Lucas 24
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Kəni e Sante ləplapɨn agɨn, nɨpətan kəməhuvən əpəha e suvət, motos natimnati u nəmiəvɨlah təuvɨr u kəmotol əpenə-penə rəkɨs lan.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Nian kəməhuva e suvət, moteruh kəpiel u kətahtɨpəsɨg e nɨpəg kəpiel lan, mətəu kəmɨsuə rəkɨs rəkɨs.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 E nian kəməhuvən imə e nɨpəg kəpiel, mətəu kəsotehiən nɨpətɨ Iərmənɨg Iesu.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Kəni ilah kɨnotəruru əfəməh məutətəlɨg e natimnati mɨn əha. Kəni əmeiko kəmotauɨt pɨk e iətəmi keiu kəmiaietɨgəm=pa əha ikɨn məutuəhtul ilah nɨpətan, kəmian e napən iətəm tətoraip-oraip.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Kəni nɨpətan kəmotəgɨn pɨk, motasiəulɨn nəulɨlah məutəsal iahu mauteh nɨftəni.
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 In tɨkə u ikɨnu. !In tɨnəmiəgəh mɨn! Nɨkitəmah təhti nəghatiən in təməni kəm təmah nian in təmətatɨg əhanəh əpəha Kaləli məmə,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 ‘Natimnati mɨn u okotəkeikei muva motol nɨpəhriəniən lan. Okegəhan=pən e Nətɨ Iətəmimi tuvən e nəhlmɨ iol təfagə tərah mɨn, kəni okətu-pəri e nɨgi kəməluau tɨmɨs, mətəu e nian tatol kɨsɨl lan, kəni in otəmiəgəh mɨn.’”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Kəni nɨkilah tɨnəhti nəghatiən rəha Iesu.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Kəni kəmohiet e suvət məhuvən motəni=pən natimnati mɨn əha kəm nətəmi lepɨn rəha Iesu, mɨne rəhan mɨn rəfin.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Kəni nɨpətan mɨn əha u kəmotəni pətɨgəm natimnati mɨn u kəm aposɨl mɨn, inko Meri Maktələ, Joana, Meri mamə rəha Jemɨs, mɨne nɨpətan mɨn nəuvein iətəm kəməhuvən e suvət.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Mətəu aposɨl mɨn kəmotətəu nəghatiən əha təhmen=pən əmə e nəghatiən alməli kəti iətəm nɨpətɨn tɨkə, kəni məsotəniən nɨpəhriəniən lan.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Mətəu Pitə təməhtul maiu muvən əpəha e suvət, məməhli-əməhli məsal=pən e nɨpəg kəpiel kəni meruh əmə napən iətəm kəməuveg nɨpətɨ Iesu lan, mətəu nati mɨn kəti tɨkə əha ikɨn. Kəni in təmaliuək mɨtəlɨg mɨnatuvən lahuənu, kəni matətəlɨg pɨk e natimnati mɨn əha.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 E nian əmə əha inəha, suah mil keiu rəha Iesu kəmətualiuək mətian lahuənu kəti, nərgɨn u Emeəs. Lahuənu u mətəuarus=pən Jerusɨləm, in iuəkɨr o lepɨn kilomitə.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Kəni nian ilau kəmətualiuək mətian, kəni ilau mətuəghati e natimnati mɨn u kəmol ilah.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Nian ilau kəmətuəghati lanəha, kəni Iesu təmuva iuəkɨr o lau, məhlaliuək pəti mɨhluvən.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Mətəu kəməsuəhruniən məmə pəh əha ilahal min kəməhlaliuək mətəu-inu Uhgɨn təmahtɨpəsɨg e nətəlɨgiən rəhalau.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Kəni Iesu təməni=pən kəm lau məmə, “Suah mil. ?Nati nak u nətuəni?”
