Lucas 21
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 Kəni nian Iesu təməsal-pəri, materuh vivi nətəmimi mɨn u rəhalah nautə tepət kəutəfən rəhalah məni e bokɨs kətəfən məni ikɨn əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn,
1 E ele olhando para cima, viu os ricos lançarem as suas ofertas na arca do tesouro.
2 kəni in təmeruh pətalɨmɨs kəti ianrah tətəfən məni əkəku keiu əmə.
2 E ele viu também uma certa viúva pobre lançar ali dois leptos.
3 Kəni Iesu təni məmə, “Nɨpəhriəniən iətəni kəm təmah məmə, məni iətəm pətan u təməfən, in tapirəkɨs rəha nətəmimi rəfin,
3 E ele disse: Verdadeiramente eu vos digo que esta pobre viúva lançou mais do que todos;
4 mətəu nətəm rəhalah nautə tepət kəmotəfən məni nəuvein mətəu inko in nati əpnapɨn o lah, rəhalah tepət mɨn əpəha ikɨn. Mətəu pətalɨmɨs u in ianrah pəhriən, in təməfən rəfin rəhan məni o nos nəhmtɨniən nauəniən nɨgɨn, kəni tɨkə mɨn əha ikɨn.”
4 porque todos estes lançaram como ofertas a Deus do que tinham em abundância; mas ela, da sua pobreza, lançou todo o sustento que tinha.
5 Kəni Iesu təmətəu rəhan mɨn nəuvein nətəmimi kəutəni Nimə Rəha Uhgɨn iətəm rəhan kəpiel asoli mɨn kotəuvɨr, mɨne natimnati təuvɨr mɨn əha imə iətəm nətəmimi kəmotəfən kəm Uhgɨn. Kəni təni məmə,
5 E, quando alguns falaram sobre o templo, que estava adornado de formosas pedras e dádivas, ele disse:
6 “Itəmah nəuteruh natimnati mɨn əha, mətəu nian otətuva nətəmimi okotoharəg-rəg kəpiel mɨn rəha nimə əha, kəpiel mɨn rəfin okotəmei, ko kəti təsəhtuliən əha tətəhtul ikɨn rəueiu.”
6 Quanto a estas coisas que vedes, dias virão em que não se deixará uma pedra sobre outra que não seja derrubada.
7 Kəni kəmotətapuəh ohni məmə, “Iəgətun. ?Natimnati mɨn əha onəhgɨn kəhuva? ?Kəni nəmtətiən nak otəgətun məmə otəsuvəhiən natimnati mɨn əha okəhuva?”
7 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, mas quando serão essas coisas? E que sinal haverá quando estas coisas estiverem para acontecer?
8 Kəni Iesu təni məmə, “Onəkotəkeikei məutətəu vivi itəmah məmə suah kəti otəseiuəiən e təmah, mətəu-inu nətəmimi tepət okəhuva motəni məmə, ‘!Iəu, iəu Krɨsto u!’ Kəni nəuvein okotəni məmə, ‘Nian rəha natimnati əha tɨnuva iuəkɨr.’ Mətəu onəsəhuərisɨgiən e lah.
8 E ele disse: Acautelai-vos para que não vos enganem; porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo, e o tempo está próximo; não vades, portanto, após eles.
9 Kəni nian onəkotətəu nanusiən məmə nətəmimi kəutəluagɨn, uə nətəmimi kəutəməu ilah rəhalah kəpmən, mətəu itəmah onəsotəgɨniən. Natimnati mɨn əha okotaupən məhuva pɨpɨm, mətəu kəsəniə məmə in Naunun Nian.”
9 Mas, quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos apavoreis; porque é necessário que primeiro aconteçam essas coisas, mas o fim não será logo.
10 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Nətəmimi e nɨtəni mɨn nəuvein okotəluagɨn ilah nətəmimi e nɨtəni mɨn nəuvein, kəni kəpmən nəuvein okotəluagɨn ilah kəpmən nəuvein.
10 Então, lhes disse: Nação se levantará contra nação, e reino contra reino;
11 Kəni nəmig asoli mɨn okotan, kəni nəumɨs otan ikɨn mɨn tepət e nəhue nɨftəni, kəni nɨmɨsiən əskasɨk mɨn okotan e nəhue nɨftəni, kəni əpəha ilɨs e neai, natimnati mɨn okəhuva motol nɨki nətəmimi otəgɨn, kəni ilah okoteruh nəmtətiən asoli mɨn e neai.
11 e haverá em vários lugares, grandes terremotos, e fomes, e pestilências; haverá fenômenos atemorizantes e grandes sinais haverá do céu.
