Marcos 6
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVI
1 Iesu təmiet ikɨn əha kəni rəhan mɨn nətəmimi kəməhuərisɨg lan məhuvən əpəha iman ikɨn.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Kəni e nian rəha Sapət, Iesu təmuvən əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən mətəgətun nətəmimi. Kəni nətəmimi tepət nətəm kəmotətəu rəhan nəghatiən, kəmotauɨt pɨk ohni motəni məmə, “?Ei nəman, kəruru məmə suah əpəha təmos iə natimnati mɨn əpəha? ?Kəruru məmə təmos iə neinatɨgiən tol lanəha? ?Uə kəruru məmə təməhro lanəha matol nati apɨspɨs mɨn əpəha?
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 Kitah kotəhrun əmə məmə suah kəha iol əmə nimə. In nətɨ Meri, pia Jemɨs, Josɨs, Jutəs mɨne Saimon. Kəni kitah rəhan mɨn kakə mɨn kəutan.” Kəni nɨkilah təsagiəniən ohni kəni motəuhlin nəmtahlah ohni.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Mətəu Iesu təni məmə, “Iəni rəha Uhgɨn kətɨsiai pɨk in ikɨn mɨn rəfin. Mətəu rəhan mɨn əmə, mɨne nətəmi iman ikɨn kəsotɨsiaiən.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Kəni ikɨn əha, ko təsoliən nati apɨspɨs kəti ikɨn, mətəu təmələhu=pən əmə nəhlmɨn e nətəm kautohmɨs nəuvein, kəni kotəmiəgəh mɨn.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Kəni Iesu narmɨn təmiuvɨg pɨk o nətəm iman ikɨn mətəu-inu kəsotolkeikeiən məmə okotəni nɨpəhriəniən lan. Kəni təmaliuək muvən lahuənu mɨn rəfin, mətəgətun nətəmimi.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Kəni matɨg mauɨn mɨn e rəhan tueləf nətəmimi kəhuva ohni, kəni mahli=pən ilah keiu-keiu. Təməfən nəsanəniən kəm lah o nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah mɨn e nətəmimi.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Kəni məni=pən nəghatiən u kəm lah məmə, “Onəsotosiən nati kəti e rəhatəmah naliuəkiən, mətəu onəkotos əmə kasɨkɨn rəhatəmah. Onəsotosiən məni kəti e pauɨs rəhatəmah, kəni məsotosiən pɨret, uə kətɨm, uə nati kəti.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Onəkəhuvən e put, mətəu onəsotosiən sot keiu.
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Nəmə onəkəhuvən əpəha ima iətəmi kəti ikɨn, kəni otapɨli əmə e rəhan nimə motatɨg motətəuarus mohiet lahuənu əha.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Kəni nəmə onəkəhuvən e lahuənu kəti, mətəu nətəmimi nəuvein kəsotolkeikeiən məmə okotit itəmah nəkəhuvən e rəhalah nɨpəgnəua nimə, uə okəsotətəlɨgiən e rəhatəmah nəghatiən, kəni nian nautohiet e rəhalah lahuənu, nəkotəkeikei motohrapɨspɨs rəkɨs nɨməulul e nəhlkɨtəmah məmə ilah okotəhrun məmə nəmotəuhlin=pən pəhriən nəmtahtəmah o lah motəpəh agɨn ilah.”
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Kəni kəmohiet məhuvən motəni=pən kəm nətəmimi məmə okotəuhlin nətəlɨgiən rəhalah, motəpəh pəhriən noliən tərah mɨn, kəni məhuvən o Uhgɨn.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Kəni motəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn tepət e nətəmimi, kəni motol=pən oiel e nətəmimi mɨn u kautohmɨs, kəni motol vivi ilah.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Kəni Kig Herot Antipas təmətəu nəghatiən rəha Iesu tɨnuvən mɨnapəkol e nɨtəni mɨn rəfin. Kəni nətəmimi nəuvein kotəni məmə in Jon Bəptais əpə tɨnair=pa mɨn mol tatos nəsanəniən o noliən nati apɨspɨs mɨn.
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Mətəu nətəmimi nəuvein mɨn kotəni məmə in Elaijə, nəuvein mɨn kotəni məmə in iəni kəti rəha Uhgɨn mətəu təhmen e iəni mɨn rəha Uhgɨn aupən.
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Mətəu Kig Herot Antipas təmətəu, kəni məni məmə, “!Jon Bəptais əpəha! Iəməuahtuv rəkɨs rəhn-kapə, mətəu tɨnəmiəgəh mɨn.”
