Lucas 18
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəm lah mətəgətun ilah lan məmə okotəkeikei məutəfaki nian rəfin məsotəpəhiən, məsotoliən məmə nɨkilah otəsəmeiən.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 In təməni məmə, “Lahuənu kəti, iəni kəti əha ikɨn rəha nələhuiən nəghatiən mɨn. Kəni təsɨsiaiən Uhgɨn, kəni təsɨsiai mɨniən nətəmimi.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Kəni e lahuənu əha, pətalɨmɨs kəti əha ikɨn, kəni nian rəfin tətuva materuh iəni u mətəni=pən kəm in məmə, ‘Əui. Kəsi, onəkasiru lak məghati o nələhu əhruahruiən nərahiən rəha tɨkɨmɨr rəhak tatol kəm iəu.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Mətəu iəni u in təməsuvəniən, kəni mos nian əfəməh məmə otagət mol vi nərahiən əha rəha pətalɨmɨs. Mətəu pətan əha təmətətapuəh o suah kəha nian rəfin matuvən matuvən, kəni iəni nɨkin təni məmə, ‘Nati əpnapɨn iəsɨsiaiən Uhgɨn, kəni məsɨsiai mɨniən nətəmimi,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 mətəu pətan əha tətəni mətəni nati kətiəh mɨnatol mɨrə iəu o rəhan nəghatiən, matol matol. Pəh iəkəkeikei muvən məni-vivi rəhan nərahiən kəni mələhu nəuvɨriən. Nəmə iəkəpəh, kəni in otətuva ohniəu matol matol rəueiu kəni iəkəpəou lan.’”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Kəni nian Iərmənɨg təməni rəkɨs nəghatiən əuhlin əha, kəni məni məmə, “Otətəlɨg-to e nəghatiən rəha iəni əpəha iətəm in tərah təhmɨn.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 ?Mətəu təhro e Uhgɨn? In təmɨtəpɨn rəhan mɨn nətəmimi, kəni ilah kəutasək=pən kəm in nian rəfin e nərauiə mɨne lapɨn mɨn rəfin. ?Kəni nɨkitəmah təhti məmə in otəni=pən kəm lah məmə, ‘Pəh pɨpɨm’? Kəpə. ?Kəni nɨkitəmah təhti məmə in ko təsasiruiən uəhai əmə e rəhan mɨn? Kəpə.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Iətəni=pɨnə kəm təmah məmə nɨpəhriəniən, in otasiru uəhai əmə e rəhan mɨn, kəni mol vivi rəhalah nərahiən. ?Mətəu nian iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkɨtəlɨg=pa mɨn lan e nɨftəni, oiəkeh nətəmimi nəuvein nətəm kəutəhatətə e Uhgɨn, uə kəpə?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti kəm nətəmimi nəuvein nətəm nɨkilah təhti məmə ilah kotəhruahru motapirəkɨs nətəmimi rəfin, kəni motəsal iahu e lah.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 In təməni məmə, “Suah mil keiu kəmian əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn məmə kuəfaki. Kəti, in Farəsi, kəni kəti in iətəmi tatos məni rəha takɨs.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Kəni Farəsi təməhtul məmə tətəfaki, kəni in mətəni aru əmə in, mətəni məmə, ‘Uhgɨn, iətəni-vivi ik mətəu-inu nəmol məmə iəkol iətəpɨsɨn lak, mə inəha nətəmimi kotolkeikei pɨk məni kəni məuteiuə məmə kotakləh lan, kəni məutol tərah, kəni məutakləh e pətan rəha iətəpɨsɨn. Mətəu iəu iəsoliən kəmə ilah. Kəni iəu mɨn iəsoliən kəmə suah kəha iətəm tatos məni rəha takɨs.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Nian keiu e nəfakiən kətiəh, iətətuakəm mətəpəh nauəniən mətəfaki kəm ik. Kəni nəmə iəkos natimnati ten, iətos rəkɨs kətiəh mətəfɨnə kəm ik.