Marcos 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Kəni Iesu təməni məmə, “Iətəni pəhriən kəm təmah məmə, itəmah nəuvein u nəutəhtul u ikɨnu rəueiu, ko kəsohmɨsiən motətəuarus koteruh Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn otuva e nəsanəniən asoli.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Kəni nian sikɨs kɨnəhuva mɨnəhuvən rəkɨs, kəni Iesu tit Pitə, Jemɨs, mɨne Jon, kəni ilahal pɨsɨn əmə kɨluərisɨg lan məhuvən əpəha e nɨtəuət əfəməh kəti, kəni ilah pɨsɨn əmə əha ikɨn. Kəni kəmlafu nɨpətɨ Iesu təməuhlin muva mol pɨsɨn.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Rəhan napən təmuva məruən mətoraip-oraip, ko iətəmi kəti təseikuasiən e napən kəti təruən lanəha.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Kəni suah milahal əha kəmlafu Elaijə mɨne Mosɨs kəmiaiet pətɨgəm=pa məhləghati ilahal Iesu.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Kəni Pitə təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, təuvɨr məmə iəkluva u ikɨn u. Pəh mɨhlol nɨmauvluvl kɨsɨl, rəham kəti, rəha Mosɨs kəti, kəni rəha Elaijə kəti.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Pitə tɨnətəghati əpnapɨn əmə mətəu-inu kɨnləgɨn pɨk məhlərəmrumɨn.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Kəni nəpuə təmuva məuveg ilah, kəni kəmotətəu nəuia iətəmi kəti təmsɨpən əpəha e nəpuə məmə, “Inu nətɨk keikei u iəkolkeikei pɨk. Onəklətəlɨg lan.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Kəni rəueiu agɨn mɨn, kəmleirair, mətəu kəsleruhiən mɨn suah mil, mətəu kəmleruh əmə Iesu tətəhtul ilahal min.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Nian kəməuteiuaiu e nɨtəuət məhuvən əpəha ləhtəni, kəni Iesu təməniəhu əskasɨk ilahal məmə, “Natimnati mɨn u nəmleh əpəha ilɨs e nɨtəuət, onəsləniən kəm iətəmi kəti mɨlətəuarus=pən iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Kəni ilahal kəmlɨsiai nəghatiən rəha Iesu, mətəu kəməhləni əmə kəm lahal mɨn məmə, “Nəghatiən əha təməni məmə otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəruru məmə nɨpətɨn təni məmə nak.”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Kəni kəmlətapuəh o Iesu məmə, “?Təhro iəgətun mɨn rəha Lou kotəni məmə Elaijə otəkeikei maupən muva?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Kəni Iesu təməni=pən kəm lahal məmə, “Nɨpəhriəniən, Elaijə otaupən muva məmə otol vivi natimnati rəfin. ?Mətəu təhro Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni məmə iəu Nətɨ Iətəmimi oiəpanətəu nahməiən o natimnati tepət, kəni nətəmimi okoteruh iəu motəuhlin nəmtahlah ohniəu motəpəh iəu?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Mətəu iətəni pəhriən kəm təmahal məmə Elaijə tɨnuva rəkɨs, kəni kəmol nati tərah lan təhmen e Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni məmə okəpanol lanəha.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Nian kəmohtəlɨg=pa mɨn, moteruh nətəmimi nəuvein mɨn rəha Iesu, mətəu nɨmənin nətəmimi kəmohtəlau e lah, kəni iəgətun nəuvein rəha Lou mɨne nətəmimi mɨn rəha Iesu kautorgəhu.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Nian nətəmimi kəmoteruh Iesu, narmɨlah təmiuvɨg pɨk ohni, kəni motaiu məhuva məmə okotəghati kəm in.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Kəni Iesu təmətapuəh o lah məmə, “?Nakəha nautorgəhu ohni itəmah nətəmimi mɨn əpəha?