Lucas 21
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Kəni nian Iesu təməsal-pəri, materuh vivi nətəmimi mɨn u rəhalah nautə tepət kəutəfən rəhalah məni e bokɨs kətəfən məni ikɨn əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn,
1 Jesus, levantando os olhos, viu os ricos deitarem as suas ofertas no cofre;
2 kəni in təmeruh pətalɨmɨs kəti ianrah tətəfən məni əkəku keiu əmə.
2 viu também uma pobre viúva lançar ali dois leptos;
3 Kəni Iesu təni məmə, “Nɨpəhriəniən iətəni kəm təmah məmə, məni iətəm pətan u təməfən, in tapirəkɨs rəha nətəmimi rəfin,
3 e disse: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos;
4 mətəu nətəm rəhalah nautə tepət kəmotəfən məni nəuvein mətəu inko in nati əpnapɨn o lah, rəhalah tepət mɨn əpəha ikɨn. Mətəu pətalɨmɨs u in ianrah pəhriən, in təməfən rəfin rəhan məni o nos nəhmtɨniən nauəniən nɨgɨn, kəni tɨkə mɨn əha ikɨn.”
4 porque todos aqueles deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha para o seu sustento.
5 Kəni Iesu təmətəu rəhan mɨn nəuvein nətəmimi kəutəni Nimə Rəha Uhgɨn iətəm rəhan kəpiel asoli mɨn kotəuvɨr, mɨne natimnati təuvɨr mɨn əha imə iətəm nətəmimi kəmotəfən kəm Uhgɨn. Kəni təni məmə,
5 E falando-lhe alguns a respeito do templo, como estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse ele:
6 “Itəmah nəuteruh natimnati mɨn əha, mətəu nian otətuva nətəmimi okotoharəg-rəg kəpiel mɨn rəha nimə əha, kəpiel mɨn rəfin okotəmei, ko kəti təsəhtuliən əha tətəhtul ikɨn rəueiu.”
6 Quanto a isto que vedes, dias virão em que não se deixará aqui pedra sobre pedra, que não seja derribada.
7 Kəni kəmotətapuəh ohni məmə, “Iəgətun. ?Natimnati mɨn əha onəhgɨn kəhuva? ?Kəni nəmtətiən nak otəgətun məmə otəsuvəhiən natimnati mɨn əha okəhuva?”
7 Perguntaram-lhe então: Mestre, quando, pois, sucederão estas coisas? E que sinal haverá, quando elas estiverem para se cumprir?
8 Kəni Iesu təni məmə, “Onəkotəkeikei məutətəu vivi itəmah məmə suah kəti otəseiuəiən e təmah, mətəu-inu nətəmimi tepət okəhuva motəni məmə, ‘!Iəu, iəu Krɨsto u!’ Kəni nəuvein okotəni məmə, ‘Nian rəha natimnati əha tɨnuva iuəkɨr.’ Mətəu onəsəhuərisɨgiən e lah.
8 Respondeu então ele: Acautelai-vos; não sejais enganados; porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu; e: O tempo é chegado; não vades após eles.
9 Kəni nian onəkotətəu nanusiən məmə nətəmimi kəutəluagɨn, uə nətəmimi kəutəməu ilah rəhalah kəpmən, mətəu itəmah onəsotəgɨniən. Natimnati mɨn əha okotaupən məhuva pɨpɨm, mətəu kəsəniə məmə in Naunun Nian.”
9 Quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam essas coisas; mas o fim não será logo.
10 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Nətəmimi e nɨtəni mɨn nəuvein okotəluagɨn ilah nətəmimi e nɨtəni mɨn nəuvein, kəni kəpmən nəuvein okotəluagɨn ilah kəpmən nəuvein.
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Kəni nəmig asoli mɨn okotan, kəni nəumɨs otan ikɨn mɨn tepət e nəhue nɨftəni, kəni nɨmɨsiən əskasɨk mɨn okotan e nəhue nɨftəni, kəni əpəha ilɨs e neai, natimnati mɨn okəhuva motol nɨki nətəmimi otəgɨn, kəni ilah okoteruh nəmtətiən asoli mɨn e neai.
