Lucas 22
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Kəni nian rəha lafet rəha Pɨret U Is Tɨkə Lan tɨnatuva iuəkɨr, kəni in tɨnətuəuin e lafet rəha Pasova.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Kəni pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəməutəsal oneuən e suaru məmə okotohamu Iesu lan. Kəməutəsal oneuən e suaru mətəu-inu ilah kəutəgɨn e nətəmimi məmə, kəta nɨmənin nətəmimi okotorgəhu nəmə kotəhrun məmə kəmotohamu Iesu.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Kəni Setən təmuvən e nɨki Jutəs, u nərgɨn kəti mɨn u Iskariot, in kəti e nətəmimi tueləf rəha Iesu.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Kəni in təmuvən meruh pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn rəha soldiə rəha Nimə Rəha Uhgɨn, məutəsal e suaru məmə otegəhan e Iesu tuvən e nəhlmɨlah.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Kəni nɨkilah təmagiən, kəni kəmotəniəkɨs məmə okotəfən məni kəti kəm in.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Kəni Jutəs təmegəhan lan məmə in otol, kəni mətəsal e suaru məmə otegəhan e Iesu tuvən e nəhlmɨlah nian nətəmimi okohkə lan.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Kəni e nian rəha lafet rəha Pɨret U Is Tɨkə Lan tɨnuva, kəni e nian əha, nətəmimi okotəkeikei motuh nətɨ sipsip rəha lafet rəha Pasova.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Kəni Iesu təmauɨn e Pitə mɨne Jon, kəni məni=pən kəm lau məmə, “Ian kəni muol əpenə-penə nauəniən rəha lafet rəha Pasova məmə okəhuvən motauən ikɨn.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Kəni kəmuəni=pən kəm in məmə, “?Nəkolkeikei məmə itɨmlau oiəkian iə muol əpenə-penə e nauəniən ikɨn?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Kəni təməni=pən kəm lau məmə, “Uətəlɨg vivi-to. Nian itəlau onəkian=pən itaun, kəni onəkueh suah kəti tətaharu pəri pətəl asoli kəmətu=pən nəhu lan. Kəni nəkiauərisɨg lan mɨhluvən e nimə kəti iətəm in otuvən ikɨn.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Kəni nəkuəni=pən kəm iətəmi asoli rəha nimə, ‘?Iəgətun təmahli=pa itɨmlau məmə iəkuva muətapuəh ohnik məmə nəuan u in pəhruvən iətəm in mɨne rəhan mɨn nətəmimi okəhuva motol nauəniən ikɨn rəha lafet rəha Pasova?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Kəni in otit itəlau nəkian əpəha e nəuan ilɨs ikɨn iətəm kɨnol vivi rəkɨs natimnati rəfin rəha nauəniən əha ikɨn. Kəni nəkuol əpenə-penə nauəniən əha ikɨn.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Kəni kəmian mueruh natimnati rəfin təhmen=pən əmə məmə inu Iesu təməni mɨne. Kəni ilau kəmuol əpenə-penə nauəniən ikɨn məmə rəha lafet rəha Pasova.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Kəni e nian rəha nauəniən, Iesu təmuvən məharəg e tepɨl ilah rəhan mɨn aposɨl mɨn.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Kəni təməni=pən kəm lah məmə “Otəsuvəhiən, okol nahməiən kəm iəu. Mətəu nɨkik tɨnolkeikei pɨk məmə okotaupən motun nauəniən rəha lafet rəha Pasova.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Iəkolkeikei pɨk məmə kitah okotauən lanu mətəu-inu, ko iəsauəniən mɨn e nauəniən rəha Pasova mətəuarus nɨpətɨ lafet u tuva mol nɨpəhriəniən lan e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Kəni Iesu təmos kap wain məni tagkiu ohni kəm Uhgɨn, kəni məni məmə, “Otos itəmah rəfin kəni motəmnɨm,
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 mətəu-inu rəueiu iətəni kəm təmah məmə iəsəmnɨmiən wain mətəuarus=pən nian natimnati rəfin okotatɨg ahgəl Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Kəni təmos pɨret məni tagkiu ohni kəm Uhgɨn, kəni məhapu məfən kəm rəhan mɨn nətəmimi, kəni məni məmə, “Inu nɨpətɨk iətəm iətəfɨnə o təmah. Nian rəfin onəkotəkeikei mautol nati u məmə nɨkitəmah tətəhti iəu.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 E noliən əhmen mɨn əmə, nian kəmotauən rəkɨs, Iesu təmos kap wain kəni məni məmə, “Kap wain u tətəgətun=pən nəniəskasɨkiən vi rəha nasiruiən rəha Uhgɨn kəm nətəmimi, kəni nəniəskasɨkiən vi u tətəhtul mətəmiəgəh e nɨrak iətəm otaiu o təmah.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Mətəu onəkotətəlɨg vivi-to. Suah kəti u ikɨnu kəutauən kitah min e tepɨl, kəni in otəpanegəhan=pən lak e nəhlmɨ rəhak mɨn tɨkɨmɨr.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkəkeikei mɨmɨs məmə inu Uhgɨn təməni mɨne. !Mətəu kəsi, nərahiən asoli tatuvən o iətəmi təmegəhan=pən lak e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn!”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Kəni kɨnəutətapuəh-ətapuəh o lah mɨn məmə, “?Kitah pəh otol nati əha?”
