Marcos 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Kəməhuvən iuəkɨr o Jerusɨləm, iuəkɨr o lahuənu mil u Petfas mɨne Petəni, mautəhuvən əpəha e Nɨtəuət Rəha Nɨgi U Olif, kəni Iesu təmahli=pən rəhan keiu iətəmimi mil kuaupən.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Təməni=pən nəghatiən u kəm lau məmə, “Onəkian əpəha e lahuənu əha kəutəsal=pən ikɨn. O nian nəkian əha ikɨn, kəni ko mueruh mɨn nətɨ togki kəti kəsasuə əhanəhiən lan kəmohrain. Kəni nəkiatɨs muasɨg miəuva.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Kəni nəmə iətəmi kəti tətəni məmə, ‘?Onəkuəhro e nətɨ togki?’ kəni nəkuəmə, ‘Iərmənɨg tolkeikei, kəni otəpanahli=pa mɨn tuva uəhai əmə.’”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Ilau kəmian kəni mueruh nətɨ togki u kəmohrain e nɨkalɨ suaru əpah iuəkɨr o namtɨhluə e nimə, kəni kiatɨs.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Mətəu nətəmimi nəuvein kəməutəhtul əha ikɨn kəni motətapuəh o lau məmə, “!Ei! !Nətiatɨs nətɨ togki u o nak?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Kəni kəmuəni=pən nəghatiən rəha Iesu kəm lah, kəni kəmotegəhan=pən e nətɨ togki kəm lau.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Kəni kəmuasɨg togki mian o Iesu, kəni muəpeg rəhalau kot muəhtərain nəhue togki u lan, kəni Iesu təmasuə lan.Iesu tətasuə e togki matuvən Jerusɨləm.|alt="Jesus riding a donkey" src="lb00315b.tif" size="span" loc="Mrk 11:1-11" copy="BFBS (Bass)" ref="Mak 11:1-11"
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Kəni nətəmimi tepət kəmotepin rəhalah kot əpah e suaru, kəni nəuvein kəmotaiu məhuvən əpəha e nɨkinati motətei nɨmənati motəmki məhuva motepin əpah e suaru.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Nətəm kəutaupən mɨne nətəm kautəhuərisɨg kəmotagət əfəməh məmə,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 !Pəh Uhgɨn otəfən rəhan nəuvɨriən kəm suah u tətuva məmə iərmənɨg təhmen e Tefɨt u tɨpɨtɨmah aupən!
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Kəni Iesu təmuvən əpəha Jerusɨləm e Nimə Rəha Uhgɨn meruh rəfin natimnati mɨtəlau. Mətəu mɨtɨgar tɨnalelin rəkɨs, kəni tiet ilah rəhan mɨn tueləf nətəmimi mautəhuvən mɨn Petəni.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Kəni kəməni pa lauɨg lan, kohiet mɨn Petəni mɨnautəhuvən Jerusɨləm, kəni nəumɨs tɨnus Iesu.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Kəni təsal=pən e nɨgi kəti fik tətəhtul əpəha isəu nəuvetɨn nɨmalɨn tepət. Tuvən məmə otəhli nəuan kəti, mətəu nəuan tɨkə, nɨmalɨn əmə, mətəu-inu səniəmə nian rəha nɨgi fik tətəuə lan.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Kəni Iesu təməni=pən kəm nɨgi fik əha məmə, “Pəh nətəmimi kəsotun mɨniən nəuam e nu mɨn rəfin.” Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotətəu rəhan nəghatiən əha təməni.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Kəni kəməhuvən mohiet=pən əpəha Jerusɨləm, kəni Iesu tuvən əpəha imə e Nimə Rəha Uhgɨn məhgi pətɨgəm nətəmimi kautol makɨt, kəni mahuvihin tepɨl rəha nətəm kautol senɨs e məni, mɨne stul rəha nətəmi kautol səlɨm e mak mɨn.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Kəni məhtul pəsɨg e nətəmimi məmə okəsotəmkiən rəhalah natimnati məhuvən əpəha e Nimə ikɨn Rəha Uhgɨn.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Kəni təməgətun ilah məmə, “Kəmətei=pən e Nauəuə Rəha Uhgɨn məmə Uhgɨn təni məmə, ‘Rəhak nimə, in nimə rəha nəfakiən məmə nətəmimi e nɨtəni mɨn rəfin okotəfaki=pa ikɨn kəm iəu.’ Mətəu itəmah nəmotol məmə in ‘nimə rəha iakləh mɨn.’”