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Mətəu nətəmimi mɨn u kəti təni məmə, “Iəgətun, iəu iəmit nətɨk muva ohnik məmə onəkol vivi, mətəu-inu narmɨn tərah kəti tətatɨg lan kəni mol təruru nəghatiən.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Kəni nian narmɨn tərah əpə taskəlɨm in, kəni moh mələs iahu morin e nɨməulul, kəni nəhun nəuan ruən tatiet, təhmen e nəuaui nɨtəhi, kəni matɨgət-ərain nəhluvn, nɨpətɨn tatɨkɨmkɨm. Kəni iəmətapuəh o rəham nətəmimi məmə okotəhgi pətɨgəm narmɨn tərah u lan, mətəu kotəruru nəhgi pətɨgəmiən.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Mətəu Iesu təni məmə, “Kəsi, itəmah u nətəmimi rəueiu mɨne nəsotəhatətəiən lak. Kərmə oiəkatɨg kitah min itəmah mətəuarus=pən nian nak nəmanotəhatətə lak. Kəni kərmə onəhgɨn iəpanəmeig e təmah. !Otit suakəku ko məhuva kəm iəu!”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Kəni kəmotələs məhuvən o Iesu. Kəni narmɨn tərah əpəha təmafu Iesu kəni tol suakəku u tauɨt nɨpətɨn tərəmrumɨn pɨk, kəni məmei morin əpə ləhtəni e nɨməulul məsəuəsəu mətan, kəni nəunəhuan tiet təhmen e sop.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Kəni Iesu təmətapuəh o rəhan tatə məmə, “Təmol lanəha mɨnos nu kuvəh?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Kəni nian tepət narmɨn tərah kəha tatoh mətləfən əpəha e nɨgəm mɨne nəhu məmə otohamu. Nəmə nəkəhrun noliən, pəh nəkasəkəhruin itɨmlau masiru e tɨmlau.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Mətəu Iesu təni məmə, “Nak əha, nəghatiən u məmə, ‘Nəmə nəkəhrun noliən’? Uhgɨn təhrun noliən natimnati rəfin kəm iətəmimi iətəm tətəhatətə lan.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Kəni rəueiu agɨn, tatə rəha suakəku u təmagət əfəməh məmə, “Iəkəhatətə lam, mətəu in əmə u rəhak nəhatətəiən təkəku əmə. !Asiru lak məmə rəhak nəhatətəiən otəri mepət!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Kəni nian Iesu təmeruh məmə nətəmimi nəuvein mɨn kɨnəutaiu mɨnəutuva iuəkɨr ohni məmə okotafu-to, kəni təni=pən əskasɨk uəhai əmə kəm narmɨn tərah əpəha məmə, “Ik narmɨn tərah iətəm natol nɨmatəlgɨtəmi tətalu, kəni mol iətəmi təruru nəghatiən. !Iəkəni=pɨnə əhruahru u rəueiu məmə onəkiet e suakəku u, kəni məsuva mɨniən muvən lan!”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Kəni narmɨn tərah əha təmagət əfəməh mol suakəku əpəha tauɨt mərəmrumɨn mɨn u iuəkɨr agɨn tɨmɨs, kəni miet lan. Ko nakafu məmə tɨnɨmɨs rəkɨs, kəni nətəmimi tepət kotəni məmə tɨnɨmɨs.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Mətəu Iesu təmeapən maskəlɨm nəhlmɨn miuvi-pəri, kəni təhtul.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Iesu təmuvən imə, kəni ilah pɨsɨn əmə rəhan mɨn nətəmimi kəutəharəg, kəni kotətapuəh ohni məmə, “?Kərmə təhro iəkotəruru nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah əpəha?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Mətəu Iesu təni məmə, “Nəfakiən əmə təhrun nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah mɨn əha lanəha.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Kəni Iesu mɨne rəhan nətəmimi kəmohiet u ikɨnu kəni məhuvən=pən əpəha e nɨtəni Kaləli ikɨn, mətəu Iesu təsolkeikeiən məmə okəhrun məmə in əha ikɨn əha.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 Təmol lanəha mətəu-inu tətəgətun rəhan mɨn nətəmimi. Təməni məmə, “Iəu Nətɨ Iətəmimi, okegəhan=pən lak kəm nətəmimi kotohamu iəu iəkɨmɨs. Mətəu oiəkos nian kɨsɨl, kəni məpanəmiəgəh mɨn.