Marcos 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Kəni Iesu təməni məmə, “Iətəni pəhriən kəm təmah məmə, itəmah nəuvein u nəutəhtul u ikɨnu rəueiu, ko kəsohmɨsiən motətəuarus koteruh Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn otuva e nəsanəniən asoli.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Kəni nian sikɨs kɨnəhuva mɨnəhuvən rəkɨs, kəni Iesu tit Pitə, Jemɨs, mɨne Jon, kəni ilahal pɨsɨn əmə kɨluərisɨg lan məhuvən əpəha e nɨtəuət əfəməh kəti, kəni ilah pɨsɨn əmə əha ikɨn. Kəni kəmlafu nɨpətɨ Iesu təməuhlin muva mol pɨsɨn.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Rəhan napən təmuva məruən mətoraip-oraip, ko iətəmi kəti təseikuasiən e napən kəti təruən lanəha.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Kəni suah milahal əha kəmlafu Elaijə mɨne Mosɨs kəmiaiet pətɨgəm=pa məhləghati ilahal Iesu.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Kəni Pitə təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, təuvɨr məmə iəkluva u ikɨn u. Pəh mɨhlol nɨmauvluvl kɨsɨl, rəham kəti, rəha Mosɨs kəti, kəni rəha Elaijə kəti.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Pitə tɨnətəghati əpnapɨn əmə mətəu-inu kɨnləgɨn pɨk məhlərəmrumɨn.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Kəni nəpuə təmuva məuveg ilah, kəni kəmotətəu nəuia iətəmi kəti təmsɨpən əpəha e nəpuə məmə, “Inu nətɨk keikei u iəkolkeikei pɨk. Onəklətəlɨg lan.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Kəni rəueiu agɨn mɨn, kəmleirair, mətəu kəsleruhiən mɨn suah mil, mətəu kəmleruh əmə Iesu tətəhtul ilahal min.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Nian kəməuteiuaiu e nɨtəuət məhuvən əpəha ləhtəni, kəni Iesu təməniəhu əskasɨk ilahal məmə, “Natimnati mɨn u nəmleh əpəha ilɨs e nɨtəuət, onəsləniən kəm iətəmi kəti mɨlətəuarus=pən iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.”
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Kəni ilahal kəmlɨsiai nəghatiən rəha Iesu, mətəu kəməhləni əmə kəm lahal mɨn məmə, “Nəghatiən əha təməni məmə otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəruru məmə nɨpətɨn təni məmə nak.”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Kəni kəmlətapuəh o Iesu məmə, “?Təhro iəgətun mɨn rəha Lou kotəni məmə Elaijə otəkeikei maupən muva?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Kəni Iesu təməni=pən kəm lahal məmə, “Nɨpəhriəniən, Elaijə otaupən muva məmə otol vivi natimnati rəfin. ?Mətəu təhro Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni məmə iəu Nətɨ Iətəmimi oiəpanətəu nahməiən o natimnati tepət, kəni nətəmimi okoteruh iəu motəuhlin nəmtahlah ohniəu motəpəh iəu?
12 Jesus respondeu:
13 Mətəu iətəni pəhriən kəm təmahal məmə Elaijə tɨnuva rəkɨs, kəni kəmol nati tərah lan təhmen e Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni məmə okəpanol lanəha.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Nian kəmohtəlɨg=pa mɨn, moteruh nətəmimi nəuvein mɨn rəha Iesu, mətəu nɨmənin nətəmimi kəmohtəlau e lah, kəni iəgətun nəuvein rəha Lou mɨne nətəmimi mɨn rəha Iesu kautorgəhu.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Nian nətəmimi kəmoteruh Iesu, narmɨlah təmiuvɨg pɨk ohni, kəni motaiu məhuva məmə okotəghati kəm in.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Kəni Iesu təmətapuəh o lah məmə, “?Nakəha nautorgəhu ohni itəmah nətəmimi mɨn əpəha?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Mətəu nətəmimi mɨn u kəti təni məmə, “Iəgətun, iəu iəmit nətɨk muva ohnik məmə onəkol vivi, mətəu-inu narmɨn tərah kəti tətatɨg lan kəni mol təruru nəghatiən.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Kəni nian narmɨn tərah əpə taskəlɨm in, kəni moh mələs iahu morin e nɨməulul, kəni nəhun nəuan ruən tatiet, təhmen e nəuaui nɨtəhi, kəni matɨgət-ərain nəhluvn, nɨpətɨn tatɨkɨmkɨm. Kəni iəmətapuəh o rəham nətəmimi məmə okotəhgi pətɨgəm narmɨn tərah u lan, mətəu kotəruru nəhgi pətɨgəmiən.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Mətəu Iesu təni məmə, “Kəsi, itəmah u nətəmimi rəueiu mɨne nəsotəhatətəiən lak. Kərmə oiəkatɨg kitah min itəmah mətəuarus=pən nian nak nəmanotəhatətə lak. Kəni kərmə onəhgɨn iəpanəmeig e təmah. !Otit suakəku ko məhuva kəm iəu!”
