Lucas 14
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 E nian e Sapət kəti, Iesu təmuvən e nimə rəha iətəmi asoli kəti rəha Farəsi mɨn məmə otauən, kəni nətəmimi kəmauteruh vivi in məmə otol-to nak.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Kəni inəha Iesu təmətəharəg ikɨn, suah kəti tatɨmɨs e nɨmɨsiən u nɨpətɨn tətasisi, in tətəharəg iuəkɨr əmə ohni.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Kəni Iesu təmətapuəh o nəgətun mɨn rəha Lou mɨne Farəsi mɨn məmə, “?Təhro? ?Lou tətegəhan məmə suah kəti otol vivi nətəmi kautohmɨs kotəhrun nəmiəgəhiən mɨn e Sapət, uə Kəpə?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Mətəu ilah kəsotəniən nati kəti mɨne. Kəni Iesu təmos suah u, mol nɨpətɨn təuvɨr mɨn, kəni mahli=pən tatuvən.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “?Nəmə itəmah kəti, rəhan suakəku, uə rəhan kau otiuvɨg=pən pɨkɨn e nɨmɨl asoli e Sapət, kəni in otəhro? In otəkeikei muvən mələs rəkɨs uəhai əmə. ?Pəh u e təmah otəsoliən lanəha?”
5 Aí disse:
6 Kəni rəhalah kəti nəghatiən təmɨkə məmə okotəni.
6 E eles não puderam responder.
7 Kəni Iesu təmeh nətəmimi nəuvein iətəm kəmauɨn e lah o nauəniən, kəni kəməhuva imə kəni motɨtəpɨn ikɨn mɨn rəha nɨsiaiən məmə okotəharəg=pən ikɨn. Kəni təməni=pən kəm lah məmə,
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Nəmə iətəmi tətauɨn lam məmə onəkuva o nauəniən rəha marɨt, kəni nəsuvəniən məharəg pɨpɨm ikɨn təuvɨr ikɨn maupən. Məta suah kəti in tepət mapirəkɨs ik tuva,
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 kəni iətəmi asoli rəha nimə otəni kəm ik məmə, ‘Agɨm. Pəh suah u in otəharəg u ikɨnu.’ Kəni onakaulɨs mətəu-inu onəkəkeikei meiuaiu məharəg ləhtəni agɨn ikɨn nɨsiaiən tɨkə ikɨn.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Mətəu nəmə suah kəti taun lam məmə nəkuvən mauən e nauəniən kəti, kəni təuvɨr məmə nəkɨtəpɨn ikɨn nɨsiaiən tɨkə ikɨn. Kəni ko, nəmə iətəmi asoli rəha nimə tuva, kəni in otəni kəm ik məmə, ‘Rəhak iətəmimi, uvən məharəg əha ilɨs, ikɨn təuvɨr ikɨn.’ Kəni inu otləfəri nərgəm e nəhmtɨ nətəmi rəfin əha imə.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Iəkəni lanu mətəu-inu iətəmi tətəfəri aru in məmə otuva iətəmi asoli, Uhgɨn in otosiahu in. Mətəu iətəmimi tatosiahu aru in, Uhgɨn otəfəri matol iətəmi asoli lan.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Kəni Iesu təməni=pən kəm iətəmi asoli rəha nimə u məmə, “Nəmə natol nauəniən asoli kəti e nərauiə uə lapɨn, təsəuvɨriən məmə nəkauɨn e ik mɨn nəuvein, mɨne piam mɨn, mɨne nɨmənin mɨn rəham, mɨne nətəmi rəhalah nautə tepət u kəutatɨg təlau lam. Nəmə natol lanəha, kəni məta, ilah mɨn okotauɨn lam məmə nəkuvən motauən itəmah min ilah, kəni ilah okotalpɨn nati nəmol kəm lah.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Mətəu nian natol nauəniən kəti, onəkəkeikei mauɨn e nanrah mɨn, mɨne nətəmi nɨpətɨ lah nəuvetɨn tərah, mɨne iəhlkɨn rah mɨn, mɨne nətəmi nəhmtɨlah tərah, məmə okəhuva nəkaugɨn ilah.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Kəni Uhgɨn in otətuati e rəhan nəuvɨriən kəm ik, mətəu-inu ko ilah kəsotalpɨn agɨniən nati nəmol kəm lah. Mətəu e naunun nian, nian nətəm kotəhruahru okotəmiəgəh mɨn, Uhgɨn otətəu ik lan.”
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Kəni ilah kəti əha ikɨn e nauəniən təmətəu nəghatiən əha, kəni təməni=pən kəm Iesu məmə, “Təuvɨr pɨk o iətəmimi u otuvən əpəha e negəu e neai ikɨn Uhgɨn tətarmənɨg lan, kəni mauən e nauəniən asoli rəhan.”
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Mətəu Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Nian kəti, suah kəti təmol nauəniən asoli kəti rəhan, kəni mauɨn e nətəmimi tepət məmə okəhuva motauən pəti ilah min.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Kəni e nian rəha nauəniən, in təmahli=pən rəhan iol əhruin məmə otuvən məni pətɨgəm kəm nətəmimi u təmauɨn rəkɨs e lah. Kəni təmuvən məni=pən kəm lah məmə, ‘Əhuva-tə motauən, inol əpenə-penə rəkɨs e nauəniən.’
