Lucas 18
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəm lah mətəgətun ilah lan məmə okotəkeikei məutəfaki nian rəfin məsotəpəhiən, məsotoliən məmə nɨkilah otəsəmeiən.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 In təməni məmə, “Lahuənu kəti, iəni kəti əha ikɨn rəha nələhuiən nəghatiən mɨn. Kəni təsɨsiaiən Uhgɨn, kəni təsɨsiai mɨniən nətəmimi.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Kəni e lahuənu əha, pətalɨmɨs kəti əha ikɨn, kəni nian rəfin tətuva materuh iəni u mətəni=pən kəm in məmə, ‘Əui. Kəsi, onəkasiru lak məghati o nələhu əhruahruiən nərahiən rəha tɨkɨmɨr rəhak tatol kəm iəu.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Mətəu iəni u in təməsuvəniən, kəni mos nian əfəməh məmə otagət mol vi nərahiən əha rəha pətalɨmɨs. Mətəu pətan əha təmətətapuəh o suah kəha nian rəfin matuvən matuvən, kəni iəni nɨkin təni məmə, ‘Nati əpnapɨn iəsɨsiaiən Uhgɨn, kəni məsɨsiai mɨniən nətəmimi,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 mətəu pətan əha tətəni mətəni nati kətiəh mɨnatol mɨrə iəu o rəhan nəghatiən, matol matol. Pəh iəkəkeikei muvən məni-vivi rəhan nərahiən kəni mələhu nəuvɨriən. Nəmə iəkəpəh, kəni in otətuva ohniəu matol matol rəueiu kəni iəkəpəou lan.’”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Kəni nian Iərmənɨg təməni rəkɨs nəghatiən əuhlin əha, kəni məni məmə, “Otətəlɨg-to e nəghatiən rəha iəni əpəha iətəm in tərah təhmɨn.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 ?Mətəu təhro e Uhgɨn? In təmɨtəpɨn rəhan mɨn nətəmimi, kəni ilah kəutasək=pən kəm in nian rəfin e nərauiə mɨne lapɨn mɨn rəfin. ?Kəni nɨkitəmah təhti məmə in otəni=pən kəm lah məmə, ‘Pəh pɨpɨm’? Kəpə. ?Kəni nɨkitəmah təhti məmə in ko təsasiruiən uəhai əmə e rəhan mɨn? Kəpə.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Iətəni=pɨnə kəm təmah məmə nɨpəhriəniən, in otasiru uəhai əmə e rəhan mɨn, kəni mol vivi rəhalah nərahiən. ?Mətəu nian iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkɨtəlɨg=pa mɨn lan e nɨftəni, oiəkeh nətəmimi nəuvein nətəm kəutəhatətə e Uhgɨn, uə kəpə?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti kəm nətəmimi nəuvein nətəm nɨkilah təhti məmə ilah kotəhruahru motapirəkɨs nətəmimi rəfin, kəni motəsal iahu e lah.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 In təməni məmə, “Suah mil keiu kəmian əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn məmə kuəfaki. Kəti, in Farəsi, kəni kəti in iətəmi tatos məni rəha takɨs.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Kəni Farəsi təməhtul məmə tətəfaki, kəni in mətəni aru əmə in, mətəni məmə, ‘Uhgɨn, iətəni-vivi ik mətəu-inu nəmol məmə iəkol iətəpɨsɨn lak, mə inəha nətəmimi kotolkeikei pɨk məni kəni məuteiuə məmə kotakləh lan, kəni məutol tərah, kəni məutakləh e pətan rəha iətəpɨsɨn. Mətəu iəu iəsoliən kəmə ilah. Kəni iəu mɨn iəsoliən kəmə suah kəha iətəm tatos məni rəha takɨs.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Nian keiu e nəfakiən kətiəh, iətətuakəm mətəpəh nauəniən mətəfaki kəm ik. Kəni nəmə iəkos natimnati ten, iətos rəkɨs kətiəh mətəfɨnə kəm ik.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 “Mətəu suah kəha, iətəmi tatos məni rəha takɨs, in təməhtul=pən isəu, kəni mətaulɨs məsəsal pəriən e negəu e neai kəni məfaki. Kəni nɨkin tɨtəgɨt mətasək mətəhti mankɨlahan mətəni məmə, ‘Uhgɨn, iəu iətəmi tərah. !Nɨkim teiuaiu ohniəu!’”