Marcos 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Kəni Iesu təməni məmə, “Iətəni pəhriən kəm təmah məmə, itəmah nəuvein u nəutəhtul u ikɨnu rəueiu, ko kəsohmɨsiən motətəuarus koteruh Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn otuva e nəsanəniən asoli.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Kəni nian sikɨs kɨnəhuva mɨnəhuvən rəkɨs, kəni Iesu tit Pitə, Jemɨs, mɨne Jon, kəni ilahal pɨsɨn əmə kɨluərisɨg lan məhuvən əpəha e nɨtəuət əfəməh kəti, kəni ilah pɨsɨn əmə əha ikɨn. Kəni kəmlafu nɨpətɨ Iesu təməuhlin muva mol pɨsɨn.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Rəhan napən təmuva məruən mətoraip-oraip, ko iətəmi kəti təseikuasiən e napən kəti təruən lanəha.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Kəni suah milahal əha kəmlafu Elaijə mɨne Mosɨs kəmiaiet pətɨgəm=pa məhləghati ilahal Iesu.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Kəni Pitə təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, təuvɨr məmə iəkluva u ikɨn u. Pəh mɨhlol nɨmauvluvl kɨsɨl, rəham kəti, rəha Mosɨs kəti, kəni rəha Elaijə kəti.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Pitə tɨnətəghati əpnapɨn əmə mətəu-inu kɨnləgɨn pɨk məhlərəmrumɨn.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Kəni nəpuə təmuva məuveg ilah, kəni kəmotətəu nəuia iətəmi kəti təmsɨpən əpəha e nəpuə məmə, “Inu nətɨk keikei u iəkolkeikei pɨk. Onəklətəlɨg lan.”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Kəni rəueiu agɨn mɨn, kəmleirair, mətəu kəsleruhiən mɨn suah mil, mətəu kəmleruh əmə Iesu tətəhtul ilahal min.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Nian kəməuteiuaiu e nɨtəuət məhuvən əpəha ləhtəni, kəni Iesu təməniəhu əskasɨk ilahal məmə, “Natimnati mɨn u nəmleh əpəha ilɨs e nɨtəuət, onəsləniən kəm iətəmi kəti mɨlətəuarus=pən iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Kəni ilahal kəmlɨsiai nəghatiən rəha Iesu, mətəu kəməhləni əmə kəm lahal mɨn məmə, “Nəghatiən əha təməni məmə otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəruru məmə nɨpətɨn təni məmə nak.”
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Kəni kəmlətapuəh o Iesu məmə, “?Təhro iəgətun mɨn rəha Lou kotəni məmə Elaijə otəkeikei maupən muva?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Kəni Iesu təməni=pən kəm lahal məmə, “Nɨpəhriəniən, Elaijə otaupən muva məmə otol vivi natimnati rəfin. ?Mətəu təhro Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni məmə iəu Nətɨ Iətəmimi oiəpanətəu nahməiən o natimnati tepət, kəni nətəmimi okoteruh iəu motəuhlin nəmtahlah ohniəu motəpəh iəu?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Mətəu iətəni pəhriən kəm təmahal məmə Elaijə tɨnuva rəkɨs, kəni kəmol nati tərah lan təhmen e Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni məmə okəpanol lanəha.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Nian kəmohtəlɨg=pa mɨn, moteruh nətəmimi nəuvein mɨn rəha Iesu, mətəu nɨmənin nətəmimi kəmohtəlau e lah, kəni iəgətun nəuvein rəha Lou mɨne nətəmimi mɨn rəha Iesu kautorgəhu.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Nian nətəmimi kəmoteruh Iesu, narmɨlah təmiuvɨg pɨk ohni, kəni motaiu məhuva məmə okotəghati kəm in.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Kəni Iesu təmətapuəh o lah məmə, “?Nakəha nautorgəhu ohni itəmah nətəmimi mɨn əpəha?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Mətəu nətəmimi mɨn u kəti təni məmə, “Iəgətun, iəu iəmit nətɨk muva ohnik məmə onəkol vivi, mətəu-inu narmɨn tərah kəti tətatɨg lan kəni mol təruru nəghatiən.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Kəni nian narmɨn tərah əpə taskəlɨm in, kəni moh mələs iahu morin e nɨməulul, kəni nəhun nəuan ruən tatiet, təhmen e nəuaui nɨtəhi, kəni matɨgət-ərain nəhluvn, nɨpətɨn tatɨkɨmkɨm. Kəni iəmətapuəh o rəham nətəmimi məmə okotəhgi pətɨgəm narmɨn tərah u lan, mətəu kotəruru nəhgi pətɨgəmiən.”
