Marcos 6
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 Iesu təmiet ikɨn əha kəni rəhan mɨn nətəmimi kəməhuərisɨg lan məhuvən əpəha iman ikɨn.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Kəni e nian rəha Sapət, Iesu təmuvən əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən mətəgətun nətəmimi. Kəni nətəmimi tepət nətəm kəmotətəu rəhan nəghatiən, kəmotauɨt pɨk ohni motəni məmə, “?Ei nəman, kəruru məmə suah əpəha təmos iə natimnati mɨn əpəha? ?Kəruru məmə təmos iə neinatɨgiən tol lanəha? ?Uə kəruru məmə təməhro lanəha matol nati apɨspɨs mɨn əpəha?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Kitah kotəhrun əmə məmə suah kəha iol əmə nimə. In nətɨ Meri, pia Jemɨs, Josɨs, Jutəs mɨne Saimon. Kəni kitah rəhan mɨn kakə mɨn kəutan.” Kəni nɨkilah təsagiəniən ohni kəni motəuhlin nəmtahlah ohni.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Mətəu Iesu təni məmə, “Iəni rəha Uhgɨn kətɨsiai pɨk in ikɨn mɨn rəfin. Mətəu rəhan mɨn əmə, mɨne nətəmi iman ikɨn kəsotɨsiaiən.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Kəni ikɨn əha, ko təsoliən nati apɨspɨs kəti ikɨn, mətəu təmələhu=pən əmə nəhlmɨn e nətəm kautohmɨs nəuvein, kəni kotəmiəgəh mɨn.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Kəni Iesu narmɨn təmiuvɨg pɨk o nətəm iman ikɨn mətəu-inu kəsotolkeikeiən məmə okotəni nɨpəhriəniən lan. Kəni təmaliuək muvən lahuənu mɨn rəfin, mətəgətun nətəmimi.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Kəni matɨg mauɨn mɨn e rəhan tueləf nətəmimi kəhuva ohni, kəni mahli=pən ilah keiu-keiu. Təməfən nəsanəniən kəm lah o nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah mɨn e nətəmimi.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Kəni məni=pən nəghatiən u kəm lah məmə, “Onəsotosiən nati kəti e rəhatəmah naliuəkiən, mətəu onəkotos əmə kasɨkɨn rəhatəmah. Onəsotosiən məni kəti e pauɨs rəhatəmah, kəni məsotosiən pɨret, uə kətɨm, uə nati kəti.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Onəkəhuvən e put, mətəu onəsotosiən sot keiu.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nəmə onəkəhuvən əpəha ima iətəmi kəti ikɨn, kəni otapɨli əmə e rəhan nimə motatɨg motətəuarus mohiet lahuənu əha.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Kəni nəmə onəkəhuvən e lahuənu kəti, mətəu nətəmimi nəuvein kəsotolkeikeiən məmə okotit itəmah nəkəhuvən e rəhalah nɨpəgnəua nimə, uə okəsotətəlɨgiən e rəhatəmah nəghatiən, kəni nian nautohiet e rəhalah lahuənu, nəkotəkeikei motohrapɨspɨs rəkɨs nɨməulul e nəhlkɨtəmah məmə ilah okotəhrun məmə nəmotəuhlin=pən pəhriən nəmtahtəmah o lah motəpəh agɨn ilah.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Kəni kəmohiet məhuvən motəni=pən kəm nətəmimi məmə okotəuhlin nətəlɨgiən rəhalah, motəpəh pəhriən noliən tərah mɨn, kəni məhuvən o Uhgɨn.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Kəni motəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn tepət e nətəmimi, kəni motol=pən oiel e nətəmimi mɨn u kautohmɨs, kəni motol vivi ilah.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Kəni Kig Herot Antipas təmətəu nəghatiən rəha Iesu tɨnuvən mɨnapəkol e nɨtəni mɨn rəfin. Kəni nətəmimi nəuvein kotəni məmə in Jon Bəptais əpə tɨnair=pa mɨn mol tatos nəsanəniən o noliən nati apɨspɨs mɨn.
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Mətəu nətəmimi nəuvein mɨn kotəni məmə in Elaijə, nəuvein mɨn kotəni məmə in iəni kəti rəha Uhgɨn mətəu təhmen e iəni mɨn rəha Uhgɨn aupən.