12 “Mətəu nian natimnati mɨn u okəsəhuva pɨpɨm əhanəhiən, nətəmimi okotaskəlɨm itəmah, kəni motol nərahiən kəm təmah o nəhatətəiən rəhatəmah, kəni motələs itəmah məhuvən əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən, mɨne e kaləpus, kəni onəkotəhtul e nəhmtɨ kig mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn rəha kəpmən mətəu-inu itəmah nautos nərgək məutəni nɨpəhriəniən lak.
12 Mas, antes de todas essas coisas, eles lançarão mão de vós, e vos perseguirão, entregando-vos às sinagogas e às prisões, e conduzindo-vos diante de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 Inəha nian təuvɨr əhruahru məmə nəkotəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr kəm lah.
13 E isso vos acontecerá por testemunho.
14 Mətəu otol əpenə-penə e nɨkitəmah rəueiu məmə e nian əha nɨkitəmah təsəhtiən məmə nəghatiən nak onəkotəni kəm lah,
14 Decidi, pois, em vosso coração a não premeditar como haveis de responder;
15 mətəu-inu iəu oiəkəfɨnə nəghatiən əhruahru kəm təmah kəni məfɨnə nəhruniən kəm təmah, kəni mol rəhatəmah nəghatiən təsanən, kəni rəhatəmah mɨn tɨkɨmɨr ko kəsotuhalpɨniən, kəni ko kəsotəniən məmə nəsotəniən nɨpəhriəniən.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, que todos os seus adversários não poderão resistir nem contradizer.
16 Kəni rəhatəmah tatə mɨne mamə mɨn, mɨne piatəmah mɨn, mɨne rəhatəmah nɨmənin mɨn, mɨne niəli mɨn okotəfən itəmah e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn. Kəni okotohamu itəmah nəuvein.
16 E vós sereis traídos pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos; e eles matarão alguns de vós.
17 Nətəmimi mɨn rəfin okotəməki e təmah o nərgək.
17 E sereis odiados por todos os homens por causa do meu nome.
18 Mətəu ko nəuanutəmah uəha kəti, ko təsɨkəiən.
18 Mas não perecerá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Nian onəutəhtul əskasɨk məutəhatətə lak e nian iəkɨs mɨn iətəm okəhuva e rəhatəmah nəmiəgəhiən, kəni onəkotos nəmiəgəhiən itulɨn.
19 Na vossa paciência, possuí a vossa alma.
20 “Mətəu nian onəkoteruh soldiə mɨn okəhuva tepət motohtəlau e taun u Jerusɨləm, kəni itəmah onəkotəkeikei motəhrun məmə otəsuvəhiən kəni kərəkɨn agɨn taun əha Jerusɨləm.
20 E, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, então sabei que é chegada a sua desolação.
21 Kəni itəmah nəutatɨg Jutiə, onəkotəkeikei motaiu motagɨm məhuvən motəhluaig əpəha e nɨtəuət mɨn. Kəni itəmah nətəm nəutatɨg e taun əha, onəkotəkeikei mohiet. Kəni itəmah nətəm nəutatɨg ikɨnu tɨtəlau e taun əha, onəsəhuvən mɨniən əha imə e taun əha,
21 Então, deixai os que estiverem na Judeia fugirem para os montes; e deixai os que estiverem no meio dela, saírem; e não deixai os que estiverem nos campos entrar nela.
22 mətəu-inu nian əha, in nian rəha Uhgɨn otol nalpɨniən lan kəm nətəm kautol noliən tərah, kəni mol əpu nəghatiən iətəm kəmətei=pən e nauəuə rəhan tuva matol nɨpəhriəniən lan.
22 Porque estes são dias de vingança, para que tudo o que está escrito seja cumprido.
23 “!Kəsi! Nahməiən asoli o nɨpətan nətəm kəmotol nərfɨlah mɨne nɨpətan kəutəfən nah kəm nəpəou mɨn. E nian əha okotos pɨk nahməiən, mətəu-inu nərahiən asoli otuva e nəhue nɨftəni, kəni niəməha mɨne nalpɨniən rəha Uhgɨn otuva kəm nətəmimi mɨn u rəha Isrel u kautol noliən tərah mɨn.
23 Mas ai das grávidas e das que amamentarem naqueles dias! Porque haverá grande aflição na terra, e ira sobre este povo.
24 Kəni rəhalah tɨkɨmɨr mɨn okagəmu ilah e nau, kəni nian okotoh ilah, kəni okotit ilah məhuvən e nɨtəni pɨsɨn pɨsɨn mɨn kəni ilah okəhuva iol əhruin nati mɨn rəhalah. Kəni Nanihluə mɨn okotaliuək kəni motevɨg əpevɨn e Jerusɨləm motələs iahu nətəmimi mɨn ikɨn iətəm kəutatɨg əhanəh, məutarmənɨg e lah, mətəuarus=pən rəhalah nian otol naunun.
24 E eles cairão ao fio de espada e serão levados cativos para todas as nações, e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos dos gentios se completem.
