Lucas 13
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni e nian əha, nətəmimi nəuvein kəməhuva motəni=pən kəm Iesu məmə nətəm Kaləli nəuvein kautoh natimiəgəh mɨn məmə okotol sakrifais lan kəm Uhgɨn, əmeiko, soldiə mɨn rəha kəpmən u Pailət kəməhuva motohamu ilah, kəni nɨra natimiəgəh mɨn mɨne nɨra nətəmimi mɨn kəmotaiu motol əmə kətiəh.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “?Təhro? ?Nɨkitəmah təhti məmə nərahiən əskasɨk rəha nətəm Kaləli əha məmə inkonu ilah kotərah pɨk tapirəkɨs ərəfin nətəm Kaləli?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 !Kəpə! Iətəni kəm təmah məmə təsoliən lanəha. Mətəu okəmə itəmah mɨn nəsotəuhliniən itəmah e noliən tərah mɨn rəhatəmah, kəni itəmah mɨn onəkohmɨs.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 ?Kəni təhro e nətəm Sailoam eitin əpə nimə əfəməh təməmei məharəg-ərain ilah kohmɨs? ?Nɨkitəmah təhti məmə nəmiəgəhiən rəhalah tərah tapirəkɨs nətəmimi rəfin əpəha Jerusɨləm?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 !Kəpə! Iətəni kəm təmah məmə təsoliən lanəha. Mətəu nəmə itəmah nəsotəuhliniən itəmah e noliən tərah rəhatəmah, kəni itəmah mɨn onəkohmɨs.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Kəni təməni nəghatiən əuhlin u məmə, “Iətəmimi kəti təmərfei nɨgi kəti e nasumiən rəhan, nərgɨn u fik. Kəni nian nu mɨn nəuvein təmuva mɨnuvən rəkɨs, kəni suah u təmuvən nian tepət mətəsal e nəuan nɨgi u, mətəu-inu təsəuəiən.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Kəni in təməni=pən kəm suah u tateh nasumiən məmə, ‘Eruh-to. Iəmuva mətəsal e nəuan nɨgi mɨnos nu kɨsɨl, mətəu iəseruhiən nəuan nɨgi kəti mɨne. Əuahli rəkɨs. Təsəuvɨriən məmə təhtul pəsɨg e nɨftəni rəha nasumiən.’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Kəni suah u iətəm tateh nasumiən təni=pən kəm in məmə, ‘Iətəmi asoli, upəh-to pəh tos mɨn nu kətiəh. Kəni iəkel nɨftəni mɨtəlau e nəukətɨn, kəni masiru lan məmki=pən nɨftəni təuvɨr.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Kəni nəmə təuə e nu əha ikɨn, kəni ko təuvɨr. Mətəu nəmə kəpə, ik nəkəhrun nətei rəkɨsiən.’”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Kəni e Sapət kəti, Iesu təmətəgətun nətəmimi əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Kəni pətan kəti əha ikɨn narmɨn tərah tətatɨg lan e nu eitin, kəni tatol məmə nəmtahn tatekəu e nian rəfin, kəni məsəhtul əhruahruiən.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Kəni Iesu təmeruh in, kəni in təmauɨn lan məmə otuva ohni, kəni təni=pən kəm in məmə, “Pətan. Iəu iatɨtɨs rəkɨs rəham nɨmɨsiən, ko təsaskəlɨmiən ik.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Kəni Iesu təmələhu=pən nəhlmɨn lan, kəni əmeiko, təməhtul əhruahru mɨnəuvɨr, kəni mɨnatəni-vivi Uhgɨn.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Mətəu iətəmi asoli rəha nimə rəha nuhapumɨniən, nɨkin təmahmə məmə inko Iesu təmol vi pətan u e nian rəha Sapət. Kəni in təməni=pən kəm nətəmimi məmə, “Nian sikɨs rəhatəmah o noliən uək lan. Nəkotəhrun nəhuvaiən e nian mɨn əha məmə in otol vi itəmah lan, mətəu e nian rəha Sapət, onəsəhuvaiən lan.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Kəni Iərmənɨg təməni=pən kəm in məmə, “!Itəmah nəfaki eiuə mɨn! ?Pəh u ikɨnu e nɨkitəmah e nian rəha Sapət, kəni təsɨtɨsiən rəhan kau uə togki u təmohrain, kəni masɨg muvən təmnɨm nəhu? !Kəpə! Itəmah mɨn nautol lanəha.