19 Então Jesus exclamou:
20 Kəni kəmotələs məhuvən o Iesu. Kəni narmɨn tərah əpəha təmafu Iesu kəni tol suakəku u tauɨt nɨpətɨn tərəmrumɨn pɨk, kəni məmei morin əpə ləhtəni e nɨməulul məsəuəsəu mətan, kəni nəunəhuan tiet təhmen e sop.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Kəni Iesu təmətapuəh o rəhan tatə məmə, “Təmol lanəha mɨnos nu kuvəh?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Kəni nian tepət narmɨn tərah kəha tatoh mətləfən əpəha e nɨgəm mɨne nəhu məmə otohamu. Nəmə nəkəhrun noliən, pəh nəkasəkəhruin itɨmlau masiru e tɨmlau.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Mətəu Iesu təni məmə, “Nak əha, nəghatiən u məmə, ‘Nəmə nəkəhrun noliən’? Uhgɨn təhrun noliən natimnati rəfin kəm iətəmimi iətəm tətəhatətə lan.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Kəni rəueiu agɨn, tatə rəha suakəku u təmagət əfəməh məmə, “Iəkəhatətə lam, mətəu in əmə u rəhak nəhatətəiən təkəku əmə. !Asiru lak məmə rəhak nəhatətəiən otəri mepət!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Kəni nian Iesu təmeruh məmə nətəmimi nəuvein mɨn kɨnəutaiu mɨnəutuva iuəkɨr ohni məmə okotafu-to, kəni təni=pən əskasɨk uəhai əmə kəm narmɨn tərah əpəha məmə, “Ik narmɨn tərah iətəm natol nɨmatəlgɨtəmi tətalu, kəni mol iətəmi təruru nəghatiən. !Iəkəni=pɨnə əhruahru u rəueiu məmə onəkiet e suakəku u, kəni məsuva mɨniən muvən lan!”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Kəni narmɨn tərah əha təmagət əfəməh mol suakəku əpəha tauɨt mərəmrumɨn mɨn u iuəkɨr agɨn tɨmɨs, kəni miet lan. Ko nakafu məmə tɨnɨmɨs rəkɨs, kəni nətəmimi tepət kotəni məmə tɨnɨmɨs.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Mətəu Iesu təmeapən maskəlɨm nəhlmɨn miuvi-pəri, kəni təhtul.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Iesu təmuvən imə, kəni ilah pɨsɨn əmə rəhan mɨn nətəmimi kəutəharəg, kəni kotətapuəh ohni məmə, “?Kərmə təhro iəkotəruru nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah əpəha?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Mətəu Iesu təni məmə, “Nəfakiən əmə təhrun nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah mɨn əha lanəha.”
