Marcos 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəməhuvən məhuvari əpəha e nɨtəni=pən e nəhu Lek Kaləli, əpəha ima nətəm Kerasa.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Nian Iesu təmeiuaiu e bot, kəni meruh suah kəti təmsɨpən əpəha e nɨpəg kəpiel mɨn, ikɨn katɨtənɨm nətəmimi ikɨn. Suah u narmɨn tərah tətatɨg lan.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Suah u tətatɨg əmə əpəha e suvət. Ko kəsaskəlɨmiən, kəni kəruru mɨn nəlisiən e nɨləuɨs uə sen.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Nian tepət kotəlis nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn mɨne e sen. Mətəu nian rəfin təteatuv-eatuv sen, kəni matohratuv-ohratuv sen e nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn mɨne, kəni məsanən pɨk məsəhmeniən e iətəmi kəti məmə otaskəlɨm.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Kəni lapɨn mɨne nərauiə mɨn mɨne nian rəfin, in tətan əpəha e suvət, mɨne əpəha e nɨtəuət mɨn, in pɨsɨn əmə, mətagət əfəməh, kəni matətei aru in e kəpiel asɨlə mɨn.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Nian suah u təmafu Iesu əpəha isəu tətuva əhanəh, kəni təmaiu muvən meiuaiu mɨsin=pən nəulɨn ohni.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Kəni Iesu təmətapuəh ohni məmə, “?Ik nərgəm pəh?” Mətəu təni məmə, “Nərgək u, Nɨmənin Tepət, mətəu-inu itɨmah tepət.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kəni kəmotəni=pən əskasɨk kəm Iesu motɨsimaru motɨsimaru məmə otəsahli pətɨgəmiən ilah əha ikɨn əha.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Ikɨn əha, pɨkəh mɨn tepət pɨk kəutahlu əpəha e nɨkalɨ nɨtəuət u.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Kəni narmɨn tərah mɨn əha kəməutasək=pən o Iesu məmə, “Kəsi, ahli=pən-to itɨmah iəkəhuvən o pɨkəh mɨn əpəha, megəhan e tɨmah iəkəhuvən motatɨg əpəha e lah.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Kəni Iesu təmegəhan e lah məmə okəhuvən, kəni narmɨn tərah mɨn əpəha kəmohiet e suah kəha məhuvən əpəha e pɨkəh mɨn. Pɨkəh mɨn əha kotəhmen e tu-tausɨn. Kəni pɨkəh mɨn ilah rəfin kəmotaiu məuteiuaiu e nɨpatu, kəni motiuvɨg=pən e nəhu motamnɨm.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Kəni nətəmimi nətəm kəutaugɨn pɨkəh mɨn u, kəmotaiu məhuvən motəni pətɨgəm nati u kəm nətəmimi mɨn əpəha e taun rəhalah, kəni motəni tuvən mapəkol əpəha lahuənu mɨn. Kəni nətəmimi tepət kəməhuva məmə okotafu-to nati u məmə kəməhro lanu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Nian kəməhuva o Iesu, kəni motafu suah u narmɨn tərah mɨn kəmautatɨg lan aupən, tɨnəpəh nalməliən kəni mɨnuvən e napən mətəharəg, kəni narmɨlah təmiuvɨg ohni kəni motəgɨn.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Kəni nətəmimi mɨn u kəmoteh nati əhruahru e nəhmtɨlah, kəmotanus kəm ilah mɨn nəuvein nati u kəmoteh Iesu təmol e suah u mɨne pɨkəh mɨn.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Mətəu nətəmimi mɨn u e nɨtəni u kəmotəni=pən əskasɨk kəm Iesu məmə otatuvən məsatɨgiən əha imalah ikɨn.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Kəni nian Iesu tɨnɨtəlɨg=pən mɨn məmə otuvən e bot, mətəu suah u narmɨn tərah mɨn kəməutatɨg lan, təmolkeikei pɨk məmə otuvən ilah Iesu mɨne, kəni mətəni=pən kəm Iesu məmə, “Egəhan lak, pəh iəkuvnə kitah min itəmah.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Mətəu Iesu təməsegəhaniən, mətəu təməni=pən kəm in məmə, “Ɨtəlɨg=pən imam ikɨn, kəni manus kəm nətəmi imam ikɨn nati nak iətəm Uhgɨn ilɨs agɨn təmol kəm ik, kəni məmə in təmasəkəhruin ik.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Kəni təmuvən əpəha ikɨn Tekapolɨs mətəni pətɨgəm natimnati iətəm Iesu təmol kəm in. Kəni nian nətəmimi kəmotətəu, kəni kəmotauɨt pɨk ohni.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Kəni Iesu mɨne kəməhuvən mɨn e bot mohtəlɨg=pən e nəve nɨtəni=pa e lek, mətəu nɨmənin nətəmimi kəməhuva ohni mohtəlau lan e nɨkalkalɨ lek.