Lucas 20
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian kəti, Iesu təmətəgətun nətəmimi əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni mətəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Uhgɨn kəm nətəmimi. Kəni pris asoli mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmimi asoli mɨn rəha nətəm Isrel kəməhuva moteh in,
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 kəni kəmotətapuəh ohni məmə, “?Əni-to kəm tɨmah məmə natol natimnati mɨn əha e nepətiən əhro? ?Kəni pəh təmegəhan lam natol natimnati mɨn əha?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Təuvɨr əmə. Iəu iəkətapuəh mɨn e nəghatiən kəti kəm təmah, kəni itəmah onəkotaupən motuhalpɨn=pa kəm iəu.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ?Pəh təmegəhan e nepətiən kəm Jon məmə in otol bəptais e nətəmimi, Uhgɨn uə iətəmimi əmə?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kəni kɨnəutəni nəghatiən u kəm lah mɨn, məutəni məmə, “Nəmə kotəni məmə Uhgɨn təmegəhan lan, kəni in otəni məmə, ‘?Mətəu təhro nəsotəniən nɨpəhriəniən e nəghatiən rəha Jon?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Mətəu nəmə kitah kotəni məmə nətəmimi əmə kəmotegəhan lan, kəni nətəmi mɨn əha okotəhti itah e kəpiel mətəu-inu ilah kɨnotəni rəkɨs nɨpəhriəniən e Jon məmə in iəni kəti rəha Uhgɨn.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Kəni ilah kəmotuhalpɨn məmə, “Itɨmah iəsotəhruniən məmə pəh təmegəhan lan.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Kəni iəu mɨn, ko iəsəniən məmə pəh təmegəhan e nepətiən kəm iəu məmə iəkol natimnati mɨn u.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti kəm nətəmimi məmə, “Iətəmi asoli kəti təmərfei nɨləuɨs u krep e nasumiən asoli rəhan. Kəni mələhu=pən nasumiən u e nəhlmɨ nətəmimi nəuvein, kəni ilah okəutasum kəni məutafəl, kəni nian rəha nəuləkiən, kəni ilah okotəfən nəuvetɨn kəm in. Kəni in təmuvən əpəha e nɨtəni pɨsɨn kəti mɨn, kəni mɨnatɨg mɨnos nian tepət.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 “Kəni nian krep təmol nəuan kəni mɨnatɨmarəg, iətəmi asoli u təmahli=pən rəhan kəti ioluək məmə in otuvən meruh nətəm kəutasum e rəhan nasumiən məmə okotəhli nəua krep, kəni motəuəri motəfən rəha iətəmi asoli nəuvein. Mətəu nətəmimi mɨn əha kəmotəhtul motəhti ioluək əha, kəni motahli=pən tɨtəlɨg kəni məsotəfəniən nəua krep nəuvein kəm in.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Kəni iətəmi asoli təmahli=pən mɨn rəhan kəti ioluək. Kəni ilah kəmotoh mɨn, kəni motol aulɨs in, kəni motahli=pən tɨtəlɨg məsotəfəniən nəua krep kəti kəm in mɨne.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Kəni in təmahli=pən mɨn kəti, kəni ilah kəmotoh motəfən nɨməgɨm kəm in, kəni motəraki pətɨgəm lan.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 “Kəni iətəmi asoli rəha nasumiən təni məmə, ‘?Oiəkəhro əha rəueiu? Təuvɨr məmə iəkahli=pən nətɨk əhruahru, iətəm iəkolkeikei pɨk. Nɨkik təhti məta okotɨsiai in.’ Kəni in təmahli=pən.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 “Mətəu nian nətəmimi mɨn əha kəmoteruh, kəni kəmotəni kəm lah mɨn məmə, ‘Nətɨ iətəmi asoli əpə tətuva u nian kəti nasumiən tuva mol rəhan lan. Pəh kotohamu, kəni kitah kotos nasumiən u rəhan məmə rəhatah.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Kəni kəmotaskəlɨm motatu pətɨgəm lan e nasumiən, kəni motoh motohamu.
