Lucas 24
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni e Sante ləplapɨn agɨn, nɨpətan kəməhuvən əpəha e suvət, motos natimnati u nəmiəvɨlah təuvɨr u kəmotol əpenə-penə rəkɨs lan.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Nian kəməhuva e suvət, moteruh kəpiel u kətahtɨpəsɨg e nɨpəg kəpiel lan, mətəu kəmɨsuə rəkɨs rəkɨs.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 E nian kəməhuvən imə e nɨpəg kəpiel, mətəu kəsotehiən nɨpətɨ Iərmənɨg Iesu.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Kəni ilah kɨnotəruru əfəməh məutətəlɨg e natimnati mɨn əha. Kəni əmeiko kəmotauɨt pɨk e iətəmi keiu kəmiaietɨgəm=pa əha ikɨn məutuəhtul ilah nɨpətan, kəmian e napən iətəm tətoraip-oraip.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Kəni nɨpətan kəmotəgɨn pɨk, motasiəulɨn nəulɨlah məutəsal iahu mauteh nɨftəni.
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 In tɨkə u ikɨnu. !In tɨnəmiəgəh mɨn! Nɨkitəmah təhti nəghatiən in təməni kəm təmah nian in təmətatɨg əhanəh əpəha Kaləli məmə,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ‘Natimnati mɨn u okotəkeikei muva motol nɨpəhriəniən lan. Okegəhan=pən e Nətɨ Iətəmimi tuvən e nəhlmɨ iol təfagə tərah mɨn, kəni okətu-pəri e nɨgi kəməluau tɨmɨs, mətəu e nian tatol kɨsɨl lan, kəni in otəmiəgəh mɨn.’”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Kəni nɨkilah tɨnəhti nəghatiən rəha Iesu.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Kəni kəmohiet e suvət məhuvən motəni=pən natimnati mɨn əha kəm nətəmi lepɨn rəha Iesu, mɨne rəhan mɨn rəfin.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Kəni nɨpətan mɨn əha u kəmotəni pətɨgəm natimnati mɨn u kəm aposɨl mɨn, inko Meri Maktələ, Joana, Meri mamə rəha Jemɨs, mɨne nɨpətan mɨn nəuvein iətəm kəməhuvən e suvət.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Mətəu aposɨl mɨn kəmotətəu nəghatiən əha təhmen=pən əmə e nəghatiən alməli kəti iətəm nɨpətɨn tɨkə, kəni məsotəniən nɨpəhriəniən lan.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Mətəu Pitə təməhtul maiu muvən əpəha e suvət, məməhli-əməhli məsal=pən e nɨpəg kəpiel kəni meruh əmə napən iətəm kəməuveg nɨpətɨ Iesu lan, mətəu nati mɨn kəti tɨkə əha ikɨn. Kəni in təmaliuək mɨtəlɨg mɨnatuvən lahuənu, kəni matətəlɨg pɨk e natimnati mɨn əha.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 E nian əmə əha inəha, suah mil keiu rəha Iesu kəmətualiuək mətian lahuənu kəti, nərgɨn u Emeəs. Lahuənu u mətəuarus=pən Jerusɨləm, in iuəkɨr o lepɨn kilomitə.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Kəni nian ilau kəmətualiuək mətian, kəni ilau mətuəghati e natimnati mɨn u kəmol ilah.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Nian ilau kəmətuəghati lanəha, kəni Iesu təmuva iuəkɨr o lau, məhlaliuək pəti mɨhluvən.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Mətəu kəməsuəhruniən məmə pəh əha ilahal min kəməhlaliuək mətəu-inu Uhgɨn təmahtɨpəsɨg e nətəlɨgiən rəhalau.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Kəni Iesu təməni=pən kəm lau məmə, “Suah mil. ?Nati nak u nətuəni?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Kəni suah mil əha kəti, nərgɨn u Kleopas, təməni=pən kəm in məmə, “Iətəhrun məmə ik əmə u iapɨspɨs kəti u Jerusɨləm iətəm nəsəhruniən natimnati mɨn kəmol ilah e nian mɨn u kɨnəhuva mɨnəhuvən rəkɨs.”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Kəni in təməni=pən kəm lau məmə, “?Natimnati mɨn nak əha?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Mətəu rəhatɨmah pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəmotəfən in tuvən e nəhlmɨ nətəm Rom məmə okotakil məmə in otɨmɨs. Kəni kəmotətu-pəri e nɨgi kəluau tɨmɨs.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 “Mətəu itɨmah iəmotələhu=pən pau rəhatɨmah nətəlɨgiən tətatɨg əskasɨk lan məmə in otos rəkɨs itɨmah nətəm Isrel e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn rəhatɨmah. Kəni rəueiu in nian tatol kɨsɨl lan.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Kəni nati kəti mɨn, nɨpətan nəuvein u iəməutan, kəmotol narmɨtɨmah təmiuvɨg o nəghatiən kəti. Rəueiu ləplapɨn agɨn, kəməhuvən əpəha e suvət u kəmɨtənɨm Iesu ikɨn,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 mətəu kəməsoteruhiən nɨpətɨn. Kəni kəmohtəlɨg=pa motəni məmə, ‘Iəmoteh nati kəti təhmen e nəməhlairiən, agelo mil keiu kətuəni=pa məmə Iesu təməmiəgəh.’
