Marcos 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Iesu tətəharəg e bot mətəgətun.|alt="Jesus teaching from boat" src="lb00299b.tif" size="span" loc="Mrk 4:1; Mrk 3:9; Mat 13:2" copy="BFBS (Bass)" ref="Mak 4:1-2" Kəni Iesu təmɨtəlɨg=pən mɨn əpəha e nəhu Lek Kaləli mətəgətun nətəmimi, mətəu nɨmənin nətəmimi kəməhuva ohni, motol məmə Iesu tuvən e bot. Kəni bot u tətəməhli=pən e lek, ipari əmə o nɨpəkɨl, kəni Iesu tətəharəg=pən lan. Kəni nɨmənin nətəmimi kəmotəharəg əpəha ipari e nɨkalɨ lek.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Kəni Iesu təməghati e nəghatiən əuhlin kəm lah mətəgətun ilah e natimnati tepət.
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 Təməni=pən kəm lah məmə, “Otətəlɨg-to. Suah kəti təmuvən məmə otearəgrəg rəhan nɨkɨtɨ natimnati əpəha e rəhan nasumiən.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Nian təmətearəgrəg rəhan nɨkɨtɨ natimnati, kəni nəuvein kotəmei=pən ikɨn kətaliuək ikɨn, kəni mənɨg mɨn kəhuva motun rəkɨs.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 “Kəni nɨkɨtɨ wit nəuvein kəmohmərəgrəg=pən e nɨftəni iətəm kəpiel iuəkɨr əmə. Kəmoteviə uəhai əmə mətəu-inu nɨftəni nəuan nəuvetɨn əmə.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Nian mɨtɨgar təri, kəni məhgi ilah kotaukei-aukei mətəu-inu nokɨlah təseiuaiu pɨkiən.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 “Kəni nɨkɨtɨ wit nəuvein kəmotəmei=pən e nɨki nɨləuɨs u tol nihlɨn, kəni nian nɨkɨtɨ wit mɨn koteviə mətəu nɨləuɨs tətatu-atu ilah kəni kohmɨs məsotəuəiən.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 “Kəni nəuvein mɨn kəmotəmei=pən e nɨftəni təuvɨr, kəni moteviə vivi motol iahgin, kəni motəuə e nəualah, nəuvein nəualah tate, nəuvein nəualah sikɨste, nəuvein nəualah uan hanrɨt.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Kəni Iesu təmatɨg məni=pən mɨn kəm lah məmə, “Itəmah rəfin matəlgɨtəmah tatɨg, otətəlɨg vivi, kəni motəhrun nəghatiən mɨn u.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Nian Iesu pɨsɨn əmə mɨne rəhan nətəmimi tueləf mɨne nətəmimi nətəm kautəhuərisɨg lan, kəmotətapuəh ohni o nəghatiən əuhlin mɨn.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah u, Uhgɨn tətəni=pɨnə nəghatiən oneuən rəhan kəm təmah məmə in tətuva məmə otarmənɨg e rəhan mɨn nətəmimi. Mətəu nətəmi mɨn u nanihluə mɨn, kəutətəu əmə nəghatiən rəha Uhgɨn e nəghatiən əuhlin.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Noliən u tol lanu lan məmə,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Nəmə təhro itəmah nəkotəruru əhanəh nəghatiən u? ?Onəkotəhra motəhrun mɨn nɨpətɨ nəghatiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn rəfin? Otətəlɨg vivi-to məmə nəkotəhrun.
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 “Nɨpətɨ nəghatiən əuhlin u məmə, nɨkɨtɨ natimnati əha tətəgətun=pən nəghatiən rəha Uhgɨn iətəm kətəni pətɨgəm kəm nətəmimi. Kəni nɨftəni tətəgətun=pən nɨki nətəmimi.
