Lucas 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian kəti, Iesu təmətəhtul e nɨkalɨ nəhu asoli, nərgɨn u Lek Kaləli. Kəni nɨmənin nətəmimi kəməhuva motəhtul motohtəlau lan məutatətə kəni məutəhgi ilah mɨn məmə okotətəu nəghatiən rəha Uhgɨn.
1 Certa vez, quando a multidão apertava Jesus para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genezaré;
2 Kəni in təmeh bot keiu rəha nətəm kautos nəmu e nɨpəkɨl mətəu ilah kəutafəl nopɨn mɨn rəhalah.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores haviam descido deles, e estavam lavando as redes.
3 Kəni Iesu təmuvən e bot rəha Saimon, kəni mətapuəh ohni məmə otiuvi-pah bot tuvən ihluə nəuvetɨn. Nian Saimon təməharəg pətɨgəm e bot, kəni Iesu təməharəg lan mətəgətun nətəmimi.
3 Entrando ele num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, sentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Nian Iesu təməghati rəkɨs kəm nətəmimi, kəni məni=pən kəm Saimon məmə, “Saimon, otasuə kotəsəu-pah lokamnɨm, kəni ko motəraki e nopɨn motos nəmu nəuvein.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo e lançai as vossas redes para a pesca.
5 Kəni Saimon təni məmə, “Iətəmi asoli, iəmotalkut pɨk lapɨn mətəuarus=pa u, məsotosiən nəmu kəti mɨne. Mətəu ik nɨnəni mɨn mə okəhuvən, təuvɨr pəh kəhuvən motəraki mɨn e nopɨn.”
5 Ao que disse Simão: Mestre, trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; mas, sobre tua palavra, lançarei as redes.
6 Kəni nian ilah kəmotol, kəmotos pɨk nəmu tepət e rəhalah nopɨn, kəni nopɨn mɨn rəhalah kəmotəri kəni motasisi e nəmu mɨn, kəni nopɨn mɨn təsuvəhiən kotəhapu.
6 Feito isto, apanharam uma grande quantidade de peixes, de modo que as redes se rompiam.
7 Kəni ilah kəmotauɨn=pən mɨn e nətəmimi e bot pɨsɨn mə kəhuva motasiru e lah. !Kəni ilah kəməhuva motəmki=pən nəmu e bot pəti mil kuəri muəriauəh e nəmu, kəni iuəkɨr bot mil kuamnɨm!
7 Acenaram então aos companheiros que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. Eles, pois, vieram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Nian Saimon Pitə təmeruh nati u, kəni təmasiəulɨn=pən kəm Iesu e nɨsiaiən mətəni məmə, “!Iərmənɨg, uvən isəu ohniəu, iəu iəsəhmeniən, iəu iol təfagə tərah!”
8 Vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 In təməghati lanu mətəu-inu in mɨne nətəmi mɨn əha e bot mil, kəmotauɨt pɨk narmɨlah təmiuvɨg o nəmu mɨn u tepət lanəha.
9 Pois, à vista da pesca que haviam feito, o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam,
10 Kəni Jemɨs mɨne Jon, nətɨ Səpəti mil u katiavi nəmu mɨn ilahal Saimon, ilau mɨn kəmuauɨt pɨk narmɨlau tiuvɨg o nəmu mɨn u.
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. Disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Kəni nian ilah kəmotiuvi-pari rəhalah bot mɨn, kəni motəpəh ərəfin natimnati kəni məhuərisɨg e Iesu, kəni məhuva rəhan mɨn nətəmimi.
11 E, levando eles os barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Nian Iesu təmətaliuək e taun kəti, suah kəti iətəmi təmos nɨmɨsiən u leprosi təmaliuək muva. Nɨmɨsiən u leprosi təmaiu ərəfin e nɨpətɨn. Kəni nian in təmeruh Iesu, təmeiuaiu masiəulɨn=pən nɨpənəgɨn e nɨftəni mətəfən nɨsiaiən kəm in, mətasək mətəkeikei kəm in mətəni kəm in məmə, “Iərmənɨg, okəmə nəkolkeikei, kəni nəkəhrun nol viviən iəu, kəni mafəl rəkɨs namɨkmɨkiən lak.”
12 Estando ele numa das cidades, apareceu um homem cheio de lepra que, vendo a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
13 Kəni Iesu təmuahru e nəhlmɨn mələhu=pən lan məni məmə, “Əuəh. Iəkolkeikei. !Əuvɨr-tə!” Əmeiko rəueiu agɨn, nɨmɨsiən u leprosi tɨkə lan.
