Lucas 14
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 E nian e Sapət kəti, Iesu təmuvən e nimə rəha iətəmi asoli kəti rəha Farəsi mɨn məmə otauən, kəni nətəmimi kəmauteruh vivi in məmə otol-to nak.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Kəni inəha Iesu təmətəharəg ikɨn, suah kəti tatɨmɨs e nɨmɨsiən u nɨpətɨn tətasisi, in tətəharəg iuəkɨr əmə ohni.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Kəni Iesu təmətapuəh o nəgətun mɨn rəha Lou mɨne Farəsi mɨn məmə, “?Təhro? ?Lou tətegəhan məmə suah kəti otol vivi nətəmi kautohmɨs kotəhrun nəmiəgəhiən mɨn e Sapət, uə Kəpə?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Mətəu ilah kəsotəniən nati kəti mɨne. Kəni Iesu təmos suah u, mol nɨpətɨn təuvɨr mɨn, kəni mahli=pən tatuvən.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “?Nəmə itəmah kəti, rəhan suakəku, uə rəhan kau otiuvɨg=pən pɨkɨn e nɨmɨl asoli e Sapət, kəni in otəhro? In otəkeikei muvən mələs rəkɨs uəhai əmə. ?Pəh u e təmah otəsoliən lanəha?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Kəni rəhalah kəti nəghatiən təmɨkə məmə okotəni.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Kəni Iesu təmeh nətəmimi nəuvein iətəm kəmauɨn e lah o nauəniən, kəni kəməhuva imə kəni motɨtəpɨn ikɨn mɨn rəha nɨsiaiən məmə okotəharəg=pən ikɨn. Kəni təməni=pən kəm lah məmə,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Nəmə iətəmi tətauɨn lam məmə onəkuva o nauəniən rəha marɨt, kəni nəsuvəniən məharəg pɨpɨm ikɨn təuvɨr ikɨn maupən. Məta suah kəti in tepət mapirəkɨs ik tuva,
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 kəni iətəmi asoli rəha nimə otəni kəm ik məmə, ‘Agɨm. Pəh suah u in otəharəg u ikɨnu.’ Kəni onakaulɨs mətəu-inu onəkəkeikei meiuaiu məharəg ləhtəni agɨn ikɨn nɨsiaiən tɨkə ikɨn.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Mətəu nəmə suah kəti taun lam məmə nəkuvən mauən e nauəniən kəti, kəni təuvɨr məmə nəkɨtəpɨn ikɨn nɨsiaiən tɨkə ikɨn. Kəni ko, nəmə iətəmi asoli rəha nimə tuva, kəni in otəni kəm ik məmə, ‘Rəhak iətəmimi, uvən məharəg əha ilɨs, ikɨn təuvɨr ikɨn.’ Kəni inu otləfəri nərgəm e nəhmtɨ nətəmi rəfin əha imə.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Iəkəni lanu mətəu-inu iətəmi tətəfəri aru in məmə otuva iətəmi asoli, Uhgɨn in otosiahu in. Mətəu iətəmimi tatosiahu aru in, Uhgɨn otəfəri matol iətəmi asoli lan.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Kəni Iesu təməni=pən kəm iətəmi asoli rəha nimə u məmə, “Nəmə natol nauəniən asoli kəti e nərauiə uə lapɨn, təsəuvɨriən məmə nəkauɨn e ik mɨn nəuvein, mɨne piam mɨn, mɨne nɨmənin mɨn rəham, mɨne nətəmi rəhalah nautə tepət u kəutatɨg təlau lam. Nəmə natol lanəha, kəni məta, ilah mɨn okotauɨn lam məmə nəkuvən motauən itəmah min ilah, kəni ilah okotalpɨn nati nəmol kəm lah.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Mətəu nian natol nauəniən kəti, onəkəkeikei mauɨn e nanrah mɨn, mɨne nətəmi nɨpətɨ lah nəuvetɨn tərah, mɨne iəhlkɨn rah mɨn, mɨne nətəmi nəhmtɨlah tərah, məmə okəhuva nəkaugɨn ilah.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Kəni Uhgɨn in otətuati e rəhan nəuvɨriən kəm ik, mətəu-inu ko ilah kəsotalpɨn agɨniən nati nəmol kəm lah. Mətəu e naunun nian, nian nətəm kotəhruahru okotəmiəgəh mɨn, Uhgɨn otətəu ik lan.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Kəni ilah kəti əha ikɨn e nauəniən təmətəu nəghatiən əha, kəni təməni=pən kəm Iesu məmə, “Təuvɨr pɨk o iətəmimi u otuvən əpəha e negəu e neai ikɨn Uhgɨn tətarmənɨg lan, kəni mauən e nauəniən asoli rəhan.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Mətəu Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Nian kəti, suah kəti təmol nauəniən asoli kəti rəhan, kəni mauɨn e nətəmimi tepət məmə okəhuva motauən pəti ilah min.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Kəni e nian rəha nauəniən, in təmahli=pən rəhan iol əhruin məmə otuvən məni pətɨgəm kəm nətəmimi u təmauɨn rəkɨs e lah. Kəni təmuvən məni=pən kəm lah məmə, ‘Əhuva-tə motauən, inol əpenə-penə rəkɨs e nauəniən.’