Lucas 20
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Nian kəti, Iesu təmətəgətun nətəmimi əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni mətəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Uhgɨn kəm nətəmimi. Kəni pris asoli mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmimi asoli mɨn rəha nətəm Isrel kəməhuva moteh in,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 kəni kəmotətapuəh ohni məmə, “?Əni-to kəm tɨmah məmə natol natimnati mɨn əha e nepətiən əhro? ?Kəni pəh təmegəhan lam natol natimnati mɨn əha?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Təuvɨr əmə. Iəu iəkətapuəh mɨn e nəghatiən kəti kəm təmah, kəni itəmah onəkotaupən motuhalpɨn=pa kəm iəu.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ?Pəh təmegəhan e nepətiən kəm Jon məmə in otol bəptais e nətəmimi, Uhgɨn uə iətəmimi əmə?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kəni kɨnəutəni nəghatiən u kəm lah mɨn, məutəni məmə, “Nəmə kotəni məmə Uhgɨn təmegəhan lan, kəni in otəni məmə, ‘?Mətəu təhro nəsotəniən nɨpəhriəniən e nəghatiən rəha Jon?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Mətəu nəmə kitah kotəni məmə nətəmimi əmə kəmotegəhan lan, kəni nətəmi mɨn əha okotəhti itah e kəpiel mətəu-inu ilah kɨnotəni rəkɨs nɨpəhriəniən e Jon məmə in iəni kəti rəha Uhgɨn.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Kəni ilah kəmotuhalpɨn məmə, “Itɨmah iəsotəhruniən məmə pəh təmegəhan lan.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Kəni iəu mɨn, ko iəsəniən məmə pəh təmegəhan e nepətiən kəm iəu məmə iəkol natimnati mɨn u.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti kəm nətəmimi məmə, “Iətəmi asoli kəti təmərfei nɨləuɨs u krep e nasumiən asoli rəhan. Kəni mələhu=pən nasumiən u e nəhlmɨ nətəmimi nəuvein, kəni ilah okəutasum kəni məutafəl, kəni nian rəha nəuləkiən, kəni ilah okotəfən nəuvetɨn kəm in. Kəni in təmuvən əpəha e nɨtəni pɨsɨn kəti mɨn, kəni mɨnatɨg mɨnos nian tepət.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 “Kəni nian krep təmol nəuan kəni mɨnatɨmarəg, iətəmi asoli u təmahli=pən rəhan kəti ioluək məmə in otuvən meruh nətəm kəutasum e rəhan nasumiən məmə okotəhli nəua krep, kəni motəuəri motəfən rəha iətəmi asoli nəuvein. Mətəu nətəmimi mɨn əha kəmotəhtul motəhti ioluək əha, kəni motahli=pən tɨtəlɨg kəni məsotəfəniən nəua krep nəuvein kəm in.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Kəni iətəmi asoli təmahli=pən mɨn rəhan kəti ioluək. Kəni ilah kəmotoh mɨn, kəni motol aulɨs in, kəni motahli=pən tɨtəlɨg məsotəfəniən nəua krep kəti kəm in mɨne.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Kəni in təmahli=pən mɨn kəti, kəni ilah kəmotoh motəfən nɨməgɨm kəm in, kəni motəraki pətɨgəm lan.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 “Kəni iətəmi asoli rəha nasumiən təni məmə, ‘?Oiəkəhro əha rəueiu? Təuvɨr məmə iəkahli=pən nətɨk əhruahru, iətəm iəkolkeikei pɨk. Nɨkik təhti məta okotɨsiai in.’ Kəni in təmahli=pən.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 “Mətəu nian nətəmimi mɨn əha kəmoteruh, kəni kəmotəni kəm lah mɨn məmə, ‘Nətɨ iətəmi asoli əpə tətuva u nian kəti nasumiən tuva mol rəhan lan. Pəh kotohamu, kəni kitah kotos nasumiən u rəhan məmə rəhatah.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Kəni kəmotaskəlɨm motatu pətɨgəm lan e nasumiən, kəni motoh motohamu.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 In otuva kəni moh nətəmimi mɨn əha mohamu ilah, kəni in otələhu=pən nasumiən asoli əha tuvən e nəhlmɨ nətəpɨsɨn.