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Mətəu ilah rəfin kəmotəpəh nuvəniən motəni məmə ko kəsuvaiən. Kəti təmaupən məni kəm in məmə, ‘Pale. Əni=pən-to kəm rəham iətəmi asoli məmə ko iəsuvnəiən mətəu-inu, iəmos əmə nəhmtɨ nɨftəni kəti, kəni iəkəkeikei muvən meruh.’
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 “Kəni kəti mɨn təni məmə, ‘Pale. Əni=pən kəm rəham iətəmi asoli məmə ko iəsuvnəiən mətəu-inu iəmos əmə nəhmtɨ kau ten rəha niuviən kat, kəni iəkəkeikei muvən meh pɨpɨm rəhalah mɨn uək.’
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 “Kəni kəti mɨn təni məmə, ‘Əni=pən kəm rəham iətəmi asoli məmə ko iəsuvnəiən mətəu-inu, kəmit rəhak pətan kəhuva lahuənu u rəueiu.’
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 “Kəni iol əhruin təmuva məni=pən kəm rəhan iətəmi asoli. Kəni iətəmi asoli u nɨkin təmahmə pɨk, kəni təməni=pən kəm rəhan iol əhruin məmə, ‘Uvən uəhai e suaru mɨne ikɨn mɨn nəuvein e taun meruh nanrah mɨn, mɨne nətəmi nɨpətɨ lah mɨn tərah, mɨne nətəmi nəhmtɨ lah tərah, mɨne nətəmi nəhlkɨlah tərah, kəni mit ilah məhuva.’
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 “Kəni in təmol nati rəhan iətəmi asoli təməni, kəni nian in təmɨtəlɨg=pa məni=pən kəm rəhan iətəmi asoli məmə, ‘Iətəmi asoli. Iəu inol rəkɨs natimnati mɨn iətəm ik nəməni məmə iəkol, mətəu nauəniən tepət əhanəh əha ikɨn, kəni nimə təhmen e nətəmimi nəuvein mɨn.’
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 “Kəni iətəmi asoli təməni kəm ioluək məmə, ‘Kəni ko uvən e suaru, mɨne ikɨn mɨn rəfin ihluə e taun, kəni muvən muh nɨkilah məmə ilah okəhuva imə, məmə nimə u rəhak otəkeikei məri.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Mətəu iəkəni kəm ik məmə nətəmi iəmaupən mauɨn e lah, ko kəsotun askəuvɨniən nauəniən nəuvetɨn rəhak.’”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Nɨmənin nətəmimi tepət kəmautəhuərisɨg e Iesu e suaru. Kəni nian in təmeirair məni=pən kəm lah məmə,
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Nəmə suah kəti tolkeikei məmə otuərisɨg lak, in otəkeikei mol iəu iəkəhtul aupən e rəhan nəmiəgəhiən. In otəkeikei molkeikei pɨk agɨn iəu, mapirəkɨs rəhan tatə mɨne mamə mɨne rəhan pətan mɨne nətɨn mɨn mɨne pian mɨn mɨne nəuvɨnɨn mɨn, mɨne in əhruahru mɨn. Kəni nəmə təsoliən lanəha, ko in təsəhmeniən məmə otuva rəhak iətəmimi.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Kəni nəmə iətəmimi kəti təsələsiən rəhan nɨgi kəluau mɨtəu=pa iəu, ko in təsəhmeniən məmə in otuva mol rəhak iətəmimi lan.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 “Nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə tol nimə asoli kəti u təfəməh, in otaupən məharəg meruh rəhan məni rəha natimnati mɨn məmə təhmen uə kəpə.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 In tatol lanəha mətəu nəmə in təsaupəniən meruh məni ohni, kəni in otətuəuin mətələhu nəukətɨ nimə əmə, nəmə təsoliən naunun lan, kəni nətəmi rəfin u kəhuva moteruh kəni motaləh lan motəni məmə,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 ‘Otafu-to. Suah əpəha təmol nimə kəni məsol rəfiniən.’
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 “Kəni nəmə kig kəti, rəhan nətəm kəutəluagɨn ilah ten-tausɨn əmə, mətəu tətətəu məmə kig pɨsɨn kəti mɨn rəhan nətəm kəutəluagɨn ilah tuenti-tausɨn tətuva məmə okuəluagɨn, ko təsuvən uəhaiən mə otəluagɨn. In otaupən məharəg mətəlɨg lan məmə təhrun nehpahuiən, uə kəpə.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Nəmə təhrun məmə ko təsehpahuiən, in otəkeikei mahli=pən nətəmi nəuvein kəhuvən moteh rəhan mɨn tɨkɨmɨr nian in isəu əhanəh, məmə okotol nəməlinuiən.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Kəni təhmen əmə, nəmə itəmah kəti in təsol əpenə-penəiən məmə otəhlman e natimnati rəhan məmə tuva muərisɨg lak, ko in təsuvaiən mə rəhak iətəmimi.”
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Kəni Iesu təmol naunun e nəghatiən rəhan kəm nətəmimi e suaru məmə, “Sol in nati təuvɨr kəti, mətəu nəmə narfuiən rəhan tɨkə, ko nati tɨkə mə ko tol məmə in otəuvɨr mɨn.
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Kəni ko kəsoliən nati təuvɨr kəti lan, kəni nətəmimi okotəraki əmə lan. Itəmah rəfin matəlgɨtəmah tatɨg, otətəlɨg vivi, kəni motəhrun nəghatiən mɨn u.”
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.