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Kəni pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəmotətəu rəhan nəghatiən. Kəni kɨnotəgɨn e Iesu mətəu-inu nian nɨmənin nətəmimi kəmotətəu rəhan nəgətuniən, narmɨlah tiuvɨg pɨk ohni. Kəni pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kɨnotətuəuin məutəsal e suaru kəti məmə okotohamu in.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Kəni nian tɨnəhnaiuv, Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kohiet Jerusɨləm mɨnautəhuvən.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Kəni kəməni lauɨg lan, kəməhuva mɨn e suaru motafu nɨgi fik əha tɨnaukei rəkɨs muvən mətəuarus əpəha e nəukətɨn.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Kəni Pitə nɨkin tɨnəhti nəghatiən rəha Iesu e nɨgi əha, kəni təni=pən kəm in məmə, “!Iəgətun, afu-to nɨgi fik əpələ nəməni rah, kəni tɨnaukei rəkɨs!”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Otəhatətə əmə e Uhgɨn.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Iətəni pəhriən kəm təmah məmə nəmə iətəmi kəti tətəhatətə pəhriən e Uhgɨn, kəni otəni=pən kəm nɨtəuət əpəha məmə, ‘Uvən, miuvɨg pətɨgəm əpəha ləuantəhi mamnɨm,’ kəni nəmə təsəniən e nɨkin keiu, məhatətə əmə e Uhgɨn, kəni nati u otol nɨpəhriəniən.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Kəni o nati u inu, iəkəni kəm təmah məmə, nəmə nəkotəfaki o nati kəti kəni motəhatətə məmə onəkotos pəhriən, kəni onəpanotos rəfin nati u nəmotəfaki ohni.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 “!E nian nəkotəhtul məutəfaki, mətəu nɨkitəmah nəuvetɨn əha ikɨn tərah mətəu-inu iətəmi kəti təmol nati kəti təsəhmeniən e təmah, kəni otalu e rəhan noliən tərah məsotalpɨniən nɨtai təfagə tərah rəhan. Otol lanəha pəh Uhgɨn əpəha e negəu e neai in otalu kəni mafəl rəhatəmah təfagə tərah mɨn.”
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Kəni Iesu mɨne rəhan tueləf nətəmimi kəmohtəlɨg=pa mɨn əpah Jerusɨləm. Kəni Iesu taliuək mətan əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni pris asoli nəuvein, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Isrel kəməhuva ohni.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Kəni kəutətapuəh məmə, “?Əni-to kəm tɨmah məmə pəh təmegəhan lam natol natimnati mɨn əha? ?Kəni pəh təmegəhan e nepətiən əha, Uhgɨn uə iətəmimi əmə?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Oiəkətapuəh-pɨnə-to nəghatiən kəti kəm təmah, kəni nəmə nəkotuhalpɨn ko, kəni iəkəni=pɨnə məmə pəh təmegəhan e nepətiən u məmə iəkol natimnati mɨn əha.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 ?Otəni-to məmə pəh təməni məmə Jon otol bəptais e nətəmimi? ?Uhgɨn, uə iətəmimi əmə kəti?”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Kəni əmeiko kɨnotəni-əni kəm lah mɨn məmə, “?Ei, okotəni məmə nak? Nəmə okotəni məmə Uhgɨn əha rəueiu, kəni otəni mɨn məmə, kəni təhro kəməsotəhatətəiən e Jon.
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Mətəu, ko kəsotəniən məmə iətəmimi əmə kəti.” Kəmotəni lanəha mətəu-inu ilah kəmotəgɨn e nətəmimi iətəm kɨnotəni rəkɨs nɨpəhriəniən e Jon məmə in iəni kəti rəha Uhgɨn.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Kəni kəmotəni=pən kəm Iesu məmə, “Itɨmah iəkotəruru.” Mətəu Iesu təni məmə, “Kəni iəu mɨn, ko iəsəni pətɨgəmiən kəm təmah məmə pəh təmegəhan e nepətiən məmə iəkol natimnati mɨn əha.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.