Marcos 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəməhuvən məhuvari əpəha e nɨtəni=pən e nəhu Lek Kaləli, əpəha ima nətəm Kerasa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Nian Iesu təmeiuaiu e bot, kəni meruh suah kəti təmsɨpən əpəha e nɨpəg kəpiel mɨn, ikɨn katɨtənɨm nətəmimi ikɨn. Suah u narmɨn tərah tətatɨg lan.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Suah u tətatɨg əmə əpəha e suvət. Ko kəsaskəlɨmiən, kəni kəruru mɨn nəlisiən e nɨləuɨs uə sen.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Nian tepət kotəlis nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn mɨne e sen. Mətəu nian rəfin təteatuv-eatuv sen, kəni matohratuv-ohratuv sen e nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn mɨne, kəni məsanən pɨk məsəhmeniən e iətəmi kəti məmə otaskəlɨm.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Kəni lapɨn mɨne nərauiə mɨn mɨne nian rəfin, in tətan əpəha e suvət, mɨne əpəha e nɨtəuət mɨn, in pɨsɨn əmə, mətagət əfəməh, kəni matətei aru in e kəpiel asɨlə mɨn.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Nian suah u təmafu Iesu əpəha isəu tətuva əhanəh, kəni təmaiu muvən meiuaiu mɨsin=pən nəulɨn ohni.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Kəni Iesu təmətapuəh ohni məmə, “?Ik nərgəm pəh?” Mətəu təni məmə, “Nərgək u, Nɨmənin Tepət, mətəu-inu itɨmah tepət.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Kəni kəmotəni=pən əskasɨk kəm Iesu motɨsimaru motɨsimaru məmə otəsahli pətɨgəmiən ilah əha ikɨn əha.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ikɨn əha, pɨkəh mɨn tepət pɨk kəutahlu əpəha e nɨkalɨ nɨtəuət u.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Kəni narmɨn tərah mɨn əha kəməutasək=pən o Iesu məmə, “Kəsi, ahli=pən-to itɨmah iəkəhuvən o pɨkəh mɨn əpəha, megəhan e tɨmah iəkəhuvən motatɨg əpəha e lah.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Kəni Iesu təmegəhan e lah məmə okəhuvən, kəni narmɨn tərah mɨn əpəha kəmohiet e suah kəha məhuvən əpəha e pɨkəh mɨn. Pɨkəh mɨn əha kotəhmen e tu-tausɨn. Kəni pɨkəh mɨn ilah rəfin kəmotaiu məuteiuaiu e nɨpatu, kəni motiuvɨg=pən e nəhu motamnɨm.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Kəni nətəmimi nətəm kəutaugɨn pɨkəh mɨn u, kəmotaiu məhuvən motəni pətɨgəm nati u kəm nətəmimi mɨn əpəha e taun rəhalah, kəni motəni tuvən mapəkol əpəha lahuənu mɨn. Kəni nətəmimi tepət kəməhuva məmə okotafu-to nati u məmə kəməhro lanu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Nian kəməhuva o Iesu, kəni motafu suah u narmɨn tərah mɨn kəmautatɨg lan aupən, tɨnəpəh nalməliən kəni mɨnuvən e napən mətəharəg, kəni narmɨlah təmiuvɨg ohni kəni motəgɨn.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Kəni nətəmimi mɨn u kəmoteh nati əhruahru e nəhmtɨlah, kəmotanus kəm ilah mɨn nəuvein nati u kəmoteh Iesu təmol e suah u mɨne pɨkəh mɨn.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Mətəu nətəmimi mɨn u e nɨtəni u kəmotəni=pən əskasɨk kəm Iesu məmə otatuvən məsatɨgiən əha imalah ikɨn.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Kəni nian Iesu tɨnɨtəlɨg=pən mɨn məmə otuvən e bot, mətəu suah u narmɨn tərah mɨn kəməutatɨg lan, təmolkeikei pɨk məmə otuvən ilah Iesu mɨne, kəni mətəni=pən kəm Iesu məmə, “Egəhan lak, pəh iəkuvnə kitah min itəmah.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Mətəu Iesu təməsegəhaniən, mətəu təməni=pən kəm in məmə, “Ɨtəlɨg=pən imam ikɨn, kəni manus kəm nətəmi imam ikɨn nati nak iətəm Uhgɨn ilɨs agɨn təmol kəm ik, kəni məmə in təmasəkəhruin ik.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Kəni təmuvən əpəha ikɨn Tekapolɨs mətəni pətɨgəm natimnati iətəm Iesu təmol kəm in. Kəni nian nətəmimi kəmotətəu, kəni kəmotauɨt pɨk ohni.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Kəni Iesu mɨne kəməhuvən mɨn e bot mohtəlɨg=pən e nəve nɨtəni=pa e lek, mətəu nɨmənin nətəmimi kəməhuva ohni mohtəlau lan e nɨkalkalɨ lek.