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Kəni Iesu təni məmə, “Iətəni kəm təmah. Nian suah mil u okiatəlɨg=pən lahuənu, iətəmi rəha takɨs, in otəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Mətəu Farəsi, in təsoliən lanəha, mətəu-inu iətəmi tətəfəri aru in, Uhgɨn otosiahu, mətəu iətəmi tatosiahu aru in, Uhgɨn otəfəri.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Kəni nətəmimi nəuvein kəmotos rəhalah mɨn iəpəou mətmətɨg mɨn məhuva kəm Iesu məmə in otələhu=pən nəhlmɨn e lah kəni məfaki o lah. Mətəu nian rəhan mɨn nətəmimi kəmoteh ilah, kəni motəniəhu ilah.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Mətəu Iesu təmauɨn e iəpəou mɨn əha mə okəhuva ohni, kəni məni=pən kəm rəhan mɨn natətəlɨg məmə, “Sotəniəhuiən iəpəou mɨn məmə okəsəhuvaiən ohniəu, pəh ilah okəhuva ohniəu, mətəu-inu Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn in rəha nətəmimi mɨn u kotəhmen e iəpəou mɨn u.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Iatəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə iətəmi kəti təsolkeikeiən məmə oteiuaiu məhmen e kəlkələh mɨn u kəti mupəh Uhgɨn tarmənɨg lan, ko in təsatɨg ahgəliən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Kəni iətəmi asoli kəti təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, ik iətəmi təuvɨr. ?Oiəkəhro mos nəmiəgəhiən itulɨn?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “?Təhro nətauɨn lak məmə iəu iətəmi təuvɨr? Suah kəti tɨkə in iətəmi təuvɨr, mətəu Uhgɨn əmə in təuvɨr.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Ik nəkəhrun nəghatiən mɨn e Lou rəha Uhgɨn tətəni məmə, ‘Sakləhiən e pətan rəha iətəpɨsɨn, məsohamuiən iətəmimi, məsakləhiən e natimnati, məseiuəiən e kot, mɨsiai rəham tatə mɨne mamə.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Kəni suah u təməni məmə, “Natimnati mɨn rəfin u, iəmol rəfin ilah, nian iəmətəkəku mətəuarus=pa u rəueiu.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Nian Iesu təmətəu nəghatiən əha, kəni təni=pən kəm in məmə, “Nati kəti mɨn əmə əha ikɨn onəkol. Uvən mol nətəmimi kotos nəhmtɨ rəham nautə rəfin agɨn, kəni məfən məni lan kəm nanrah mɨn. Kəni ik onəkos nəuvɨriən tepət əpəha e negəu e neai. Kəni muva muərisɨg lak, mol məmə rəhak iətəmimi.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Mətəu nian təmətəu nəghatiən mɨn əha, nɨkin təməpəou mətəu inko rəhan nautə tepət.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Kəni nian Iesu təməsal=pən meruh məmə nɨkin nəpəou, kəni təni məmə, “!Ei, tiəkɨs agɨn o iətəmi rəhan nautə tepət məmə in otuva matɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Tiəkɨs məmə kau otuvən=pən e nɨpəg nitɨl, mətəu tiəkɨs pɨk məmə iətəmi rəhan nautə tepət otuva matɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Kəni nətəmimi u kəutətəu nəghatiən əha kəmotəni məmə, “?Nəmə tiəkɨs o iətəmi rəhan nautə tepət, kəni pəh əha in təhmen məmə otos nəmiəgəhiən əha?”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Mətəu in təməni məmə, “Nati nak u tiəkɨs pɨk agɨn, mə ko nətəmimi kəsotoliən, mətəu Uhgɨn in təhrun noliən.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Kəni Pitə təməni=pən kəm in məmə, “?Mətəu təhro e tɨmah? Iəmotəpəh rəfin rəhatɨmah natimnati kəni məhuva məmə iəkəhuərisɨg lam.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iətəni pəhriən kəm təmah məmə, iətəmi təməpəh rəhan nimə, uə rəhan pətan, uə pian mɨn, uə rəhan tatə mɨne mamə, uə rəhan kəlkələh mɨn mətəu-inu in tatɨtəu=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 kəni e nəhue nɨftəni u, in otos natimnati tepət tapirəkɨs ilah mɨn u təməpəh ilah, kəni uərisɨg, in otos mɨn nəmiəgəhiən itulɨn.”