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 — ausente —
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 — ausente —
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 Mətəu Kig Herot Antipas tatɨsiai Jon məhrun məmə in iətəmi asim, kəni in iətəmi əhruahru kəti mol tateh vivi kəni məsohamuiən. Nian tepət tətəu nəghatiən rəha Jon, kəni tɨnəruru əfəməh, mətəu tolkeikei məmə otətəlɨg lan.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Matuvən matuvən Herotiəs tɨnos rəhn maru Jon e nian kəmatol lafet lan rəha Kig Herot Antipas e nian təmair lan. Kig təmauɨn ərəfin e nətəmi asoli rəhan mɨn, mɨne nətəmi asoli rəha rəhan soldiə mɨn, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Kaləli, məmə okəhuva moteh motauən.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Kəni e nian əha, pətan mɨtə u nətɨ Herotiəs təmuva imə matol danɨs e nəhmtɨlah. Kəmoteruh təmol danɨs kəni nɨkilah təmagiən pɨk ohni. Kəni kig əha təməni=pən kəm pətan mɨtə əha məmə, “Nəmə nəkolkeikei nak, nəkətapuəh lan ohniəu, kəni iəkəfɨnə kəm ik.”
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 In təməni əskasɨk kəni mos nonauvɨl ohni məmə, “Nati nak nəkolkeikei kəni nəkeasiə lan ohniəu, iəkəfɨnə. Nati əpnapɨn nəmə iahgin təhmen e nɨpɨlga rəhak natimnati, mətəu iəkəkeikei məfɨnə.”
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Kəni pətan mɨtə əha təmuvən əpəha ihluə mətapuəh o rəhan mamə məmə, “?Mamə, oiəkeasiə o nak e kig?” Mətəu rəhan mamə təni məmə, “Uvən measiə o rəhn-kapə Jon Bəptais.”
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Kəni pətan mɨtə əha təmaiu ueiuəhai əmə muvən əpəha imə o kig kəni məni məmə, “Iəkolkeikei rəhn-kapə Jon Bəptais u rəueiu əmə, kələhu=pən e pɨlet kəti.”
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Kəni nati u təmol kig nɨkin təpəou pɨk, mətəu ko təsəpəhiən, mətəu-inu təmos rəkɨs nonauvɨl e nəhmtɨ nətəmimi u kəməhuva o lafet.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Kəni mahli=pən rəhan kəti soldiə məmə otaiu əmə muvən mələs rəhn-kapə Jon Bəptais muva. Kəni soldiə əha təmuvən əpəha e kaləpus, kəni mohatuv rəhn-kapə Jon Bəptais,
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 kəni mələhu=pən e pɨlet kəti mələs muva, kəni məfən kəm pətan mɨtə kəha, kəni tələs muvən kəm rəhan mamə.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Nian nətəmimi mɨn rəha Jon Bəptais kəmotətəu nətəmimi kəmotanus nati u kəmol e Jon, kəni kəməhuvən motələs nɨpətɨn məhuvən mohtənɨm e nɨpəg kəpiel kəti.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Kəni aposɨl mɨn rəha Iesu kəmohtəlɨg=pa mɨn ohni, kəni motəni=pən natimnati rəfin iətəm kəmotol, mɨne nəghatiən mɨn iətəm kəmotəgətun nətəmimi lan.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Mətəu nətəmimi tepət kəutəhuva mautəhuvən, kəni Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kɨnotəruru nauəniən mɨne nəmeigiən mɨne. Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Pəh-to kəhuvən-to əpəha ikɨn kəti nətəmimi kohkə ikɨn, kəni nəkotəmeig nəuvetɨn.”
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Kəni ilah əmə məhuvən e bot kəti mɨnautəhuvən əpəha ikɨn nətəmimi kohkə ikɨn.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Mətəu nətəmimi tepət kəmotafu ilah nian kəmohiet, kəni motəhrun ilah. Kəni kəmohiet e lahuənu mɨn motaiu motaupən e lah, məhuvən əpəha kautəhuvən ikɨn.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Nian Iesu təmuvari e bot mafu nɨmənin nətəmimi tepət kəməhuva rəkɨs, kəni nɨkin təmepət pɨk o lah, mətəu-inu kotəhmen əmə e sipsip mɨn nətəm iətəmimi tɨkə o neruh viviən ilah. Kəni təməhtul mətəgətun ilah e natimnati tepət.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kəni mətəuarus tɨnəhnaiuv, kəni nətəmimi rəha Iesu kəməhuva motəni=pən kəm in məmə, “Napinəpu, kəni ikɨnu ikɨn nətəmimi kohkə ikɨn.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Təuvɨr məmə onəkahli=pən-tə nətəmimi kautəhuvən e lahuənu mɨn, mɨne əpəha ikɨn mɨn, məmə okotos nəhmtɨ nɨglah nauəniən.”