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 In otuva kəni moh nətəmimi mɨn əha mohamu ilah, kəni in otələhu=pən nasumiən asoli əha tuvən e nəhlmɨ nətəpɨsɨn.”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Mətəu Iesu təməsal=pən meruh ilah, kəni məni məmə, “?Mətəu nəghatiən u nɨpətɨn nak? Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə,
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 “Nətəmimi rəfin nətəm okotəmei motorin=pən ilah e kəpiel əha, kəni nɨkɨlkɨlilah otɨtəgɨt-əgɨt. Kəni nəmə kəpiel əha otəmei məhti iətəmi kəti, kəni in otauvtəuvtə mərah agɨn.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne pris asoli mɨn kəmotəhrun məmə nəghatiən əuhlin u rəhan tətəni əmə ilah, kəni tol lanəha, ilah kəutəsal e suaru məmə okotaskəlɨm uəhai əmə, motləfən e kaləpus, mətəu kɨnotəgɨn e nətəmimi, kəni motəpəh.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne pris asoli mɨn kəutəsal vivi o Iesu məmə okotətəu nəghatiən kəti rəhan u təsəhmen əhruahruiən. Kəni o nəghatiən u, okotəfən in e nəhlmɨ iətəm kəti rəha kəpmən rəha Rom. Kəni kəmotahli=pən nətəmimi nəuvein məmə ilah okəhuvən motol kəuɨt kəsuə e Iesu.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Kəni kəuɨt kəsuə mɨn kəməhuvən motətapuəh o Iesu məmə, “Iəgətun. Itɨmah iəkotəhrun natimnati mɨn iətəm nətəni mɨne natimnati iətəm nətəgətun nətəmimi lan, kotəhruahru vivi. Ik onəsoliən noliən pɨsɨn kəm suah kəti, kəni matɨg mol pɨsɨn mɨn kəm suah kəti. Mətəu onəkol təhmen-əhmen əmə kəm lah rəfin. Kəni ik nətəghati əmə e nɨpəhriəniən mətəgətun nətəmimi e suaru rəha Uhgɨn.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Kəni tol lanu, əni-to kəm təmah məmə, təhruahru e Lou rəhatah məmə okotətəou takɨs kəm Kig Sisə u in iətəmi asoli agɨn rəha kəpmən rəha Rom, uə kəpə?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Mətəu Iesu təməhrun rəkɨs məmə kautol kəuɨt kəsuə kəm in, kəni in təməni=pən kəm lah məmə,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Otəgətun-to məni kəti kəm iəu. ?Narmɨ pəh u tətatɨg e məni u? ?Kəni nərgɨ pəh u tətatɨg e məni u?” Kəni kəmotəni məmə, “Narmɨ Sisə, mɨne nərgɨ Sisə.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “Kəni ko nəmə natimnati rəha Sisə, əfən kəm Sisə. Kəni natimnati rəha Uhgɨn, əfən kəm Uhgɨn.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Kəni e nəhmtɨ nətəmimi ərəfin, nəghatiən mɨn iətəm kəutətapuəh lan, ko kəsələs iahuiən Iesu lan. Mətəu narmɨlah təmiuvɨg pɨk e nəghatiən iətəm Iesu təmuhalpɨn, kəni kəməsotəghatiən.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Kəni Satusi mɨn nəuvein kəməhuva o Iesu. Ilah kəutəni məmə nian iətəmi tɨmɨs, ko təsəmiəgəh mɨniən.
