Lucas 20
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Nian kəti, Iesu təmətəgətun nətəmimi əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni mətəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Uhgɨn kəm nətəmimi. Kəni pris asoli mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne nətəmimi asoli mɨn rəha nətəm Isrel kəməhuva moteh in,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 kəni kəmotətapuəh ohni məmə, “?Əni-to kəm tɨmah məmə natol natimnati mɨn əha e nepətiən əhro? ?Kəni pəh təmegəhan lam natol natimnati mɨn əha?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Təuvɨr əmə. Iəu iəkətapuəh mɨn e nəghatiən kəti kəm təmah, kəni itəmah onəkotaupən motuhalpɨn=pa kəm iəu.
3 Jesus respondeu:
4 ?Pəh təmegəhan e nepətiən kəm Jon məmə in otol bəptais e nətəmimi, Uhgɨn uə iətəmimi əmə?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Kəni kɨnəutəni nəghatiən u kəm lah mɨn, məutəni məmə, “Nəmə kotəni məmə Uhgɨn təmegəhan lan, kəni in otəni məmə, ‘?Mətəu təhro nəsotəniən nɨpəhriəniən e nəghatiən rəha Jon?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Mətəu nəmə kitah kotəni məmə nətəmimi əmə kəmotegəhan lan, kəni nətəmi mɨn əha okotəhti itah e kəpiel mətəu-inu ilah kɨnotəni rəkɨs nɨpəhriəniən e Jon məmə in iəni kəti rəha Uhgɨn.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Kəni ilah kəmotuhalpɨn məmə, “Itɨmah iəsotəhruniən məmə pəh təmegəhan lan.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Kəni iəu mɨn, ko iəsəniən məmə pəh təmegəhan e nepətiən kəm iəu məmə iəkol natimnati mɨn u.”
8 Jesus disse:
9 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti kəm nətəmimi məmə, “Iətəmi asoli kəti təmərfei nɨləuɨs u krep e nasumiən asoli rəhan. Kəni mələhu=pən nasumiən u e nəhlmɨ nətəmimi nəuvein, kəni ilah okəutasum kəni məutafəl, kəni nian rəha nəuləkiən, kəni ilah okotəfən nəuvetɨn kəm in. Kəni in təmuvən əpəha e nɨtəni pɨsɨn kəti mɨn, kəni mɨnatɨg mɨnos nian tepət.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 “Kəni nian krep təmol nəuan kəni mɨnatɨmarəg, iətəmi asoli u təmahli=pən rəhan kəti ioluək məmə in otuvən meruh nətəm kəutasum e rəhan nasumiən məmə okotəhli nəua krep, kəni motəuəri motəfən rəha iətəmi asoli nəuvein. Mətəu nətəmimi mɨn əha kəmotəhtul motəhti ioluək əha, kəni motahli=pən tɨtəlɨg kəni məsotəfəniən nəua krep nəuvein kəm in.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Kəni iətəmi asoli təmahli=pən mɨn rəhan kəti ioluək. Kəni ilah kəmotoh mɨn, kəni motol aulɨs in, kəni motahli=pən tɨtəlɨg məsotəfəniən nəua krep kəti kəm in mɨne.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Kəni in təmahli=pən mɨn kəti, kəni ilah kəmotoh motəfən nɨməgɨm kəm in, kəni motəraki pətɨgəm lan.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 “Kəni iətəmi asoli rəha nasumiən təni məmə, ‘?Oiəkəhro əha rəueiu? Təuvɨr məmə iəkahli=pən nətɨk əhruahru, iətəm iəkolkeikei pɨk. Nɨkik təhti məta okotɨsiai in.’ Kəni in təmahli=pən.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 “Mətəu nian nətəmimi mɨn əha kəmoteruh, kəni kəmotəni kəm lah mɨn məmə, ‘Nətɨ iətəmi asoli əpə tətuva u nian kəti nasumiən tuva mol rəhan lan. Pəh kotohamu, kəni kitah kotos nasumiən u rəhan məmə rəhatah.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Kəni kəmotaskəlɨm motatu pətɨgəm lan e nasumiən, kəni motoh motohamu.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 In otuva kəni moh nətəmimi mɨn əha mohamu ilah, kəni in otələhu=pən nasumiən asoli əha tuvən e nəhlmɨ nətəpɨsɨn.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Mətəu Iesu təməsal=pən meruh ilah, kəni məni məmə, “?Mətəu nəghatiən u nɨpətɨn nak? Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə,
