Lucas 21
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Kəni nian Iesu təməsal-pəri, materuh vivi nətəmimi mɨn u rəhalah nautə tepət kəutəfən rəhalah məni e bokɨs kətəfən məni ikɨn əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn,
1 Estando Jesus a observar, viu os ricos lançarem suas ofertas no gazofilácio.
2 kəni in təmeruh pətalɨmɨs kəti ianrah tətəfən məni əkəku keiu əmə.
2 Viu também certa viúva pobre lançar ali duas pequenas moedas;
3 Kəni Iesu təni məmə, “Nɨpəhriəniən iətəni kəm təmah məmə, məni iətəm pətan u təməfən, in tapirəkɨs rəha nətəmimi rəfin,
3 e disse: Verdadeiramente, vos digo que esta viúva pobre deu mais do que todos.
4 mətəu nətəm rəhalah nautə tepət kəmotəfən məni nəuvein mətəu inko in nati əpnapɨn o lah, rəhalah tepət mɨn əpəha ikɨn. Mətəu pətalɨmɨs u in ianrah pəhriən, in təməfən rəfin rəhan məni o nos nəhmtɨniən nauəniən nɨgɨn, kəni tɨkə mɨn əha ikɨn.”
4 Porque todos estes deram como oferta daquilo que lhes sobrava; esta, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
5 Kəni Iesu təmətəu rəhan mɨn nəuvein nətəmimi kəutəni Nimə Rəha Uhgɨn iətəm rəhan kəpiel asoli mɨn kotəuvɨr, mɨne natimnati təuvɨr mɨn əha imə iətəm nətəmimi kəmotəfən kəm Uhgɨn. Kəni təni məmə,
5 Falavam alguns a respeito do templo, como estava ornado de belas pedras e de dádivas;
6 “Itəmah nəuteruh natimnati mɨn əha, mətəu nian otətuva nətəmimi okotoharəg-rəg kəpiel mɨn rəha nimə əha, kəpiel mɨn rəfin okotəmei, ko kəti təsəhtuliən əha tətəhtul ikɨn rəueiu.”
6 então, disse Jesus: Vedes estas coisas? Dias virão em que não ficará pedra sobre pedra que não seja derribada.
7 Kəni kəmotətapuəh ohni məmə, “Iəgətun. ?Natimnati mɨn əha onəhgɨn kəhuva? ?Kəni nəmtətiən nak otəgətun məmə otəsuvəhiən natimnati mɨn əha okəhuva?”
7 Perguntaram-lhe: Mestre, quando sucederá isto? E que sinal haverá de quando estas coisas estiverem para se cumprir?
8 Kəni Iesu təni məmə, “Onəkotəkeikei məutətəu vivi itəmah məmə suah kəti otəseiuəiən e təmah, mətəu-inu nətəmimi tepət okəhuva motəni məmə, ‘!Iəu, iəu Krɨsto u!’ Kəni nəuvein okotəni məmə, ‘Nian rəha natimnati əha tɨnuva iuəkɨr.’ Mətəu onəsəhuərisɨgiən e lah.
8 Respondeu ele: Vede que não sejais enganados; porque muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu! E também: Chegou a hora! Não os sigais.
9 Kəni nian onəkotətəu nanusiən məmə nətəmimi kəutəluagɨn, uə nətəmimi kəutəməu ilah rəhalah kəpmən, mətəu itəmah onəsotəgɨniən. Natimnati mɨn əha okotaupən məhuva pɨpɨm, mətəu kəsəniə məmə in Naunun Nian.”
9 Quando ouvirdes falar de guerras e revoluções, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam estas coisas, mas o fim não será logo.
10 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Nətəmimi e nɨtəni mɨn nəuvein okotəluagɨn ilah nətəmimi e nɨtəni mɨn nəuvein, kəni kəpmən nəuvein okotəluagɨn ilah kəpmən nəuvein.
10 Então, lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino, contra reino;
11 Kəni nəmig asoli mɨn okotan, kəni nəumɨs otan ikɨn mɨn tepət e nəhue nɨftəni, kəni nɨmɨsiən əskasɨk mɨn okotan e nəhue nɨftəni, kəni əpəha ilɨs e neai, natimnati mɨn okəhuva motol nɨki nətəmimi otəgɨn, kəni ilah okoteruh nəmtətiən asoli mɨn e neai.
11 haverá grandes terremotos, epidemias e fome em vários lugares, coisas espantosas e também grandes sinais do céu.
12 “Mətəu nian natimnati mɨn u okəsəhuva pɨpɨm əhanəhiən, nətəmimi okotaskəlɨm itəmah, kəni motol nərahiən kəm təmah o nəhatətəiən rəhatəmah, kəni motələs itəmah məhuvən əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən, mɨne e kaləpus, kəni onəkotəhtul e nəhmtɨ kig mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn rəha kəpmən mətəu-inu itəmah nautos nərgək məutəni nɨpəhriəniən lak.
