iəmalkut o nɨtəu-pəniən Lou rəha Mosɨs, kəni iəkos nəmiəgəhiən itulɨn. Mətəu inəruru noliən, kəni e nəghatiən rəha Lou, iəkəkeikei mɨmɨs o təfagə tərah mɨn rəhak.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou e, por ele, me matou.
12 Tol lanko, iəməgətun məmə Lou tasim təmsɨpən e Uhgɨn, kəni nəghatiən mɨn rəha Lou kəmotsɨpən e Uhgɨn motasim, motəhruahru, motəuvɨr motasiru e nətəmimi.
12 Assim, a lei é santa; e o mandamento, santo, justo e bom.
13 Kəni nəmə təhro iətəmi kəti otəni məmə, “?Təhro lanu məmə Lou in nati təuvɨr kəti, mətəu təmol məmə iəmɨmɨs, inəha iəu isəu o Uhgɨn?” !Mətəu kəpə, təsəhruahruiən! Nian iəməhrun nəghatiən rəha Lou iətəm in təuvɨr, nɨkik təmuvən o noliən təfagə tərah, kəni iəu iəmol təfagə tərah iətəm nəuan in nɨmɨsiən. Tol lanəha, təfagə tərah təmol məmə iəkɨmɨs. Kəni rəueiu iəkəhrun məmə noliən tərah mɨn rəhak, ilah təfagə tərah pəhriən. Kəni nian iəmeruh nəghatiən rəha Lou, inəhrun məmə təfagə tərah in nati tərah agɨn.
13 Logo, tornou-se-me o bom em morte? De modo nenhum! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte pelo bem, a fim de que pelo mandamento o pecado se fizesse excessivamente maligno.
14 Kitah kotəhrun məmə Lou təmsɨpən e Uhgɨn. Mətəu iəu, iəu iətəmimi əmə. Kəni kətuati lak məmə iəu iol əhruin kəti, kəni təfagə tərah in rəhak iətəmi asoli.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Nian mɨn nəuvein, iəsəhruniən natimnati iətəm iatol, mətəu-inu nati təuvɨr mɨn iətəm iəkolkeikei məmə iəkol, iəsoliən, mətəu iatol əmə nati iətəm iəsolkeikeiən.
15 Porque o que faço, não o aprovo, pois o que quero, isso não faço; mas o que aborreço, isso faço.
16 Iəkəhrun vivi məmə təfagə tərah iətəm iatol in nati tərah, kəni iəsolkeikeiən məmə iəkol. Kəni nian iətətəu tərah e nɨkik o təfagə tərah u, in nəmtətiən kəti məmə Lou tatol rəhan uək, kəni Lou in nati təuvɨr kəti.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Tol lanəha, səniəmə iəu iətəm iatol təfagə tərah mɨn, mətəu noliən rəha təfagə tərah iətəm tətatɨg e rəhak nətəlɨgiən nian rəfin, tatol məmə iəkol noliən tərah mɨn.
17 De maneira que, agora, já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Iəkəhrun məmə nətəlɨgiən tərah rəhak otəsegəhaniən məmə iəkol nati təuvɨr kəti. Iəkəhrun in nɨpəhriəniən mətəu-inu iəkolkeikei məmə iəkol nati iətəm təuvɨr, mətəu ko iəsoliən.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; e, com efeito, o querer está em mim, mas não consigo realizar o bem.
19 Nati nak iatol səniəmə in nati təuvɨr iətəm iəkolkeikei məmə iəkol, mətəu iatol əmə təfagə tərah iətəm iəsolkeikeiən məmə iəkol.
19 Porque não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Kəni nəmə iəkol nati nak iətəm iəsolkeikeiən məmə iəkol, səniəmə iəu pəhriən u iatol, mətəu təfagə tərah iətəm tətatɨg lak tatol.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Tol lanəha, iateruh məmə noliən kəti tatol uək e nəmiəgəhiən rəhak nian rəfin. Noliən əha tol lanəha məmə, nian iəkolkeikei məmə iəkol nati təuvɨr, mətəu təfagə tərah uəha iuəkɨr ohniəu tatiuvi=pən iəu e təfagə tərah.
21 Acho, então, esta lei em mim: que, quando quero fazer o bem, o mal está comigo.
22 E nɨkik rəfin, iəkolkeikei Lou rəha Uhgɨn,
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 mətəu iateruh mɨn lou kəti mɨn iətəm tatol uək e nəmiəgəhiən rəhak iətəm tətəluagɨn ilau rəhak nəhruniən, məlis iəu, matol məmə iəu iol əhruin rəha təfagə tərah iətəm tatol uək e rəhak nəmiəgəhiən.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que batalha contra a lei do meu entendimento e me prende debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 !Kəsi, iətətəu tərah pɨk agɨn! Nɨpətɨk tolkeikei məmə iəkol təfagə tərah. !Əui! ?Kəmə pəh otɨtɨs iəu e nolkeikeiən tərah mɨn əha iətəm tatit iəu e nɨmɨsiən mol iəu iətatɨg isəu o Uhgɨn?
24 Miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 !Pəh kotəni-vivi Uhgɨn. Iesu Krɨsto rəhatah Iərmənɨg in otol!
25 Dou graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. Assim que eu mesmo, com o entendimento, sirvo à lei de Deus, mas, com a carne, à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.