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Mətəu Kig Herot Antipas təmətəu, kəni məni məmə, “!Jon Bəptais əpəha! Iəməuahtuv rəkɨs rəhn-kapə, mətəu tɨnəmiəgəh mɨn.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Mətəu Kig Herot Antipas tatɨsiai Jon məhrun məmə in iətəmi asim, kəni in iətəmi əhruahru kəti mol tateh vivi kəni məsohamuiən. Nian tepət tətəu nəghatiən rəha Jon, kəni tɨnəruru əfəməh, mətəu tolkeikei məmə otətəlɨg lan.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Matuvən matuvən Herotiəs tɨnos rəhn maru Jon e nian kəmatol lafet lan rəha Kig Herot Antipas e nian təmair lan. Kig təmauɨn ərəfin e nətəmi asoli rəhan mɨn, mɨne nətəmi asoli rəha rəhan soldiə mɨn, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Kaləli, məmə okəhuva moteh motauən.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Kəni e nian əha, pətan mɨtə u nətɨ Herotiəs təmuva imə matol danɨs e nəhmtɨlah. Kəmoteruh təmol danɨs kəni nɨkilah təmagiən pɨk ohni. Kəni kig əha təməni=pən kəm pətan mɨtə əha məmə, “Nəmə nəkolkeikei nak, nəkətapuəh lan ohniəu, kəni iəkəfɨnə kəm ik.”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 In təməni əskasɨk kəni mos nonauvɨl ohni məmə, “Nati nak nəkolkeikei kəni nəkeasiə lan ohniəu, iəkəfɨnə. Nati əpnapɨn nəmə iahgin təhmen e nɨpɨlga rəhak natimnati, mətəu iəkəkeikei məfɨnə.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Kəni pətan mɨtə əha təmuvən əpəha ihluə mətapuəh o rəhan mamə məmə, “?Mamə, oiəkeasiə o nak e kig?” Mətəu rəhan mamə təni məmə, “Uvən measiə o rəhn-kapə Jon Bəptais.”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Kəni pətan mɨtə əha təmaiu ueiuəhai əmə muvən əpəha imə o kig kəni məni məmə, “Iəkolkeikei rəhn-kapə Jon Bəptais u rəueiu əmə, kələhu=pən e pɨlet kəti.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Kəni nati u təmol kig nɨkin təpəou pɨk, mətəu ko təsəpəhiən, mətəu-inu təmos rəkɨs nonauvɨl e nəhmtɨ nətəmimi u kəməhuva o lafet.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Kəni mahli=pən rəhan kəti soldiə məmə otaiu əmə muvən mələs rəhn-kapə Jon Bəptais muva. Kəni soldiə əha təmuvən əpəha e kaləpus, kəni mohatuv rəhn-kapə Jon Bəptais,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 kəni mələhu=pən e pɨlet kəti mələs muva, kəni məfən kəm pətan mɨtə kəha, kəni tələs muvən kəm rəhan mamə.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Nian nətəmimi mɨn rəha Jon Bəptais kəmotətəu nətəmimi kəmotanus nati u kəmol e Jon, kəni kəməhuvən motələs nɨpətɨn məhuvən mohtənɨm e nɨpəg kəpiel kəti.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Kəni aposɨl mɨn rəha Iesu kəmohtəlɨg=pa mɨn ohni, kəni motəni=pən natimnati rəfin iətəm kəmotol, mɨne nəghatiən mɨn iətəm kəmotəgətun nətəmimi lan.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Mətəu nətəmimi tepət kəutəhuva mautəhuvən, kəni Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kɨnotəruru nauəniən mɨne nəmeigiən mɨne. Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Pəh-to kəhuvən-to əpəha ikɨn kəti nətəmimi kohkə ikɨn, kəni nəkotəmeig nəuvetɨn.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Kəni ilah əmə məhuvən e bot kəti mɨnautəhuvən əpəha ikɨn nətəmimi kohkə ikɨn.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Mətəu nətəmimi tepət kəmotafu ilah nian kəmohiet, kəni motəhrun ilah. Kəni kəmohiet e lahuənu mɨn motaiu motaupən e lah, məhuvən əpəha kautəhuvən ikɨn.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Nian Iesu təmuvari e bot mafu nɨmənin nətəmimi tepət kəməhuva rəkɨs, kəni nɨkin təmepət pɨk o lah, mətəu-inu kotəhmen əmə e sipsip mɨn nətəm iətəmimi tɨkə o neruh viviən ilah. Kəni təməhtul mətəgətun ilah e natimnati tepət.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kəni mətəuarus tɨnəhnaiuv, kəni nətəmimi rəha Iesu kəməhuva motəni=pən kəm in məmə, “Napinəpu, kəni ikɨnu ikɨn nətəmimi kohkə ikɨn.