Lucas 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Nian kəti, Iesu təmətəhtul e nɨkalɨ nəhu asoli, nərgɨn u Lek Kaləli. Kəni nɨmənin nətəmimi kəməhuva motəhtul motohtəlau lan məutatətə kəni məutəhgi ilah mɨn məmə okotətəu nəghatiən rəha Uhgɨn.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Kəni in təmeh bot keiu rəha nətəm kautos nəmu e nɨpəkɨl mətəu ilah kəutafəl nopɨn mɨn rəhalah.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Kəni Iesu təmuvən e bot rəha Saimon, kəni mətapuəh ohni məmə otiuvi-pah bot tuvən ihluə nəuvetɨn. Nian Saimon təməharəg pətɨgəm e bot, kəni Iesu təməharəg lan mətəgətun nətəmimi.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Nian Iesu təməghati rəkɨs kəm nətəmimi, kəni məni=pən kəm Saimon məmə, “Saimon, otasuə kotəsəu-pah lokamnɨm, kəni ko motəraki e nopɨn motos nəmu nəuvein.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Kəni Saimon təni məmə, “Iətəmi asoli, iəmotalkut pɨk lapɨn mətəuarus=pa u, məsotosiən nəmu kəti mɨne. Mətəu ik nɨnəni mɨn mə okəhuvən, təuvɨr pəh kəhuvən motəraki mɨn e nopɨn.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Kəni nian ilah kəmotol, kəmotos pɨk nəmu tepət e rəhalah nopɨn, kəni nopɨn mɨn rəhalah kəmotəri kəni motasisi e nəmu mɨn, kəni nopɨn mɨn təsuvəhiən kotəhapu.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Kəni ilah kəmotauɨn=pən mɨn e nətəmimi e bot pɨsɨn mə kəhuva motasiru e lah. !Kəni ilah kəməhuva motəmki=pən nəmu e bot pəti mil kuəri muəriauəh e nəmu, kəni iuəkɨr bot mil kuamnɨm!
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Nian Saimon Pitə təmeruh nati u, kəni təmasiəulɨn=pən kəm Iesu e nɨsiaiən mətəni məmə, “!Iərmənɨg, uvən isəu ohniəu, iəu iəsəhmeniən, iəu iol təfagə tərah!”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 In təməghati lanu mətəu-inu in mɨne nətəmi mɨn əha e bot mil, kəmotauɨt pɨk narmɨlah təmiuvɨg o nəmu mɨn u tepət lanəha.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Kəni Jemɨs mɨne Jon, nətɨ Səpəti mil u katiavi nəmu mɨn ilahal Saimon, ilau mɨn kəmuauɨt pɨk narmɨlau tiuvɨg o nəmu mɨn u.
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Kəni nian ilah kəmotiuvi-pari rəhalah bot mɨn, kəni motəpəh ərəfin natimnati kəni məhuərisɨg e Iesu, kəni məhuva rəhan mɨn nətəmimi.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Nian Iesu təmətaliuək e taun kəti, suah kəti iətəmi təmos nɨmɨsiən u leprosi təmaliuək muva. Nɨmɨsiən u leprosi təmaiu ərəfin e nɨpətɨn. Kəni nian in təmeruh Iesu, təmeiuaiu masiəulɨn=pən nɨpənəgɨn e nɨftəni mətəfən nɨsiaiən kəm in, mətasək mətəkeikei kəm in mətəni kəm in məmə, “Iərmənɨg, okəmə nəkolkeikei, kəni nəkəhrun nol viviən iəu, kəni mafəl rəkɨs namɨkmɨkiən lak.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Kəni Iesu təmuahru e nəhlmɨn mələhu=pən lan məni məmə, “Əuəh. Iəkolkeikei. !Əuvɨr-tə!” Əmeiko rəueiu agɨn, nɨmɨsiən u leprosi tɨkə lan.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Kəni Iesu təməniəhu məmə otəsəni pətɨgəmiən natimnati mɨn u kəm nətəmimi, mətəu təməni kəm in məmə, “Uvən meruh pris kəti pəh in oteh məmə nɨpətɨm tɨnol lanko, kəni ko ik mol sakrifais kəm Uhgɨn iətəm Lou rəha Mosɨs tətəni məmə nəmə suah kəti iətəm rəhan leprosi tɨnɨkə, kəni nətəmimi okotəhrun məmə nɨnəuvɨr pəhriən, kəni rəham namɨkmɨkiən tɨnɨkə.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Mətəu nanusiən rəha Iesu təmiet muvən ikɨn mɨn rəfin, kəni nətəmimi tepət kəməhuva məmə okotətəlɨg e rəhan nəgətuniən, kəni məmə in otol vivi nɨmɨsiən mɨn rəhalah.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Mətəu nian tepət, in tatuvən təpiə-məpiə ikɨn, in pɨsɨn əmə, məmə otətəfaki.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Nian kəti, Iesu təmətəgətun əpəha ima e nimə kəti, kəni Farəsi mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, ilah mɨn əpəha ikɨn kəutəharəg, kəmotsɨpən əpəha lahuənu mɨn e nɨtəni Kaləli, mɨne nɨtəni Jutiə, mɨne taun Jerusɨləm. Kəni nəsanəniən rəha Iərmənɨg tətatɨg o Iesu məmə in otol vi nətəmimi mɨn u kautohmɨs.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 E nian əha, nətəmimi nəuvein kəmotələs suah kəti məhuva, in tətapɨli əmə e nɨmahan rəhan mətəu-inu nɨpətɨn nəuvetɨn təmɨmɨs. Kəni ilah kəmotolkeikei məmə okotələs məhuva motələhu=pən e nəhlkɨ Iesu.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Mətəu ilah kotəruru nuvəniən ima mətəu nətəmimi tepət əha ikɨn. Kəni kəməhuvən əpəha ilɨs e nəhue nimə motos rəkɨs nəhgɨ nimə nəuvetɨn, kəni motəhlman-əhlman e suah u teiuaiu e nɨmahan rəhan muvən iuəkɨr əmə o Iesu.