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Kəni suah mil əha kəti, nərgɨn u Kleopas, təməni=pən kəm in məmə, “Iətəhrun məmə ik əmə u iapɨspɨs kəti u Jerusɨləm iətəm nəsəhruniən natimnati mɨn kəmol ilah e nian mɨn u kɨnəhuva mɨnəhuvən rəkɨs.”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Kəni in təməni=pən kəm lau məmə, “?Natimnati mɨn nak əha?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Mətəu rəhatɨmah pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəmotəfən in tuvən e nəhlmɨ nətəm Rom məmə okotakil məmə in otɨmɨs. Kəni kəmotətu-pəri e nɨgi kəluau tɨmɨs.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 “Mətəu itɨmah iəmotələhu=pən pau rəhatɨmah nətəlɨgiən tətatɨg əskasɨk lan məmə in otos rəkɨs itɨmah nətəm Isrel e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn rəhatɨmah. Kəni rəueiu in nian tatol kɨsɨl lan.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Kəni nati kəti mɨn, nɨpətan nəuvein u iəməutan, kəmotol narmɨtɨmah təmiuvɨg o nəghatiən kəti. Rəueiu ləplapɨn agɨn, kəməhuvən əpəha e suvət u kəmɨtənɨm Iesu ikɨn,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 mətəu kəməsoteruhiən nɨpətɨn. Kəni kəmohtəlɨg=pa motəni məmə, ‘Iəmoteh nati kəti təhmen e nəməhlairiən, agelo mil keiu kətuəni=pa məmə Iesu təməmiəgəh.’
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Kəni rəhatɨmah nəuvein nətəmimi kəməhuvən e suvət, kəmoteh natimnati rəfin agɨn təhruahru təhmen əmə e nəghatiən əha nɨpətan mɨn əha kəmotəni, mətəu kəsotehiən Iesu.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Kəni in təməni=pən kəm lau məmə, “Suah mil. !Rəhatəlau kapə tɨkə, nəkotəhro tiəkɨs agɨn o təmah o nəniən nɨpəhriəniən e natimnati mɨn u iəni mɨn rəha Uhgɨn kəmotəni!
25 Então ele lhes disse:
26 ?Nəkuəhrun uə kəpə məmə, Krɨsto, u Uhgɨn təməni məmə otahli=pa otəkeikei mos nahməiən e nɨpətɨn, kəni uərisɨg lan, in təpanuvən e negəu e neai mos nərgɨn rəha nɨsiaiən?”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Kəni Iesu təməni=pən vivi kəm lau Nauəuə Rəha Uhgɨn u kəutəghati lan, təmətuəuin e nauəuə rəha Mosɨs kəni muvən mətəuarus=pən nauəuə mɨn rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Kəni kɨnəhluva iuəkɨr o lahuənu u suah mil u kətian ikɨn. Kəni kɨnuafu məmə Iesu tɨnətaliuək mɨnətapirəkɨs ilau məsəhtuliən,
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 mətəu ilau kətioh nɨkin məmə, “Ei, təuvɨr məmə nəkuva kitahal min ik, mətəu tɨnapinəpu rəkɨs, kəni təsuvəhiən rəueiu mɨtɨgar tiuvɨg.” Kəni ko tuvən meruh ilau məhləharəg.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Nian kɨnəhləharəg məmə okɨhlauən, kəni in təmos pɨret kəni məni-vivi Uhgɨn ohni, kəni ko məmkərɨs məfən kəm lau.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Kəni əmeiko Uhgɨn tol kɨnuəhrun məmə in Iesu, kəni əmeiko in tatɨg mɨkə mɨn, kəni kəməsueruhiən mɨn.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Kəni kəmuəni=pən kəm lau mɨn məmə, “!Ei! ?Nian in təməni=pa vivi Nauəuə Rəha Uhgɨn kəm lau e suaru, kəni kəmuətəu təuvɨr lan nɨkilau tətagiən pɨk, uə kəpə?”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Kəni rəueiu agɨn mɨn, kəmuəhtul miaiet ikɨn əha miatəlɨg=pən mɨn Jerusɨləm. Kəni ikɨn əha, ilau kəmueh nətəmimi lepɨn rəha Iesu mɨne nətəmimi mɨn nəuvein mɨn rəhan kəməhuva motuhapumɨn rəkɨs ilah mɨn məutəharəg,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 kəni məutəni məmə, “!Nɨpəhriəniən! !Iərmənɨg təməmiəgəh mɨn, kəni Saimon Pitə təmeh rəkɨs!”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Kəni ilau kəmuəni=pən rəfin natimnati iətəm kəmol kəm lau e suaru, kəni muəni=pən nian ilau kəmuəhrun Iesu lan e nian iətəm in təməgəuvahli pɨret məfən kəm lau.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Kəni nian kətuəni əhanəh nəghatiən mɨn əha, Iesu təmuva məhtul e nəlugɨn e lah mətəni kəm lah məmə, “Nəməlinuiən tətatɨg o təmah.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Mətəu ilah kəmotauɨt lan kəni mɨnəutəgɨn, nɨkilah təhti məmə kɨnotafu narmɨn kəti.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Mətəu in təməni=pən kəm lah məmə, “?Təhro rəhatəmah nətəlɨgiən tətərah lanko? ?Təhro rəhatəmah nətəlɨgiən tətəhtul pəgpag?