12 Antes, porém, de todas estas coisas, lançarão mão de vós e vos perseguirão, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, levando-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome;
13 Inəha nian təuvɨr əhruahru məmə nəkotəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr kəm lah.
13 e isto vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Mətəu otol əpenə-penə e nɨkitəmah rəueiu məmə e nian əha nɨkitəmah təsəhtiən məmə nəghatiən nak onəkotəni kəm lah,
14 Assentai, pois, em vosso coração de não vos preocupardes com o que haveis de responder;
15 mətəu-inu iəu oiəkəfɨnə nəghatiən əhruahru kəm təmah kəni məfɨnə nəhruniən kəm təmah, kəni mol rəhatəmah nəghatiən təsanən, kəni rəhatəmah mɨn tɨkɨmɨr ko kəsotuhalpɨniən, kəni ko kəsotəniən məmə nəsotəniən nɨpəhriəniən.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria a que não poderão resistir, nem contradizer todos quantos se vos opuserem.
16 Kəni rəhatəmah tatə mɨne mamə mɨn, mɨne piatəmah mɨn, mɨne rəhatəmah nɨmənin mɨn, mɨne niəli mɨn okotəfən itəmah e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn. Kəni okotohamu itəmah nəuvein.
16 E sereis entregues até por vossos pais, irmãos, parentes e amigos; e matarão alguns dentre vós.
17 Nətəmimi mɨn rəfin okotəməki e təmah o nərgək.
17 De todos sereis odiados por causa do meu nome.
18 Mətəu ko nəuanutəmah uəha kəti, ko təsɨkəiən.
18 Contudo, não se perderá um só fio de cabelo da vossa cabeça.
19 Nian onəutəhtul əskasɨk məutəhatətə lak e nian iəkɨs mɨn iətəm okəhuva e rəhatəmah nəmiəgəhiən, kəni onəkotos nəmiəgəhiən itulɨn.
19 É na vossa perseverança que ganhareis a vossa alma.
20 “Mətəu nian onəkoteruh soldiə mɨn okəhuva tepət motohtəlau e taun u Jerusɨləm, kəni itəmah onəkotəkeikei motəhrun məmə otəsuvəhiən kəni kərəkɨn agɨn taun əha Jerusɨləm.
20 Quando, porém, virdes Jerusalém sitiada de exércitos, sabei que está próxima a sua devastação.
21 Kəni itəmah nəutatɨg Jutiə, onəkotəkeikei motaiu motagɨm məhuvən motəhluaig əpəha e nɨtəuət mɨn. Kəni itəmah nətəm nəutatɨg e taun əha, onəkotəkeikei mohiet. Kəni itəmah nətəm nəutatɨg ikɨnu tɨtəlau e taun əha, onəsəhuvən mɨniən əha imə e taun əha,
21 Então, os que estiverem na Judeia, fujam para os montes; os que se encontrarem dentro da cidade, retirem-se; e os que estiverem nos campos, não entrem nela.
22 mətəu-inu nian əha, in nian rəha Uhgɨn otol nalpɨniən lan kəm nətəm kautol noliən tərah, kəni mol əpu nəghatiən iətəm kəmətei=pən e nauəuə rəhan tuva matol nɨpəhriəniən lan.
22 Porque estes dias são de vingança, para se cumprir tudo o que está escrito.
23 “!Kəsi! Nahməiən asoli o nɨpətan nətəm kəmotol nərfɨlah mɨne nɨpətan kəutəfən nah kəm nəpəou mɨn. E nian əha okotos pɨk nahməiən, mətəu-inu nərahiən asoli otuva e nəhue nɨftəni, kəni niəməha mɨne nalpɨniən rəha Uhgɨn otuva kəm nətəmimi mɨn u rəha Isrel u kautol noliən tərah mɨn.
23 Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias! Porque haverá grande aflição na terra e ira contra este povo.
24 Kəni rəhalah tɨkɨmɨr mɨn okagəmu ilah e nau, kəni nian okotoh ilah, kəni okotit ilah məhuvən e nɨtəni pɨsɨn pɨsɨn mɨn kəni ilah okəhuva iol əhruin nati mɨn rəhalah. Kəni Nanihluə mɨn okotaliuək kəni motevɨg əpevɨn e Jerusɨləm motələs iahu nətəmimi mɨn ikɨn iətəm kəutatɨg əhanəh, məutarmənɨg e lah, mətəuarus=pən rəhalah nian otol naunun.
24 Cairão a fio de espada e serão levados cativos para todas as nações; e, até que os tempos dos gentios se completem, Jerusalém será pisada por eles.