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Mətəu Iesu təməsal=pən meruh ilah, kəni məni məmə, “?Mətəu nəghatiən u nɨpətɨn nak? Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 “Nətəmimi rəfin nətəm okotəmei motorin=pən ilah e kəpiel əha, kəni nɨkɨlkɨlilah otɨtəgɨt-əgɨt. Kəni nəmə kəpiel əha otəmei məhti iətəmi kəti, kəni in otauvtəuvtə mərah agɨn.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne pris asoli mɨn kəmotəhrun məmə nəghatiən əuhlin u rəhan tətəni əmə ilah, kəni tol lanəha, ilah kəutəsal e suaru məmə okotaskəlɨm uəhai əmə, motləfən e kaləpus, mətəu kɨnotəgɨn e nətəmimi, kəni motəpəh.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne pris asoli mɨn kəutəsal vivi o Iesu məmə okotətəu nəghatiən kəti rəhan u təsəhmen əhruahruiən. Kəni o nəghatiən u, okotəfən in e nəhlmɨ iətəm kəti rəha kəpmən rəha Rom. Kəni kəmotahli=pən nətəmimi nəuvein məmə ilah okəhuvən motol kəuɨt kəsuə e Iesu.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Kəni kəuɨt kəsuə mɨn kəməhuvən motətapuəh o Iesu məmə, “Iəgətun. Itɨmah iəkotəhrun natimnati mɨn iətəm nətəni mɨne natimnati iətəm nətəgətun nətəmimi lan, kotəhruahru vivi. Ik onəsoliən noliən pɨsɨn kəm suah kəti, kəni matɨg mol pɨsɨn mɨn kəm suah kəti. Mətəu onəkol təhmen-əhmen əmə kəm lah rəfin. Kəni ik nətəghati əmə e nɨpəhriəniən mətəgətun nətəmimi e suaru rəha Uhgɨn.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Kəni tol lanu, əni-to kəm təmah məmə, təhruahru e Lou rəhatah məmə okotətəou takɨs kəm Kig Sisə u in iətəmi asoli agɨn rəha kəpmən rəha Rom, uə kəpə?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Mətəu Iesu təməhrun rəkɨs məmə kautol kəuɨt kəsuə kəm in, kəni in təməni=pən kəm lah məmə,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Otəgətun-to məni kəti kəm iəu. ?Narmɨ pəh u tətatɨg e məni u? ?Kəni nərgɨ pəh u tətatɨg e məni u?” Kəni kəmotəni məmə, “Narmɨ Sisə, mɨne nərgɨ Sisə.”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “Kəni ko nəmə natimnati rəha Sisə, əfən kəm Sisə. Kəni natimnati rəha Uhgɨn, əfən kəm Uhgɨn.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Kəni e nəhmtɨ nətəmimi ərəfin, nəghatiən mɨn iətəm kəutətapuəh lan, ko kəsələs iahuiən Iesu lan. Mətəu narmɨlah təmiuvɨg pɨk e nəghatiən iətəm Iesu təmuhalpɨn, kəni kəməsotəghatiən.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Kəni Satusi mɨn nəuvein kəməhuva o Iesu. Ilah kəutəni məmə nian iətəmi tɨmɨs, ko təsəmiəgəh mɨniən.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Kəni kəmotətapuəh e nəghatiən kəti kəm Iesu məmə, “Iəgətun. Mosɨs təmətei=pən e Lou rəhatah məmə nəmə iərman kəti otɨmɨs, kəni məpəh rəhan pətan, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti mɨne, kəni pian otəkeikei mit pətalɨmɨs əha, məmə okuələs nətɨlau kəti ko, kəni suakəku u otos nɨmei rəhan tatə asoli əpəha tɨnɨmɨs rəkɨs.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 “Tol lanəha, nəman ilah səpɨn, u rəhalah tatə kətiəh. Kəni iətəm tepət e lah təmaupən mit pətan kəti, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti, kəni mɨmɨs.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Pian iətəm tətuərisɨg lan, təmit mɨn pətalɨmɨs u, mətəu in mɨn təmɨmɨs, kəni kəməsuələsiən nətɨlau kəti.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Kəni uərisɨg lan, pialah kəti mɨn təmit mɨn pətalɨmɨs u, mətəu in mɨn təmɨmɨs. Kəni pian mɨn əha ilah rəfin səpɨn kəmotit pətan u, mətəu kəsotələsiən nətɨlah kəti, ilah kəmohmɨs ərəfin.