Lucas 24
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Kəni e Sante ləplapɨn agɨn, nɨpətan kəməhuvən əpəha e suvət, motos natimnati u nəmiəvɨlah təuvɨr u kəmotol əpenə-penə rəkɨs lan.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Nian kəməhuva e suvət, moteruh kəpiel u kətahtɨpəsɨg e nɨpəg kəpiel lan, mətəu kəmɨsuə rəkɨs rəkɨs.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 E nian kəməhuvən imə e nɨpəg kəpiel, mətəu kəsotehiən nɨpətɨ Iərmənɨg Iesu.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Kəni ilah kɨnotəruru əfəməh məutətəlɨg e natimnati mɨn əha. Kəni əmeiko kəmotauɨt pɨk e iətəmi keiu kəmiaietɨgəm=pa əha ikɨn məutuəhtul ilah nɨpətan, kəmian e napən iətəm tətoraip-oraip.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Kəni nɨpətan kəmotəgɨn pɨk, motasiəulɨn nəulɨlah məutəsal iahu mauteh nɨftəni.
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 In tɨkə u ikɨnu. !In tɨnəmiəgəh mɨn! Nɨkitəmah təhti nəghatiən in təməni kəm təmah nian in təmətatɨg əhanəh əpəha Kaləli məmə,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘Natimnati mɨn u okotəkeikei muva motol nɨpəhriəniən lan. Okegəhan=pən e Nətɨ Iətəmimi tuvən e nəhlmɨ iol təfagə tərah mɨn, kəni okətu-pəri e nɨgi kəməluau tɨmɨs, mətəu e nian tatol kɨsɨl lan, kəni in otəmiəgəh mɨn.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Kəni nɨkilah tɨnəhti nəghatiən rəha Iesu.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Kəni kəmohiet e suvət məhuvən motəni=pən natimnati mɨn əha kəm nətəmi lepɨn rəha Iesu, mɨne rəhan mɨn rəfin.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Kəni nɨpətan mɨn əha u kəmotəni pətɨgəm natimnati mɨn u kəm aposɨl mɨn, inko Meri Maktələ, Joana, Meri mamə rəha Jemɨs, mɨne nɨpətan mɨn nəuvein iətəm kəməhuvən e suvət.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Mətəu aposɨl mɨn kəmotətəu nəghatiən əha təhmen=pən əmə e nəghatiən alməli kəti iətəm nɨpətɨn tɨkə, kəni məsotəniən nɨpəhriəniən lan.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Mətəu Pitə təməhtul maiu muvən əpəha e suvət, məməhli-əməhli məsal=pən e nɨpəg kəpiel kəni meruh əmə napən iətəm kəməuveg nɨpətɨ Iesu lan, mətəu nati mɨn kəti tɨkə əha ikɨn. Kəni in təmaliuək mɨtəlɨg mɨnatuvən lahuənu, kəni matətəlɨg pɨk e natimnati mɨn əha.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 E nian əmə əha inəha, suah mil keiu rəha Iesu kəmətualiuək mətian lahuənu kəti, nərgɨn u Emeəs. Lahuənu u mətəuarus=pən Jerusɨləm, in iuəkɨr o lepɨn kilomitə.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Kəni nian ilau kəmətualiuək mətian, kəni ilau mətuəghati e natimnati mɨn u kəmol ilah.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Nian ilau kəmətuəghati lanəha, kəni Iesu təmuva iuəkɨr o lau, məhlaliuək pəti mɨhluvən.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Mətəu kəməsuəhruniən məmə pəh əha ilahal min kəməhlaliuək mətəu-inu Uhgɨn təmahtɨpəsɨg e nətəlɨgiən rəhalau.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Kəni Iesu təməni=pən kəm lau məmə, “Suah mil. ?Nati nak u nətuəni?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Kəni suah mil əha kəti, nərgɨn u Kleopas, təməni=pən kəm in məmə, “Iətəhrun məmə ik əmə u iapɨspɨs kəti u Jerusɨləm iətəm nəsəhruniən natimnati mɨn kəmol ilah e nian mɨn u kɨnəhuva mɨnəhuvən rəkɨs.”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Kəni in təməni=pən kəm lau məmə, “?Natimnati mɨn nak əha?”
