Marcos 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Kəməhuvən iuəkɨr o Jerusɨləm, iuəkɨr o lahuənu mil u Petfas mɨne Petəni, mautəhuvən əpəha e Nɨtəuət Rəha Nɨgi U Olif, kəni Iesu təmahli=pən rəhan keiu iətəmimi mil kuaupən.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Təməni=pən nəghatiən u kəm lau məmə, “Onəkian əpəha e lahuənu əha kəutəsal=pən ikɨn. O nian nəkian əha ikɨn, kəni ko mueruh mɨn nətɨ togki kəti kəsasuə əhanəhiən lan kəmohrain. Kəni nəkiatɨs muasɨg miəuva.
2 com a seguinte ordem:
3 Kəni nəmə iətəmi kəti tətəni məmə, ‘?Onəkuəhro e nətɨ togki?’ kəni nəkuəmə, ‘Iərmənɨg tolkeikei, kəni otəpanahli=pa mɨn tuva uəhai əmə.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ilau kəmian kəni mueruh nətɨ togki u kəmohrain e nɨkalɨ suaru əpah iuəkɨr o namtɨhluə e nimə, kəni kiatɨs.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Mətəu nətəmimi nəuvein kəməutəhtul əha ikɨn kəni motətapuəh o lau məmə, “!Ei! !Nətiatɨs nətɨ togki u o nak?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Kəni kəmuəni=pən nəghatiən rəha Iesu kəm lah, kəni kəmotegəhan=pən e nətɨ togki kəm lau.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Kəni kəmuasɨg togki mian o Iesu, kəni muəpeg rəhalau kot muəhtərain nəhue togki u lan, kəni Iesu təmasuə lan.Iesu tətasuə e togki matuvən Jerusɨləm.|alt="Jesus riding a donkey" src="lb00315b.tif" size="span" loc="Mrk 11:1-11" copy="BFBS (Bass)" ref="Mak 11:1-11"
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Kəni nətəmimi tepət kəmotepin rəhalah kot əpah e suaru, kəni nəuvein kəmotaiu məhuvən əpəha e nɨkinati motətei nɨmənati motəmki məhuva motepin əpah e suaru.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Nətəm kəutaupən mɨne nətəm kautəhuərisɨg kəmotagət əfəməh məmə,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 !Pəh Uhgɨn otəfən rəhan nəuvɨriən kəm suah u tətuva məmə iərmənɨg təhmen e Tefɨt u tɨpɨtɨmah aupən!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Kəni Iesu təmuvən əpəha Jerusɨləm e Nimə Rəha Uhgɨn meruh rəfin natimnati mɨtəlau. Mətəu mɨtɨgar tɨnalelin rəkɨs, kəni tiet ilah rəhan mɨn tueləf nətəmimi mautəhuvən mɨn Petəni.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Kəni kəməni pa lauɨg lan, kohiet mɨn Petəni mɨnautəhuvən Jerusɨləm, kəni nəumɨs tɨnus Iesu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Kəni təsal=pən e nɨgi kəti fik tətəhtul əpəha isəu nəuvetɨn nɨmalɨn tepət. Tuvən məmə otəhli nəuan kəti, mətəu nəuan tɨkə, nɨmalɨn əmə, mətəu-inu səniəmə nian rəha nɨgi fik tətəuə lan.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Kəni Iesu təməni=pən kəm nɨgi fik əha məmə, “Pəh nətəmimi kəsotun mɨniən nəuam e nu mɨn rəfin.” Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotətəu rəhan nəghatiən əha təməni.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Kəni kəməhuvən mohiet=pən əpəha Jerusɨləm, kəni Iesu tuvən əpəha imə e Nimə Rəha Uhgɨn məhgi pətɨgəm nətəmimi kautol makɨt, kəni mahuvihin tepɨl rəha nətəm kautol senɨs e məni, mɨne stul rəha nətəmi kautol səlɨm e mak mɨn.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Kəni məhtul pəsɨg e nətəmimi məmə okəsotəmkiən rəhalah natimnati məhuvən əpəha e Nimə ikɨn Rəha Uhgɨn.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Kəni təməgətun ilah məmə, “Kəmətei=pən e Nauəuə Rəha Uhgɨn məmə Uhgɨn təni məmə, ‘Rəhak nimə, in nimə rəha nəfakiən məmə nətəmimi e nɨtəni mɨn rəfin okotəfaki=pa ikɨn kəm iəu.’ Mətəu itəmah nəmotol məmə in ‘nimə rəha iakləh mɨn.’”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Kəni pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəmotətəu rəhan nəghatiən. Kəni kɨnotəgɨn e Iesu mətəu-inu nian nɨmənin nətəmimi kəmotətəu rəhan nəgətuniən, narmɨlah tiuvɨg pɨk ohni. Kəni pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kɨnotətuəuin məutəsal e suaru kəti məmə okotohamu in.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Kəni nian tɨnəhnaiuv, Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kohiet Jerusɨləm mɨnautəhuvən.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Kəni kəməni lauɨg lan, kəməhuva mɨn e suaru motafu nɨgi fik əha tɨnaukei rəkɨs muvən mətəuarus əpəha e nəukətɨn.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Kəni Pitə nɨkin tɨnəhti nəghatiən rəha Iesu e nɨgi əha, kəni təni=pən kəm in məmə, “!Iəgətun, afu-to nɨgi fik əpələ nəməni rah, kəni tɨnaukei rəkɨs!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Otəhatətə əmə e Uhgɨn.
