Marcos 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Iesu tətəharəg e bot mətəgətun.|alt="Jesus teaching from boat" src="lb00299b.tif" size="span" loc="Mrk 4:1; Mrk 3:9; Mat 13:2" copy="BFBS (Bass)" ref="Mak 4:1-2" Kəni Iesu təmɨtəlɨg=pən mɨn əpəha e nəhu Lek Kaləli mətəgətun nətəmimi, mətəu nɨmənin nətəmimi kəməhuva ohni, motol məmə Iesu tuvən e bot. Kəni bot u tətəməhli=pən e lek, ipari əmə o nɨpəkɨl, kəni Iesu tətəharəg=pən lan. Kəni nɨmənin nətəmimi kəmotəharəg əpəha ipari e nɨkalɨ lek.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Kəni Iesu təməghati e nəghatiən əuhlin kəm lah mətəgətun ilah e natimnati tepət.
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 Təməni=pən kəm lah məmə, “Otətəlɨg-to. Suah kəti təmuvən məmə otearəgrəg rəhan nɨkɨtɨ natimnati əpəha e rəhan nasumiən.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Nian təmətearəgrəg rəhan nɨkɨtɨ natimnati, kəni nəuvein kotəmei=pən ikɨn kətaliuək ikɨn, kəni mənɨg mɨn kəhuva motun rəkɨs.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 “Kəni nɨkɨtɨ wit nəuvein kəmohmərəgrəg=pən e nɨftəni iətəm kəpiel iuəkɨr əmə. Kəmoteviə uəhai əmə mətəu-inu nɨftəni nəuan nəuvetɨn əmə.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Nian mɨtɨgar təri, kəni məhgi ilah kotaukei-aukei mətəu-inu nokɨlah təseiuaiu pɨkiən.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 “Kəni nɨkɨtɨ wit nəuvein kəmotəmei=pən e nɨki nɨləuɨs u tol nihlɨn, kəni nian nɨkɨtɨ wit mɨn koteviə mətəu nɨləuɨs tətatu-atu ilah kəni kohmɨs məsotəuəiən.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 “Kəni nəuvein mɨn kəmotəmei=pən e nɨftəni təuvɨr, kəni moteviə vivi motol iahgin, kəni motəuə e nəualah, nəuvein nəualah tate, nəuvein nəualah sikɨste, nəuvein nəualah uan hanrɨt.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Kəni Iesu təmatɨg məni=pən mɨn kəm lah məmə, “Itəmah rəfin matəlgɨtəmah tatɨg, otətəlɨg vivi, kəni motəhrun nəghatiən mɨn u.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Nian Iesu pɨsɨn əmə mɨne rəhan nətəmimi tueləf mɨne nətəmimi nətəm kautəhuərisɨg lan, kəmotətapuəh ohni o nəghatiən əuhlin mɨn.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah u, Uhgɨn tətəni=pɨnə nəghatiən oneuən rəhan kəm təmah məmə in tətuva məmə otarmənɨg e rəhan mɨn nətəmimi. Mətəu nətəmi mɨn u nanihluə mɨn, kəutətəu əmə nəghatiən rəha Uhgɨn e nəghatiən əuhlin.
11 Jesus disse a eles:
12 Noliən u tol lanu lan məmə,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Nəmə təhro itəmah nəkotəruru əhanəh nəghatiən u? ?Onəkotəhra motəhrun mɨn nɨpətɨ nəghatiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn rəfin? Otətəlɨg vivi-to məmə nəkotəhrun.
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 “Nɨpətɨ nəghatiən əuhlin u məmə, nɨkɨtɨ natimnati əha tətəgətun=pən nəghatiən rəha Uhgɨn iətəm kətəni pətɨgəm kəm nətəmimi. Kəni nɨftəni tətəgətun=pən nɨki nətəmimi.
14 O semeador semeia a palavra.
15 “Nɨkɨtɨ natimnati u təməmei=pən e suaru tətəgətun=pən nətəmimi nəuvein nətəm kautətəu nəghatiən rəha Uhgɨn. Nian kəutətəu, mətəu Setən tuva mos rəkɨs uəhai əmə o lah.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 — ausente —
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 — ausente —
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Kəni nɨkɨtɨ natimnati u təməmei=pən e nɨki nɨləuɨs tətəgətun=pən nətəmimi nəuvein mɨn nətəm kautətəu nəghatiən rəha Uhgɨn, mətəu nian kautətəu,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 rəhalah nətəlɨgiən tatuvən pɨk o natimnati rəha nəhue nɨftəni, kəni nautə mɨne natimnati təuvɨr mɨn rəha nəhue nɨftəni kotiuvi rəkɨs rəhalah nətəlɨgiən, motatu-atu e nɨkilah, mol kotəpəou e noliən nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni məsotəuəiən e nəualah təuvɨr e nəmiəgəhiən rəhalah.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 “Kəni nɨkɨtɨ natimnati u təməmei=pən e nɨftəni təuvɨr tətəgətun=pən nətəmimi nəuvein mɨn nətəm kautətəu nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni mautos e nɨkilah pəhriən, kəni motəuə e nəualah təuvɨr e nəmiəgəhiən rəhalah, nəuvein tate, nəuvein sikɨste, kəni nəuvein uan-hanrɨt.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Pəh tətasiəpən e lait kəni masuəpəpɨm lan e bəkɨt, uə tətəfən e nɨpəg pet? !Kəpə! Kəsoliən lan əha. Nian nəkotasiəpən e lait, kəni motələhu-pəri e tepɨl məmə nətəmimi okoteh nati lan.