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Kəni nati kəti mɨn, ilah kɨnautol nɨkilah mɨn məmə pəh u in otepət mapirəkɨs nəuvein.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Kig mɨn rəha nɨftəni u kəutarmənɨg e nətəmimi e rəhalah nəsanəniən, kəni kəutauɨn aru e lah məmə ilah ‘Nətəmimi rəha Nasiruiən.’
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Mətəu itəmah onəsotoliən lanəha. Nəmə itəmah kəti in ilɨs, in otosiahu in təhmen=pən e suakəku. Kəni nəmə itəmah kəti tətəhtul aupən, kəni in otuva iol əhruin nati əmə kəti.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 ?Pəh u in ilɨs pɨk, iətəmi in tətauən e tepɨl, uə iol əhruin iətəm tatos nauəniən e tepɨl in ilɨs tapirəkɨs? Nəkotəhrun məmə iətəm tətauən e tepɨl in ilɨs tapirəkɨs. Mətəu iəu, iətəmi asoli rəhatəmah, nian iəmətaliuək kitah min itəmah, iəməhmen=pən e iol əhruin əmə kəti.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Itəmah u, nian rəfin nəutatɨg iuəkɨr ohniəu nian iətatɨg e nian əskasɨk mɨn.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Kəni təhmen əmə məmə Tatə rəhak tətəfəri iəu məmə iəkuva kig, kəni iəu mɨn oiəkəfəri itəmah məmə nəkəhuva kig mɨn,
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 məmə nəkəhuva motəharəg kitah min iəu, motauən pəti e nian iəkuva mol kig lan. Kəni e nian əha, itəmah mɨn onəkotəharəg e jeə mɨn rəha Kig, kəni itəmah onəkəhuva motəhtul aupən e nəuanɨləuɨs mɨn ilah tueləf rəha Isrel məutakil ilah məutarmənɨg e lah.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Kəni Iesu təni=pən kəm Saimon Pitə məmə, “Kəsi. Saimon. Ətəlɨg-to lak. Setən tɨnətapuəh rəkɨs o Uhgɨn məmə otegəhan məmə in otuva məfən-əfən kəm təmah mol nərahiən kəm təmah məmə otəgətun rəhatəmah nəhatətəiən məmə təskasɨk lak uə kəpə.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Mətəu inəfaki rəkɨs ohnik məmə rəham nəhatətəiən otəsəmeiən. Kəni nian nəkəuhlin rəham nətəlɨgiən tɨtəlɨg=pa mɨn, ik onəkəkeikei mol nətəlɨgiən rəha piam mɨn okotəskasɨk.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Mətəu Saimon Pitə təni=pən kəm in məmə, “Iərmənɨg. Iətəhtul maru məmə iəkuvən kilau min ik e kaləpus, kəni mɨmɨs kilau min ik.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Pitə, iətəni kəm ik məmə, o lapɨn u mənɨg otəsəkakə əhanəhiən, kəni ik onəkəni mau kɨsɨl məmə nəkəruru iəu.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Aupən, iəmahli pətɨgəm itəmah, nəməsotosiən məni e pauɨs, mɨne kətɨm, mɨne put. ?Təhro? ?Rəhatəmah natimnati təsəhmeniən, uə kəpə?” Kəni ilah kəmotəni məmə, “Kəpə.”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Mətəu rəueiu, nəmə suah kəti tatos rəhan məni e pauɨs uə kətɨm, otəkeikei mos. Kəni iətəm təsosiən nau rəha nəluagɨniən, pəh otətuati e rəhan kot mos nəhmtɨ rəhan kəti.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Iətəni kəm təmah məmə nəghatiən u e Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəghati lak, kəni in otəkeikei mol nɨpəhriəniən. In tətəni məmə, ‘Nətəmimi nɨkilah təhti məmə in iətəmimi kəti in tətəraki e Lou.’ Əuəh, nəghatiən u tatol nɨpəhriəniən əha rəueiu.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Kəni ilah kəmotəni məmə, “Iərmənɨg, afu-to. Nau rəha nəluagɨniən keiu u.” Kəni in təni=pən kəm lah məmə, “Nəhmen. Otəpəh-tə.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Kəni Iesu təmiet e taun muvən əpəha e Nɨtəuət Rəha Nɨgi U Olif təhmen=pən əmə məmə in tatol nian mɨn rəfin, kəni rəhan mɨn nətəmimi kəutohtəu=pən in.