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Mətəu suah kəha, iətəmi tatos məni rəha takɨs, in təməhtul=pən isəu, kəni mətaulɨs məsəsal pəriən e negəu e neai kəni məfaki. Kəni nɨkin tɨtəgɨt mətasək mətəhti mankɨlahan mətəni məmə, ‘Uhgɨn, iəu iətəmi tərah. !Nɨkim teiuaiu ohniəu!’”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Kəni Iesu təni məmə, “Iətəni kəm təmah. Nian suah mil u okiatəlɨg=pən lahuənu, iətəmi rəha takɨs, in otəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Mətəu Farəsi, in təsoliən lanəha, mətəu-inu iətəmi tətəfəri aru in, Uhgɨn otosiahu, mətəu iətəmi tatosiahu aru in, Uhgɨn otəfəri.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Kəni nətəmimi nəuvein kəmotos rəhalah mɨn iəpəou mətmətɨg mɨn məhuva kəm Iesu məmə in otələhu=pən nəhlmɨn e lah kəni məfaki o lah. Mətəu nian rəhan mɨn nətəmimi kəmoteh ilah, kəni motəniəhu ilah.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Mətəu Iesu təmauɨn e iəpəou mɨn əha mə okəhuva ohni, kəni məni=pən kəm rəhan mɨn natətəlɨg məmə, “Sotəniəhuiən iəpəou mɨn məmə okəsəhuvaiən ohniəu, pəh ilah okəhuva ohniəu, mətəu-inu Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn in rəha nətəmimi mɨn u kotəhmen e iəpəou mɨn u.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Iatəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə iətəmi kəti təsolkeikeiən məmə oteiuaiu məhmen e kəlkələh mɨn u kəti mupəh Uhgɨn tarmənɨg lan, ko in təsatɨg ahgəliən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Kəni iətəmi asoli kəti təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, ik iətəmi təuvɨr. ?Oiəkəhro mos nəmiəgəhiən itulɨn?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “?Təhro nətauɨn lak məmə iəu iətəmi təuvɨr? Suah kəti tɨkə in iətəmi təuvɨr, mətəu Uhgɨn əmə in təuvɨr.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ik nəkəhrun nəghatiən mɨn e Lou rəha Uhgɨn tətəni məmə, ‘Sakləhiən e pətan rəha iətəpɨsɨn, məsohamuiən iətəmimi, məsakləhiən e natimnati, məseiuəiən e kot, mɨsiai rəham tatə mɨne mamə.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Kəni suah u təməni məmə, “Natimnati mɨn rəfin u, iəmol rəfin ilah, nian iəmətəkəku mətəuarus=pa u rəueiu.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Nian Iesu təmətəu nəghatiən əha, kəni təni=pən kəm in məmə, “Nati kəti mɨn əmə əha ikɨn onəkol. Uvən mol nətəmimi kotos nəhmtɨ rəham nautə rəfin agɨn, kəni məfən məni lan kəm nanrah mɨn. Kəni ik onəkos nəuvɨriən tepət əpəha e negəu e neai. Kəni muva muərisɨg lak, mol məmə rəhak iətəmimi.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Mətəu nian təmətəu nəghatiən mɨn əha, nɨkin təməpəou mətəu inko rəhan nautə tepət.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Kəni nian Iesu təməsal=pən meruh məmə nɨkin nəpəou, kəni təni məmə, “!Ei, tiəkɨs agɨn o iətəmi rəhan nautə tepət məmə in otuva matɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn!