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan tueləf natətəlɨg mɨn məmə okohiet e nɨmənin nətəmimi məhuva kətiəh motuhapumɨn ilah mɨn, kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Otətəlɨg-to. Rəueiu kəhuvən əpəha ilɨs Jerusɨləm, kəni natimnati mɨn iətəm iəni mɨn rəha Uhgɨn aupən kəmotəni lak, Nətɨ Iətəmimi, e nauəuə mɨn rəhalah, ilah okəhuva motol nɨpəhriəniən.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Nətəmimi okotegəhan=pən lak e nəhlmɨ Nanihluə mɨn, kəni nətəmimi okotəghati motaləh əuvsan lak, motol=pən əmə iəu, motagəh əpis nəhmtək,
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 kəni okalis iəu, kəni kohamu iəu. Mətəu e nian tatol kɨsɨl lan, oiəkəmiəgəh mɨn.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Mətəu kəsotəhruniən rəhan nəghatiən mɨn. In təhmen=pən e nəghatiən iətəm nɨpətɨn tətəhluaig, kəni kəsotəhruniən nɨpətɨ nəghatiən mɨn əha.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Nian Iesu təmuva iuəkɨr o taun əha Jeriko, suah kəti in tətəharəg e nɨkalɨ suaru nəhmtɨn tərah. Nian rəfin in təteasiə e məni o nətəmimi.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Kəni nian iətəmi əha nəhmtɨn tərah təmətəu məmə nətəmimi tepət kəutaliuək e suaru, kəni in təmətapuəh məmə, “?Nati nak əha katol?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Nətəmimi kəmotəni=pən kəm in məmə, “Iesu əpəha, iətəm Nasərɨt, tətaliuək e suaru.”
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Kəni təmagət əfəməh məmə, “!Iesu! !Mipɨ kig Tefɨt! !Asiru lak!”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Kəni nətəmimi mɨn u kəutaliuək məutaupən e Iesu, kəmotagət lan, motəni məmə, “!Sagətiən!” Mətəu in təmagət əfəməh təhmɨn məmə, “!Mipɨ kig Tefɨt! !Asəkəhruin iəu masiru lak!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Kəni Iesu təməhtul təməni=pən kəm lah məmə okotit məhuva. Kəni nian kəmotit məhuva iuəkɨr, Iesu tətapuəh ohni məmə,
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “?Nəkolkeikei məmə iəkol nak kəm ik?” Kəni in təməni məmə, “Iərmənɨg, iəkolkeikei məmə oiəkair meruh nati.”
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Air meruh nati. Rəham nəhatətəiən tɨnol vivi ik.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Əmeiko rəueiu agɨn mɨn, təmair mɨnateh nati, kəni mɨnatuərisɨg e Iesu, mətəni-vivi Uhgɨn. Kəni nian nətəmimi rəfin kəmoteruh nati əha, ilah kəməutəni-vivi Uhgɨn.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.