Lucas 18
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəm lah mətəgətun ilah lan məmə okotəkeikei məutəfaki nian rəfin məsotəpəhiən, məsotoliən məmə nɨkilah otəsəmeiən.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 In təməni məmə, “Lahuənu kəti, iəni kəti əha ikɨn rəha nələhuiən nəghatiən mɨn. Kəni təsɨsiaiən Uhgɨn, kəni təsɨsiai mɨniən nətəmimi.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Kəni e lahuənu əha, pətalɨmɨs kəti əha ikɨn, kəni nian rəfin tətuva materuh iəni u mətəni=pən kəm in məmə, ‘Əui. Kəsi, onəkasiru lak məghati o nələhu əhruahruiən nərahiən rəha tɨkɨmɨr rəhak tatol kəm iəu.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Mətəu iəni u in təməsuvəniən, kəni mos nian əfəməh məmə otagət mol vi nərahiən əha rəha pətalɨmɨs. Mətəu pətan əha təmətətapuəh o suah kəha nian rəfin matuvən matuvən, kəni iəni nɨkin təni məmə, ‘Nati əpnapɨn iəsɨsiaiən Uhgɨn, kəni məsɨsiai mɨniən nətəmimi,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 mətəu pətan əha tətəni mətəni nati kətiəh mɨnatol mɨrə iəu o rəhan nəghatiən, matol matol. Pəh iəkəkeikei muvən məni-vivi rəhan nərahiən kəni mələhu nəuvɨriən. Nəmə iəkəpəh, kəni in otətuva ohniəu matol matol rəueiu kəni iəkəpəou lan.’”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Kəni nian Iərmənɨg təməni rəkɨs nəghatiən əuhlin əha, kəni məni məmə, “Otətəlɨg-to e nəghatiən rəha iəni əpəha iətəm in tərah təhmɨn.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 ?Mətəu təhro e Uhgɨn? In təmɨtəpɨn rəhan mɨn nətəmimi, kəni ilah kəutasək=pən kəm in nian rəfin e nərauiə mɨne lapɨn mɨn rəfin. ?Kəni nɨkitəmah təhti məmə in otəni=pən kəm lah məmə, ‘Pəh pɨpɨm’? Kəpə. ?Kəni nɨkitəmah təhti məmə in ko təsasiruiən uəhai əmə e rəhan mɨn? Kəpə.
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Iətəni=pɨnə kəm təmah məmə nɨpəhriəniən, in otasiru uəhai əmə e rəhan mɨn, kəni mol vivi rəhalah nərahiən. ?Mətəu nian iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkɨtəlɨg=pa mɨn lan e nɨftəni, oiəkeh nətəmimi nəuvein nətəm kəutəhatətə e Uhgɨn, uə kəpə?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti kəm nətəmimi nəuvein nətəm nɨkilah təhti məmə ilah kotəhruahru motapirəkɨs nətəmimi rəfin, kəni motəsal iahu e lah.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 In təməni məmə, “Suah mil keiu kəmian əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn məmə kuəfaki. Kəti, in Farəsi, kəni kəti in iətəmi tatos məni rəha takɨs.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Kəni Farəsi təməhtul məmə tətəfaki, kəni in mətəni aru əmə in, mətəni məmə, ‘Uhgɨn, iətəni-vivi ik mətəu-inu nəmol məmə iəkol iətəpɨsɨn lak, mə inəha nətəmimi kotolkeikei pɨk məni kəni məuteiuə məmə kotakləh lan, kəni məutol tərah, kəni məutakləh e pətan rəha iətəpɨsɨn. Mətəu iəu iəsoliən kəmə ilah. Kəni iəu mɨn iəsoliən kəmə suah kəha iətəm tatos məni rəha takɨs.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Nian keiu e nəfakiən kətiəh, iətətuakəm mətəpəh nauəniən mətəfaki kəm ik. Kəni nəmə iəkos natimnati ten, iətos rəkɨs kətiəh mətəfɨnə kəm ik.