Romanos 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 Epraham in nəukətɨ nəuanɨləuɨs mɨn rəha Isrel aupən. Otətəlɨg-to e nati Epraham təmeruh məmə in suaru rəha nəhruahruiən e nəhmtɨ Uhgɨn.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Nian iətəmimi kəti tatol uək o nətəouiən, kəni rəhan iərmənɨg təsəniən məmə rəhan nətəouiən in neaniən kəti kəm in, mətəu iərmənɨg təkeikei məfən nətəouiən o rəhan uək.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Mətəu kitah kəsotoliən uək məmə okəhuva motəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Kitah kotəhatətə əmə e Uhgɨn, kəni in tatol məmə kitah kəhuva motəhruahru e rəhatah nəhatətəiən. Uhgɨn pɨsɨn əmə in tatol nətəmimi mɨn u kotərah kəutəhuva məutəhruahru e nəhmtɨn.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Tefɨt in mɨn təməghati e nati u nian in təməni pətɨgəm məmə nəuvɨriən pəhriən tatuvən o iətəmimi iətəm Uhgɨn tətəni məmə in təhruahru e nəhmtɨn, mətəu səniəmə e noliən təuvɨr iətəm iətəmi u təmol. In təməni məmə,
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Nəuvɨriən pəhriən tatuvən o nətəmimi u Uhgɨn təmafəl rəhalah noliən tərah,
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Nəuvɨriən pəhriən tatuvən o iətəmi u Iərmənɨg təsaskəlɨmiən e nɨkin rəhan təfagə tərah.”
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Intəh. Kitah kəmotəghtati e noliən təuvɨr mɨn, kəni rəueiu kotəghati e nəhgi-pəniən.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 ?Kəni mətəu Uhgɨn təməni e nian pəhruvən məmə Epraham in təhruahru, nian kɨnəhgi=pən rəkɨs uə nian kəsəhgi=pən əhanəhiən? Uhgɨn təmaupən məni lanəha, uərisɨg kəpanəhgi=pən.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 ?Kəni təməhgi=pən Epraham o nak? In nəmtətiən əmə iətəm təməgətun pəhriən məmə in tɨnəhruahru rəkɨs e nəhmtɨ Uhgɨn e rəhan nəhatətəiən. Tɨnəhruahru rəkɨs, kəni uərisɨg kəmanəhgi=pən.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Kəni in tatə rəha nətəmimi nəuvein mɨn, ilah nətəm kəməhgi=pən ilah, inu nətəm Isrel. Mətəu in səniəmə rəhalah tatə mətəu-inu kəməhgi=pən ilah, mətəu in rəhalah tatə mətəu-inu ilah mɨn kautohtəu=pən suaru rəha nəhatətəiən. Aupən ikɨn, rəhalah tatə Epraham təmɨtəu=pən suaru u nian kəsəhgi=pən əhanəhiən.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Uhgɨn təmol nəniəskasɨkiən kəm Epraham mɨne rəhan mɨn nəuanɨləuɨs mɨn məmə nɨftəni otuva rəhan o nian kəti. Mətəu Lou səniəmə suaru iətəm nəniəskasɨkiən u otuva mol nɨpəhriəniən lan. In otuva mol nɨpəhriəniən e nəhruahruiən iətəm təmsɨpən e suaru rəha nəhatətəiən.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Tol lanəha mətəu-inu nəmə nəniəskasɨkiən u tətuva matol nɨpəhriəniən o nətəmimi nətəm kəutarəriə əmə e Lou, kəni nɨkilah təhti məmə ilah kotəhruahru lan, kəni suaru rəha nəhatətəiən in nati əpnapɨn əmə, kəni nəniəskasɨkiən tol nati əpnapɨn əmə lan.