Marcos 6
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Iesu təmiet ikɨn əha kəni rəhan mɨn nətəmimi kəməhuərisɨg lan məhuvən əpəha iman ikɨn.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Kəni e nian rəha Sapət, Iesu təmuvən əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən mətəgətun nətəmimi. Kəni nətəmimi tepət nətəm kəmotətəu rəhan nəghatiən, kəmotauɨt pɨk ohni motəni məmə, “?Ei nəman, kəruru məmə suah əpəha təmos iə natimnati mɨn əpəha? ?Kəruru məmə təmos iə neinatɨgiən tol lanəha? ?Uə kəruru məmə təməhro lanəha matol nati apɨspɨs mɨn əpəha?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Kitah kotəhrun əmə məmə suah kəha iol əmə nimə. In nətɨ Meri, pia Jemɨs, Josɨs, Jutəs mɨne Saimon. Kəni kitah rəhan mɨn kakə mɨn kəutan.” Kəni nɨkilah təsagiəniən ohni kəni motəuhlin nəmtahlah ohni.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Mətəu Iesu təni məmə, “Iəni rəha Uhgɨn kətɨsiai pɨk in ikɨn mɨn rəfin. Mətəu rəhan mɨn əmə, mɨne nətəmi iman ikɨn kəsotɨsiaiən.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Kəni ikɨn əha, ko təsoliən nati apɨspɨs kəti ikɨn, mətəu təmələhu=pən əmə nəhlmɨn e nətəm kautohmɨs nəuvein, kəni kotəmiəgəh mɨn.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Kəni Iesu narmɨn təmiuvɨg pɨk o nətəm iman ikɨn mətəu-inu kəsotolkeikeiən məmə okotəni nɨpəhriəniən lan. Kəni təmaliuək muvən lahuənu mɨn rəfin, mətəgətun nətəmimi.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Kəni matɨg mauɨn mɨn e rəhan tueləf nətəmimi kəhuva ohni, kəni mahli=pən ilah keiu-keiu. Təməfən nəsanəniən kəm lah o nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah mɨn e nətəmimi.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Kəni məni=pən nəghatiən u kəm lah məmə, “Onəsotosiən nati kəti e rəhatəmah naliuəkiən, mətəu onəkotos əmə kasɨkɨn rəhatəmah. Onəsotosiən məni kəti e pauɨs rəhatəmah, kəni məsotosiən pɨret, uə kətɨm, uə nati kəti.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Onəkəhuvən e put, mətəu onəsotosiən sot keiu.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Nəmə onəkəhuvən əpəha ima iətəmi kəti ikɨn, kəni otapɨli əmə e rəhan nimə motatɨg motətəuarus mohiet lahuənu əha.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Kəni nəmə onəkəhuvən e lahuənu kəti, mətəu nətəmimi nəuvein kəsotolkeikeiən məmə okotit itəmah nəkəhuvən e rəhalah nɨpəgnəua nimə, uə okəsotətəlɨgiən e rəhatəmah nəghatiən, kəni nian nautohiet e rəhalah lahuənu, nəkotəkeikei motohrapɨspɨs rəkɨs nɨməulul e nəhlkɨtəmah məmə ilah okotəhrun məmə nəmotəuhlin=pən pəhriən nəmtahtəmah o lah motəpəh agɨn ilah.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Kəni kəmohiet məhuvən motəni=pən kəm nətəmimi məmə okotəuhlin nətəlɨgiən rəhalah, motəpəh pəhriən noliən tərah mɨn, kəni məhuvən o Uhgɨn.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Kəni motəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn tepət e nətəmimi, kəni motol=pən oiel e nətəmimi mɨn u kautohmɨs, kəni motol vivi ilah.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kəni Kig Herot Antipas təmətəu nəghatiən rəha Iesu tɨnuvən mɨnapəkol e nɨtəni mɨn rəfin. Kəni nətəmimi nəuvein kotəni məmə in Jon Bəptais əpə tɨnair=pa mɨn mol tatos nəsanəniən o noliən nati apɨspɨs mɨn.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Mətəu nətəmimi nəuvein mɨn kotəni məmə in Elaijə, nəuvein mɨn kotəni məmə in iəni kəti rəha Uhgɨn mətəu təhmen e iəni mɨn rəha Uhgɨn aupən.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Mətəu Kig Herot Antipas təmətəu, kəni məni məmə, “!Jon Bəptais əpəha! Iəməuahtuv rəkɨs rəhn-kapə, mətəu tɨnəmiəgəh mɨn.