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Mətəu ilah rəfin kəmotəpəh nuvəniən motəni məmə ko kəsuvaiən. Kəti təmaupən məni kəm in məmə, ‘Pale. Əni=pən-to kəm rəham iətəmi asoli məmə ko iəsuvnəiən mətəu-inu, iəmos əmə nəhmtɨ nɨftəni kəti, kəni iəkəkeikei muvən meruh.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 “Kəni kəti mɨn təni məmə, ‘Pale. Əni=pən kəm rəham iətəmi asoli məmə ko iəsuvnəiən mətəu-inu iəmos əmə nəhmtɨ kau ten rəha niuviən kat, kəni iəkəkeikei muvən meh pɨpɨm rəhalah mɨn uək.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 “Kəni kəti mɨn təni məmə, ‘Əni=pən kəm rəham iətəmi asoli məmə ko iəsuvnəiən mətəu-inu, kəmit rəhak pətan kəhuva lahuənu u rəueiu.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Kəni iol əhruin təmuva məni=pən kəm rəhan iətəmi asoli. Kəni iətəmi asoli u nɨkin təmahmə pɨk, kəni təməni=pən kəm rəhan iol əhruin məmə, ‘Uvən uəhai e suaru mɨne ikɨn mɨn nəuvein e taun meruh nanrah mɨn, mɨne nətəmi nɨpətɨ lah mɨn tərah, mɨne nətəmi nəhmtɨ lah tərah, mɨne nətəmi nəhlkɨlah tərah, kəni mit ilah məhuva.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Kəni in təmol nati rəhan iətəmi asoli təməni, kəni nian in təmɨtəlɨg=pa məni=pən kəm rəhan iətəmi asoli məmə, ‘Iətəmi asoli. Iəu inol rəkɨs natimnati mɨn iətəm ik nəməni məmə iəkol, mətəu nauəniən tepət əhanəh əha ikɨn, kəni nimə təhmen e nətəmimi nəuvein mɨn.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 “Kəni iətəmi asoli təməni kəm ioluək məmə, ‘Kəni ko uvən e suaru, mɨne ikɨn mɨn rəfin ihluə e taun, kəni muvən muh nɨkilah məmə ilah okəhuva imə, məmə nimə u rəhak otəkeikei məri.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Mətəu iəkəni kəm ik məmə nətəmi iəmaupən mauɨn e lah, ko kəsotun askəuvɨniən nauəniən nəuvetɨn rəhak.’”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Nɨmənin nətəmimi tepət kəmautəhuərisɨg e Iesu e suaru. Kəni nian in təmeirair məni=pən kəm lah məmə,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Nəmə suah kəti tolkeikei məmə otuərisɨg lak, in otəkeikei mol iəu iəkəhtul aupən e rəhan nəmiəgəhiən. In otəkeikei molkeikei pɨk agɨn iəu, mapirəkɨs rəhan tatə mɨne mamə mɨne rəhan pətan mɨne nətɨn mɨn mɨne pian mɨn mɨne nəuvɨnɨn mɨn, mɨne in əhruahru mɨn. Kəni nəmə təsoliən lanəha, ko in təsəhmeniən məmə otuva rəhak iətəmimi.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Kəni nəmə iətəmimi kəti təsələsiən rəhan nɨgi kəluau mɨtəu=pa iəu, ko in təsəhmeniən məmə in otuva mol rəhak iətəmimi lan.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “Nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə tol nimə asoli kəti u təfəməh, in otaupən məharəg meruh rəhan məni rəha natimnati mɨn məmə təhmen uə kəpə.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 In tatol lanəha mətəu nəmə in təsaupəniən meruh məni ohni, kəni in otətuəuin mətələhu nəukətɨ nimə əmə, nəmə təsoliən naunun lan, kəni nətəmi rəfin u kəhuva moteruh kəni motaləh lan motəni məmə,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ‘Otafu-to. Suah əpəha təmol nimə kəni məsol rəfiniən.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Kəni nəmə kig kəti, rəhan nətəm kəutəluagɨn ilah ten-tausɨn əmə, mətəu tətətəu məmə kig pɨsɨn kəti mɨn rəhan nətəm kəutəluagɨn ilah tuenti-tausɨn tətuva məmə okuəluagɨn, ko təsuvən uəhaiən mə otəluagɨn. In otaupən məharəg mətəlɨg lan məmə təhrun nehpahuiən, uə kəpə.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Nəmə təhrun məmə ko təsehpahuiən, in otəkeikei mahli=pən nətəmi nəuvein kəhuvən moteh rəhan mɨn tɨkɨmɨr nian in isəu əhanəh, məmə okotol nəməlinuiən.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Kəni təhmen əmə, nəmə itəmah kəti in təsol əpenə-penəiən məmə otəhlman e natimnati rəhan məmə tuva muərisɨg lak, ko in təsuvaiən mə rəhak iətəmimi.”
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Kəni Iesu təmol naunun e nəghatiən rəhan kəm nətəmimi e suaru məmə, “Sol in nati təuvɨr kəti, mətəu nəmə narfuiən rəhan tɨkə, ko nati tɨkə mə ko tol məmə in otəuvɨr mɨn.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Kəni ko kəsoliən nati təuvɨr kəti lan, kəni nətəmimi okotəraki əmə lan. Itəmah rəfin matəlgɨtəmah tatɨg, otətəlɨg vivi, kəni motəhrun nəghatiən mɨn u.”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.