Marcos 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəməhuvən iuəkɨr o Jerusɨləm, iuəkɨr o lahuənu mil u Petfas mɨne Petəni, mautəhuvən əpəha e Nɨtəuət Rəha Nɨgi U Olif, kəni Iesu təmahli=pən rəhan keiu iətəmimi mil kuaupən.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Təməni=pən nəghatiən u kəm lau məmə, “Onəkian əpəha e lahuənu əha kəutəsal=pən ikɨn. O nian nəkian əha ikɨn, kəni ko mueruh mɨn nətɨ togki kəti kəsasuə əhanəhiən lan kəmohrain. Kəni nəkiatɨs muasɨg miəuva.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Kəni nəmə iətəmi kəti tətəni məmə, ‘?Onəkuəhro e nətɨ togki?’ kəni nəkuəmə, ‘Iərmənɨg tolkeikei, kəni otəpanahli=pa mɨn tuva uəhai əmə.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ilau kəmian kəni mueruh nətɨ togki u kəmohrain e nɨkalɨ suaru əpah iuəkɨr o namtɨhluə e nimə, kəni kiatɨs.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Mətəu nətəmimi nəuvein kəməutəhtul əha ikɨn kəni motətapuəh o lau məmə, “!Ei! !Nətiatɨs nətɨ togki u o nak?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Kəni kəmuəni=pən nəghatiən rəha Iesu kəm lah, kəni kəmotegəhan=pən e nətɨ togki kəm lau.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Kəni kəmuasɨg togki mian o Iesu, kəni muəpeg rəhalau kot muəhtərain nəhue togki u lan, kəni Iesu təmasuə lan.Iesu tətasuə e togki matuvən Jerusɨləm.|alt="Jesus riding a donkey" src="lb00315b.tif" size="span" loc="Mrk 11:1-11" copy="BFBS (Bass)" ref="Mak 11:1-11"
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Kəni nətəmimi tepət kəmotepin rəhalah kot əpah e suaru, kəni nəuvein kəmotaiu məhuvən əpəha e nɨkinati motətei nɨmənati motəmki məhuva motepin əpah e suaru.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Nətəm kəutaupən mɨne nətəm kautəhuərisɨg kəmotagət əfəməh məmə,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 !Pəh Uhgɨn otəfən rəhan nəuvɨriən kəm suah u tətuva məmə iərmənɨg təhmen e Tefɨt u tɨpɨtɨmah aupən!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Kəni Iesu təmuvən əpəha Jerusɨləm e Nimə Rəha Uhgɨn meruh rəfin natimnati mɨtəlau. Mətəu mɨtɨgar tɨnalelin rəkɨs, kəni tiet ilah rəhan mɨn tueləf nətəmimi mautəhuvən mɨn Petəni.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Kəni kəməni pa lauɨg lan, kohiet mɨn Petəni mɨnautəhuvən Jerusɨləm, kəni nəumɨs tɨnus Iesu.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Kəni təsal=pən e nɨgi kəti fik tətəhtul əpəha isəu nəuvetɨn nɨmalɨn tepət. Tuvən məmə otəhli nəuan kəti, mətəu nəuan tɨkə, nɨmalɨn əmə, mətəu-inu səniəmə nian rəha nɨgi fik tətəuə lan.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Kəni Iesu təməni=pən kəm nɨgi fik əha məmə, “Pəh nətəmimi kəsotun mɨniən nəuam e nu mɨn rəfin.” Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotətəu rəhan nəghatiən əha təməni.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Kəni kəməhuvən mohiet=pən əpəha Jerusɨləm, kəni Iesu tuvən əpəha imə e Nimə Rəha Uhgɨn məhgi pətɨgəm nətəmimi kautol makɨt, kəni mahuvihin tepɨl rəha nətəm kautol senɨs e məni, mɨne stul rəha nətəmi kautol səlɨm e mak mɨn.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Kəni məhtul pəsɨg e nətəmimi məmə okəsotəmkiən rəhalah natimnati məhuvən əpəha e Nimə ikɨn Rəha Uhgɨn.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Kəni təməgətun ilah məmə, “Kəmətei=pən e Nauəuə Rəha Uhgɨn məmə Uhgɨn təni məmə, ‘Rəhak nimə, in nimə rəha nəfakiən məmə nətəmimi e nɨtəni mɨn rəfin okotəfaki=pa ikɨn kəm iəu.’ Mətəu itəmah nəmotol məmə in ‘nimə rəha iakləh mɨn.’”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Kəni pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəmotətəu rəhan nəghatiən. Kəni kɨnotəgɨn e Iesu mətəu-inu nian nɨmənin nətəmimi kəmotətəu rəhan nəgətuniən, narmɨlah tiuvɨg pɨk ohni. Kəni pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kɨnotətuəuin məutəsal e suaru kəti məmə okotohamu in.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Kəni nian tɨnəhnaiuv, Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kohiet Jerusɨləm mɨnautəhuvən.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Kəni kəməni lauɨg lan, kəməhuva mɨn e suaru motafu nɨgi fik əha tɨnaukei rəkɨs muvən mətəuarus əpəha e nəukətɨn.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Kəni Pitə nɨkin tɨnəhti nəghatiən rəha Iesu e nɨgi əha, kəni təni=pən kəm in məmə, “!Iəgətun, afu-to nɨgi fik əpələ nəməni rah, kəni tɨnaukei rəkɨs!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Otəhatətə əmə e Uhgɨn.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Iətəni pəhriən kəm təmah məmə nəmə iətəmi kəti tətəhatətə pəhriən e Uhgɨn, kəni otəni=pən kəm nɨtəuət əpəha məmə, ‘Uvən, miuvɨg pətɨgəm əpəha ləuantəhi mamnɨm,’ kəni nəmə təsəniən e nɨkin keiu, məhatətə əmə e Uhgɨn, kəni nati u otol nɨpəhriəniən.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Kəni o nati u inu, iəkəni kəm təmah məmə, nəmə nəkotəfaki o nati kəti kəni motəhatətə məmə onəkotos pəhriən, kəni onəpanotos rəfin nati u nəmotəfaki ohni.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 “!E nian nəkotəhtul məutəfaki, mətəu nɨkitəmah nəuvetɨn əha ikɨn tərah mətəu-inu iətəmi kəti təmol nati kəti təsəhmeniən e təmah, kəni otalu e rəhan noliən tərah məsotalpɨniən nɨtai təfagə tərah rəhan. Otol lanəha pəh Uhgɨn əpəha e negəu e neai in otalu kəni mafəl rəhatəmah təfagə tərah mɨn.”
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Kəni Iesu mɨne rəhan tueləf nətəmimi kəmohtəlɨg=pa mɨn əpah Jerusɨləm. Kəni Iesu taliuək mətan əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni pris asoli nəuvein, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Isrel kəməhuva ohni.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Kəni kəutətapuəh məmə, “?Əni-to kəm tɨmah məmə pəh təmegəhan lam natol natimnati mɨn əha? ?Kəni pəh təmegəhan e nepətiən əha, Uhgɨn uə iətəmimi əmə?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Oiəkətapuəh-pɨnə-to nəghatiən kəti kəm təmah, kəni nəmə nəkotuhalpɨn ko, kəni iəkəni=pɨnə məmə pəh təmegəhan e nepətiən u məmə iəkol natimnati mɨn əha.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ?Otəni-to məmə pəh təməni məmə Jon otol bəptais e nətəmimi? ?Uhgɨn, uə iətəmimi əmə kəti?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Kəni əmeiko kɨnotəni-əni kəm lah mɨn məmə, “?Ei, okotəni məmə nak? Nəmə okotəni məmə Uhgɨn əha rəueiu, kəni otəni mɨn məmə, kəni təhro kəməsotəhatətəiən e Jon.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Mətəu, ko kəsotəniən məmə iətəmimi əmə kəti.” Kəmotəni lanəha mətəu-inu ilah kəmotəgɨn e nətəmimi iətəm kɨnotəni rəkɨs nɨpəhriəniən e Jon məmə in iəni kəti rəha Uhgɨn.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Kəni kəmotəni=pən kəm Iesu məmə, “Itɨmah iəkotəruru.” Mətəu Iesu təni məmə, “Kəni iəu mɨn, ko iəsəni pətɨgəmiən kəm təmah məmə pəh təmegəhan e nepətiən məmə iəkol natimnati mɨn əha.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.