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Kəni uərisɨg lan, pətalɨmɨs u tɨmɨs mɨn.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Inəha nətəmimi səpɨn, ilah pialah mɨn kəmotit pətan əha. ?Mətəu e Naunun Nian, nian nətəmimi okotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, pətan əha in rəha pəh lan?”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “E nian u rəueiu e nəhue nɨftəni u, nəman mɨne nɨpətan kautol marɨt.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Mətəu e nian rəha natɨgiən vi, otəsoliən lanəha. Nətəmimi nətəm Uhgɨn nɨkin tətagiən o lah məmə ilah okotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəni in otos ilah məhuvən kotatɨg e natɨgiən vi. Kəni ko ilah okəsotoliən marɨt, kəni ilah okəsotohtəu-pəniən noliən rəha marɨt,
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 mətəu-inu ilah ko kəsohmɨs mɨniən. Kəni ko kəsohmɨs mɨniən mətəu-inu, ilah okotəhmen əmə e nagelo mɨn nətəm kəsohmɨsiən, kəni məsotoliən marɨt, kəni məsoteməkiən e kəlkələh mɨn. Kəni ilah mɨn u nətəm Uhgɨn təmol ilah kotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, ilah mɨn nenətɨ Uhgɨn.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Kəni kotəhrun məmə inu otuva mol nɨpəhriəniən lan mətəu-inu, nauəuə rəha Mosɨs tətəgətun mɨn məmə nian nətəmimi okohmɨs, ilah okotəmiəgəh mɨn. E nəniən rəha nɨgi iətəm nɨgəm təmatuəu=pən lan, Mosɨs təmauɨn e Iərmənɨg məmə in ‘Uhgɨn rəha Epraham, Uhgɨn rəha Aisək, mɨne Uhgɨn rəha Jekəp,’ nati əpnapɨn ilahal kəmlɨmɨs rəkɨs nuvəh nəuvetɨn.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Uhgɨn u, in Uhgɨn rəha nətəm kautəmiəgəh, mətəu səniəmə in Uhgɨn rəha nətəm kəmohmɨs, mətəu-inu in tateh nətəmimi mɨn rəfin məmə ilah okotəmiəgəh, nati əpnapɨn nəmə kəmohmɨs rəkɨs uə kəutəmiəgəh əhanəh.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou nəuvein kəmotəni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, nəmuhalpɨn vivi pəhriən.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Kəni kəmotəgɨn o nətapuəh mɨniən nəghatiən kəti mɨn tol lanəha.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Təhro nətəmimi kəutəni məmə Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, in mipɨ Kig Tefɨt?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Mətəu-inu e Nauəuə Rəha Nəpuən Mɨn, Kig Tefɨt aru əmə təməni məmə,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 mətəuarus=pən iəu iəkələs iahu rəham tɨkɨmɨr mɨn,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Kig Tefɨt əhruahru təməni məmə Krɨsto in rəhan Iərmənɨg. ?Kəni nəmə mipɨ Tefɨt əhruahru əmə, kəni təhro matol rəhan Iərmənɨg lan?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Nətəmimi kəməutətəlɨg, kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Itəmah onəkotəkeikei məutətəu vivi itəmah kəni məsotohtəu-pəniən noliən mɨn rəha nəgətun mɨn rəha Lou. Ilah kotolkeikei məmə okəhuvən e napən əfəməh mɨn rəha nəfəriən məmə nətəmimi okoteruh=pən ilah lan. Kəni nɨkilah tətagiən nian nətəmimi kəutəfəri nəhlmɨ lah kəm lah e nɨsiaiən əpəha e makɨt. Kəni əpəha imə e nimə rəha nuhapumɨniən, kotolkeikei məmə okotəharəg aupən əpəha təuvɨr ikɨn. Kəni e nian rəha lafet, ilah kotolkeikei məmə okəhuvən motəharəg aupən ikɨn nɨsiaiən ikɨn.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Kəni ilah kautol tərah kəni məutakləh e nimə mɨn rəha pətalɨmɨs mɨn. Kəni ilah kəutəfaki əfəməh məuteiuə əmə məmə nətəmimi okoteruh ilah ohni. Nalpɨniən rəha nətəmimi mɨn u in otəskasɨk mapirəkɨs.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.