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Kəni mətəu rəhan mɨn nətəmimi kəsotəhrun viviən rəhan nəghatiən, kəni nɨkilah tɨnətəgɨn o nətapuəhiən e nɨpətɨ nəghatiən rəhan.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Kəmohiet=pa əpəha Kapeniəm, kəni mɨnautəhuvən imə kəti. Kəni Iesu təmətapuəh o lah məmə, “?Nak əha nəmautəni e suaru?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Mətəu kɨnotaulɨs o nuhalpɨniən motəpnapɨn əmə mətəu-inu, e suaru kəmautəni məmə pəh in tepət e lah.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Kəni Iesu təməhtiahu məharəg, kəni mauɨn e rəhan nətəmimi tueləf məmə okəhuva-to ohni, kəni təni=pən kəm lah məmə, “Iətəmi tolkeikei məmə in otepət e nətəmimi, in otəkeikei meiuaiu e lah kəni muva məmə in ioluək əmə kəti rəhalah.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Kəni mələs suakəku kəti muva mem aupən e lah, kəni maskəlɨm məmə,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Kəni iətəmimi iətəm tatos e nɨkin agiən suakəku təhmen e inu, kəni tatol e nərgək, kəni təhmen əmə məmə tatos iəu e nɨkin agiən. Kəni iətəmimi iətəm tatos iəu e nɨkin agiən, kəni təhmen əmə məmə tatos iətəmi u iətəm təmahli=pa iəu.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Kəni Jon təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun iəmotafu suah kəti tətəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nərgəm, kəni iəmotəniəhu mətəu-inu səniəmə kitah kəti.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Mətəu Iesu təni məmə, “Sotəniəhuiən, mətəu-inu nətəmimi rəfin nətəm kautol nati apɨspɨs mɨn e nərgək, ko kəsotəni uəhaiən nəghatiən tərah lak.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Iətəmimi iətəm səniəmə rəhatah tɨkɨmɨr, in tolkeikei itah.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Iətəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə iətəm tətasiru e təmah, mətəu-inu rəhak u itəmah, kəni Uhgɨn otətəou in o rəhan noliən təuvɨr u, nati əpnapɨn rəhan nasiruiən in nati əkəku əmə təhmen e nəhu tətəfɨnə kəm təmah məmə nəkotəmnɨm.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Kəni Iesu təmətəkeikei mətəni məmə, “Kəlkələh mɨn u kəutəhatətə lak, nəmə iətəmi kəti tol kəti təmei e rəhan nəmiəgəhiən uə rəhan nəhatətəiən, kəni iətəmi əha, Uhgɨn otol nalpɨniən asoli kəm in. Kəni nalpɨniən əha otəskasɨk tapirəkɨs nəmə kətu=pən kəpiel kəti e nentəuin, kəni kahtiuvət lan əpəha ləuantəhi lokamnɨm məmə otamnɨm.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Kəni nəmə nəhmtəm kəti tol ik nətəmei e rəham nəmiəgəhiən, nəkələs rəkɨs. Nəmə nəhmtəm kətiəh əmə mətəu onəkuvən ikɨn Uhgɨn tətarmənɨg ikɨn, inu təuvɨr pɨk mapirəkɨs agɨn məmə nəhmtəm keiu mətəu okəraki=pən lam e nɨgəm asoli.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Kəni ikɨn əha, uhrəl mɨn okotətu e nɨpətɨ nətəmimi ikɨn məsohmɨsiən, kəni nɨgəm tatus ilah kəni matuəu əmə kɨlpɨn ko kəsohapɨsiən nian kəti.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Uhgɨn tətearəgrəg=pən nɨgəm e nətəmimi təhmen əmə e sol kətearəgrəg=pən e nauəniən.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “?Sol təuvɨr, mətəu nəmə otɨsiu, kəni kəruru məmə okəfən mɨn nak pəh tətəhiən? Onəkotəkeikei motos sol u təhmen e nolkeikeiən e rəhatəmah nəmiəgəhiən, kəni motatɨg e nəməlinuiən nian rəfin.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.