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Tiəkɨs məmə kau otuvən=pən e nɨpəg nitɨl, mətəu tiəkɨs pɨk məmə iətəmi rəhan nautə tepət otuva matɨg ahgəl e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Kəni nətəmimi u kəutətəu nəghatiən əha kəmotəni məmə, “?Nəmə tiəkɨs o iətəmi rəhan nautə tepət, kəni pəh əha in təhmen məmə otos nəmiəgəhiən əha?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Mətəu in təməni məmə, “Nati nak u tiəkɨs pɨk agɨn, mə ko nətəmimi kəsotoliən, mətəu Uhgɨn in təhrun noliən.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Kəni Pitə təməni=pən kəm in məmə, “?Mətəu təhro e tɨmah? Iəmotəpəh rəfin rəhatɨmah natimnati kəni məhuva məmə iəkəhuərisɨg lam.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iətəni pəhriən kəm təmah məmə, iətəmi təməpəh rəhan nimə, uə rəhan pətan, uə pian mɨn, uə rəhan tatə mɨne mamə, uə rəhan kəlkələh mɨn mətəu-inu in tatɨtəu=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 kəni e nəhue nɨftəni u, in otos natimnati tepət tapirəkɨs ilah mɨn u təməpəh ilah, kəni uərisɨg, in otos mɨn nəmiəgəhiən itulɨn.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan tueləf natətəlɨg mɨn məmə okohiet e nɨmənin nətəmimi məhuva kətiəh motuhapumɨn ilah mɨn, kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Otətəlɨg-to. Rəueiu kəhuvən əpəha ilɨs Jerusɨləm, kəni natimnati mɨn iətəm iəni mɨn rəha Uhgɨn aupən kəmotəni lak, Nətɨ Iətəmimi, e nauəuə mɨn rəhalah, ilah okəhuva motol nɨpəhriəniən.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Nətəmimi okotegəhan=pən lak e nəhlmɨ Nanihluə mɨn, kəni nətəmimi okotəghati motaləh əuvsan lak, motol=pən əmə iəu, motagəh əpis nəhmtək,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 kəni okalis iəu, kəni kohamu iəu. Mətəu e nian tatol kɨsɨl lan, oiəkəmiəgəh mɨn.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Mətəu kəsotəhruniən rəhan nəghatiən mɨn. In təhmen=pən e nəghatiən iətəm nɨpətɨn tətəhluaig, kəni kəsotəhruniən nɨpətɨ nəghatiən mɨn əha.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Nian Iesu təmuva iuəkɨr o taun əha Jeriko, suah kəti in tətəharəg e nɨkalɨ suaru nəhmtɨn tərah. Nian rəfin in təteasiə e məni o nətəmimi.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Kəni nian iətəmi əha nəhmtɨn tərah təmətəu məmə nətəmimi tepət kəutaliuək e suaru, kəni in təmətapuəh məmə, “?Nati nak əha katol?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Nətəmimi kəmotəni=pən kəm in məmə, “Iesu əpəha, iətəm Nasərɨt, tətaliuək e suaru.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Kəni təmagət əfəməh məmə, “!Iesu! !Mipɨ kig Tefɨt! !Asiru lak!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Kəni nətəmimi mɨn u kəutaliuək məutaupən e Iesu, kəmotagət lan, motəni məmə, “!Sagətiən!” Mətəu in təmagət əfəməh təhmɨn məmə, “!Mipɨ kig Tefɨt! !Asəkəhruin iəu masiru lak!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Kəni Iesu təməhtul təməni=pən kəm lah məmə okotit məhuva. Kəni nian kəmotit məhuva iuəkɨr, Iesu tətapuəh ohni məmə,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “?Nəkolkeikei məmə iəkol nak kəm ik?” Kəni in təməni məmə, “Iərmənɨg, iəkolkeikei məmə oiəkair meruh nati.”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Air meruh nati. Rəham nəhatətəiən tɨnol vivi ik.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Əmeiko rəueiu agɨn mɨn, təmair mɨnateh nati, kəni mɨnatuərisɨg e Iesu, mətəni-vivi Uhgɨn. Kəni nian nətəmimi rəfin kəmoteruh nati əha, ilah kəməutəni-vivi Uhgɨn.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.