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 Kəni kəmotətapuəh e nəghatiən kəti kəm Iesu məmə, “Iəgətun. Mosɨs təmətei=pən e Lou rəhatah məmə nəmə iərman kəti otɨmɨs, kəni məpəh rəhan pətan, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti mɨne, kəni pian otəkeikei mit pətalɨmɨs əha, məmə okuələs nətɨlau kəti ko, kəni suakəku u otos nɨmei rəhan tatə asoli əpəha tɨnɨmɨs rəkɨs.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 “Tol lanəha, nəman ilah səpɨn, u rəhalah tatə kətiəh. Kəni iətəm tepət e lah təmaupən mit pətan kəti, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti, kəni mɨmɨs.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Pian iətəm tətuərisɨg lan, təmit mɨn pətalɨmɨs u, mətəu in mɨn təmɨmɨs, kəni kəməsuələsiən nətɨlau kəti.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Kəni uərisɨg lan, pialah kəti mɨn təmit mɨn pətalɨmɨs u, mətəu in mɨn təmɨmɨs. Kəni pian mɨn əha ilah rəfin səpɨn kəmotit pətan u, mətəu kəsotələsiən nətɨlah kəti, ilah kəmohmɨs ərəfin.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Kəni uərisɨg lan, pətalɨmɨs u tɨmɨs mɨn.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Inəha nətəmimi səpɨn, ilah pialah mɨn kəmotit pətan əha. ?Mətəu e Naunun Nian, nian nətəmimi okotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, pətan əha in rəha pəh lan?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “E nian u rəueiu e nəhue nɨftəni u, nəman mɨne nɨpətan kautol marɨt.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Mətəu e nian rəha natɨgiən vi, otəsoliən lanəha. Nətəmimi nətəm Uhgɨn nɨkin tətagiən o lah məmə ilah okotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəni in otos ilah məhuvən kotatɨg e natɨgiən vi. Kəni ko ilah okəsotoliən marɨt, kəni ilah okəsotohtəu-pəniən noliən rəha marɨt,
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 mətəu-inu ilah ko kəsohmɨs mɨniən. Kəni ko kəsohmɨs mɨniən mətəu-inu, ilah okotəhmen əmə e nagelo mɨn nətəm kəsohmɨsiən, kəni məsotoliən marɨt, kəni məsoteməkiən e kəlkələh mɨn. Kəni ilah mɨn u nətəm Uhgɨn təmol ilah kotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, ilah mɨn nenətɨ Uhgɨn.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Kəni kotəhrun məmə inu otuva mol nɨpəhriəniən lan mətəu-inu, nauəuə rəha Mosɨs tətəgətun mɨn məmə nian nətəmimi okohmɨs, ilah okotəmiəgəh mɨn. E nəniən rəha nɨgi iətəm nɨgəm təmatuəu=pən lan, Mosɨs təmauɨn e Iərmənɨg məmə in ‘Uhgɨn rəha Epraham, Uhgɨn rəha Aisək, mɨne Uhgɨn rəha Jekəp,’ nati əpnapɨn ilahal kəmlɨmɨs rəkɨs nuvəh nəuvetɨn.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Uhgɨn u, in Uhgɨn rəha nətəm kautəmiəgəh, mətəu səniəmə in Uhgɨn rəha nətəm kəmohmɨs, mətəu-inu in tateh nətəmimi mɨn rəfin məmə ilah okotəmiəgəh, nati əpnapɨn nəmə kəmohmɨs rəkɨs uə kəutəmiəgəh əhanəh.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou nəuvein kəmotəni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, nəmuhalpɨn vivi pəhriən.”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Kəni kəmotəgɨn o nətapuəh mɨniən nəghatiən kəti mɨn tol lanəha.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Təhro nətəmimi kəutəni məmə Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, in mipɨ Kig Tefɨt?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Mətəu-inu e Nauəuə Rəha Nəpuən Mɨn, Kig Tefɨt aru əmə təməni məmə,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 mətəuarus=pən iəu iəkələs iahu rəham tɨkɨmɨr mɨn,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Kig Tefɨt əhruahru təməni məmə Krɨsto in rəhan Iərmənɨg. ?Kəni nəmə mipɨ Tefɨt əhruahru əmə, kəni təhro matol rəhan Iərmənɨg lan?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Nətəmimi kəməutətəlɨg, kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Itəmah onəkotəkeikei məutətəu vivi itəmah kəni məsotohtəu-pəniən noliən mɨn rəha nəgətun mɨn rəha Lou. Ilah kotolkeikei məmə okəhuvən e napən əfəməh mɨn rəha nəfəriən məmə nətəmimi okoteruh=pən ilah lan. Kəni nɨkilah tətagiən nian nətəmimi kəutəfəri nəhlmɨ lah kəm lah e nɨsiaiən əpəha e makɨt. Kəni əpəha imə e nimə rəha nuhapumɨniən, kotolkeikei məmə okotəharəg aupən əpəha təuvɨr ikɨn. Kəni e nian rəha lafet, ilah kotolkeikei məmə okəhuvən motəharəg aupən ikɨn nɨsiaiən ikɨn.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Kəni ilah kautol tərah kəni məutakləh e nimə mɨn rəha pətalɨmɨs mɨn. Kəni ilah kəutəfaki əfəməh məuteiuə əmə məmə nətəmimi okoteruh ilah ohni. Nalpɨniən rəha nətəmimi mɨn u in otəskasɨk mapirəkɨs.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.