11 e haverá em vários lugares grandes terremotos, e pestes e fomes; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 “Mətəu nian natimnati mɨn u okəsəhuva pɨpɨm əhanəhiən, nətəmimi okotaskəlɨm itəmah, kəni motol nərahiən kəm təmah o nəhatətəiən rəhatəmah, kəni motələs itəmah məhuvən əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən, mɨne e kaləpus, kəni onəkotəhtul e nəhmtɨ kig mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn rəha kəpmən mətəu-inu itəmah nautos nərgək məutəni nɨpəhriəniən lak.
12 Mas antes de todas essas coisas vos hão de prender e perseguir, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, e conduzindo-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 Inəha nian təuvɨr əhruahru məmə nəkotəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr kəm lah.
13 Isso vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Mətəu otol əpenə-penə e nɨkitəmah rəueiu məmə e nian əha nɨkitəmah təsəhtiən məmə nəghatiən nak onəkotəni kəm lah,
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de fazer a vossa defesa;
15 mətəu-inu iəu oiəkəfɨnə nəghatiən əhruahru kəm təmah kəni məfɨnə nəhruniən kəm təmah, kəni mol rəhatəmah nəghatiən təsanən, kəni rəhatəmah mɨn tɨkɨmɨr ko kəsotuhalpɨniən, kəni ko kəsotəniən məmə nəsotəniən nɨpəhriəniən.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, a que nenhum dos vossos adversário poderá resistir nem contradizer.
16 Kəni rəhatəmah tatə mɨne mamə mɨn, mɨne piatəmah mɨn, mɨne rəhatəmah nɨmənin mɨn, mɨne niəli mɨn okotəfən itəmah e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn. Kəni okotohamu itəmah nəuvein.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós;
17 Nətəmimi mɨn rəfin okotəməki e təmah o nərgək.
17 e sereis odiados de todos por causa do meu nome.
18 Mətəu ko nəuanutəmah uəha kəti, ko təsɨkəiən.
18 Mas não se perderá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Nian onəutəhtul əskasɨk məutəhatətə lak e nian iəkɨs mɨn iətəm okəhuva e rəhatəmah nəmiəgəhiən, kəni onəkotos nəmiəgəhiən itulɨn.
19 Pela vossa perseverança ganhareis as vossas almas.
20 “Mətəu nian onəkoteruh soldiə mɨn okəhuva tepət motohtəlau e taun u Jerusɨləm, kəni itəmah onəkotəkeikei motəhrun məmə otəsuvəhiən kəni kərəkɨn agɨn taun əha Jerusɨləm.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Kəni itəmah nəutatɨg Jutiə, onəkotəkeikei motaiu motagɨm məhuvən motəhluaig əpəha e nɨtəuət mɨn. Kəni itəmah nətəm nəutatɨg e taun əha, onəkotəkeikei mohiet. Kəni itəmah nətəm nəutatɨg ikɨnu tɨtəlau e taun əha, onəsəhuvən mɨniən əha imə e taun əha,
21 Então, os que estiverem na Judéia fujam para os montes; os que estiverem dentro da cidade, saiam; e os que estiverem nos campos não entrem nela.
22 mətəu-inu nian əha, in nian rəha Uhgɨn otol nalpɨniən lan kəm nətəm kautol noliən tərah, kəni mol əpu nəghatiən iətəm kəmətei=pən e nauəuə rəhan tuva matol nɨpəhriəniən lan.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 “!Kəsi! Nahməiən asoli o nɨpətan nətəm kəmotol nərfɨlah mɨne nɨpətan kəutəfən nah kəm nəpəou mɨn. E nian əha okotos pɨk nahməiən, mətəu-inu nərahiən asoli otuva e nəhue nɨftəni, kəni niəməha mɨne nalpɨniən rəha Uhgɨn otuva kəm nətəmimi mɨn u rəha Isrel u kautol noliən tərah mɨn.
23 Ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias! porque haverá grande angústia sobre a terra, e ira contra este povo.
24 Kəni rəhalah tɨkɨmɨr mɨn okagəmu ilah e nau, kəni nian okotoh ilah, kəni okotit ilah məhuvən e nɨtəni pɨsɨn pɨsɨn mɨn kəni ilah okəhuva iol əhruin nati mɨn rəhalah. Kəni Nanihluə mɨn okotaliuək kəni motevɨg əpevɨn e Jerusɨləm motələs iahu nətəmimi mɨn ikɨn iətəm kəutatɨg əhanəh, məutarmənɨg e lah, mətəuarus=pən rəhalah nian otol naunun.