21 Jesus também lhes disse:
22 Nati kətəhtərain okəkeikei kauvɨs, kəni nati tətəhluaig otəkeikei miet=pa ikɨn təhagəhag ikɨn.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Itəmah rəfin matəlgɨtəmah tatɨg, otətəlɨg vivi, kəni motəhrun nəghatiən mɨn u.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Kəni matɨg məni=pən mɨn kəm lah məmə, “Otətəlɨg vivi-to. Iətəmimi iətəm tətalkut məmə otəhrun rəhak nəghatiən, Uhgɨn otegəhan məmə otəhrun. Kəni otegəhan məmə in otəhrun pɨk.
24 Então lhes disse:
25 Tol lanəha mətəu-inu, iətəmi u iətəm rəhan əha ikɨn nəhruniən, kəni in tatɨtəu=pən molkeikei mɨn məmə otəhrun pɨk, kəni Uhgɨn otəfən mɨn nəhruniən kəm in, kəni rəhan nəhruniən otepət pɨk. Mətəu iətəmi u iətəm rəhan nəhruniən tɨkə məsolkeikeiən məmə otəhrun, Uhgɨn otos rəkɨs rəfin rəhan nəhruniən iətəm nɨkin təhti məmə in tatos.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Kəni Iesu təməni mɨn məmə, “Nəghatiən əuhlin u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Iətəmi kəti təmɨsuv nɨkɨtɨ natimnati əpəha e rəhan nasumiən.
26 Jesus disse ainda:
27 — ausente —
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 — ausente —
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Kəni nian tɨnɨməhtə, e nian əmə kəha inəha, iətəmi əha tuvən mələs rəhan nisə muvən matətei rəkɨs mətəulək lan, mətəu-inu nian əhruahru rəhan tɨnuva.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Kəni Iesu təməni mɨn məmə, “Pəh iəkəni nəghatiən əuhlin kəti məmə otəgətun itəmah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.
30 Disse mais:
31 Nɨkɨtɨ mastət tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Mastət u in nɨgi kəti nɨkɨtɨn təkəku agɨn uəha. In təkəku e nɨkɨtɨ nɨgi mɨn rəfin.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Mətəu nian kəmərfei, kəni teviə mol iahgin mapirəkɨs nɨgi mɨn iətəm katərfei e nasumiən, mol nəhlmɨn iahgin mɨn, kəni mənɨg ilɨs mɨn kəhuva motol=pən nimaalah e nɨkəmkəmɨn.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Iesu təmatəgətun lanəha nətəmimi e nəghatiən əuhlin tepət, mətəu təmatəni əmə təhmen o nəhruniən.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 In təmatəgətun əmə nətəmimi e nəghatiən əuhlin tepət. Mətəu nian kotan pɨsɨn əmə ilah rəhan mɨn nətəmimi, kəni tətəni pətɨgəm nɨpətɨ nəghatiən əuhlin kəm lah.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Tɨnəhnaiuv, kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Pəh-to kəhuvən-to e nɨkalɨ lek e nɨtəni=pən.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Kəni kəmotəpəh nətəmimi, kəni rəhan mɨn nətəmimi kəməhuvən e bot mətəu Iesu tɨnuvən rəkɨs mətəharəg. Kəni kəmotələs Iesu e bot məhuvən ilah bot nəuvein mɨn kautəhuərisɨg e lah.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Kəmautəhuvən əmeiko nɨmətagi asoli kəti nahgin təhmen e nəliu təmuva. Kəni peau-peau asoli mɨn kɨnəutorasɨlig=pən e nɨpəgnəua bot, kəni nəhu tɨnətəri=pən e bot, kəni bot tɨnatol o namnɨmiən.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Mətəu Iesu əpəha uərisɨg təmapɨli alu mətəsauə. Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotaiu məhuva motəhgi-pəri, motəni məmə, “!Ei, Iəgətun! !Təhro nɨkim təsəhtiən itɨmah mɨne, iuəkɨr əmə iəkohmɨs!”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Kəni Iesu təmair məhtul mətəniəhu nɨmətagi mɨne nəhu məmə, “!Nəhmen! !Uəmeig-tə!” Kəni nɨmətagi təmohrahli nəhlmɨn, kəni peau-peau asoli mɨn əha kəmohkə, kəni təməməlinu asoli.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “?Təhro nəutəgɨn pɨk lanəha? Nəmə təhro rəhatəmah nəhatətəiən tɨkə əhanəh lak.”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kɨnotəgɨn pɨk, kəni motəni=pən kəm lah mɨn məmə, “!Ei nəman! ?Iətəmimi nak u? Nati əpnapɨn nɨmətagi mɨne nəhu, mətəu ilau katuol nəuian.”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.