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Mətəu Iesu təni məmə, “Kəsi, itəmah u nətəmimi rəueiu mɨne nəsotəhatətəiən lak. Kərmə oiəkatɨg kitah min itəmah mətəuarus=pən nian nak nəmanotəhatətə lak. Kəni kərmə onəhgɨn iəpanəmeig e təmah. !Otit suakəku ko məhuva kəm iəu!”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Kəni kəmotələs məhuvən o Iesu. Kəni narmɨn tərah əpəha təmafu Iesu kəni tol suakəku u tauɨt nɨpətɨn tərəmrumɨn pɨk, kəni məmei morin əpə ləhtəni e nɨməulul məsəuəsəu mətan, kəni nəunəhuan tiet təhmen e sop.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Kəni Iesu təmətapuəh o rəhan tatə məmə, “Təmol lanəha mɨnos nu kuvəh?”
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Kəni nian tepət narmɨn tərah kəha tatoh mətləfən əpəha e nɨgəm mɨne nəhu məmə otohamu. Nəmə nəkəhrun noliən, pəh nəkasəkəhruin itɨmlau masiru e tɨmlau.”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Mətəu Iesu təni məmə, “Nak əha, nəghatiən u məmə, ‘Nəmə nəkəhrun noliən’? Uhgɨn təhrun noliən natimnati rəfin kəm iətəmimi iətəm tətəhatətə lan.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Kəni rəueiu agɨn, tatə rəha suakəku u təmagət əfəməh məmə, “Iəkəhatətə lam, mətəu in əmə u rəhak nəhatətəiən təkəku əmə. !Asiru lak məmə rəhak nəhatətəiən otəri mepət!”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Kəni nian Iesu təmeruh məmə nətəmimi nəuvein mɨn kɨnəutaiu mɨnəutuva iuəkɨr ohni məmə okotafu-to, kəni təni=pən əskasɨk uəhai əmə kəm narmɨn tərah əpəha məmə, “Ik narmɨn tərah iətəm natol nɨmatəlgɨtəmi tətalu, kəni mol iətəmi təruru nəghatiən. !Iəkəni=pɨnə əhruahru u rəueiu məmə onəkiet e suakəku u, kəni məsuva mɨniən muvən lan!”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Kəni narmɨn tərah əha təmagət əfəməh mol suakəku əpəha tauɨt mərəmrumɨn mɨn u iuəkɨr agɨn tɨmɨs, kəni miet lan. Ko nakafu məmə tɨnɨmɨs rəkɨs, kəni nətəmimi tepət kotəni məmə tɨnɨmɨs.