25 “Kəni nəmtətiən nəuvein okəhuva e mɨtɨgar, mɨne məuɨg, mɨne məhau mɨn. Kəni ikɨnu e nəhue nɨftəni, nətəmimi rəfin okotəgɨn e nərkərɨkiən rəha nɨtəhi mɨne peau-peau asoli mɨn.
25 E haverá sinais no sol, e na lua, e nas estrelas, e sobre a terra, aflição das nações, com perplexidade; o mar e as ondas bramindo;
26 Nətəmimi okotəgɨn pɨk məutɨmɨseiah e nərahiən asoli mɨn iətəm kəutəhuva e nəhue nɨftəni, mətəu-inu natimnati e neai iətəm kotəskasɨk pɨk, mətəu Uhgɨn otəlauəl-auəl e lah.
26 o coração dos homens desfalecerá por medo da expectativa daquilo que sobrevirá à terra; porque os poderes do céu serão abalados.
27 Kəni e nian əha, okoteruh Nətɨ Iətəmimi tətuva e nɨmalɨ nəpuə kəti e nəsanəniən mɨne nepətiən əhagəhag asoli rəhan.
27 E eles então verão o Filho do Homem vindo em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Kəni nian natimnati mɨn u kɨnotətuəuin mɨnəutəhuva mɨnautol nɨpəhriəniən lan, otəhtul məha-məha motəhrun məmə nati təuvɨr tɨnatuva, mətəu-inu otəsuvəhiən Uhgɨn otosmiəgəh itəmah.”
28 E quando essas coisas começarem a acontecer, olhai para cima e levantai a vossa cabeça, porque a vossa redenção está próxima.
29 Kəni in təməni nəghatiən əuhlin u kəm lah məmə, “Nəkotəhrun-to nɨgi u fik mɨne nɨgi nəuvein mɨn.
29 E ele falou-lhes uma parábola: Olhai para a figueira e para todas as árvores;
30 Nəmə kɨnotehaləgləg mɨnəutapɨlpɨl mɨn, kəni nəkotəhrun məmə in nian rəha nasumiən.
30 quando elas já começam a brotar, as vedes e, por vós mesmos, sabeis que o verão está próximo.
31 Təhmen əmə, nəmə nəkoteh natimnati mɨn u kautol lanəha, onəkotəhrun məmə otəsuvəhiən, Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn tuva.
31 Assim também vós, quando virdes acontecer essas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 “Nɨpəhriəniən iətəni kəm təmah məmə nɨmənin rəha Isrel otəsɨkəiən mətəuarus=pən natimnati rəfin əha okotol nɨpəhriəniən.
32 Verdadeiramente eu vos digo: Que não passará esta geração até que tudo se cumpra.
33 Neai mɨne nɨftəni okiakə, mətəu nəghatiən mɨn rəhak ko kəsohkəiən.”
33 O céu e a terra passarão, mas as minhas palavras não passarão.
34 Kəni Iesu tətəni məmə, “Nəkotəkeikei məutətəu itəmah. Sotərəkɨniən rəhatəmah nian mɨn o noliən əmə lafet, məutapɨs lan, kəni məutətəlɨg pɨk e natimnati rəha nɨftəni u. Təsəuvɨriən məmə nian asoli u otuva mos kauɨt kəm təmah təhmen=pən məmə nəuanɨkulu təmahtɨpəsɨg e təmah,
34 E tomai cuidado por vós mesmos, para que em nenhum momento os vossos corações sejam sobrecarregados com excessos, e embriaguez, e cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha desprevenidamente.
35 mətəu-inu nian əha otuva mələs nətəmimi mɨn rəfin e nəhue nɨftəni.
35 Porque virá como um laço sobre todos os que habitam na face de toda a terra.
36 Mətəu nian rəfin onəkotəkeikei məutəhtul maru, kəni məutəkeikei məutəfaki məmə nəkotos nəsanəniən təhmen məmə nəkəutəhtul əskasɨk əmə e natimnati ərəfin əha okəhuva, kəni ko Nətɨ Iətəmimi otagiən o təmah nian onəkotəhtul e nəhmtɨn.”
36 Vigiai, pois, orando sempre, para serdes considerados dignos de escapar de todas essas coisas que hão de acontecer, e de estar em pé diante do Filho do homem.
37 Kəni nian rəfin Iesu tətəgətun nətəmimi əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni lapɨn mɨn in tiet muvən əpəha Nɨtəuət Rəha Nɨgi U Olif mətapɨli əha ikɨn.
37 E, de dia ele ensinava no templo, e à noite, saindo, ficava no monte chamado monte das Oliveiras.
38 Kəni nian mɨn rəfin ləplapɨn agɨn, nətəmimi kəutəhuva məmə okotətəlɨg e rəhan nəghatiən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn.
38 E todo o povo chegava cedo de manhã a ele no templo, para ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.