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 “Mətəu suah kəha, iətəmi tatos məni rəha takɨs, in təməhtul=pən isəu, kəni mətaulɨs məsəsal pəriən e negəu e neai kəni məfaki. Kəni nɨkin tɨtəgɨt mətasək mətəhti mankɨlahan mətəni məmə, ‘Uhgɨn, iəu iətəmi tərah. !Nɨkim teiuaiu ohniəu!’”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Kəni Iesu təni məmə, “Iətəni kəm təmah. Nian suah mil u okiatəlɨg=pən lahuənu, iətəmi rəha takɨs, in otəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Mətəu Farəsi, in təsoliən lanəha, mətəu-inu iətəmi tətəfəri aru in, Uhgɨn otosiahu, mətəu iətəmi tatosiahu aru in, Uhgɨn otəfəri.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Kəni nətəmimi nəuvein kəmotos rəhalah mɨn iəpəou mətmətɨg mɨn məhuva kəm Iesu məmə in otələhu=pən nəhlmɨn e lah kəni məfaki o lah. Mətəu nian rəhan mɨn nətəmimi kəmoteh ilah, kəni motəniəhu ilah.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Mətəu Iesu təmauɨn e iəpəou mɨn əha mə okəhuva ohni, kəni məni=pən kəm rəhan mɨn natətəlɨg məmə, “Sotəniəhuiən iəpəou mɨn məmə okəsəhuvaiən ohniəu, pəh ilah okəhuva ohniəu, mətəu-inu Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn in rəha nətəmimi mɨn u kotəhmen e iəpəou mɨn u.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Iatəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə iətəmi kəti təsolkeikeiən məmə oteiuaiu məhmen e kəlkələh mɨn u kəti mupəh Uhgɨn tarmənɨg lan, ko in təsatɨg ahgəliən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Kəni iətəmi asoli kəti təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, ik iətəmi təuvɨr. ?Oiəkəhro mos nəmiəgəhiən itulɨn?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “?Təhro nətauɨn lak məmə iəu iətəmi təuvɨr? Suah kəti tɨkə in iətəmi təuvɨr, mətəu Uhgɨn əmə in təuvɨr.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ik nəkəhrun nəghatiən mɨn e Lou rəha Uhgɨn tətəni məmə, ‘Sakləhiən e pətan rəha iətəpɨsɨn, məsohamuiən iətəmimi, məsakləhiən e natimnati, məseiuəiən e kot, mɨsiai rəham tatə mɨne mamə.’”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Kəni suah u təməni məmə, “Natimnati mɨn rəfin u, iəmol rəfin ilah, nian iəmətəkəku mətəuarus=pa u rəueiu.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Nian Iesu təmətəu nəghatiən əha, kəni təni=pən kəm in məmə, “Nati kəti mɨn əmə əha ikɨn onəkol. Uvən mol nətəmimi kotos nəhmtɨ rəham nautə rəfin agɨn, kəni məfən məni lan kəm nanrah mɨn. Kəni ik onəkos nəuvɨriən tepət əpəha e negəu e neai. Kəni muva muərisɨg lak, mol məmə rəhak iətəmimi.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Mətəu nian təmətəu nəghatiən mɨn əha, nɨkin təməpəou mətəu inko rəhan nautə tepət.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Kəni nian Iesu təməsal=pən meruh məmə nɨkin nəpəou, kəni təni məmə, “!Ei, tiəkɨs agɨn o iətəmi rəhan nautə tepət məmə in otuva matɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Tiəkɨs məmə kau otuvən=pən e nɨpəg nitɨl, mətəu tiəkɨs pɨk məmə iətəmi rəhan nautə tepət otuva matɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Kəni nətəmimi u kəutətəu nəghatiən əha kəmotəni məmə, “?Nəmə tiəkɨs o iətəmi rəhan nautə tepət, kəni pəh əha in təhmen məmə otos nəmiəgəhiən əha?