14 O semeador semeia a palavra.
15 “Nɨkɨtɨ natimnati u təməmei=pən e suaru tətəgətun=pən nətəmimi nəuvein nətəm kautətəu nəghatiən rəha Uhgɨn. Nian kəutətəu, mətəu Setən tuva mos rəkɨs uəhai əmə o lah.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 — ausente —
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 — ausente —
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Kəni nɨkɨtɨ natimnati u təməmei=pən e nɨki nɨləuɨs tətəgətun=pən nətəmimi nəuvein mɨn nətəm kautətəu nəghatiən rəha Uhgɨn, mətəu nian kautətəu,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 rəhalah nətəlɨgiən tatuvən pɨk o natimnati rəha nəhue nɨftəni, kəni nautə mɨne natimnati təuvɨr mɨn rəha nəhue nɨftəni kotiuvi rəkɨs rəhalah nətəlɨgiən, motatu-atu e nɨkilah, mol kotəpəou e noliən nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni məsotəuəiən e nəualah təuvɨr e nəmiəgəhiən rəhalah.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 “Kəni nɨkɨtɨ natimnati u təməmei=pən e nɨftəni təuvɨr tətəgətun=pən nətəmimi nəuvein mɨn nətəm kautətəu nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni mautos e nɨkilah pəhriən, kəni motəuə e nəualah təuvɨr e nəmiəgəhiən rəhalah, nəuvein tate, nəuvein sikɨste, kəni nəuvein uan-hanrɨt.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Pəh tətasiəpən e lait kəni masuəpəpɨm lan e bəkɨt, uə tətəfən e nɨpəg pet? !Kəpə! Kəsoliən lan əha. Nian nəkotasiəpən e lait, kəni motələhu-pəri e tepɨl məmə nətəmimi okoteh nati lan.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Nati kətəhtərain okəkeikei kauvɨs, kəni nati tətəhluaig otəkeikei miet=pa ikɨn təhagəhag ikɨn.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Itəmah rəfin matəlgɨtəmah tatɨg, otətəlɨg vivi, kəni motəhrun nəghatiən mɨn u.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Kəni matɨg məni=pən mɨn kəm lah məmə, “Otətəlɨg vivi-to. Iətəmimi iətəm tətalkut məmə otəhrun rəhak nəghatiən, Uhgɨn otegəhan məmə otəhrun. Kəni otegəhan məmə in otəhrun pɨk.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Tol lanəha mətəu-inu, iətəmi u iətəm rəhan əha ikɨn nəhruniən, kəni in tatɨtəu=pən molkeikei mɨn məmə otəhrun pɨk, kəni Uhgɨn otəfən mɨn nəhruniən kəm in, kəni rəhan nəhruniən otepət pɨk. Mətəu iətəmi u iətəm rəhan nəhruniən tɨkə məsolkeikeiən məmə otəhrun, Uhgɨn otos rəkɨs rəfin rəhan nəhruniən iətəm nɨkin təhti məmə in tatos.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Kəni Iesu təməni mɨn məmə, “Nəghatiən əuhlin u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Iətəmi kəti təmɨsuv nɨkɨtɨ natimnati əpəha e rəhan nasumiən.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 — ausente —
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 — ausente —
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Kəni nian tɨnɨməhtə, e nian əmə kəha inəha, iətəmi əha tuvən mələs rəhan nisə muvən matətei rəkɨs mətəulək lan, mətəu-inu nian əhruahru rəhan tɨnuva.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Kəni Iesu təməni mɨn məmə, “Pəh iəkəni nəghatiən əuhlin kəti məmə otəgətun itəmah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Nɨkɨtɨ mastət tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Mastət u in nɨgi kəti nɨkɨtɨn təkəku agɨn uəha. In təkəku e nɨkɨtɨ nɨgi mɨn rəfin.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Mətəu nian kəmərfei, kəni teviə mol iahgin mapirəkɨs nɨgi mɨn iətəm katərfei e nasumiən, mol nəhlmɨn iahgin mɨn, kəni mənɨg ilɨs mɨn kəhuva motol=pən nimaalah e nɨkəmkəmɨn.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Iesu təmatəgətun lanəha nətəmimi e nəghatiən əuhlin tepət, mətəu təmatəni əmə təhmen o nəhruniən.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 In təmatəgətun əmə nətəmimi e nəghatiən əuhlin tepət. Mətəu nian kotan pɨsɨn əmə ilah rəhan mɨn nətəmimi, kəni tətəni pətɨgəm nɨpətɨ nəghatiən əuhlin kəm lah.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Tɨnəhnaiuv, kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Pəh-to kəhuvən-to e nɨkalɨ lek e nɨtəni=pən.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Kəni kəmotəpəh nətəmimi, kəni rəhan mɨn nətəmimi kəməhuvən e bot mətəu Iesu tɨnuvən rəkɨs mətəharəg. Kəni kəmotələs Iesu e bot məhuvən ilah bot nəuvein mɨn kautəhuərisɨg e lah.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Kəmautəhuvən əmeiko nɨmətagi asoli kəti nahgin təhmen e nəliu təmuva. Kəni peau-peau asoli mɨn kɨnəutorasɨlig=pən e nɨpəgnəua bot, kəni nəhu tɨnətəri=pən e bot, kəni bot tɨnatol o namnɨmiən.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Mətəu Iesu əpəha uərisɨg təmapɨli alu mətəsauə. Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotaiu məhuva motəhgi-pəri, motəni məmə, “!Ei, Iəgətun! !Təhro nɨkim təsəhtiən itɨmah mɨne, iuəkɨr əmə iəkohmɨs!”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Kəni Iesu təmair məhtul mətəniəhu nɨmətagi mɨne nəhu məmə, “!Nəhmen! !Uəmeig-tə!” Kəni nɨmətagi təmohrahli nəhlmɨn, kəni peau-peau asoli mɨn əha kəmohkə, kəni təməməlinu asoli.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “?Təhro nəutəgɨn pɨk lanəha? Nəmə təhro rəhatəmah nəhatətəiən tɨkə əhanəh lak.”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kɨnotəgɨn pɨk, kəni motəni=pən kəm lah mɨn məmə, “!Ei nəman! ?Iətəmimi nak u? Nati əpnapɨn nɨmətagi mɨne nəhu, mətəu ilau katuol nəuian.”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.