13 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Kəni Iesu təməniəhu məmə otəsəni pətɨgəmiən natimnati mɨn u kəm nətəmimi, mətəu təməni kəm in məmə, “Uvən meruh pris kəti pəh in oteh məmə nɨpətɨm tɨnol lanko, kəni ko ik mol sakrifais kəm Uhgɨn iətəm Lou rəha Mosɨs tətəni məmə nəmə suah kəti iətəm rəhan leprosi tɨnɨkə, kəni nətəmimi okotəhrun məmə nɨnəuvɨr pəhriən, kəni rəham namɨkmɨkiən tɨnɨkə.”
14 Ordenou-lhe, então, que a ninguém contasse isto. Mas vai, disse ele, mostra-te ao sacerdote e faze a oferta pela tua purificação, conforme Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
15 Mətəu nanusiən rəha Iesu təmiet muvən ikɨn mɨn rəfin, kəni nətəmimi tepət kəməhuva məmə okotətəlɨg e rəhan nəgətuniən, kəni məmə in otol vivi nɨmɨsiən mɨn rəhalah.
15 A sua fama, porém, se divulgava cada vez mais, e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo e serem curadas das suas enfermidades.
16 Mətəu nian tepət, in tatuvən təpiə-məpiə ikɨn, in pɨsɨn əmə, məmə otətəfaki.
16 Mas ele se retirava para os desertos, e ali orava.
17 Nian kəti, Iesu təmətəgətun əpəha ima e nimə kəti, kəni Farəsi mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, ilah mɨn əpəha ikɨn kəutəharəg, kəmotsɨpən əpəha lahuənu mɨn e nɨtəni Kaləli, mɨne nɨtəni Jutiə, mɨne taun Jerusɨləm. Kəni nəsanəniən rəha Iərmənɨg tətatɨg o Iesu məmə in otol vi nətəmimi mɨn u kautohmɨs.
17 Um dia, quando ele estava ensinando, achavam-se ali sentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia e da Judéia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 E nian əha, nətəmimi nəuvein kəmotələs suah kəti məhuva, in tətapɨli əmə e nɨmahan rəhan mətəu-inu nɨpətɨn nəuvetɨn təmɨmɨs. Kəni ilah kəmotolkeikei məmə okotələs məhuva motələhu=pən e nəhlkɨ Iesu.
18 E eis que uns homens, trazendo num leito um paralítico, procuravam introduzi-lo e pô-lo diante dele.
19 Mətəu ilah kotəruru nuvəniən ima mətəu nətəmimi tepət əha ikɨn. Kəni kəməhuvən əpəha ilɨs e nəhue nimə motos rəkɨs nəhgɨ nimə nəuvetɨn, kəni motəhlman-əhlman e suah u teiuaiu e nɨmahan rəhan muvən iuəkɨr əmə o Iesu.
19 Mas, não achando por onde o pudessem introduzir por causa da multidão, subiram ao eirado e, por entre as telhas, o baixaram com o leito, para o meio de todos, diante de Jesus.
20 Nian Iesu təmeruh rəhalah nəhatətəiən, kəni təni məmə, “Niəli. Rəham nolrahiən mɨn, iəu inos rəkɨs rəkɨs.”
20 E vendo-lhes a fé, disse ele: Homem, são-te perdoados os teus pecados.
21 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou mɨne Farəsi mɨn nɨkilah təhti məmə, “?Iətəmi nak u tətəghati əuvsan məmə in Uhgɨn? Uhgɨn əmə in təhrun nos rəkɨsiən noliən tərah mɨn rəha nətəmimi.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que profere blasfêmias? Quem é este que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Iesu in tɨnəhrun rəkɨs rəhalah nətəlɨgiən, kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “?Təhro nəutətəlɨg lanko?
22 Jesus, porém, percebendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Por que arrazoais em vossos corações?
23 ?Nɨkitəmah təhti məmə nəghatiən u tɨmətɨg o nəniən, ‘Iəkos rəkɨs rəham təfagə tərah mɨn,’ uə nəghatiən u, ‘Əhtul maliuək’?
23 Qual é mais fácil? dizer: São-te perdoados os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Kəni rəueiu onəkoteruh məmə Nətɨ Iətəmimi in tatos nepətiən o nos rəkɨsiən təfagə tərah mɨn u ikɨnu e nəhue nɨtəni.” Kəni in təməni=pən kəm suah u təmatɨmɨs məmə, “Əhtul, mos rəham nɨmahan maliuək matuvən imam ikɨn.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse ao paralítico}, a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Kəni əmeiko təsuvəhiən agɨn, suah u təhtul mələs rəhan nɨmahan mɨnətaliuək mətəni-vivi Uhgɨn matuvən.
25 Imediatamente se levantou diante deles, tomou o leito em que estivera deitado e foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Kəni ilah rəfin kəmotauɨt pɨk ohni narmɨlah təmiuvɨg, kəni mautəni-vivi nərgɨ Uhgɨn, kəni məutərəmrumɨn kəni məutəgɨn nəuvetɨn məutəni məmə, “Nəman, rəueiu kitah kauteruh nati apɨspɨs agɨn.”
