Marcos 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVI
1 Iesu tətəharəg e bot mətəgətun.|alt="Jesus teaching from boat" src="lb00299b.tif" size="span" loc="Mrk 4:1; Mrk 3:9; Mat 13:2" copy="BFBS (Bass)" ref="Mak 4:1-2" Kəni Iesu təmɨtəlɨg=pən mɨn əpəha e nəhu Lek Kaləli mətəgətun nətəmimi, mətəu nɨmənin nətəmimi kəməhuva ohni, motol məmə Iesu tuvən e bot. Kəni bot u tətəməhli=pən e lek, ipari əmə o nɨpəkɨl, kəni Iesu tətəharəg=pən lan. Kəni nɨmənin nətəmimi kəmotəharəg əpəha ipari e nɨkalɨ lek.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Kəni Iesu təməghati e nəghatiən əuhlin kəm lah mətəgətun ilah e natimnati tepət.
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 Təməni=pən kəm lah məmə, “Otətəlɨg-to. Suah kəti təmuvən məmə otearəgrəg rəhan nɨkɨtɨ natimnati əpəha e rəhan nasumiən.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Nian təmətearəgrəg rəhan nɨkɨtɨ natimnati, kəni nəuvein kotəmei=pən ikɨn kətaliuək ikɨn, kəni mənɨg mɨn kəhuva motun rəkɨs.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 “Kəni nɨkɨtɨ wit nəuvein kəmohmərəgrəg=pən e nɨftəni iətəm kəpiel iuəkɨr əmə. Kəmoteviə uəhai əmə mətəu-inu nɨftəni nəuan nəuvetɨn əmə.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Nian mɨtɨgar təri, kəni məhgi ilah kotaukei-aukei mətəu-inu nokɨlah təseiuaiu pɨkiən.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 “Kəni nɨkɨtɨ wit nəuvein kəmotəmei=pən e nɨki nɨləuɨs u tol nihlɨn, kəni nian nɨkɨtɨ wit mɨn koteviə mətəu nɨləuɨs tətatu-atu ilah kəni kohmɨs məsotəuəiən.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 “Kəni nəuvein mɨn kəmotəmei=pən e nɨftəni təuvɨr, kəni moteviə vivi motol iahgin, kəni motəuə e nəualah, nəuvein nəualah tate, nəuvein nəualah sikɨste, nəuvein nəualah uan hanrɨt.”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Kəni Iesu təmatɨg məni=pən mɨn kəm lah məmə, “Itəmah rəfin matəlgɨtəmah tatɨg, otətəlɨg vivi, kəni motəhrun nəghatiən mɨn u.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Nian Iesu pɨsɨn əmə mɨne rəhan nətəmimi tueləf mɨne nətəmimi nətəm kautəhuərisɨg lan, kəmotətapuəh ohni o nəghatiən əuhlin mɨn.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah u, Uhgɨn tətəni=pɨnə nəghatiən oneuən rəhan kəm təmah məmə in tətuva məmə otarmənɨg e rəhan mɨn nətəmimi. Mətəu nətəmi mɨn u nanihluə mɨn, kəutətəu əmə nəghatiən rəha Uhgɨn e nəghatiən əuhlin.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Noliən u tol lanu lan məmə,
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Nəmə təhro itəmah nəkotəruru əhanəh nəghatiən u? ?Onəkotəhra motəhrun mɨn nɨpətɨ nəghatiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn rəfin? Otətəlɨg vivi-to məmə nəkotəhrun.
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 “Nɨpətɨ nəghatiən əuhlin u məmə, nɨkɨtɨ natimnati əha tətəgətun=pən nəghatiən rəha Uhgɨn iətəm kətəni pətɨgəm kəm nətəmimi. Kəni nɨftəni tətəgətun=pən nɨki nətəmimi.