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kəni iətəmi kəti, nərgɨn u Jaerəs, in iətəmi asoli kəti rəha nimə rəha nuhapumɨniən, təmeruh Iesu kəni tuva mɨsin=pən nəulɨn ohni.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Kəni mətapuəh o Iesu mətəkeikei kəm in o nasiruiən məmə, “Nətɨk pətəkəku tatɨmɨs pɨk otəsuvəhiən tɨmɨs. !Pale, va-to kian nəkələhu=pən nəhlməm lan pəh təsanən”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Kəni Iesu təmɨtəu=pən suah u mian, kəni nɨmənin nətəmimi tepət kəmohuərisɨg mohtəlau lan məutəhgi ilah mɨn.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Kəni pətan kəti təmuva o Iesu iətəm tatos nɨmɨsiən rəhalah nɨpətan nian rəfin əmə, mɨnos nu tueləf.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Kəni təmuvən o toktə tepət, kəni mərəkɨn rəfin rəhan məni e lah, mətəu uək rəhalah kəmotol tətəu pɨk nahməiən. Mətəu rəhan nɨmɨsiən təməseiuaiuiən, nɨmɨsiən təməri nəuvetɨn mɨn.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 — ausente —
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Nian təmek nɨfɨfɨ napən rəha Iesu lanəha, kəni rəueiu agɨn mɨn rəhan nɨmɨsiən təməhtul, kəni təmətəu əmə e nɨpətɨn məmə in tɨnəuvɨr.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Kəni rəueiu agɨn mɨn əmə, Iesu təmətəu məmə nəsanəniən nəuvetɨn təmiet lan, kəni təmeirair mətapuəh məmə, “?Pəh təmek rəhak napən?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kotəni məmə, “Ei, afu-to. Nətəmimi kəutəhgi-əhgi rəkɨs pɨkɨn ik. ?Təhro nətəni lanko məmə ‘pəh təmek iəu’?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Mətəu Iesu təmətəsal məmə oteh-to məmə pəh təmek.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Kəni əmeiko pətan u tɨnəhrun məmə nian in təmek napən rəha Iesu, rəhan nɨmɨsiən tɨnɨkə. Kəni tɨnəhrun məmə Iesu tətəsal lan. Tol lanəha, tɨnatəgɨn mətərəmrumɨn muva meiuaiu mɨsin=pən nəulɨn o Iesu mətəni=pən natimnati rəfin kəm in.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Nətɨk pətan, e rəham nəhatətəiən lak, nɨnuva mɨnəuvɨr. Kəni atuvən, pəh nəməlinuiən rəha Uhgɨn tətatɨg ohnik. Rəham nɨmɨsiən tɨnɨkə!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Nian Iesu təmətəghati əhanəh kəm pətan u, kəni nətəmimi nəuvein kəmotsɨpən əpəha ima Jaerəs ikɨn məhuva motəni=pən kəm Jaerəs məmə, “Nətɨm pətəkəku tɨnɨmɨs rəkɨs. Mə iəgətun təsuvaiən, məsoliən namuliən kəm in.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Mətəu Iesu təməsətəlɨgiən e rəhalah nəghatiən, kəni məni=pən kəm Jaerəs məmə, “Səgɨniən, məsoliən nɨkim tərah. Əhatətə əmə lak.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Kəni Iesu təməniəhu nətəmimi məmə okəsohuərisɨgiən e lau, kəni mit əmə Pitə mɨne Jemɨs mɨne pian Jon məhuvən.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kəni kəməhuvən əpəha ima Jaerəs ikɨn motafu nətəmimi tepət kəməhuva məutasək əuɨləuɨl.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Kəni Iesu təmuvən əpəha imə məni=pən kəm lah məmə, “?Nəutagət pɨk lanu o nak? ?Kəni məutasək pɨk o nak? Pətəkəku u təsɨmɨsiən, tətapɨli əmə.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Kəni nətəmimi kəmotaləh əuvsan lan. Mətəu Iesu tətahli pətɨgəm ilah məmə okohiet məhuvən əpəha ihluə. Kəni mit əmə rəhan iətəmimi milahal mɨne mamə mɨne tatə rəha pətəkəku u məhuvən əha tətapɨli ikɨn.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Kəni Iesu təmos nəhlmɨn, məni e rəhalah nəghatiən məmə, “Talitə kum.” Nɨpətɨ nəghatiən u təni məmə, “!Pətəkəku, iətəni=pɨnə kəm ik məmə onəkəhtul!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kəni rəueiu mɨn əmə, pətəkəku əha təməhtul mɨnətaliuək. (Pətəkəku u tɨnos nu tueləf.) Nian kəmotafu nati u Iesu təmol, kəni narmɨlah təmiuvɨg pɨk ohni.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Kəni Iesu təməni=pən əskasɨk kəm nətəmi mɨn u məmə, “Onəsotəni pətɨgəmiən nati u kəm iətəmi kəti.” Kəni matɨg məni=pən mɨn kəm lah məmə okotəfən nauəniən kəti kəm pətəkəku u tun.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.