22 Jesus respondeu:
23 Iətəni pəhriən kəm təmah məmə nəmə iətəmi kəti tətəhatətə pəhriən e Uhgɨn, kəni otəni=pən kəm nɨtəuət əpəha məmə, ‘Uvən, miuvɨg pətɨgəm əpəha ləuantəhi mamnɨm,’ kəni nəmə təsəniən e nɨkin keiu, məhatətə əmə e Uhgɨn, kəni nati u otol nɨpəhriəniən.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Kəni o nati u inu, iəkəni kəm təmah məmə, nəmə nəkotəfaki o nati kəti kəni motəhatətə məmə onəkotos pəhriən, kəni onəpanotos rəfin nati u nəmotəfaki ohni.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 “!E nian nəkotəhtul məutəfaki, mətəu nɨkitəmah nəuvetɨn əha ikɨn tərah mətəu-inu iətəmi kəti təmol nati kəti təsəhmeniən e təmah, kəni otalu e rəhan noliən tərah məsotalpɨniən nɨtai təfagə tərah rəhan. Otol lanəha pəh Uhgɨn əpəha e negəu e neai in otalu kəni mafəl rəhatəmah təfagə tərah mɨn.”
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Kəni Iesu mɨne rəhan tueləf nətəmimi kəmohtəlɨg=pa mɨn əpah Jerusɨləm. Kəni Iesu taliuək mətan əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni pris asoli nəuvein, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Isrel kəməhuva ohni.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Kəni kəutətapuəh məmə, “?Əni-to kəm tɨmah məmə pəh təmegəhan lam natol natimnati mɨn əha? ?Kəni pəh təmegəhan e nepətiən əha, Uhgɨn uə iətəmimi əmə?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Oiəkətapuəh-pɨnə-to nəghatiən kəti kəm təmah, kəni nəmə nəkotuhalpɨn ko, kəni iəkəni=pɨnə məmə pəh təmegəhan e nepətiən u məmə iəkol natimnati mɨn əha.
29 Jesus respondeu:
30 ?Otəni-to məmə pəh təməni məmə Jon otol bəptais e nətəmimi? ?Uhgɨn, uə iətəmimi əmə kəti?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Kəni əmeiko kɨnotəni-əni kəm lah mɨn məmə, “?Ei, okotəni məmə nak? Nəmə okotəni məmə Uhgɨn əha rəueiu, kəni otəni mɨn məmə, kəni təhro kəməsotəhatətəiən e Jon.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Mətəu, ko kəsotəniən məmə iətəmimi əmə kəti.” Kəmotəni lanəha mətəu-inu ilah kəmotəgɨn e nətəmimi iətəm kɨnotəni rəkɨs nɨpəhriəniən e Jon məmə in iəni kəti rəha Uhgɨn.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Kəni kəmotəni=pən kəm Iesu məmə, “Itɨmah iəkotəruru.” Mətəu Iesu təni məmə, “Kəni iəu mɨn, ko iəsəni pətɨgəmiən kəm təmah məmə pəh təmegəhan e nepətiən məmə iəkol natimnati mɨn əha.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.