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Mətəu Iesu təmeapən maskəlɨm nəhlmɨn miuvi-pəri, kəni təhtul.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Iesu təmuvən imə, kəni ilah pɨsɨn əmə rəhan mɨn nətəmimi kəutəharəg, kəni kotətapuəh ohni məmə, “?Kərmə təhro iəkotəruru nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah əpəha?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Mətəu Iesu təni məmə, “Nəfakiən əmə təhrun nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah mɨn əha lanəha.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Kəni Iesu mɨne rəhan nətəmimi kəmohiet u ikɨnu kəni məhuvən=pən əpəha e nɨtəni Kaləli ikɨn, mətəu Iesu təsolkeikeiən məmə okəhrun məmə in əha ikɨn əha.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 Təmol lanəha mətəu-inu tətəgətun rəhan mɨn nətəmimi. Təməni məmə, “Iəu Nətɨ Iətəmimi, okegəhan=pən lak kəm nətəmimi kotohamu iəu iəkɨmɨs. Mətəu oiəkos nian kɨsɨl, kəni məpanəmiəgəh mɨn.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Kəni mətəu rəhan mɨn nətəmimi kəsotəhrun viviən rəhan nəghatiən, kəni nɨkilah tɨnətəgɨn o nətapuəhiən e nɨpətɨ nəghatiən rəhan.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Kəmohiet=pa əpəha Kapeniəm, kəni mɨnautəhuvən imə kəti. Kəni Iesu təmətapuəh o lah məmə, “?Nak əha nəmautəni e suaru?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Mətəu kɨnotaulɨs o nuhalpɨniən motəpnapɨn əmə mətəu-inu, e suaru kəmautəni məmə pəh in tepət e lah.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Kəni Iesu təməhtiahu məharəg, kəni mauɨn e rəhan nətəmimi tueləf məmə okəhuva-to ohni, kəni təni=pən kəm lah məmə, “Iətəmi tolkeikei məmə in otepət e nətəmimi, in otəkeikei meiuaiu e lah kəni muva məmə in ioluək əmə kəti rəhalah.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Kəni mələs suakəku kəti muva mem aupən e lah, kəni maskəlɨm məmə,
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Kəni iətəmimi iətəm tatos e nɨkin agiən suakəku təhmen e inu, kəni tatol e nərgək, kəni təhmen əmə məmə tatos iəu e nɨkin agiən. Kəni iətəmimi iətəm tatos iəu e nɨkin agiən, kəni təhmen əmə məmə tatos iətəmi u iətəm təmahli=pa iəu.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Kəni Jon təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun iəmotafu suah kəti tətəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nərgəm, kəni iəmotəniəhu mətəu-inu səniəmə kitah kəti.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Mətəu Iesu təni məmə, “Sotəniəhuiən, mətəu-inu nətəmimi rəfin nətəm kautol nati apɨspɨs mɨn e nərgək, ko kəsotəni uəhaiən nəghatiən tərah lak.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Iətəmimi iətəm səniəmə rəhatah tɨkɨmɨr, in tolkeikei itah.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Iətəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə iətəm tətasiru e təmah, mətəu-inu rəhak u itəmah, kəni Uhgɨn otətəou in o rəhan noliən təuvɨr u, nati əpnapɨn rəhan nasiruiən in nati əkəku əmə təhmen e nəhu tətəfɨnə kəm təmah məmə nəkotəmnɨm.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 Kəni Iesu təmətəkeikei mətəni məmə, “Kəlkələh mɨn u kəutəhatətə lak, nəmə iətəmi kəti tol kəti təmei e rəhan nəmiəgəhiən uə rəhan nəhatətəiən, kəni iətəmi əha, Uhgɨn otol nalpɨniən asoli kəm in. Kəni nalpɨniən əha otəskasɨk tapirəkɨs nəmə kətu=pən kəpiel kəti e nentəuin, kəni kahtiuvət lan əpəha ləuantəhi lokamnɨm məmə otamnɨm.
42 E qualquer que escandalizar um
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 — ausente —
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 — ausente —
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Kəni nəmə nəhmtəm kəti tol ik nətəmei e rəham nəmiəgəhiən, nəkələs rəkɨs. Nəmə nəhmtəm kətiəh əmə mətəu onəkuvən ikɨn Uhgɨn tətarmənɨg ikɨn, inu təuvɨr pɨk mapirəkɨs agɨn məmə nəhmtəm keiu mətəu okəraki=pən lam e nɨgəm asoli.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Kəni ikɨn əha, uhrəl mɨn okotətu e nɨpətɨ nətəmimi ikɨn məsohmɨsiən, kəni nɨgəm tatus ilah kəni matuəu əmə kɨlpɨn ko kəsohapɨsiən nian kəti.
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 “Uhgɨn tətearəgrəg=pən nɨgəm e nətəmimi təhmen əmə e sol kətearəgrəg=pən e nauəniən.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 “?Sol təuvɨr, mətəu nəmə otɨsiu, kəni kəruru məmə okəfən mɨn nak pəh tətəhiən? Onəkotəkeikei motos sol u təhmen e nolkeikeiən e rəhatəmah nəmiəgəhiən, kəni motatɨg e nəməlinuiən nian rəfin.”
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.