38 Mas ele lhes disse:
39 Oteh-to nəhlmək mɨne nəhlkək məmə iəu əmə əpə. Otea=pa motek nɨpətɨk kəni motəhrun məmə iəu. Narmɨ iətəmimi nɨpətɨn mɨne nɨkɨlkɨlin tɨkə, təsoliən məmə inu nauteh iəu, nɨpətɨk mɨne nɨkɨlkɨlik əpə ikɨn.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Təməni nəghatiən əha, kəni məgətun nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn kəm lah.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kəni narmɨlah təmiuvɨg nɨkilah təmagiən pɨk kəni motalu məmə nati u in nɨpəhriəniən. Ilah kəsotəni-vivi əhanəhiən nɨpəhriəniən lan. Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “?Nauəniən kəti u nəutos, uə?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Kəni kəmotos nəmu nəuvetɨn iətəm kəmuvan rəkɨs motəfən kəm in,
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 kəni e nəhmtɨlah, təmos mun.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Aupən ikɨn, nian iəmətatɨg əhanəh kitah min itəmah, iəməni nəghatiən u kəm təmah məmə, natimnati rəfin iətəm kəutəghati lak e Nauəuə Rəha Uhgɨn, okotəkeikei məhuva mautol nɨpəhriəniən lan, inu nəghatiən mɨn e nauəuə rəha Mosɨs, mɨne nauəuə mɨn rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn, mɨne Nauəuə Rəha Nəpuən Mɨn.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Kəni in təmerəh e rəhalah nətəlɨgiən məmə okotəhrun nəghatiən mɨn iətəm tətatɨg e Nauəuə Rəha Uhgɨn.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Nəghatiən iətəm tətatɨg e Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə nətəmimi okotol tərah e Krɨsto iətəm Uhgɨn təmahli=pa, mautol tətətəu nahməiən e nɨpətɨn mətuvən mətəuarus tɨmɨs, mətəu e nian tatol kɨsɨl lan, in otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
46 E disse-lhes:
47 Kəni e nərgɨ Krɨsto u Uhgɨn təmahli=pa, nətəmimi okotəkeikei motəni pətɨgəm nəghatiən u məmə nətəmimi okotəkeikei motəuhlin kəni motohtəlɨg e rəhalah təfagə tərah mɨn, kəni Uhgɨn in otəsalpɨniən nɨtai təfagə, kəni malu e rəhalah noliən tərah mɨn. Nəghatiən u otəkeikei muvən kəm nətəmimi mɨn e nəuanɨləuɨs mɨn rəfin e nɨtəni mɨn rəfin, otətuəuin Jerusɨləm muvən əpəha ikɨn mɨn rəfin e nəhue nɨtəni mɨn.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Itəmah nəmoteh natimnati mɨn u, kəni onəkotəni pətɨgəm əhruahru nəghatiən mɨn lan.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Kəni iəkahli=pa suah u iətəm rəhak Tatə təməniəkɨs məmə in otahli=pa kəm təmah, inu rəhan Narmɨn. Mətəu onəkotəhtahnin e taun əha motətəuarus=pən nəkotos nəsanəniən rəha Narmɨn Rəha Uhgɨn, kəni təriauəh e nəmiəgəhiən rəhatəmah.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Kəni Iesu təmit ilah mohiet e taun məhuvən əha lahuənu Petəni. Kəni məfəri nəhlmɨn məfaki o lah.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Kəni nian təmətəfaki o lah, kəni məpəh ilah nian Uhgɨn təmos mɨnatuvən əpəha ilɨs e negəu e neai.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Kəni kəmoteiuaiu motəfaki=pən kəm in, kəni uərisɨg lan, kəmohtəlɨg=pən Jerusɨləm nɨkilah tətagiən.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Kəni nian rəfin, kəutəhuvən e Nimə Rəha Uhgɨn məutəni-vivi Uhgɨn.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.