Romanos 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVI
1 Epraham in nəukətɨ nəuanɨləuɨs mɨn rəha Isrel aupən. Otətəlɨg-to e nati Epraham təmeruh məmə in suaru rəha nəhruahruiən e nəhmtɨ Uhgɨn.
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 — ausente —
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Nian iətəmimi kəti tatol uək o nətəouiən, kəni rəhan iərmənɨg təsəniən məmə rəhan nətəouiən in neaniən kəti kəm in, mətəu iərmənɨg təkeikei məfən nətəouiən o rəhan uək.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Mətəu kitah kəsotoliən uək məmə okəhuva motəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Kitah kotəhatətə əmə e Uhgɨn, kəni in tatol məmə kitah kəhuva motəhruahru e rəhatah nəhatətəiən. Uhgɨn pɨsɨn əmə in tatol nətəmimi mɨn u kotərah kəutəhuva məutəhruahru e nəhmtɨn.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Tefɨt in mɨn təməghati e nati u nian in təməni pətɨgəm məmə nəuvɨriən pəhriən tatuvən o iətəmimi iətəm Uhgɨn tətəni məmə in təhruahru e nəhmtɨn, mətəu səniəmə e noliən təuvɨr iətəm iətəmi u təmol. In təməni məmə,
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 “Nəuvɨriən pəhriən tatuvən o nətəmimi u Uhgɨn təmafəl rəhalah noliən tərah,
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Nəuvɨriən pəhriən tatuvən o iətəmi u Iərmənɨg təsaskəlɨmiən e nɨkin rəhan təfagə tərah.”
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Intəh. Kitah kəmotəghtati e noliən təuvɨr mɨn, kəni rəueiu kotəghati e nəhgi-pəniən.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 ?Kəni mətəu Uhgɨn təməni e nian pəhruvən məmə Epraham in təhruahru, nian kɨnəhgi=pən rəkɨs uə nian kəsəhgi=pən əhanəhiən? Uhgɨn təmaupən məni lanəha, uərisɨg kəpanəhgi=pən.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 ?Kəni təməhgi=pən Epraham o nak? In nəmtətiən əmə iətəm təməgətun pəhriən məmə in tɨnəhruahru rəkɨs e nəhmtɨ Uhgɨn e rəhan nəhatətəiən. Tɨnəhruahru rəkɨs, kəni uərisɨg kəmanəhgi=pən.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Kəni in tatə rəha nətəmimi nəuvein mɨn, ilah nətəm kəməhgi=pən ilah, inu nətəm Isrel. Mətəu in səniəmə rəhalah tatə mətəu-inu kəməhgi=pən ilah, mətəu in rəhalah tatə mətəu-inu ilah mɨn kautohtəu=pən suaru rəha nəhatətəiən. Aupən ikɨn, rəhalah tatə Epraham təmɨtəu=pən suaru u nian kəsəhgi=pən əhanəhiən.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Uhgɨn təmol nəniəskasɨkiən kəm Epraham mɨne rəhan mɨn nəuanɨləuɨs mɨn məmə nɨftəni otuva rəhan o nian kəti. Mətəu Lou səniəmə suaru iətəm nəniəskasɨkiən u otuva mol nɨpəhriəniən lan. In otuva mol nɨpəhriəniən e nəhruahruiən iətəm təmsɨpən e suaru rəha nəhatətəiən.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Tol lanəha mətəu-inu nəmə nəniəskasɨkiən u tətuva matol nɨpəhriəniən o nətəmimi nətəm kəutarəriə əmə e Lou, kəni nɨkilah təhti məmə ilah kotəhruahru lan, kəni suaru rəha nəhatətəiən in nati əpnapɨn əmə, kəni nəniəskasɨkiən tol nati əpnapɨn əmə lan.