Lucas 13
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Kəni e nian əha, nətəmimi nəuvein kəməhuva motəni=pən kəm Iesu məmə nətəm Kaləli nəuvein kautoh natimiəgəh mɨn məmə okotol sakrifais lan kəm Uhgɨn, əmeiko, soldiə mɨn rəha kəpmən u Pailət kəməhuva motohamu ilah, kəni nɨra natimiəgəh mɨn mɨne nɨra nətəmimi mɨn kəmotaiu motol əmə kətiəh.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “?Təhro? ?Nɨkitəmah təhti məmə nərahiən əskasɨk rəha nətəm Kaləli əha məmə inkonu ilah kotərah pɨk tapirəkɨs ərəfin nətəm Kaləli?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 !Kəpə! Iətəni kəm təmah məmə təsoliən lanəha. Mətəu okəmə itəmah mɨn nəsotəuhliniən itəmah e noliən tərah mɨn rəhatəmah, kəni itəmah mɨn onəkohmɨs.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 ?Kəni təhro e nətəm Sailoam eitin əpə nimə əfəməh təməmei məharəg-ərain ilah kohmɨs? ?Nɨkitəmah təhti məmə nəmiəgəhiən rəhalah tərah tapirəkɨs nətəmimi rəfin əpəha Jerusɨləm?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 !Kəpə! Iətəni kəm təmah məmə təsoliən lanəha. Mətəu nəmə itəmah nəsotəuhliniən itəmah e noliən tərah rəhatəmah, kəni itəmah mɨn onəkohmɨs.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Kəni təməni nəghatiən əuhlin u məmə, “Iətəmimi kəti təmərfei nɨgi kəti e nasumiən rəhan, nərgɨn u fik. Kəni nian nu mɨn nəuvein təmuva mɨnuvən rəkɨs, kəni suah u təmuvən nian tepət mətəsal e nəuan nɨgi u, mətəu-inu təsəuəiən.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Kəni in təməni=pən kəm suah u tateh nasumiən məmə, ‘Eruh-to. Iəmuva mətəsal e nəuan nɨgi mɨnos nu kɨsɨl, mətəu iəseruhiən nəuan nɨgi kəti mɨne. Əuahli rəkɨs. Təsəuvɨriən məmə təhtul pəsɨg e nɨftəni rəha nasumiən.’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Kəni suah u iətəm tateh nasumiən təni=pən kəm in məmə, ‘Iətəmi asoli, upəh-to pəh tos mɨn nu kətiəh. Kəni iəkel nɨftəni mɨtəlau e nəukətɨn, kəni masiru lan məmki=pən nɨftəni təuvɨr.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Kəni nəmə təuə e nu əha ikɨn, kəni ko təuvɨr. Mətəu nəmə kəpə, ik nəkəhrun nətei rəkɨsiən.’”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Kəni e Sapət kəti, Iesu təmətəgətun nətəmimi əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Kəni pətan kəti əha ikɨn narmɨn tərah tətatɨg lan e nu eitin, kəni tatol məmə nəmtahn tatekəu e nian rəfin, kəni məsəhtul əhruahruiən.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Kəni Iesu təmeruh in, kəni in təmauɨn lan məmə otuva ohni, kəni təni=pən kəm in məmə, “Pətan. Iəu iatɨtɨs rəkɨs rəham nɨmɨsiən, ko təsaskəlɨmiən ik.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Kəni Iesu təmələhu=pən nəhlmɨn lan, kəni əmeiko, təməhtul əhruahru mɨnəuvɨr, kəni mɨnatəni-vivi Uhgɨn.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Mətəu iətəmi asoli rəha nimə rəha nuhapumɨniən, nɨkin təmahmə məmə inko Iesu təmol vi pətan u e nian rəha Sapət. Kəni in təməni=pən kəm nətəmimi məmə, “Nian sikɨs rəhatəmah o noliən uək lan. Nəkotəhrun nəhuvaiən e nian mɨn əha məmə in otol vi itəmah lan, mətəu e nian rəha Sapət, onəsəhuvaiən lan.”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Kəni Iərmənɨg təməni=pən kəm in məmə, “!Itəmah nəfaki eiuə mɨn! ?Pəh u ikɨnu e nɨkitəmah e nian rəha Sapət, kəni təsɨtɨsiən rəhan kau uə togki u təmohrain, kəni masɨg muvən təmnɨm nəhu? !Kəpə! Itəmah mɨn nautol lanəha.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Mətəu pətan əha, in nəuanɨləuɨs kəti rəha Epraham, u Setən təməlis o nu eitin. Kəni təhruahru əmə iəu iəkəkeikei mɨtɨs kəni mosmiəgəh in e nian rəha Sapət.”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Kəni nəghatiən rəha Iesu təmol rəhan tɨkɨmɨr mɨn kəmotaulɨs. Kəni nətəmimi rəfin, nɨkilah tagiən o uək təuvɨr agɨn mɨn iətəm Iesu tatol ilah.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Kəni Iesu təməni məmə, “?Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn in təhmen e nak? Pəh iəkəni nəghatiən əuhlin kəti məmə otəgətun itəmah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Nəua nɨgi kəti u nɨkɨtɨn natiəkəku agɨn u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Kəni suah kəti tərfei e rəhan nasumiən. Kəni nɨkɨtɨn teviə mol iahgin, kəni mənɨg ilɨs mɨn kəhuva motol=pən nimaalah e nəhlmɨn mɨn.