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Mətəu in təməni məmə, “Nati nak u tiəkɨs pɨk agɨn, mə ko nətəmimi kəsotoliən, mətəu Uhgɨn in təhrun noliən.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Kəni Pitə təməni=pən kəm in məmə, “?Mətəu təhro e tɨmah? Iəmotəpəh rəfin rəhatɨmah natimnati kəni məhuva məmə iəkəhuərisɨg lam.”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iətəni pəhriən kəm təmah məmə, iətəmi təməpəh rəhan nimə, uə rəhan pətan, uə pian mɨn, uə rəhan tatə mɨne mamə, uə rəhan kəlkələh mɨn mətəu-inu in tatɨtəu=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 kəni e nəhue nɨftəni u, in otos natimnati tepət tapirəkɨs ilah mɨn u təməpəh ilah, kəni uərisɨg, in otos mɨn nəmiəgəhiən itulɨn.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan tueləf natətəlɨg mɨn məmə okohiet e nɨmənin nətəmimi məhuva kətiəh motuhapumɨn ilah mɨn, kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Otətəlɨg-to. Rəueiu kəhuvən əpəha ilɨs Jerusɨləm, kəni natimnati mɨn iətəm iəni mɨn rəha Uhgɨn aupən kəmotəni lak, Nətɨ Iətəmimi, e nauəuə mɨn rəhalah, ilah okəhuva motol nɨpəhriəniən.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Nətəmimi okotegəhan=pən lak e nəhlmɨ Nanihluə mɨn, kəni nətəmimi okotəghati motaləh əuvsan lak, motol=pən əmə iəu, motagəh əpis nəhmtək,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 kəni okalis iəu, kəni kohamu iəu. Mətəu e nian tatol kɨsɨl lan, oiəkəmiəgəh mɨn.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Mətəu kəsotəhruniən rəhan nəghatiən mɨn. In təhmen=pən e nəghatiən iətəm nɨpətɨn tətəhluaig, kəni kəsotəhruniən nɨpətɨ nəghatiən mɨn əha.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Nian Iesu təmuva iuəkɨr o taun əha Jeriko, suah kəti in tətəharəg e nɨkalɨ suaru nəhmtɨn tərah. Nian rəfin in təteasiə e məni o nətəmimi.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Kəni nian iətəmi əha nəhmtɨn tərah təmətəu məmə nətəmimi tepət kəutaliuək e suaru, kəni in təmətapuəh məmə, “?Nati nak əha katol?”
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Nətəmimi kəmotəni=pən kəm in məmə, “Iesu əpəha, iətəm Nasərɨt, tətaliuək e suaru.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Kəni təmagət əfəməh məmə, “!Iesu! !Mipɨ kig Tefɨt! !Asiru lak!”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Kəni nətəmimi mɨn u kəutaliuək məutaupən e Iesu, kəmotagət lan, motəni məmə, “!Sagətiən!” Mətəu in təmagət əfəməh təhmɨn məmə, “!Mipɨ kig Tefɨt! !Asəkəhruin iəu masiru lak!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Kəni Iesu təməhtul təməni=pən kəm lah məmə okotit məhuva. Kəni nian kəmotit məhuva iuəkɨr, Iesu tətapuəh ohni məmə,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “?Nəkolkeikei məmə iəkol nak kəm ik?” Kəni in təməni məmə, “Iərmənɨg, iəkolkeikei məmə oiəkair meruh nati.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Air meruh nati. Rəham nəhatətəiən tɨnol vivi ik.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Əmeiko rəueiu agɨn mɨn, təmair mɨnateh nati, kəni mɨnatuərisɨg e Iesu, mətəni-vivi Uhgɨn. Kəni nian nətəmimi rəfin kəmoteruh nati əha, ilah kəməutəni-vivi Uhgɨn.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.