29 Jesus respondeu:
30 Kəni Iesu mɨne rəhan nətəmimi kəmohiet u ikɨnu kəni məhuvən=pən əpəha e nɨtəni Kaləli ikɨn, mətəu Iesu təsolkeikeiən məmə okəhrun məmə in əha ikɨn əha.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 Təmol lanəha mətəu-inu tətəgətun rəhan mɨn nətəmimi. Təməni məmə, “Iəu Nətɨ Iətəmimi, okegəhan=pən lak kəm nətəmimi kotohamu iəu iəkɨmɨs. Mətəu oiəkos nian kɨsɨl, kəni məpanəmiəgəh mɨn.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Kəni mətəu rəhan mɨn nətəmimi kəsotəhrun viviən rəhan nəghatiən, kəni nɨkilah tɨnətəgɨn o nətapuəhiən e nɨpətɨ nəghatiən rəhan.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Kəmohiet=pa əpəha Kapeniəm, kəni mɨnautəhuvən imə kəti. Kəni Iesu təmətapuəh o lah məmə, “?Nak əha nəmautəni e suaru?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Mətəu kɨnotaulɨs o nuhalpɨniən motəpnapɨn əmə mətəu-inu, e suaru kəmautəni məmə pəh in tepət e lah.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Kəni Iesu təməhtiahu məharəg, kəni mauɨn e rəhan nətəmimi tueləf məmə okəhuva-to ohni, kəni təni=pən kəm lah məmə, “Iətəmi tolkeikei məmə in otepət e nətəmimi, in otəkeikei meiuaiu e lah kəni muva məmə in ioluək əmə kəti rəhalah.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Kəni mələs suakəku kəti muva mem aupən e lah, kəni maskəlɨm məmə,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Kəni iətəmimi iətəm tatos e nɨkin agiən suakəku təhmen e inu, kəni tatol e nərgək, kəni təhmen əmə məmə tatos iəu e nɨkin agiən. Kəni iətəmimi iətəm tatos iəu e nɨkin agiən, kəni təhmen əmə məmə tatos iətəmi u iətəm təmahli=pa iəu.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Kəni Jon təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun iəmotafu suah kəti tətəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nərgəm, kəni iəmotəniəhu mətəu-inu səniəmə kitah kəti.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Mətəu Iesu təni məmə, “Sotəniəhuiən, mətəu-inu nətəmimi rəfin nətəm kautol nati apɨspɨs mɨn e nərgək, ko kəsotəni uəhaiən nəghatiən tərah lak.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Iətəmimi iətəm səniəmə rəhatah tɨkɨmɨr, in tolkeikei itah.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Iətəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə iətəm tətasiru e təmah, mətəu-inu rəhak u itəmah, kəni Uhgɨn otətəou in o rəhan noliən təuvɨr u, nati əpnapɨn rəhan nasiruiən in nati əkəku əmə təhmen e nəhu tətəfɨnə kəm təmah məmə nəkotəmnɨm.”
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Kəni Iesu təmətəkeikei mətəni məmə, “Kəlkələh mɨn u kəutəhatətə lak, nəmə iətəmi kəti tol kəti təmei e rəhan nəmiəgəhiən uə rəhan nəhatətəiən, kəni iətəmi əha, Uhgɨn otol nalpɨniən asoli kəm in. Kəni nalpɨniən əha otəskasɨk tapirəkɨs nəmə kətu=pən kəpiel kəti e nentəuin, kəni kahtiuvət lan əpəha ləuantəhi lokamnɨm məmə otamnɨm.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Kəni nəmə nəhmtəm kəti tol ik nətəmei e rəham nəmiəgəhiən, nəkələs rəkɨs. Nəmə nəhmtəm kətiəh əmə mətəu onəkuvən ikɨn Uhgɨn tətarmənɨg ikɨn, inu təuvɨr pɨk mapirəkɨs agɨn məmə nəhmtəm keiu mətəu okəraki=pən lam e nɨgəm asoli.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Kəni ikɨn əha, uhrəl mɨn okotətu e nɨpətɨ nətəmimi ikɨn məsohmɨsiən, kəni nɨgəm tatus ilah kəni matuəu əmə kɨlpɨn ko kəsohapɨsiən nian kəti.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Uhgɨn tətearəgrəg=pən nɨgəm e nətəmimi təhmen əmə e sol kətearəgrəg=pən e nauəniən.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 “?Sol təuvɨr, mətəu nəmə otɨsiu, kəni kəruru məmə okəfən mɨn nak pəh tətəhiən? Onəkotəkeikei motos sol u təhmen e nolkeikeiən e rəhatəmah nəmiəgəhiən, kəni motatɨg e nəməlinuiən nian rəfin.”
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.