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Kəni rəhatɨmah nəuvein nətəmimi kəməhuvən e suvət, kəmoteh natimnati rəfin agɨn təhruahru təhmen əmə e nəghatiən əha nɨpətan mɨn əha kəmotəni, mətəu kəsotehiən Iesu.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Kəni in təməni=pən kəm lau məmə, “Suah mil. !Rəhatəlau kapə tɨkə, nəkotəhro tiəkɨs agɨn o təmah o nəniən nɨpəhriəniən e natimnati mɨn u iəni mɨn rəha Uhgɨn kəmotəni!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 ?Nəkuəhrun uə kəpə məmə, Krɨsto, u Uhgɨn təməni məmə otahli=pa otəkeikei mos nahməiən e nɨpətɨn, kəni uərisɨg lan, in təpanuvən e negəu e neai mos nərgɨn rəha nɨsiaiən?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Kəni Iesu təməni=pən vivi kəm lau Nauəuə Rəha Uhgɨn u kəutəghati lan, təmətuəuin e nauəuə rəha Mosɨs kəni muvən mətəuarus=pən nauəuə mɨn rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Kəni kɨnəhluva iuəkɨr o lahuənu u suah mil u kətian ikɨn. Kəni kɨnuafu məmə Iesu tɨnətaliuək mɨnətapirəkɨs ilau məsəhtuliən,
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 mətəu ilau kətioh nɨkin məmə, “Ei, təuvɨr məmə nəkuva kitahal min ik, mətəu tɨnapinəpu rəkɨs, kəni təsuvəhiən rəueiu mɨtɨgar tiuvɨg.” Kəni ko tuvən meruh ilau məhləharəg.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Nian kɨnəhləharəg məmə okɨhlauən, kəni in təmos pɨret kəni məni-vivi Uhgɨn ohni, kəni ko məmkərɨs məfən kəm lau.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Kəni əmeiko Uhgɨn tol kɨnuəhrun məmə in Iesu, kəni əmeiko in tatɨg mɨkə mɨn, kəni kəməsueruhiən mɨn.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Kəni kəmuəni=pən kəm lau mɨn məmə, “!Ei! ?Nian in təməni=pa vivi Nauəuə Rəha Uhgɨn kəm lau e suaru, kəni kəmuətəu təuvɨr lan nɨkilau tətagiən pɨk, uə kəpə?”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Kəni rəueiu agɨn mɨn, kəmuəhtul miaiet ikɨn əha miatəlɨg=pən mɨn Jerusɨləm. Kəni ikɨn əha, ilau kəmueh nətəmimi lepɨn rəha Iesu mɨne nətəmimi mɨn nəuvein mɨn rəhan kəməhuva motuhapumɨn rəkɨs ilah mɨn məutəharəg,
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 kəni məutəni məmə, “!Nɨpəhriəniən! !Iərmənɨg təməmiəgəh mɨn, kəni Saimon Pitə təmeh rəkɨs!”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Kəni ilau kəmuəni=pən rəfin natimnati iətəm kəmol kəm lau e suaru, kəni muəni=pən nian ilau kəmuəhrun Iesu lan e nian iətəm in təməgəuvahli pɨret məfən kəm lau.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Kəni nian kətuəni əhanəh nəghatiən mɨn əha, Iesu təmuva məhtul e nəlugɨn e lah mətəni kəm lah məmə, “Nəməlinuiən tətatɨg o təmah.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Mətəu ilah kəmotauɨt lan kəni mɨnəutəgɨn, nɨkilah təhti məmə kɨnotafu narmɨn kəti.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Mətəu in təməni=pən kəm lah məmə, “?Təhro rəhatəmah nətəlɨgiən tətərah lanko? ?Təhro rəhatəmah nətəlɨgiən tətəhtul pəgpag?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Oteh-to nəhlmək mɨne nəhlkək məmə iəu əmə əpə. Otea=pa motek nɨpətɨk kəni motəhrun məmə iəu. Narmɨ iətəmimi nɨpətɨn mɨne nɨkɨlkɨlin tɨkə, təsoliən məmə inu nauteh iəu, nɨpətɨk mɨne nɨkɨlkɨlik əpə ikɨn.