26 E, tomados de pasmo, todos glorificavam a Deus; e diziam, cheios de temor: Hoje vimos coisas extraordinárias.
27 Uərisɨg e natimnati mɨn u, Iesu təmiet maliuək matuvən, kəni in təmeruh suah kəti iətəm tatos məni rəha takɨs, nərgɨn u Lifai, tətəharəg ikɨn kətətəou=pən takɨs ikɨn. Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Va, muərisɨg lak muva rəhak iətəmimi.”
27 Depois disso saiu e, vendo um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, disse-lhe: Segue-me.
28 Kəni in təməpəh natimnati mɨn rəfin rəhan, məhtul muərisɨg e Iesu.
28 Este, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Kəni Lifai təmol nauəniən asoli kəti rəha Iesu əpəha e rəhan nimə. Kəni nətəmimi tepət nətəm kautos məni rəha takɨs, mɨne nətəmi əpnapɨn mɨn kəməhuva məutəharəg pəti ilah min ilah məmə okotauən.
29 Deu-lhe então Levi um lauto banquete em sua casa; havia ali grande número de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Kəni Farəsi mɨn mɨne nətəmimi nəuvein mɨn u rəhalah nəgətun mɨn rəha Lou, nɨkilah təsagiəniən kəni məutəni=pən kəm nətəmimi rəha Iesu məmə, “?Təhro itəmah nəutauən pəti əmə itəmah nətəmi kautos məni rəha takɨs mɨne nətəm nol təfagə tərah?”
30 Murmuravam, pois, os fariseus e seus escribas contra os discípulos, perguntando: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iətəmimi u in təsɨmɨsiən, təsarəriəiən e toktə. Mətəu iətəm tatɨmɨs, in otarəriə e toktə.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos;
32 Iəu iəməsuvaiən məmə iəkauɨn e nətəmimi mɨn u kotəni məmə kɨnotəhruahru rəkɨs. Mətəu iəmuva məmə iəkauɨn e nətəmimi mɨn u kotəhrun əmə məmə ilah kautol noliən tərah mɨn, məmə okotəuhlin rəhalah nətəlɨgiən.”
32 eu não vim chamar justos, mas pecadores, ao arrependimento.
33 Kəni ilah kəmotəni=pən kəm Iesu məmə, “Nətəmimi rəha Jon Bəptais, nian rəfin kəutəpəh nauəniən məutətuakəm o nəfakiən kəm Uhgɨn, kəni nətəmimi rəha Farəsi mɨn ilah mɨn kautol əmə nati kətiəh, mətəu rəham nətəmimi mɨn kəutauən əmə katɨlpɨn. ?Təhro?”
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João jejuam freqüentemente e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem.
34 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Nian itəmah nautol nauəniən rəha iətəm təmol əmə marɨt, mətəu okotəni kəm rəhan mɨn məmə okotəkeikei motəpəh nuniən nauəniən, uə kəpə? !Kəpə!
34 Respondeu-lhes Jesus: Podeis, porventura, fazer jejuar os convidados às núpcias enquanto o noivo está com eles?
35 Mətəu nian tətuva nətəmimi okotələs rəkɨs suah u təmol əmə marɨt motələs məhuvən isəu o rəhan mɨn nətəmimi. Kəni e nian əha, ilah okotəpəh nauəniən lan.”
35 Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim hão de jejuar.
36 Kəni Iesu təməni mɨn nəghatiən əuhlin kəti tol lanu məmə, “Ko suah kəti təsosiən napən vi rəhan məhapu nəuvetɨn, kəni məhli=pən e napən əmnəmɨt məmə otol pəsɨg e iətəm tərah. Mətəu təni məmə otol lanəha, kəni otərəkɨn rəhan napən vi, kəni napən vi nəuvetɨn ko təsəməhli viviən ilau napən əuas.
36 Propôs-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de um vestido novo para o coser em vestido velho; do contrário, não somente rasgará o novo, mas também o pedaço do novo não condirá com o velho.
37 “Kəni ko suah kəti təsosiən wain vi miuvi=pən e pətəl əuas u təskasɨk, pətəl u kəmol e nɨlosɨ nəni. Nəmə suah kəti tol lanəha, kəni wain vi otahlɨfu kəni mɨməhrehreh, kəni wain taiəh rəfin, kəni pətəl mɨn, otərah.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão;
38 Mətəu wain vi okəkeikei kiuvi=pən e pətəl vi ətmətɨg.
38 mas vinho novo deve ser deitado em odres novos.
39 Kəni iətəmi iətəm təməmnɨm rəkɨs wain əuas, ko in təsolkeikeiən məmə otəmnɨm mɨn wain vi, mətəu in otəni məmə, ‘Wain əuas in təuvɨr.’”
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer o novo; porque diz: O velho é bom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.