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Kəni iətəmi kəti, nərgɨn u Jaerəs, in iətəmi asoli kəti rəha nimə rəha nuhapumɨniən, təmeruh Iesu kəni tuva mɨsin=pən nəulɨn ohni.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Kəni mətapuəh o Iesu mətəkeikei kəm in o nasiruiən məmə, “Nətɨk pətəkəku tatɨmɨs pɨk otəsuvəhiən tɨmɨs. !Pale, va-to kian nəkələhu=pən nəhlməm lan pəh təsanən”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Kəni Iesu təmɨtəu=pən suah u mian, kəni nɨmənin nətəmimi tepət kəmohuərisɨg mohtəlau lan məutəhgi ilah mɨn.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Kəni pətan kəti təmuva o Iesu iətəm tatos nɨmɨsiən rəhalah nɨpətan nian rəfin əmə, mɨnos nu tueləf.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Kəni təmuvən o toktə tepət, kəni mərəkɨn rəfin rəhan məni e lah, mətəu uək rəhalah kəmotol tətəu pɨk nahməiən. Mətəu rəhan nɨmɨsiən təməseiuaiuiən, nɨmɨsiən təməri nəuvetɨn mɨn.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Nian təmek nɨfɨfɨ napən rəha Iesu lanəha, kəni rəueiu agɨn mɨn rəhan nɨmɨsiən təməhtul, kəni təmətəu əmə e nɨpətɨn məmə in tɨnəuvɨr.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Kəni rəueiu agɨn mɨn əmə, Iesu təmətəu məmə nəsanəniən nəuvetɨn təmiet lan, kəni təmeirair mətapuəh məmə, “?Pəh təmek rəhak napən?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kotəni məmə, “Ei, afu-to. Nətəmimi kəutəhgi-əhgi rəkɨs pɨkɨn ik. ?Təhro nətəni lanko məmə ‘pəh təmek iəu’?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Mətəu Iesu təmətəsal məmə oteh-to məmə pəh təmek.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Kəni əmeiko pətan u tɨnəhrun məmə nian in təmek napən rəha Iesu, rəhan nɨmɨsiən tɨnɨkə. Kəni tɨnəhrun məmə Iesu tətəsal lan. Tol lanəha, tɨnatəgɨn mətərəmrumɨn muva meiuaiu mɨsin=pən nəulɨn o Iesu mətəni=pən natimnati rəfin kəm in.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Nətɨk pətan, e rəham nəhatətəiən lak, nɨnuva mɨnəuvɨr. Kəni atuvən, pəh nəməlinuiən rəha Uhgɨn tətatɨg ohnik. Rəham nɨmɨsiən tɨnɨkə!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Nian Iesu təmətəghati əhanəh kəm pətan u, kəni nətəmimi nəuvein kəmotsɨpən əpəha ima Jaerəs ikɨn məhuva motəni=pən kəm Jaerəs məmə, “Nətɨm pətəkəku tɨnɨmɨs rəkɨs. Mə iəgətun təsuvaiən, məsoliən namuliən kəm in.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Mətəu Iesu təməsətəlɨgiən e rəhalah nəghatiən, kəni məni=pən kəm Jaerəs məmə, “Səgɨniən, məsoliən nɨkim tərah. Əhatətə əmə lak.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Kəni Iesu təməniəhu nətəmimi məmə okəsohuərisɨgiən e lau, kəni mit əmə Pitə mɨne Jemɨs mɨne pian Jon məhuvən.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kəni kəməhuvən əpəha ima Jaerəs ikɨn motafu nətəmimi tepət kəməhuva məutasək əuɨləuɨl.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Kəni Iesu təmuvən əpəha imə məni=pən kəm lah məmə, “?Nəutagət pɨk lanu o nak? ?Kəni məutasək pɨk o nak? Pətəkəku u təsɨmɨsiən, tətapɨli əmə.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Kəni nətəmimi kəmotaləh əuvsan lan. Mətəu Iesu tətahli pətɨgəm ilah məmə okohiet məhuvən əpəha ihluə. Kəni mit əmə rəhan iətəmimi milahal mɨne mamə mɨne tatə rəha pətəkəku u məhuvən əha tətapɨli ikɨn.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Kəni Iesu təmos nəhlmɨn, məni e rəhalah nəghatiən məmə, “Talitə kum.” Nɨpətɨ nəghatiən u təni məmə, “!Pətəkəku, iətəni=pɨnə kəm ik məmə onəkəhtul!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kəni rəueiu mɨn əmə, pətəkəku əha təməhtul mɨnətaliuək. (Pətəkəku u tɨnos nu tueləf.) Nian kəmotafu nati u Iesu təmol, kəni narmɨlah təmiuvɨg pɨk ohni.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Kəni Iesu təməni=pən əskasɨk kəm nətəmi mɨn u məmə, “Onəsotəni pətɨgəmiən nati u kəm iətəmi kəti.” Kəni matɨg məni=pən mɨn kəm lah məmə okotəfən nauəniən kəti kəm pətəkəku u tun.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.