25 “Kəni nəmtətiən nəuvein okəhuva e mɨtɨgar, mɨne məuɨg, mɨne məhau mɨn. Kəni ikɨnu e nəhue nɨftəni, nətəmimi rəfin okotəgɨn e nərkərɨkiən rəha nɨtəhi mɨne peau-peau asoli mɨn.
25 Haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; sobre a terra, angústia entre as nações em perplexidade por causa do bramido do mar e das ondas;
26 Nətəmimi okotəgɨn pɨk məutɨmɨseiah e nərahiən asoli mɨn iətəm kəutəhuva e nəhue nɨftəni, mətəu-inu natimnati e neai iətəm kotəskasɨk pɨk, mətəu Uhgɨn otəlauəl-auəl e lah.
26 haverá homens que desmaiarão de terror e pela expectativa das coisas que sobrevirão ao mundo; pois os poderes dos céus serão abalados.
27 Kəni e nian əha, okoteruh Nətɨ Iətəmimi tətuva e nɨmalɨ nəpuə kəti e nəsanəniən mɨne nepətiən əhagəhag asoli rəhan.
27 Então, se verá o Filho do Homem vindo numa nuvem, com poder e grande glória.
28 Kəni nian natimnati mɨn u kɨnotətuəuin mɨnəutəhuva mɨnautol nɨpəhriəniən lan, otəhtul məha-məha motəhrun məmə nati təuvɨr tɨnatuva, mətəu-inu otəsuvəhiən Uhgɨn otosmiəgəh itəmah.”
28 Ora, ao começarem estas coisas a suceder, exultai e erguei a vossa cabeça; porque a vossa redenção se aproxima.
29 Kəni in təməni nəghatiən əuhlin u kəm lah məmə, “Nəkotəhrun-to nɨgi u fik mɨne nɨgi nəuvein mɨn.
29 Ainda lhes propôs uma parábola, dizendo: Vede a figueira e todas as árvores.
30 Nəmə kɨnotehaləgləg mɨnəutapɨlpɨl mɨn, kəni nəkotəhrun məmə in nian rəha nasumiən.
30 Quando começam a brotar, vendo-o, sabeis, por vós mesmos, que o verão está próximo.
31 Təhmen əmə, nəmə nəkoteh natimnati mɨn u kautol lanəha, onəkotəhrun məmə otəsuvəhiən, Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn tuva.
31 Assim também, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que está próximo o reino de Deus.
32 “Nɨpəhriəniən iətəni kəm təmah məmə nɨmənin rəha Isrel otəsɨkəiən mətəuarus=pən natimnati rəfin əha okotol nɨpəhriəniən.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração, sem que tudo isto aconteça.
33 Neai mɨne nɨftəni okiakə, mətəu nəghatiən mɨn rəhak ko kəsohkəiən.”
33 Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
34 Kəni Iesu tətəni məmə, “Nəkotəkeikei məutətəu itəmah. Sotərəkɨniən rəhatəmah nian mɨn o noliən əmə lafet, məutapɨs lan, kəni məutətəlɨg pɨk e natimnati rəha nɨftəni u. Təsəuvɨriən məmə nian asoli u otuva mos kauɨt kəm təmah təhmen=pən məmə nəuanɨkulu təmahtɨpəsɨg e təmah,
34 Acautelai-vos por vós mesmos, para que nunca vos suceda que o vosso coração fique sobrecarregado com as consequências da orgia, da embriaguez e das preocupações deste mundo, e para que aquele dia não venha sobre vós repentinamente, como um laço.
35 mətəu-inu nian əha otuva mələs nətəmimi mɨn rəfin e nəhue nɨftəni.
35 Pois há de sobrevir a todos os que vivem sobre a face de toda a terra.
36 Mətəu nian rəfin onəkotəkeikei məutəhtul maru, kəni məutəkeikei məutəfaki məmə nəkotos nəsanəniən təhmen məmə nəkəutəhtul əskasɨk əmə e natimnati ərəfin əha okəhuva, kəni ko Nətɨ Iətəmimi otagiən o təmah nian onəkotəhtul e nəhmtɨn.”
36 Vigiai, pois, a todo tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que têm de suceder e estar em pé na presença do Filho do Homem.
37 Kəni nian rəfin Iesu tətəgətun nətəmimi əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni lapɨn mɨn in tiet muvən əpəha Nɨtəuət Rəha Nɨgi U Olif mətapɨli əha ikɨn.
37 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas à noite, saindo, ia pousar no monte chamado das Oliveiras.
38 Kəni nian mɨn rəfin ləplapɨn agɨn, nətəmimi kəutəhuva məmə okotətəlɨg e rəhan nəghatiən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn.
38 E todo o povo madrugava para ir ter com ele no templo, a fim de ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.