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Kəni nian in təmuvən mətəuarus=pən əha ikɨn əha, məni=pən kəm lah məmə, “Onəkotəkeikei məutəfaki məmə nati kəti otəsəfən-əfəniən kəm təmah.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Kəni in təmaliuək mupəh ilah muvən nəuvetɨn, kəni mɨsin nəulɨn mətəfaki mətəni məmə,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Tatə, okəmə nɨkim tagiən, kəsi, os rəkɨs nahməiən mɨn u okəpanəhuva. Mətəu nəsoliən rəhak nətəlɨgiən, mətəu ol nati ik əmə nəkolkeikei.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Kəni agelo e neai kəti təmietɨgəm=pən məfən nəsanəniən kəm Iesu.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Kəni mətəu-inu nɨkin tətahmə pɨk, kəni rəhan nətəlɨgiən təsəməhliən, kəni təməfaki əskasɨk pɨk, kəni nəmnəhagiən asoli təmaiu lan mətəhliahli=pən e nɨftəni təhmen e nɨrə.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Nian təməfaki rəkɨs, kəni məhtul mɨtəlɨg=pən o rəhan mɨn nətəmimi, kəni meruh ilah kɨnotapɨli alu rəkɨs. Kəmotəpəou mətəu-inu nɨkilah tətahmə.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Kəni təni=pən kəm lah məmə, “?Təhro nəutapɨli? Otair motəfaki məmə nati kəti otəsəfən-əfəniən kəm təmah.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Nian Iesu təmətəghati əhanəh, nɨmənin nətəmimi kəmohiet=pa əha ikɨn, kəni suah kəha Jutəs, u in iətəmimi kəti e nətəmi tueləf rəha Iesu, in təmit ilah məhuva, in təmuva iuəkɨr məmə otol nəmtətiən kəti rəha nolkeikeiən kəm Iesu.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “?Jutəs, iəu Nətɨ Iətəmimi, mətəu təhro nəmuva məmə onəkol nəmtətiən kəti rəha nolkeikeiən kəm iəu, kəni e noliən u megəhan=pən lak e nəhlmɨ rəhak tɨkɨmɨr mɨn?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Kəni nian nətəmimi mɨn rəha Iesu kəmoteruh natimnati mɨn əha mɨnotəhrun məmə nak əha okol, kəni kəmotəni=pən kəm in məmə, “?Iərmənɨg oiəkotəhro? ?Iəkotəluagɨn e nau, uə?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Əmeiko ilah kəti təmauəh e nau rəha nəluagɨniən mohatuv rəkɨs nɨmatəlgɨn maru rəha ioluək rəha pris asoli agɨn.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Mətəu Iesu təni məmə, “!Ei! !Nəhmen, otupəh əmə!” Kəni in təmələhu=pən nəhlmɨn e matəlgɨ suah u, kəni mol vivi mɨn.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Kəni Iesu təməghati kəm pris asoli mɨn, mɨne nətəmimi asoli mɨn rəha soldiə rəha Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne nətəmi asoli rəha nɨmənin rəha Isrel, u kəməhuva məmə okotaskəlɨm Iesu. In təməni=pən kəm lah məmə, “Təhro, nəman? ?Nɨkitəmah təhti məmə iəu iohamu itəmi kəti matol nəluagɨniən o nələs iahuiən kəpmən, uə? !Kəpə! ?Kəni nəutəmki nau asoli mɨn mɨne neim mɨn məutəhuva məmə onəkotaskəlɨm iəu?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 ?Nian rəfin iətan kitah min itəmah e Nimə Rəha Uhgɨn, mətəu təhro nəsotaskəlɨmiən iəu? Mətəu rəueiu əha, in nian əhruahru rəhatəmah, kəni nəsanəniən rəha napinəpuiən in tətarmənɨg.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Kəni kəməhuva motaskəlɨm Iesu motələs məhuvən e lahuənu rəha pris asoli agɨn. Kəni Pitə təmuərisɨg e lah mətəu təməsuvəniən iuəkɨr o lah.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Nətəmi mɨn əha kəmotahli nɨgəm əpəha e iat rəha pris asoli agɨn, kəni məutəharəg tɨtəlau e nɨgəm. Kəni Pitə tuvən mətəharəg ilah min.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Kəni pətan mɨtə kəti u in ioluək rəha pris asoli agɨn, təmuva meruh Pitə tətəharəg, kəni nəhagəhagiən rəha nɨgəm təmasiəgəpɨn in, kəni pətan əha təmateruh mətɨg in, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Suah u, in mɨn ilau Iesu kəmətuan.”