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 “Nətəmimi rəfin nətəm okotəmei motorin=pən ilah e kəpiel əha, kəni nɨkɨlkɨlilah otɨtəgɨt-əgɨt. Kəni nəmə kəpiel əha otəmei məhti iətəmi kəti, kəni in otauvtəuvtə mərah agɨn.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne pris asoli mɨn kəmotəhrun məmə nəghatiən əuhlin u rəhan tətəni əmə ilah, kəni tol lanəha, ilah kəutəsal e suaru məmə okotaskəlɨm uəhai əmə, motləfən e kaləpus, mətəu kɨnotəgɨn e nətəmimi, kəni motəpəh.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou, mɨne pris asoli mɨn kəutəsal vivi o Iesu məmə okotətəu nəghatiən kəti rəhan u təsəhmen əhruahruiən. Kəni o nəghatiən u, okotəfən in e nəhlmɨ iətəm kəti rəha kəpmən rəha Rom. Kəni kəmotahli=pən nətəmimi nəuvein məmə ilah okəhuvən motol kəuɨt kəsuə e Iesu.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Kəni kəuɨt kəsuə mɨn kəməhuvən motətapuəh o Iesu məmə, “Iəgətun. Itɨmah iəkotəhrun natimnati mɨn iətəm nətəni mɨne natimnati iətəm nətəgətun nətəmimi lan, kotəhruahru vivi. Ik onəsoliən noliən pɨsɨn kəm suah kəti, kəni matɨg mol pɨsɨn mɨn kəm suah kəti. Mətəu onəkol təhmen-əhmen əmə kəm lah rəfin. Kəni ik nətəghati əmə e nɨpəhriəniən mətəgətun nətəmimi e suaru rəha Uhgɨn.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Kəni tol lanu, əni-to kəm təmah məmə, təhruahru e Lou rəhatah məmə okotətəou takɨs kəm Kig Sisə u in iətəmi asoli agɨn rəha kəpmən rəha Rom, uə kəpə?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Mətəu Iesu təməhrun rəkɨs məmə kautol kəuɨt kəsuə kəm in, kəni in təməni=pən kəm lah məmə,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Otəgətun-to məni kəti kəm iəu. ?Narmɨ pəh u tətatɨg e məni u? ?Kəni nərgɨ pəh u tətatɨg e məni u?” Kəni kəmotəni məmə, “Narmɨ Sisə, mɨne nərgɨ Sisə.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “Kəni ko nəmə natimnati rəha Sisə, əfən kəm Sisə. Kəni natimnati rəha Uhgɨn, əfən kəm Uhgɨn.”
25 Então Jesus disse:
26 Kəni e nəhmtɨ nətəmimi ərəfin, nəghatiən mɨn iətəm kəutətapuəh lan, ko kəsələs iahuiən Iesu lan. Mətəu narmɨlah təmiuvɨg pɨk e nəghatiən iətəm Iesu təmuhalpɨn, kəni kəməsotəghatiən.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Kəni Satusi mɨn nəuvein kəməhuva o Iesu. Ilah kəutəni məmə nian iətəmi tɨmɨs, ko təsəmiəgəh mɨniən.
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 Kəni kəmotətapuəh e nəghatiən kəti kəm Iesu məmə, “Iəgətun. Mosɨs təmətei=pən e Lou rəhatah məmə nəmə iərman kəti otɨmɨs, kəni məpəh rəhan pətan, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti mɨne, kəni pian otəkeikei mit pətalɨmɨs əha, məmə okuələs nətɨlau kəti ko, kəni suakəku u otos nɨmei rəhan tatə asoli əpəha tɨnɨmɨs rəkɨs.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 “Tol lanəha, nəman ilah səpɨn, u rəhalah tatə kətiəh. Kəni iətəm tepət e lah təmaupən mit pətan kəti, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti, kəni mɨmɨs.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Pian iətəm tətuərisɨg lan, təmit mɨn pətalɨmɨs u, mətəu in mɨn təmɨmɨs, kəni kəməsuələsiən nətɨlau kəti.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Kəni uərisɨg lan, pialah kəti mɨn təmit mɨn pətalɨmɨs u, mətəu in mɨn təmɨmɨs. Kəni pian mɨn əha ilah rəfin səpɨn kəmotit pətan u, mətəu kəsotələsiən nətɨlah kəti, ilah kəmohmɨs ərəfin.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Kəni uərisɨg lan, pətalɨmɨs u tɨmɨs mɨn.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Inəha nətəmimi səpɨn, ilah pialah mɨn kəmotit pətan əha. ?Mətəu e Naunun Nian, nian nətəmimi okotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, pətan əha in rəha pəh lan?”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “E nian u rəueiu e nəhue nɨftəni u, nəman mɨne nɨpətan kautol marɨt.