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Kəni təməni mɨn məmə, “?Iətəgətun Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn məmə in təhmen=pən e nak?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 In təhmen=pən e is nəuan nəuvetɨn iətəm pətan kəti tətalkin flauə e pesɨn asoli, kəni təhgi flauə rəfin tətasisi matol iahgin.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Nian Iesu təmətaliuək matuvən Jerusɨləm, kəni mətəgətun nətəmimi e nəhruənu asoli mɨn mɨne lahuənu mɨn.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Kəni suah kəti təmətapuəh ohni məmə, “?Iərmənɨg, nətəmimi nəuan nəuvein əmə iətəm Uhgɨn otosmiəgəh ilah?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Iəkəni kəm təmah məmə onəkotəkeikei motalkut pɨk məmə nəkəhuvən pən e namtɨhluə u iətəm natiəkəku tatuvən e negəu e neai, mətəu-inu nətəmimi tepət okotalkut məmə okəhuvən imə, mətəu ko kəsəhuvəniən.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Mətəu o nian kəti, iərmənɨg rəha nimə əha in otəhtul masisɨg e rəhan doə. Kəni itəmah u nəsəhuvaiən əha imə e nɨkulu iətəm natiəkəku, onəkəutəhtul ihluə məutəhti-əhti nɨkulu məutəni məmə, ‘Pale, Iərmənɨg. !Erəh e doə o tɨmah!’ Mətəu in otəni məmə, ‘Iəkəruru agɨn itəmah.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Kəni itəmah onəkotəni məmə, ‘Iərmənɨg, kitah kəmotauən pəti, kəni ik nəməgətun itɨmah əpəha imatɨmah ikɨn.’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Mətəu in otəni=pɨnə məmə, ‘Iəu iətəni kəm təmah məmə iəkəruru agɨn itəmah. Itəmah rəfin nətəm nəkotərah agɨn. !Əhuvən əpəha isəu ohniəu!’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 “E nian əha itəmah onəkoteruh Epraham, mɨne Aisək, mɨne Jekəp, mɨne iəni aupən mɨn kəutatɨg e negəu e neai iətəm Uhgɨn tətarmənɨg lan, mətəu itəmah onəutəhtul ihluə kəni okəraki pətɨgəm e təmah, kəni onəkotasək, mautɨgət-ərain nəhluvtəmah, məutətəu tərah.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Kəni nətəmimi okotsɨpən e nɨkalɨn mɨn rəfin rəha nəhue nɨftəni, məmə okəhuvən motəharəg motauən e negəu e neai iətəm Uhgɨn tətarmənɨg lan.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Kəni təuvɨr məmə nəkotəhrun məmə, nətəmimi nəuvein iətəm kautəhuərisɨg okəhuva motəhtul aupən. Kəni nətəmimi nəuvein u kəutaupən, ilah okəpanəhuərisɨg.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Kəni e nian əha, Farəsi mɨn nəuvein kəməhuva motəni=pən kəm Iesu məmə, “Təuvɨr məmə onəkiet uəhai əmə u ikɨnu matuvən, mətəu-inu Herot Antipas tolkeikei məmə otuhamu ik.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Herot Antipas in iol ekəu-ekəu, təhmen e kuri rarpɨn. Əhuvən motəni=pən kəm in məmə iəu iətəni məmə, ‘Eh-to. Nian əkuəkɨr əmə əha ikɨn tətatɨg iətəm iəu iəkəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nətəmimi, kəni matol vivi nɨmɨsiən rəha nətəmimi, kəni uərisɨg e nian kɨsɨl lan, kəni iəkol naunun e rəhak uək.’
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 “Nati əpnapɨn Herot təməni lanəha, mətəu iəu iəkəkeikei mətɨtəu=pən rəhak suaru matuvən u rəueiu, mɨne olauɨg, mɨne oniəh muvən miet pən Jerusɨləm. Ikɨn əha əhruahru iətəm okotəkeikei kɨsiai iəni mɨn ikɨn. Mətəu Jerusɨləm əmə, kətuhamu iəni mɨn rəha Uhgɨn ikɨn.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “!Əui kəsi, nətəm Jerusɨləm, nətəm Jerusɨləm! Itəmah nəutohamu iəni mɨn rəha Uhgɨn, kəni nətəmimi nətəm Uhgɨn təmahli=pa kəm təmah, nəutahtɨmu ilah e kəpiel apɨn, inəha nətəmimi u rəha Uhgɨn nətəm kautos nəghatiən rəhan. Nian tepət iətigaru əfəməh e nəhlmək məmə iəkos vivi itəmah, təhmen=pən e mənɨg iətəm tatuu nenətɨn mɨn e nɨkəuvkəuvɨn, mətəu nɨkitəmah təsagiəniən, kəni məutəpəh iəu.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Otafu-to. Uhgɨn tɨnəpəh itəmah, rəhatəmah nimə nərahiən otələs, kəni nati tɨkə ikɨn. Kəni iəkəni kəm təmah məmə, nati əha in nɨpəhriəniən mətəu-inu onəsoteruh mɨniən iəu mətəuarus nəkotəni məmə, ‘!Iərmənɨg Uhgɨn tətatɨg ilau suah u iətəm tətuva e nərgɨn.’”
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.