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Mətəu rəhatɨmah pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəmotəfən in tuvən e nəhlmɨ nətəm Rom məmə okotakil məmə in otɨmɨs. Kəni kəmotətu-pəri e nɨgi kəluau tɨmɨs.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 “Mətəu itɨmah iəmotələhu=pən pau rəhatɨmah nətəlɨgiən tətatɨg əskasɨk lan məmə in otos rəkɨs itɨmah nətəm Isrel e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn rəhatɨmah. Kəni rəueiu in nian tatol kɨsɨl lan.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Kəni nati kəti mɨn, nɨpətan nəuvein u iəməutan, kəmotol narmɨtɨmah təmiuvɨg o nəghatiən kəti. Rəueiu ləplapɨn agɨn, kəməhuvən əpəha e suvət u kəmɨtənɨm Iesu ikɨn,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 mətəu kəməsoteruhiən nɨpətɨn. Kəni kəmohtəlɨg=pa motəni məmə, ‘Iəmoteh nati kəti təhmen e nəməhlairiən, agelo mil keiu kətuəni=pa məmə Iesu təməmiəgəh.’
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Kəni rəhatɨmah nəuvein nətəmimi kəməhuvən e suvət, kəmoteh natimnati rəfin agɨn təhruahru təhmen əmə e nəghatiən əha nɨpətan mɨn əha kəmotəni, mətəu kəsotehiən Iesu.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Kəni in təməni=pən kəm lau məmə, “Suah mil. !Rəhatəlau kapə tɨkə, nəkotəhro tiəkɨs agɨn o təmah o nəniən nɨpəhriəniən e natimnati mɨn u iəni mɨn rəha Uhgɨn kəmotəni!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 ?Nəkuəhrun uə kəpə məmə, Krɨsto, u Uhgɨn təməni məmə otahli=pa otəkeikei mos nahməiən e nɨpətɨn, kəni uərisɨg lan, in təpanuvən e negəu e neai mos nərgɨn rəha nɨsiaiən?”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Kəni Iesu təməni=pən vivi kəm lau Nauəuə Rəha Uhgɨn u kəutəghati lan, təmətuəuin e nauəuə rəha Mosɨs kəni muvən mətəuarus=pən nauəuə mɨn rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Kəni kɨnəhluva iuəkɨr o lahuənu u suah mil u kətian ikɨn. Kəni kɨnuafu məmə Iesu tɨnətaliuək mɨnətapirəkɨs ilau məsəhtuliən,
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 mətəu ilau kətioh nɨkin məmə, “Ei, təuvɨr məmə nəkuva kitahal min ik, mətəu tɨnapinəpu rəkɨs, kəni təsuvəhiən rəueiu mɨtɨgar tiuvɨg.” Kəni ko tuvən meruh ilau məhləharəg.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Nian kɨnəhləharəg məmə okɨhlauən, kəni in təmos pɨret kəni məni-vivi Uhgɨn ohni, kəni ko məmkərɨs məfən kəm lau.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Kəni əmeiko Uhgɨn tol kɨnuəhrun məmə in Iesu, kəni əmeiko in tatɨg mɨkə mɨn, kəni kəməsueruhiən mɨn.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Kəni kəmuəni=pən kəm lau mɨn məmə, “!Ei! ?Nian in təməni=pa vivi Nauəuə Rəha Uhgɨn kəm lau e suaru, kəni kəmuətəu təuvɨr lan nɨkilau tətagiən pɨk, uə kəpə?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Kəni rəueiu agɨn mɨn, kəmuəhtul miaiet ikɨn əha miatəlɨg=pən mɨn Jerusɨləm. Kəni ikɨn əha, ilau kəmueh nətəmimi lepɨn rəha Iesu mɨne nətəmimi mɨn nəuvein mɨn rəhan kəməhuva motuhapumɨn rəkɨs ilah mɨn məutəharəg,
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 kəni məutəni məmə, “!Nɨpəhriəniən! !Iərmənɨg təməmiəgəh mɨn, kəni Saimon Pitə təmeh rəkɨs!”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Kəni ilau kəmuəni=pən rəfin natimnati iətəm kəmol kəm lau e suaru, kəni muəni=pən nian ilau kəmuəhrun Iesu lan e nian iətəm in təməgəuvahli pɨret məfən kəm lau.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Kəni nian kətuəni əhanəh nəghatiən mɨn əha, Iesu təmuva məhtul e nəlugɨn e lah mətəni kəm lah məmə, “Nəməlinuiən tətatɨg o təmah.