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Mətəu nəghatiən u, in nɨpəhriəniən: Lou tətəni məmə nalpɨniən mɨne niəməha rəha Uhgɨn tatuvən o nətəmimi nətəm kəutatgəhli Lou, kəni ikɨn mɨn rəfin Lou əha ikɨn, nətəmimi kəutatgəhli. Tol lanəha, noliən rəha nɨtəu-pəniən Lou rəha nətəm Isrel tatiuvi=pa nalpɨniən mɨne niəməha rəha Uhgɨn, kəni təsoliən məmə nəniəskasɨkiən otuva mol nɨpəhriəniən.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Tol lanəha, nəniəskasɨkiən tətuva matol nɨpəhriəniən e nəmiəgəhiən rəhatah e suaru rəha nəhatətəiən məmə nəniəskasɨkiən otuva e nəuvɨriən iətəm Uhgɨn tətətuati lan kəm tah, kəni kitah kotəhrun pəhriən məmə rəhan nəniəskasɨkiən in rəha nəuanɨləuɨs mɨn rəfin rəha Epraham, səniəmə rəha nətəmi mɨn əmə u nətəm Uhgɨn təməfən Lou kəm lah, mətəu rəha nətəmimi mɨn u, ilah mɨn nətəm kautohtəu=pən suaru rəha nəhatətəiən rəha Epraham. In rəhatah ərəfin tatə.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Təhmen e Nauəuə Rəha Uhgɨn iətəm tətəni məmə, “Iəmol ik nəkuva tɨpɨ nətəmimi tepət.” E nəhmtɨ Uhgɨn, Epraham in rəhatah tatə. In təməhatətə e Uhgɨn iətəm tətəfən nəmiəgəhiən kəm nətəm kəmohmɨs, kəni in təhrun noliən natimnati e nati agɨn tɨkə.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Uhgɨn təməniəkɨs kəm Epraham məmə in otuva tatə rəha nəuanɨləuɨs mɨn tepət, kəni namipɨn mɨn okotepət motapirəkɨs. Kəni Epraham təmələhu=pən rəhan nətəlɨgiən təskasɨk e Uhgɨn məhatətə iəkɨs lan məmə nəghatiən rəhan, in nɨpəhriəniən, nati əpnapɨn in tiəkɨs agɨn məmə nəniəskasɨkiən otuva mol nɨpəhriəniən.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Nəhatətəiən rəhan təseiuaiuiən, nati əpnapɨn in təhrun məmə nɨpətɨn tɨnauəhli mɨnəhmen əmə o nɨmɨsiən mətəu-inu rəhan nu iuəkɨr o uan-hanrɨt, kəni təhrun məmə Serə tɨnapirəkɨs ikɨn katemək ikɨn kəni ko təseməkiən.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Epraham rəhan nəhatətəiən təməsauɨt-auɨtiən e nəniəskasɨkiən rəha Uhgɨn. Nɨpəhriəniən, rəhan nəhatətəiən təmeviə muva məskasɨk təhmɨn mɨn, kəni mətəfən nəni-viviən kəm Uhgɨn.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 In təməhrun vivi e nɨkin məmə Uhgɨn tatos nəsanəniən o noliən rəhan nəniəskasɨkiən tuva mol nɨpəhriəniən.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 O nati əha inəha, “Uhgɨn təməni məmə Epraham in təhruahru e nəhmtɨn e nəhatətəiən rəhan.”
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Nəghatiən u iətəm tətəni məmə, “Uhgɨn təməni məmə Epraham in təhruahru e nəhmtɨn,” kəməsəteiən məmə rəha Epraham pɨsɨn əmə,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 mətəu kəmətei mɨn məmə rəhatah, iətəm Uhgɨn otəni məmə kitah okotəhruahru e nəhmtɨn, kitah nətəm kəutəhatətə lan, inu Uhgɨn u təmosmiəgəh Iesu Iərmənɨg rəhatah e nɨmɨsiən.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Kəmegəhan=pa e Iesu tuva mɨmɨs o təfagə tərah mɨn rəhatah, kəni Uhgɨn təmol in təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən məmə in otol suaru məmə kitah okotəhruahru e nəhmtɨn.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.