14 O semeador semeia a palavra.
15 “Nɨkɨtɨ natimnati u təməmei=pən e suaru tətəgətun=pən nətəmimi nəuvein nətəm kautətəu nəghatiən rəha Uhgɨn. Nian kəutətəu, mətəu Setən tuva mos rəkɨs uəhai əmə o lah.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 — ausente —
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 — ausente —
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 “Kəni nɨkɨtɨ natimnati u təməmei=pən e nɨki nɨləuɨs tətəgətun=pən nətəmimi nəuvein mɨn nətəm kautətəu nəghatiən rəha Uhgɨn, mətəu nian kautətəu,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 rəhalah nətəlɨgiən tatuvən pɨk o natimnati rəha nəhue nɨftəni, kəni nautə mɨne natimnati təuvɨr mɨn rəha nəhue nɨftəni kotiuvi rəkɨs rəhalah nətəlɨgiən, motatu-atu e nɨkilah, mol kotəpəou e noliən nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni məsotəuəiən e nəualah təuvɨr e nəmiəgəhiən rəhalah.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 “Kəni nɨkɨtɨ natimnati u təməmei=pən e nɨftəni təuvɨr tətəgətun=pən nətəmimi nəuvein mɨn nətəm kautətəu nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni mautos e nɨkilah pəhriən, kəni motəuə e nəualah təuvɨr e nəmiəgəhiən rəhalah, nəuvein tate, nəuvein sikɨste, kəni nəuvein uan-hanrɨt.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Pəh tətasiəpən e lait kəni masuəpəpɨm lan e bəkɨt, uə tətəfən e nɨpəg pet? !Kəpə! Kəsoliən lan əha. Nian nəkotasiəpən e lait, kəni motələhu-pəri e tepɨl məmə nətəmimi okoteh nati lan.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Nati kətəhtərain okəkeikei kauvɨs, kəni nati tətəhluaig otəkeikei miet=pa ikɨn təhagəhag ikɨn.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Itəmah rəfin matəlgɨtəmah tatɨg, otətəlɨg vivi, kəni motəhrun nəghatiən mɨn u.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Kəni matɨg məni=pən mɨn kəm lah məmə, “Otətəlɨg vivi-to. Iətəmimi iətəm tətalkut məmə otəhrun rəhak nəghatiən, Uhgɨn otegəhan məmə otəhrun. Kəni otegəhan məmə in otəhrun pɨk.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Tol lanəha mətəu-inu, iətəmi u iətəm rəhan əha ikɨn nəhruniən, kəni in tatɨtəu=pən molkeikei mɨn məmə otəhrun pɨk, kəni Uhgɨn otəfən mɨn nəhruniən kəm in, kəni rəhan nəhruniən otepət pɨk. Mətəu iətəmi u iətəm rəhan nəhruniən tɨkə məsolkeikeiən məmə otəhrun, Uhgɨn otos rəkɨs rəfin rəhan nəhruniən iətəm nɨkin təhti məmə in tatos.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Kəni Iesu təməni mɨn məmə, “Nəghatiən əuhlin u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Iətəmi kəti təmɨsuv nɨkɨtɨ natimnati əpəha e rəhan nasumiən.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 — ausente —
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 — ausente —
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Kəni nian tɨnɨməhtə, e nian əmə kəha inəha, iətəmi əha tuvən mələs rəhan nisə muvən matətei rəkɨs mətəulək lan, mətəu-inu nian əhruahru rəhan tɨnuva.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Kəni Iesu təməni mɨn məmə, “Pəh iəkəni nəghatiən əuhlin kəti məmə otəgətun itəmah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Nɨkɨtɨ mastət tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Mastət u in nɨgi kəti nɨkɨtɨn təkəku agɨn uəha. In təkəku e nɨkɨtɨ nɨgi mɨn rəfin.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Mətəu nian kəmərfei, kəni teviə mol iahgin mapirəkɨs nɨgi mɨn iətəm katərfei e nasumiən, mol nəhlmɨn iahgin mɨn, kəni mənɨg ilɨs mɨn kəhuva motol=pən nimaalah e nɨkəmkəmɨn.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Iesu təmatəgətun lanəha nətəmimi e nəghatiən əuhlin tepət, mətəu təmatəni əmə təhmen o nəhruniən.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 In təmatəgətun əmə nətəmimi e nəghatiən əuhlin tepət. Mətəu nian kotan pɨsɨn əmə ilah rəhan mɨn nətəmimi, kəni tətəni pətɨgəm nɨpətɨ nəghatiən əuhlin kəm lah.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Tɨnəhnaiuv, kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Pəh-to kəhuvən-to e nɨkalɨ lek e nɨtəni=pən.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Kəni kəmotəpəh nətəmimi, kəni rəhan mɨn nətəmimi kəməhuvən e bot mətəu Iesu tɨnuvən rəkɨs mətəharəg. Kəni kəmotələs Iesu e bot məhuvən ilah bot nəuvein mɨn kautəhuərisɨg e lah.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Kəmautəhuvən əmeiko nɨmətagi asoli kəti nahgin təhmen e nəliu təmuva. Kəni peau-peau asoli mɨn kɨnəutorasɨlig=pən e nɨpəgnəua bot, kəni nəhu tɨnətəri=pən e bot, kəni bot tɨnatol o namnɨmiən.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Mətəu Iesu əpəha uərisɨg təmapɨli alu mətəsauə. Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotaiu məhuva motəhgi-pəri, motəni məmə, “!Ei, Iəgətun! !Təhro nɨkim təsəhtiən itɨmah mɨne, iuəkɨr əmə iəkohmɨs!”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Kəni Iesu təmair məhtul mətəniəhu nɨmətagi mɨne nəhu məmə, “!Nəhmen! !Uəmeig-tə!” Kəni nɨmətagi təmohrahli nəhlmɨn, kəni peau-peau asoli mɨn əha kəmohkə, kəni təməməlinu asoli.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “?Təhro nəutəgɨn pɨk lanəha? Nəmə təhro rəhatəmah nəhatətəiən tɨkə əhanəh lak.”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kɨnotəgɨn pɨk, kəni motəni=pən kəm lah mɨn məmə, “!Ei nəman! ?Iətəmimi nak u? Nati əpnapɨn nɨmətagi mɨne nəhu, mətəu ilau katuol nəuian.”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.