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Mətəu in təməni=pən kəm lah məmə, “Kəpə, itəmah əmə. Nəkotaugɨn nətəmimi mɨn əha.” Mətəu kotəni məmə, “!Nak! ?Nəkəmə oiəkəhuvən motəraki e məni asoli agɨn u tu-hanrɨt tənariəs o nosiən pɨret lan u o naugɨniən nɨmənin nətəmimi u?”
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Mətəu Iesu təni məmə, “?Nautos pɨret kuvəh? Əhuvən-to moteh-to.” Kəməhuvən moteh məmə, “Pɨret faif, kəni nəmu keiu.”
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Kəni Iesu təni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotol nətəmimi kotəharəg e nɨmanuvehli fifti-fifti mɨne uan-hanrɨt-uan-hanrɨt,
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 kəni kəmotəharəg lanəha fifti-fifti mɨne uan-hanrɨt-uan-hanrɨt.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Kəni Iesu təmos pɨret faif mɨne nəmu mil u keiu, kəni məsal-pəri əpəha e neai məfaki=pən lan, kəni məhapu pɨret u məfən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotəuəri e nətəmimi. Kəni matɨg mos mɨn nəmu mil u keiu məhapu məuəri kəm nətəmimi.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Kəni nətəmimi rəfin kəmotauən nərfɨlah tasisi,
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 kəni motəpəh nɨpɨspɨsɨ pɨret u mɨne nəmu mil u, kəni nətəmimi mɨn rəha Iesu kəmotaipei=pən e kətɨm asoli tueləf kotəri vivi.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Kəni nətəmimi mɨn u kəmotauən, nəman e lah kotəhmen e faif-tausɨn.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Kəni rəueiu agɨn mɨn, Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotələs bot kəti motaupən məhuvən e nəve nɨtəni=pən əpəha ikɨn kəti nərgɨn u Petsaitə, mətəu in otatɨg mahli=pən pɨpɨm nətəmimi kautəhuvən imalah mɨn ikɨn.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nian tɨnauiəhruin rəkɨs nətəmimi, mahli=pən ilah kautəhuvən, kəni muvən əpəha e nɨtəuət məmə otəfaki.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Kəni tɨnapinəpu, bot tɨnuvən əpəha e nəlugɨn əhruahru əpəha e lek, mətəu Iesu tətan pɨsɨn əmə əpəha ipari.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Kəni mafu ilah kəutasuə məutasuə mətəu kɨnotəpəou mətəu-inu nɨmətagi tatoh ilah. Kəni lapɨn iuəkɨr o nianiən, kəni taliuək e nəhue nəhu mətuva. Təmaliuək muva, məmə otapirəkɨs ilah.
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 — ausente —
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 — ausente —
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Kəni məri e bot ilah min ilah, kəni nɨmətagi təmeiuaiu, kəni kəmotauɨt pɨk ohni,
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 mətəu-inu rəhn-kapə lah tiəkɨs. Kəmotafu pau Iesu təmaugɨn nətəmimi tepət e pɨret nəuan nəuvetɨn əmə, mətəu ilah kotəruru əhanəh məmə in pəh.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Kəməhuvən e nəve nɨtəni=pən məhuvari əpəha ikɨn kəti nərgɨn u Kenesəret, kəni motiuvi-ərain bot ikɨn.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 Nian kəməhuvari ikɨn əha, nətəmimi mɨn ikɨn kəmotəhrun uəhai əmə məmə in Iesu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Kəni kəmotaiu məhuvən əpəha lahuənu mɨn mautəni=pən kəm nətəmimi. Kəni nian kotətəu məmə Iesu əha ikɨn əha, kotəmki nətəm kautohmɨs e rəhalah mɨn pet məhuva ohni.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Kəni ikɨn mɨn rəfin Iesu tatuvən=pən ikɨn e lahuənu əlkələh mɨn, mɨne lahuənu asoli mɨn, mɨne ikɨn mɨn rəfin tɨtəlau, nətəmimi kotəmki nətəm kautohmɨs mohiet motəlɨn əmə ilah əpəha e makɨt ikɨn. Kəni kəmotəkeikei məutəni=pən kəm Iesu məmə otegəhan e lah kotek əmə nɨfɨfɨ napən rəhan. Kəni nətəmimi rəfin u kəmotek rəhan kot kəmotəuvɨr e rəhalah nɨmɨsiən.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.