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Nian Iesu təmeruh rəhalah nəhatətəiən, kəni təni məmə, “Niəli. Rəham nolrahiən mɨn, iəu inos rəkɨs rəkɨs.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou mɨne Farəsi mɨn nɨkilah təhti məmə, “?Iətəmi nak u tətəghati əuvsan məmə in Uhgɨn? Uhgɨn əmə in təhrun nos rəkɨsiən noliən tərah mɨn rəha nətəmimi.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Iesu in tɨnəhrun rəkɨs rəhalah nətəlɨgiən, kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “?Təhro nəutətəlɨg lanko?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 ?Nɨkitəmah təhti məmə nəghatiən u tɨmətɨg o nəniən, ‘Iəkos rəkɨs rəham təfagə tərah mɨn,’ uə nəghatiən u, ‘Əhtul maliuək’?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Kəni rəueiu onəkoteruh məmə Nətɨ Iətəmimi in tatos nepətiən o nos rəkɨsiən təfagə tərah mɨn u ikɨnu e nəhue nɨtəni.” Kəni in təməni=pən kəm suah u təmatɨmɨs məmə, “Əhtul, mos rəham nɨmahan maliuək matuvən imam ikɨn.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Kəni əmeiko təsuvəhiən agɨn, suah u təhtul mələs rəhan nɨmahan mɨnətaliuək mətəni-vivi Uhgɨn matuvən.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Kəni ilah rəfin kəmotauɨt pɨk ohni narmɨlah təmiuvɨg, kəni mautəni-vivi nərgɨ Uhgɨn, kəni məutərəmrumɨn kəni məutəgɨn nəuvetɨn məutəni məmə, “Nəman, rəueiu kitah kauteruh nati apɨspɨs agɨn.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Uərisɨg e natimnati mɨn u, Iesu təmiet maliuək matuvən, kəni in təmeruh suah kəti iətəm tatos məni rəha takɨs, nərgɨn u Lifai, tətəharəg ikɨn kətətəou=pən takɨs ikɨn. Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Va, muərisɨg lak muva rəhak iətəmimi.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Kəni in təməpəh natimnati mɨn rəfin rəhan, məhtul muərisɨg e Iesu.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Kəni Lifai təmol nauəniən asoli kəti rəha Iesu əpəha e rəhan nimə. Kəni nətəmimi tepət nətəm kautos məni rəha takɨs, mɨne nətəmi əpnapɨn mɨn kəməhuva məutəharəg pəti ilah min ilah məmə okotauən.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Kəni Farəsi mɨn mɨne nətəmimi nəuvein mɨn u rəhalah nəgətun mɨn rəha Lou, nɨkilah təsagiəniən kəni məutəni=pən kəm nətəmimi rəha Iesu məmə, “?Təhro itəmah nəutauən pəti əmə itəmah nətəmi kautos məni rəha takɨs mɨne nətəm nol təfagə tərah?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iətəmimi u in təsɨmɨsiən, təsarəriəiən e toktə. Mətəu iətəm tatɨmɨs, in otarəriə e toktə.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Iəu iəməsuvaiən məmə iəkauɨn e nətəmimi mɨn u kotəni məmə kɨnotəhruahru rəkɨs. Mətəu iəmuva məmə iəkauɨn e nətəmimi mɨn u kotəhrun əmə məmə ilah kautol noliən tərah mɨn, məmə okotəuhlin rəhalah nətəlɨgiən.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Kəni ilah kəmotəni=pən kəm Iesu məmə, “Nətəmimi rəha Jon Bəptais, nian rəfin kəutəpəh nauəniən məutətuakəm o nəfakiən kəm Uhgɨn, kəni nətəmimi rəha Farəsi mɨn ilah mɨn kautol əmə nati kətiəh, mətəu rəham nətəmimi mɨn kəutauən əmə katɨlpɨn. ?Təhro?”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Nian itəmah nautol nauəniən rəha iətəm təmol əmə marɨt, mətəu okotəni kəm rəhan mɨn məmə okotəkeikei motəpəh nuniən nauəniən, uə kəpə? !Kəpə!
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Mətəu nian tətuva nətəmimi okotələs rəkɨs suah u təmol əmə marɨt motələs məhuvən isəu o rəhan mɨn nətəmimi. Kəni e nian əha, ilah okotəpəh nauəniən lan.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Kəni Iesu təməni mɨn nəghatiən əuhlin kəti tol lanu məmə, “Ko suah kəti təsosiən napən vi rəhan məhapu nəuvetɨn, kəni məhli=pən e napən əmnəmɨt məmə otol pəsɨg e iətəm tərah. Mətəu təni məmə otol lanəha, kəni otərəkɨn rəhan napən vi, kəni napən vi nəuvetɨn ko təsəməhli viviən ilau napən əuas.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 “Kəni ko suah kəti təsosiən wain vi miuvi=pən e pətəl əuas u təskasɨk, pətəl u kəmol e nɨlosɨ nəni. Nəmə suah kəti tol lanəha, kəni wain vi otahlɨfu kəni mɨməhrehreh, kəni wain taiəh rəfin, kəni pətəl mɨn, otərah.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Mətəu wain vi okəkeikei kiuvi=pən e pətəl vi ətmətɨg.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Kəni iətəmi iətəm təməmnɨm rəkɨs wain əuas, ko in təsolkeikeiən məmə otəmnɨm mɨn wain vi, mətəu in otəni məmə, ‘Wain əuas in təuvɨr.’”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.