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Mətəu Kig Herot Antipas tatɨsiai Jon məhrun məmə in iətəmi asim, kəni in iətəmi əhruahru kəti mol tateh vivi kəni məsohamuiən. Nian tepət tətəu nəghatiən rəha Jon, kəni tɨnəruru əfəməh, mətəu tolkeikei məmə otətəlɨg lan.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Matuvən matuvən Herotiəs tɨnos rəhn maru Jon e nian kəmatol lafet lan rəha Kig Herot Antipas e nian təmair lan. Kig təmauɨn ərəfin e nətəmi asoli rəhan mɨn, mɨne nətəmi asoli rəha rəhan soldiə mɨn, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Kaləli, məmə okəhuva moteh motauən.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Kəni e nian əha, pətan mɨtə u nətɨ Herotiəs təmuva imə matol danɨs e nəhmtɨlah. Kəmoteruh təmol danɨs kəni nɨkilah təmagiən pɨk ohni. Kəni kig əha təməni=pən kəm pətan mɨtə əha məmə, “Nəmə nəkolkeikei nak, nəkətapuəh lan ohniəu, kəni iəkəfɨnə kəm ik.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 In təməni əskasɨk kəni mos nonauvɨl ohni məmə, “Nati nak nəkolkeikei kəni nəkeasiə lan ohniəu, iəkəfɨnə. Nati əpnapɨn nəmə iahgin təhmen e nɨpɨlga rəhak natimnati, mətəu iəkəkeikei məfɨnə.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Kəni pətan mɨtə əha təmuvən əpəha ihluə mətapuəh o rəhan mamə məmə, “?Mamə, oiəkeasiə o nak e kig?” Mətəu rəhan mamə təni məmə, “Uvən measiə o rəhn-kapə Jon Bəptais.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Kəni pətan mɨtə əha təmaiu ueiuəhai əmə muvən əpəha imə o kig kəni məni məmə, “Iəkolkeikei rəhn-kapə Jon Bəptais u rəueiu əmə, kələhu=pən e pɨlet kəti.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Kəni nati u təmol kig nɨkin təpəou pɨk, mətəu ko təsəpəhiən, mətəu-inu təmos rəkɨs nonauvɨl e nəhmtɨ nətəmimi u kəməhuva o lafet.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Kəni mahli=pən rəhan kəti soldiə məmə otaiu əmə muvən mələs rəhn-kapə Jon Bəptais muva. Kəni soldiə əha təmuvən əpəha e kaləpus, kəni mohatuv rəhn-kapə Jon Bəptais,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 kəni mələhu=pən e pɨlet kəti mələs muva, kəni məfən kəm pətan mɨtə kəha, kəni tələs muvən kəm rəhan mamə.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Nian nətəmimi mɨn rəha Jon Bəptais kəmotətəu nətəmimi kəmotanus nati u kəmol e Jon, kəni kəməhuvən motələs nɨpətɨn məhuvən mohtənɨm e nɨpəg kəpiel kəti.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Kəni aposɨl mɨn rəha Iesu kəmohtəlɨg=pa mɨn ohni, kəni motəni=pən natimnati rəfin iətəm kəmotol, mɨne nəghatiən mɨn iətəm kəmotəgətun nətəmimi lan.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Mətəu nətəmimi tepət kəutəhuva mautəhuvən, kəni Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kɨnotəruru nauəniən mɨne nəmeigiən mɨne. Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Pəh-to kəhuvən-to əpəha ikɨn kəti nətəmimi kohkə ikɨn, kəni nəkotəmeig nəuvetɨn.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Kəni ilah əmə məhuvən e bot kəti mɨnautəhuvən əpəha ikɨn nətəmimi kohkə ikɨn.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Mətəu nətəmimi tepət kəmotafu ilah nian kəmohiet, kəni motəhrun ilah. Kəni kəmohiet e lahuənu mɨn motaiu motaupən e lah, məhuvən əpəha kautəhuvən ikɨn.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Nian Iesu təmuvari e bot mafu nɨmənin nətəmimi tepət kəməhuva rəkɨs, kəni nɨkin təmepət pɨk o lah, mətəu-inu kotəhmen əmə e sipsip mɨn nətəm iətəmimi tɨkə o neruh viviən ilah. Kəni təməhtul mətəgətun ilah e natimnati tepət.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Kəni mətəuarus tɨnəhnaiuv, kəni nətəmimi rəha Iesu kəməhuva motəni=pən kəm in məmə, “Napinəpu, kəni ikɨnu ikɨn nətəmimi kohkə ikɨn.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Təuvɨr məmə onəkahli=pən-tə nətəmimi kautəhuvən e lahuənu mɨn, mɨne əpəha ikɨn mɨn, məmə okotos nəhmtɨ nɨglah nauəniən.