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Mətəu nəghatiən u, in nɨpəhriəniən: Lou tətəni məmə nalpɨniən mɨne niəməha rəha Uhgɨn tatuvən o nətəmimi nətəm kəutatgəhli Lou, kəni ikɨn mɨn rəfin Lou əha ikɨn, nətəmimi kəutatgəhli. Tol lanəha, noliən rəha nɨtəu-pəniən Lou rəha nətəm Isrel tatiuvi=pa nalpɨniən mɨne niəməha rəha Uhgɨn, kəni təsoliən məmə nəniəskasɨkiən otuva mol nɨpəhriəniən.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Tol lanəha, nəniəskasɨkiən tətuva matol nɨpəhriəniən e nəmiəgəhiən rəhatah e suaru rəha nəhatətəiən məmə nəniəskasɨkiən otuva e nəuvɨriən iətəm Uhgɨn tətətuati lan kəm tah, kəni kitah kotəhrun pəhriən məmə rəhan nəniəskasɨkiən in rəha nəuanɨləuɨs mɨn rəfin rəha Epraham, səniəmə rəha nətəmi mɨn əmə u nətəm Uhgɨn təməfən Lou kəm lah, mətəu rəha nətəmimi mɨn u, ilah mɨn nətəm kautohtəu=pən suaru rəha nəhatətəiən rəha Epraham. In rəhatah ərəfin tatə.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Təhmen e Nauəuə Rəha Uhgɨn iətəm tətəni məmə, “Iəmol ik nəkuva tɨpɨ nətəmimi tepət.” E nəhmtɨ Uhgɨn, Epraham in rəhatah tatə. In təməhatətə e Uhgɨn iətəm tətəfən nəmiəgəhiən kəm nətəm kəmohmɨs, kəni in təhrun noliən natimnati e nati agɨn tɨkə.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Uhgɨn təməniəkɨs kəm Epraham məmə in otuva tatə rəha nəuanɨləuɨs mɨn tepət, kəni namipɨn mɨn okotepət motapirəkɨs. Kəni Epraham təmələhu=pən rəhan nətəlɨgiən təskasɨk e Uhgɨn məhatətə iəkɨs lan məmə nəghatiən rəhan, in nɨpəhriəniən, nati əpnapɨn in tiəkɨs agɨn məmə nəniəskasɨkiən otuva mol nɨpəhriəniən.
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Nəhatətəiən rəhan təseiuaiuiən, nati əpnapɨn in təhrun məmə nɨpətɨn tɨnauəhli mɨnəhmen əmə o nɨmɨsiən mətəu-inu rəhan nu iuəkɨr o uan-hanrɨt, kəni təhrun məmə Serə tɨnapirəkɨs ikɨn katemək ikɨn kəni ko təseməkiən.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Epraham rəhan nəhatətəiən təməsauɨt-auɨtiən e nəniəskasɨkiən rəha Uhgɨn. Nɨpəhriəniən, rəhan nəhatətəiən təmeviə muva məskasɨk təhmɨn mɨn, kəni mətəfən nəni-viviən kəm Uhgɨn.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 In təməhrun vivi e nɨkin məmə Uhgɨn tatos nəsanəniən o noliən rəhan nəniəskasɨkiən tuva mol nɨpəhriəniən.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 O nati əha inəha, “Uhgɨn təməni məmə Epraham in təhruahru e nəhmtɨn e nəhatətəiən rəhan.”
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Nəghatiən u iətəm tətəni məmə, “Uhgɨn təməni məmə Epraham in təhruahru e nəhmtɨn,” kəməsəteiən məmə rəha Epraham pɨsɨn əmə,
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 mətəu kəmətei mɨn məmə rəhatah, iətəm Uhgɨn otəni məmə kitah okotəhruahru e nəhmtɨn, kitah nətəm kəutəhatətə lan, inu Uhgɨn u təmosmiəgəh Iesu Iərmənɨg rəhatah e nɨmɨsiən.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Kəmegəhan=pa e Iesu tuva mɨmɨs o təfagə tərah mɨn rəhatah, kəni Uhgɨn təmol in təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən məmə in otol suaru məmə kitah okotəhruahru e nəhmtɨn.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.