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Təməni nəghatiən əha, kəni məgətun nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn kəm lah.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kəni narmɨlah təmiuvɨg nɨkilah təmagiən pɨk kəni motalu məmə nati u in nɨpəhriəniən. Ilah kəsotəni-vivi əhanəhiən nɨpəhriəniən lan. Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “?Nauəniən kəti u nəutos, uə?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Kəni kəmotos nəmu nəuvetɨn iətəm kəmuvan rəkɨs motəfən kəm in,
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 kəni e nəhmtɨlah, təmos mun.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Aupən ikɨn, nian iəmətatɨg əhanəh kitah min itəmah, iəməni nəghatiən u kəm təmah məmə, natimnati rəfin iətəm kəutəghati lak e Nauəuə Rəha Uhgɨn, okotəkeikei məhuva mautol nɨpəhriəniən lan, inu nəghatiən mɨn e nauəuə rəha Mosɨs, mɨne nauəuə mɨn rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn, mɨne Nauəuə Rəha Nəpuən Mɨn.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Kəni in təmerəh e rəhalah nətəlɨgiən məmə okotəhrun nəghatiən mɨn iətəm tətatɨg e Nauəuə Rəha Uhgɨn.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Nəghatiən iətəm tətatɨg e Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə nətəmimi okotol tərah e Krɨsto iətəm Uhgɨn təmahli=pa, mautol tətətəu nahməiən e nɨpətɨn mətuvən mətəuarus tɨmɨs, mətəu e nian tatol kɨsɨl lan, in otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Kəni e nərgɨ Krɨsto u Uhgɨn təmahli=pa, nətəmimi okotəkeikei motəni pətɨgəm nəghatiən u məmə nətəmimi okotəkeikei motəuhlin kəni motohtəlɨg e rəhalah təfagə tərah mɨn, kəni Uhgɨn in otəsalpɨniən nɨtai təfagə, kəni malu e rəhalah noliən tərah mɨn. Nəghatiən u otəkeikei muvən kəm nətəmimi mɨn e nəuanɨləuɨs mɨn rəfin e nɨtəni mɨn rəfin, otətuəuin Jerusɨləm muvən əpəha ikɨn mɨn rəfin e nəhue nɨtəni mɨn.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Itəmah nəmoteh natimnati mɨn u, kəni onəkotəni pətɨgəm əhruahru nəghatiən mɨn lan.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Kəni iəkahli=pa suah u iətəm rəhak Tatə təməniəkɨs məmə in otahli=pa kəm təmah, inu rəhan Narmɨn. Mətəu onəkotəhtahnin e taun əha motətəuarus=pən nəkotos nəsanəniən rəha Narmɨn Rəha Uhgɨn, kəni təriauəh e nəmiəgəhiən rəhatəmah.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Kəni Iesu təmit ilah mohiet e taun məhuvən əha lahuənu Petəni. Kəni məfəri nəhlmɨn məfaki o lah.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Kəni nian təmətəfaki o lah, kəni məpəh ilah nian Uhgɨn təmos mɨnatuvən əpəha ilɨs e negəu e neai.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Kəni kəmoteiuaiu motəfaki=pən kəm in, kəni uərisɨg lan, kəmohtəlɨg=pən Jerusɨləm nɨkilah tətagiən.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Kəni nian rəfin, kəutəhuvən e Nimə Rəha Uhgɨn məutəni-vivi Uhgɨn.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.