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Mətəu in təməni=pən kəm lah məmə, “Kəpə, itəmah əmə. Nəkotaugɨn nətəmimi mɨn əha.” Mətəu kotəni məmə, “!Nak! ?Nəkəmə oiəkəhuvən motəraki e məni asoli agɨn u tu-hanrɨt tənariəs o nosiən pɨret lan u o naugɨniən nɨmənin nətəmimi u?”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Mətəu Iesu təni məmə, “?Nautos pɨret kuvəh? Əhuvən-to moteh-to.” Kəməhuvən moteh məmə, “Pɨret faif, kəni nəmu keiu.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Kəni Iesu təni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotol nətəmimi kotəharəg e nɨmanuvehli fifti-fifti mɨne uan-hanrɨt-uan-hanrɨt,
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 kəni kəmotəharəg lanəha fifti-fifti mɨne uan-hanrɨt-uan-hanrɨt.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Kəni Iesu təmos pɨret faif mɨne nəmu mil u keiu, kəni məsal-pəri əpəha e neai məfaki=pən lan, kəni məhapu pɨret u məfən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotəuəri e nətəmimi. Kəni matɨg mos mɨn nəmu mil u keiu məhapu məuəri kəm nətəmimi.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Kəni nətəmimi rəfin kəmotauən nərfɨlah tasisi,
42 Todos comeram à vontade,
43 kəni motəpəh nɨpɨspɨsɨ pɨret u mɨne nəmu mil u, kəni nətəmimi mɨn rəha Iesu kəmotaipei=pən e kətɨm asoli tueləf kotəri vivi.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Kəni nətəmimi mɨn u kəmotauən, nəman e lah kotəhmen e faif-tausɨn.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Kəni rəueiu agɨn mɨn, Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotələs bot kəti motaupən məhuvən e nəve nɨtəni=pən əpəha ikɨn kəti nərgɨn u Petsaitə, mətəu in otatɨg mahli=pən pɨpɨm nətəmimi kautəhuvən imalah mɨn ikɨn.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Nian tɨnauiəhruin rəkɨs nətəmimi, mahli=pən ilah kautəhuvən, kəni muvən əpəha e nɨtəuət məmə otəfaki.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Kəni tɨnapinəpu, bot tɨnuvən əpəha e nəlugɨn əhruahru əpəha e lek, mətəu Iesu tətan pɨsɨn əmə əpəha ipari.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Kəni mafu ilah kəutasuə məutasuə mətəu kɨnotəpəou mətəu-inu nɨmətagi tatoh ilah. Kəni lapɨn iuəkɨr o nianiən, kəni taliuək e nəhue nəhu mətuva. Təmaliuək muva, məmə otapirəkɨs ilah.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 — ausente —
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 — ausente —
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Kəni məri e bot ilah min ilah, kəni nɨmətagi təmeiuaiu, kəni kəmotauɨt pɨk ohni,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 mətəu-inu rəhn-kapə lah tiəkɨs. Kəmotafu pau Iesu təmaugɨn nətəmimi tepət e pɨret nəuan nəuvetɨn əmə, mətəu ilah kotəruru əhanəh məmə in pəh.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Kəməhuvən e nəve nɨtəni=pən məhuvari əpəha ikɨn kəti nərgɨn u Kenesəret, kəni motiuvi-ərain bot ikɨn.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Nian kəməhuvari ikɨn əha, nətəmimi mɨn ikɨn kəmotəhrun uəhai əmə məmə in Iesu.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Kəni kəmotaiu məhuvən əpəha lahuənu mɨn mautəni=pən kəm nətəmimi. Kəni nian kotətəu məmə Iesu əha ikɨn əha, kotəmki nətəm kautohmɨs e rəhalah mɨn pet məhuva ohni.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Kəni ikɨn mɨn rəfin Iesu tatuvən=pən ikɨn e lahuənu əlkələh mɨn, mɨne lahuənu asoli mɨn, mɨne ikɨn mɨn rəfin tɨtəlau, nətəmimi kotəmki nətəm kautohmɨs mohiet motəlɨn əmə ilah əpəha e makɨt ikɨn. Kəni kəmotəkeikei məutəni=pən kəm Iesu məmə otegəhan e lah kotek əmə nɨfɨfɨ napən rəhan. Kəni nətəmimi rəfin u kəmotek rəhan kot kəmotəuvɨr e rəhalah nɨmɨsiən.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.