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Mətəu pətan əha, in nəuanɨləuɨs kəti rəha Epraham, u Setən təməlis o nu eitin. Kəni təhruahru əmə iəu iəkəkeikei mɨtɨs kəni mosmiəgəh in e nian rəha Sapət.”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Kəni nəghatiən rəha Iesu təmol rəhan tɨkɨmɨr mɨn kəmotaulɨs. Kəni nətəmimi rəfin, nɨkilah tagiən o uək təuvɨr agɨn mɨn iətəm Iesu tatol ilah.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Kəni Iesu təməni məmə, “?Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn in təhmen e nak? Pəh iəkəni nəghatiən əuhlin kəti məmə otəgətun itəmah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Nəua nɨgi kəti u nɨkɨtɨn natiəkəku agɨn u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Kəni suah kəti tərfei e rəhan nasumiən. Kəni nɨkɨtɨn teviə mol iahgin, kəni mənɨg ilɨs mɨn kəhuva motol=pən nimaalah e nəhlmɨn mɨn.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Kəni təməni mɨn məmə, “?Iətəgətun Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn məmə in təhmen=pən e nak?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 In təhmen=pən e is nəuan nəuvetɨn iətəm pətan kəti tətalkin flauə e pesɨn asoli, kəni təhgi flauə rəfin tətasisi matol iahgin.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Nian Iesu təmətaliuək matuvən Jerusɨləm, kəni mətəgətun nətəmimi e nəhruənu asoli mɨn mɨne lahuənu mɨn.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Kəni suah kəti təmətapuəh ohni məmə, “?Iərmənɨg, nətəmimi nəuan nəuvein əmə iətəm Uhgɨn otosmiəgəh ilah?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Iəkəni kəm təmah məmə onəkotəkeikei motalkut pɨk məmə nəkəhuvən pən e namtɨhluə u iətəm natiəkəku tatuvən e negəu e neai, mətəu-inu nətəmimi tepət okotalkut məmə okəhuvən imə, mətəu ko kəsəhuvəniən.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Mətəu o nian kəti, iərmənɨg rəha nimə əha in otəhtul masisɨg e rəhan doə. Kəni itəmah u nəsəhuvaiən əha imə e nɨkulu iətəm natiəkəku, onəkəutəhtul ihluə məutəhti-əhti nɨkulu məutəni məmə, ‘Pale, Iərmənɨg. !Erəh e doə o tɨmah!’ Mətəu in otəni məmə, ‘Iəkəruru agɨn itəmah.’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Kəni itəmah onəkotəni məmə, ‘Iərmənɨg, kitah kəmotauən pəti, kəni ik nəməgətun itɨmah əpəha imatɨmah ikɨn.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Mətəu in otəni=pɨnə məmə, ‘Iəu iətəni kəm təmah məmə iəkəruru agɨn itəmah. Itəmah rəfin nətəm nəkotərah agɨn. !Əhuvən əpəha isəu ohniəu!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 “E nian əha itəmah onəkoteruh Epraham, mɨne Aisək, mɨne Jekəp, mɨne iəni aupən mɨn kəutatɨg e negəu e neai iətəm Uhgɨn tətarmənɨg lan, mətəu itəmah onəutəhtul ihluə kəni okəraki pətɨgəm e təmah, kəni onəkotasək, mautɨgət-ərain nəhluvtəmah, məutətəu tərah.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Kəni nətəmimi okotsɨpən e nɨkalɨn mɨn rəfin rəha nəhue nɨftəni, məmə okəhuvən motəharəg motauən e negəu e neai iətəm Uhgɨn tətarmənɨg lan.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Kəni təuvɨr məmə nəkotəhrun məmə, nətəmimi nəuvein iətəm kautəhuərisɨg okəhuva motəhtul aupən. Kəni nətəmimi nəuvein u kəutaupən, ilah okəpanəhuərisɨg.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Kəni e nian əha, Farəsi mɨn nəuvein kəməhuva motəni=pən kəm Iesu məmə, “Təuvɨr məmə onəkiet uəhai əmə u ikɨnu matuvən, mətəu-inu Herot Antipas tolkeikei məmə otuhamu ik.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Herot Antipas in iol ekəu-ekəu, təhmen e kuri rarpɨn. Əhuvən motəni=pən kəm in məmə iəu iətəni məmə, ‘Eh-to. Nian əkuəkɨr əmə əha ikɨn tətatɨg iətəm iəu iəkəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nətəmimi, kəni matol vivi nɨmɨsiən rəha nətəmimi, kəni uərisɨg e nian kɨsɨl lan, kəni iəkol naunun e rəhak uək.’
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 “Nati əpnapɨn Herot təməni lanəha, mətəu iəu iəkəkeikei mətɨtəu=pən rəhak suaru matuvən u rəueiu, mɨne olauɨg, mɨne oniəh muvən miet pən Jerusɨləm. Ikɨn əha əhruahru iətəm okotəkeikei kɨsiai iəni mɨn ikɨn. Mətəu Jerusɨləm əmə, kətuhamu iəni mɨn rəha Uhgɨn ikɨn.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “!Əui kəsi, nətəm Jerusɨləm, nətəm Jerusɨləm! Itəmah nəutohamu iəni mɨn rəha Uhgɨn, kəni nətəmimi nətəm Uhgɨn təmahli=pa kəm təmah, nəutahtɨmu ilah e kəpiel apɨn, inəha nətəmimi u rəha Uhgɨn nətəm kautos nəghatiən rəhan. Nian tepət iətigaru əfəməh e nəhlmək məmə iəkos vivi itəmah, təhmen=pən e mənɨg iətəm tatuu nenətɨn mɨn e nɨkəuvkəuvɨn, mətəu nɨkitəmah təsagiəniən, kəni məutəpəh iəu.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Otafu-to. Uhgɨn tɨnəpəh itəmah, rəhatəmah nimə nərahiən otələs, kəni nati tɨkə ikɨn. Kəni iəkəni kəm təmah məmə, nati əha in nɨpəhriəniən mətəu-inu onəsoteruh mɨniən iəu mətəuarus nəkotəni məmə, ‘!Iərmənɨg Uhgɨn tətatɨg ilau suah u iətəm tətuva e nərgɨn.’”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.