34 Jesus respondeu:
35 Mətəu e nian rəha natɨgiən vi, otəsoliən lanəha. Nətəmimi nətəm Uhgɨn nɨkin tətagiən o lah məmə ilah okotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəni in otos ilah məhuvən kotatɨg e natɨgiən vi. Kəni ko ilah okəsotoliən marɨt, kəni ilah okəsotohtəu-pəniən noliən rəha marɨt,
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 mətəu-inu ilah ko kəsohmɨs mɨniən. Kəni ko kəsohmɨs mɨniən mətəu-inu, ilah okotəhmen əmə e nagelo mɨn nətəm kəsohmɨsiən, kəni məsotoliən marɨt, kəni məsoteməkiən e kəlkələh mɨn. Kəni ilah mɨn u nətəm Uhgɨn təmol ilah kotəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, ilah mɨn nenətɨ Uhgɨn.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Kəni kotəhrun məmə inu otuva mol nɨpəhriəniən lan mətəu-inu, nauəuə rəha Mosɨs tətəgətun mɨn məmə nian nətəmimi okohmɨs, ilah okotəmiəgəh mɨn. E nəniən rəha nɨgi iətəm nɨgəm təmatuəu=pən lan, Mosɨs təmauɨn e Iərmənɨg məmə in ‘Uhgɨn rəha Epraham, Uhgɨn rəha Aisək, mɨne Uhgɨn rəha Jekəp,’ nati əpnapɨn ilahal kəmlɨmɨs rəkɨs nuvəh nəuvetɨn.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Uhgɨn u, in Uhgɨn rəha nətəm kautəmiəgəh, mətəu səniəmə in Uhgɨn rəha nətəm kəmohmɨs, mətəu-inu in tateh nətəmimi mɨn rəfin məmə ilah okotəmiəgəh, nati əpnapɨn nəmə kəmohmɨs rəkɨs uə kəutəmiəgəh əhanəh.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Kəni nəgətun mɨn rəha Lou nəuvein kəmotəni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, nəmuhalpɨn vivi pəhriən.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Kəni kəmotəgɨn o nətapuəh mɨniən nəghatiən kəti mɨn tol lanəha.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “?Təhro nətəmimi kəutəni məmə Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, in mipɨ Kig Tefɨt?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Mətəu-inu e Nauəuə Rəha Nəpuən Mɨn, Kig Tefɨt aru əmə təməni məmə,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 mətəuarus=pən iəu iəkələs iahu rəham tɨkɨmɨr mɨn,
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Kig Tefɨt əhruahru təməni məmə Krɨsto in rəhan Iərmənɨg. ?Kəni nəmə mipɨ Tefɨt əhruahru əmə, kəni təhro matol rəhan Iərmənɨg lan?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Nətəmimi kəməutətəlɨg, kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Itəmah onəkotəkeikei məutətəu vivi itəmah kəni məsotohtəu-pəniən noliən mɨn rəha nəgətun mɨn rəha Lou. Ilah kotolkeikei məmə okəhuvən e napən əfəməh mɨn rəha nəfəriən məmə nətəmimi okoteruh=pən ilah lan. Kəni nɨkilah tətagiən nian nətəmimi kəutəfəri nəhlmɨ lah kəm lah e nɨsiaiən əpəha e makɨt. Kəni əpəha imə e nimə rəha nuhapumɨniən, kotolkeikei məmə okotəharəg aupən əpəha təuvɨr ikɨn. Kəni e nian rəha lafet, ilah kotolkeikei məmə okəhuvən motəharəg aupən ikɨn nɨsiaiən ikɨn.
46 — Cuidado com os
47 Kəni ilah kautol tərah kəni məutakləh e nimə mɨn rəha pətalɨmɨs mɨn. Kəni ilah kəutəfaki əfəməh məuteiuə əmə məmə nətəmimi okoteruh ilah ohni. Nalpɨniən rəha nətəmimi mɨn u in otəskasɨk mapirəkɨs.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.