56 — ausente —
57 Mətəu Pitə təni=pən kəm pətan u məmə, “Iəsəhruniən suah u nətəni.”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Kəni uərisɨg lan təsuvəhiən, suah kəti mɨn tuva məni=pən kəm Pitə məmə, “Ei, ik mɨn, ik iətəmi kəti rəhan.” Mətəu Pitə təni məmə, “Ei, səniəmə iəu iətəmimi rəhan.”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Kəni ko uərisɨg lan, auə kəti tɨnuva mɨnuvən rəkɨs, kəni suah kəti təməni əskasɨk kəm lah məmə, “Nɨpəhriəniən məmə suah u təmatuərisɨg e Iesu, mətəu in iətəm Kaləli!”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Mətəu Pitə təni məmə, “!Ei! !Iəsəhrun agɨniən nəghatiən u nətəni!” Kəni nian Pitə təmətəghati əhanəh, kəni mənɨg təkakə.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Kəni Iərmənɨg təmeirair məsal=pən əhruahru meruh Pitə. Kəni Pitə, nɨkin təhti nəghatiən rəha Iərmənɨg iətəm təməni lan məmə, “O lapɨn əmə u, nian mənɨg otəsəkakə əhanəhiən, ik onəkəni mau kɨsɨl məmə nəkəruru iəu.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Kəni Pitə tiet muvən ihluə, təmasək təmasək.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Kəni e nian əha, nətəmimi nətəm kəmotaskəlɨm Iesu kəmotagət əuvsan lan, kəni mautoh.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Ilah kəmotəlis-ərain nəhmtɨn kəni motoh, məutəni=pən məmə, “!Ei, iəni! ?Əni-to məmə pəh tatoh ik?”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Kəni ilah kəmotəni nəghatiən tərah tepət məutərəkɨn in lan.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Kəni ləplapɨn agɨn, nətəmi asoli rəha nɨmənin rəha Isrel kəməhuva motuhapumɨn e kaunsɨl rəhalah, ilah u pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou. Kəni nətəmimi kotos Iesu məhuva təhtul e nəhmtɨ kaunsɨl əha.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Kəni nətəmi rəha kaunsɨl kəmotətapuəh ohni məmə, “Nəmə ik Krɨsto u iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, əni kəm tɨmah.” Mətəu Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Nəmə iəkəni kəm təmah, kəni nəsotəniən nɨpəhriəniən lak.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Kəni nəmə iəkətapuəh itəmah, ko nəsotuhalpɨniən.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Mətəu tətuəuin rəueiu, iəu Nətɨ Iətəmimi, iəu oiəkuvən məharəg e nɨkalɨ Uhgɨn maru, Uhgɨn u iətəm rəhan nəsanəniən iahgin agɨn.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Kəni ilah rəfin kəmotətapuəh ohni məmə, “?Təhro? Ik Nətɨ Uhgɨn?”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Kəni kotəni məmə, “?Təhro kitah kəutəsal e nəghatiən kəti mɨn məmə otasiru e rəhatah nəghatiən? Kɨnotətəu əhruahru nəghatiən əha e nohlɨn.”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.