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Təuvɨr məmə onəkahli=pən-tə nətəmimi kautəhuvən e lahuənu mɨn, mɨne əpəha ikɨn mɨn, məmə okotos nəhmtɨ nɨglah nauəniən.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Mətəu in təməni=pən kəm lah məmə, “Kəpə, itəmah əmə. Nəkotaugɨn nətəmimi mɨn əha.” Mətəu kotəni məmə, “!Nak! ?Nəkəmə oiəkəhuvən motəraki e məni asoli agɨn u tu-hanrɨt tənariəs o nosiən pɨret lan u o naugɨniən nɨmənin nətəmimi u?”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Mətəu Iesu təni məmə, “?Nautos pɨret kuvəh? Əhuvən-to moteh-to.” Kəməhuvən moteh məmə, “Pɨret faif, kəni nəmu keiu.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Kəni Iesu təni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotol nətəmimi kotəharəg e nɨmanuvehli fifti-fifti mɨne uan-hanrɨt-uan-hanrɨt,
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 kəni kəmotəharəg lanəha fifti-fifti mɨne uan-hanrɨt-uan-hanrɨt.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Kəni Iesu təmos pɨret faif mɨne nəmu mil u keiu, kəni məsal-pəri əpəha e neai məfaki=pən lan, kəni məhapu pɨret u məfən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotəuəri e nətəmimi. Kəni matɨg mos mɨn nəmu mil u keiu məhapu məuəri kəm nətəmimi.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Kəni nətəmimi rəfin kəmotauən nərfɨlah tasisi,
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 kəni motəpəh nɨpɨspɨsɨ pɨret u mɨne nəmu mil u, kəni nətəmimi mɨn rəha Iesu kəmotaipei=pən e kətɨm asoli tueləf kotəri vivi.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Kəni nətəmimi mɨn u kəmotauən, nəman e lah kotəhmen e faif-tausɨn.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Kəni rəueiu agɨn mɨn, Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotələs bot kəti motaupən məhuvən e nəve nɨtəni=pən əpəha ikɨn kəti nərgɨn u Petsaitə, mətəu in otatɨg mahli=pən pɨpɨm nətəmimi kautəhuvən imalah mɨn ikɨn.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nian tɨnauiəhruin rəkɨs nətəmimi, mahli=pən ilah kautəhuvən, kəni muvən əpəha e nɨtəuət məmə otəfaki.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Kəni tɨnapinəpu, bot tɨnuvən əpəha e nəlugɨn əhruahru əpəha e lek, mətəu Iesu tətan pɨsɨn əmə əpəha ipari.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Kəni mafu ilah kəutasuə məutasuə mətəu kɨnotəpəou mətəu-inu nɨmətagi tatoh ilah. Kəni lapɨn iuəkɨr o nianiən, kəni taliuək e nəhue nəhu mətuva. Təmaliuək muva, məmə otapirəkɨs ilah.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Kəni məri e bot ilah min ilah, kəni nɨmətagi təmeiuaiu, kəni kəmotauɨt pɨk ohni,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 mətəu-inu rəhn-kapə lah tiəkɨs. Kəmotafu pau Iesu təmaugɨn nətəmimi tepət e pɨret nəuan nəuvetɨn əmə, mətəu ilah kotəruru əhanəh məmə in pəh.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Kəməhuvən e nəve nɨtəni=pən məhuvari əpəha ikɨn kəti nərgɨn u Kenesəret, kəni motiuvi-ərain bot ikɨn.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Nian kəməhuvari ikɨn əha, nətəmimi mɨn ikɨn kəmotəhrun uəhai əmə məmə in Iesu.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Kəni kəmotaiu məhuvən əpəha lahuənu mɨn mautəni=pən kəm nətəmimi. Kəni nian kotətəu məmə Iesu əha ikɨn əha, kotəmki nətəm kautohmɨs e rəhalah mɨn pet məhuva ohni.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Kəni ikɨn mɨn rəfin Iesu tatuvən=pən ikɨn e lahuənu əlkələh mɨn, mɨne lahuənu asoli mɨn, mɨne ikɨn mɨn rəfin tɨtəlau, nətəmimi kotəmki nətəm kautohmɨs mohiet motəlɨn əmə ilah əpəha e makɨt ikɨn. Kəni kəmotəkeikei məutəni=pən kəm Iesu məmə otegəhan e lah kotek əmə nɨfɨfɨ napən rəhan. Kəni nətəmimi rəfin u kəmotek rəhan kot kəmotəuvɨr e rəhalah nɨmɨsiən.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.