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos destes se completem.
25 “Kəni nəmtətiən nəuvein okəhuva e mɨtɨgar, mɨne məuɨg, mɨne məhau mɨn. Kəni ikɨnu e nəhue nɨftəni, nətəmimi rəfin okotəgɨn e nərkərɨkiən rəha nɨtəhi mɨne peau-peau asoli mɨn.
25 E haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; e sobre a terra haverá angústia das nações em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 Nətəmimi okotəgɨn pɨk məutɨmɨseiah e nərahiən asoli mɨn iətəm kəutəhuva e nəhue nɨftəni, mətəu-inu natimnati e neai iətəm kotəskasɨk pɨk, mətəu Uhgɨn otəlauəl-auəl e lah.
26 os homens desfalecerão de terror, e pela expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto os poderes do céu serão abalados.
27 Kəni e nian əha, okoteruh Nətɨ Iətəmimi tətuva e nɨmalɨ nəpuə kəti e nəsanəniən mɨne nepətiən əhagəhag asoli rəhan.
27 Então verão vir o Filho do homem em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Kəni nian natimnati mɨn u kɨnotətuəuin mɨnəutəhuva mɨnautol nɨpəhriəniən lan, otəhtul məha-məha motəhrun məmə nati təuvɨr tɨnatuva, mətəu-inu otəsuvəhiən Uhgɨn otosmiəgəh itəmah.”
28 Ora, quando essas coisas começarem a acontecer, exultai e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção se aproxima.
29 Kəni in təməni nəghatiən əuhlin u kəm lah məmə, “Nəkotəhrun-to nɨgi u fik mɨne nɨgi nəuvein mɨn.
29 Propôs-lhes então uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 Nəmə kɨnotehaləgləg mɨnəutapɨlpɨl mɨn, kəni nəkotəhrun məmə in nian rəha nasumiən.
30 quando começam a brotar, sabeis por vós mesmos, ao vê-las, que já está próximo o verão.
31 Təhmen əmə, nəmə nəkoteh natimnati mɨn u kautol lanəha, onəkotəhrun məmə otəsuvəhiən, Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn tuva.
31 Assim também vós, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 “Nɨpəhriəniən iətəni kəm təmah məmə nɨmənin rəha Isrel otəsɨkəiən mətəuarus=pən natimnati rəfin əha okotol nɨpəhriəniən.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo isso se cumpra.
33 Neai mɨne nɨftəni okiakə, mətəu nəghatiən mɨn rəhak ko kəsohkəiən.”
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras jamais passarão.
34 Kəni Iesu tətəni məmə, “Nəkotəkeikei məutətəu itəmah. Sotərəkɨniən rəhatəmah nian mɨn o noliən əmə lafet, məutapɨs lan, kəni məutətəlɨg pɨk e natimnati rəha nɨftəni u. Təsəuvɨriən məmə nian asoli u otuva mos kauɨt kəm təmah təhmen=pən məmə nəuanɨkulu təmahtɨpəsɨg e təmah,
34 Olhai por vós mesmos; não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha de improviso como um laço.
35 mətəu-inu nian əha otuva mələs nətəmimi mɨn rəfin e nəhue nɨftəni.
35 Porque há de vir sobre todos os que habitam na face da terra.
36 Mətəu nian rəfin onəkotəkeikei məutəhtul maru, kəni məutəkeikei məutəfaki məmə nəkotos nəsanəniən təhmen məmə nəkəutəhtul əskasɨk əmə e natimnati ərəfin əha okəhuva, kəni ko Nətɨ Iətəmimi otagiən o təmah nian onəkotəhtul e nəhmtɨn.”
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que hão de acontecer, e estar em pé na presença do Filho do homem.
37 Kəni nian rəfin Iesu tətəgətun nətəmimi əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni lapɨn mɨn in tiet muvən əpəha Nɨtəuət Rəha Nɨgi U Olif mətapɨli əha ikɨn.
37 Ora, de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, pousava no monte chamado das Oliveiras.
38 Kəni nian mɨn rəfin ləplapɨn agɨn, nətəmimi kəutəhuva məmə okotətəlɨg e rəhan nəghatiən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn.
38 E todo o povo ia ter com ele no templo, de manhã cedo, para o ouvir.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.