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Mətəu ilah kəmotauɨt lan kəni mɨnəutəgɨn, nɨkilah təhti məmə kɨnotafu narmɨn kəti.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Mətəu in təməni=pən kəm lah məmə, “?Təhro rəhatəmah nətəlɨgiən tətərah lanko? ?Təhro rəhatəmah nətəlɨgiən tətəhtul pəgpag?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Oteh-to nəhlmək mɨne nəhlkək məmə iəu əmə əpə. Otea=pa motek nɨpətɨk kəni motəhrun məmə iəu. Narmɨ iətəmimi nɨpətɨn mɨne nɨkɨlkɨlin tɨkə, təsoliən məmə inu nauteh iəu, nɨpətɨk mɨne nɨkɨlkɨlik əpə ikɨn.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Təməni nəghatiən əha, kəni məgətun nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn kəm lah.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kəni narmɨlah təmiuvɨg nɨkilah təmagiən pɨk kəni motalu məmə nati u in nɨpəhriəniən. Ilah kəsotəni-vivi əhanəhiən nɨpəhriəniən lan. Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “?Nauəniən kəti u nəutos, uə?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Kəni kəmotos nəmu nəuvetɨn iətəm kəmuvan rəkɨs motəfən kəm in,
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 kəni e nəhmtɨlah, təmos mun.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Aupən ikɨn, nian iəmətatɨg əhanəh kitah min itəmah, iəməni nəghatiən u kəm təmah məmə, natimnati rəfin iətəm kəutəghati lak e Nauəuə Rəha Uhgɨn, okotəkeikei məhuva mautol nɨpəhriəniən lan, inu nəghatiən mɨn e nauəuə rəha Mosɨs, mɨne nauəuə mɨn rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn, mɨne Nauəuə Rəha Nəpuən Mɨn.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Kəni in təmerəh e rəhalah nətəlɨgiən məmə okotəhrun nəghatiən mɨn iətəm tətatɨg e Nauəuə Rəha Uhgɨn.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Nəghatiən iətəm tətatɨg e Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə nətəmimi okotol tərah e Krɨsto iətəm Uhgɨn təmahli=pa, mautol tətətəu nahməiən e nɨpətɨn mətuvən mətəuarus tɨmɨs, mətəu e nian tatol kɨsɨl lan, in otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Kəni e nərgɨ Krɨsto u Uhgɨn təmahli=pa, nətəmimi okotəkeikei motəni pətɨgəm nəghatiən u məmə nətəmimi okotəkeikei motəuhlin kəni motohtəlɨg e rəhalah təfagə tərah mɨn, kəni Uhgɨn in otəsalpɨniən nɨtai təfagə, kəni malu e rəhalah noliən tərah mɨn. Nəghatiən u otəkeikei muvən kəm nətəmimi mɨn e nəuanɨləuɨs mɨn rəfin e nɨtəni mɨn rəfin, otətuəuin Jerusɨləm muvən əpəha ikɨn mɨn rəfin e nəhue nɨtəni mɨn.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Itəmah nəmoteh natimnati mɨn u, kəni onəkotəni pətɨgəm əhruahru nəghatiən mɨn lan.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Kəni iəkahli=pa suah u iətəm rəhak Tatə təməniəkɨs məmə in otahli=pa kəm təmah, inu rəhan Narmɨn. Mətəu onəkotəhtahnin e taun əha motətəuarus=pən nəkotos nəsanəniən rəha Narmɨn Rəha Uhgɨn, kəni təriauəh e nəmiəgəhiən rəhatəmah.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Kəni Iesu təmit ilah mohiet e taun məhuvən əha lahuənu Petəni. Kəni məfəri nəhlmɨn məfaki o lah.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Kəni nian təmətəfaki o lah, kəni məpəh ilah nian Uhgɨn təmos mɨnatuvən əpəha ilɨs e negəu e neai.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Kəni kəmoteiuaiu motəfaki=pən kəm in, kəni uərisɨg lan, kəmohtəlɨg=pən Jerusɨləm nɨkilah tətagiən.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Kəni nian rəfin, kəutəhuvən e Nimə Rəha Uhgɨn məutəni-vivi Uhgɨn.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.