Lucas 13
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəni e nian əha, nətəmimi nəuvein kəməhuva motəni=pən kəm Iesu məmə nətəm Kaləli nəuvein kautoh natimiəgəh mɨn məmə okotol sakrifais lan kəm Uhgɨn, əmeiko, soldiə mɨn rəha kəpmən u Pailət kəməhuva motohamu ilah, kəni nɨra natimiəgəh mɨn mɨne nɨra nətəmimi mɨn kəmotaiu motol əmə kətiəh.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “?Təhro? ?Nɨkitəmah təhti məmə nərahiən əskasɨk rəha nətəm Kaləli əha məmə inkonu ilah kotərah pɨk tapirəkɨs ərəfin nətəm Kaləli?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 !Kəpə! Iətəni kəm təmah məmə təsoliən lanəha. Mətəu okəmə itəmah mɨn nəsotəuhliniən itəmah e noliən tərah mɨn rəhatəmah, kəni itəmah mɨn onəkohmɨs.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 ?Kəni təhro e nətəm Sailoam eitin əpə nimə əfəməh təməmei məharəg-ərain ilah kohmɨs? ?Nɨkitəmah təhti məmə nəmiəgəhiən rəhalah tərah tapirəkɨs nətəmimi rəfin əpəha Jerusɨləm?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 !Kəpə! Iətəni kəm təmah məmə təsoliən lanəha. Mətəu nəmə itəmah nəsotəuhliniən itəmah e noliən tərah rəhatəmah, kəni itəmah mɨn onəkohmɨs.”
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Kəni təməni nəghatiən əuhlin u məmə, “Iətəmimi kəti təmərfei nɨgi kəti e nasumiən rəhan, nərgɨn u fik. Kəni nian nu mɨn nəuvein təmuva mɨnuvən rəkɨs, kəni suah u təmuvən nian tepət mətəsal e nəuan nɨgi u, mətəu-inu təsəuəiən.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Kəni in təməni=pən kəm suah u tateh nasumiən məmə, ‘Eruh-to. Iəmuva mətəsal e nəuan nɨgi mɨnos nu kɨsɨl, mətəu iəseruhiən nəuan nɨgi kəti mɨne. Əuahli rəkɨs. Təsəuvɨriən məmə təhtul pəsɨg e nɨftəni rəha nasumiən.’
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Kəni suah u iətəm tateh nasumiən təni=pən kəm in məmə, ‘Iətəmi asoli, upəh-to pəh tos mɨn nu kətiəh. Kəni iəkel nɨftəni mɨtəlau e nəukətɨn, kəni masiru lan məmki=pən nɨftəni təuvɨr.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Kəni nəmə təuə e nu əha ikɨn, kəni ko təuvɨr. Mətəu nəmə kəpə, ik nəkəhrun nətei rəkɨsiən.’”
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Kəni e Sapət kəti, Iesu təmətəgətun nətəmimi əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Kəni pətan kəti əha ikɨn narmɨn tərah tətatɨg lan e nu eitin, kəni tatol məmə nəmtahn tatekəu e nian rəfin, kəni məsəhtul əhruahruiən.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Kəni Iesu təmeruh in, kəni in təmauɨn lan məmə otuva ohni, kəni təni=pən kəm in məmə, “Pətan. Iəu iatɨtɨs rəkɨs rəham nɨmɨsiən, ko təsaskəlɨmiən ik.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Kəni Iesu təmələhu=pən nəhlmɨn lan, kəni əmeiko, təməhtul əhruahru mɨnəuvɨr, kəni mɨnatəni-vivi Uhgɨn.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Mətəu iətəmi asoli rəha nimə rəha nuhapumɨniən, nɨkin təmahmə məmə inko Iesu təmol vi pətan u e nian rəha Sapət. Kəni in təməni=pən kəm nətəmimi məmə, “Nian sikɨs rəhatəmah o noliən uək lan. Nəkotəhrun nəhuvaiən e nian mɨn əha məmə in otol vi itəmah lan, mətəu e nian rəha Sapət, onəsəhuvaiən lan.”
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Kəni Iərmənɨg təməni=pən kəm in məmə, “!Itəmah nəfaki eiuə mɨn! ?Pəh u ikɨnu e nɨkitəmah e nian rəha Sapət, kəni təsɨtɨsiən rəhan kau uə togki u təmohrain, kəni masɨg muvən təmnɨm nəhu? !Kəpə! Itəmah mɨn nautol lanəha.
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Mətəu pətan əha, in nəuanɨləuɨs kəti rəha Epraham, u Setən təməlis o nu eitin. Kəni təhruahru əmə iəu iəkəkeikei mɨtɨs kəni mosmiəgəh in e nian rəha Sapət.”
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Kəni nəghatiən rəha Iesu təmol rəhan tɨkɨmɨr mɨn kəmotaulɨs. Kəni nətəmimi rəfin, nɨkilah tagiən o uək təuvɨr agɨn mɨn iətəm Iesu tatol ilah.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Kəni Iesu təməni məmə, “?Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn in təhmen e nak? Pəh iəkəni nəghatiən əuhlin kəti məmə otəgətun itəmah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Nəua nɨgi kəti u nɨkɨtɨn natiəkəku agɨn u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Kəni suah kəti tərfei e rəhan nasumiən. Kəni nɨkɨtɨn teviə mol iahgin, kəni mənɨg ilɨs mɨn kəhuva motol=pən nimaalah e nəhlmɨn mɨn.”
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Kəni təməni mɨn məmə, “?Iətəgətun Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn məmə in təhmen=pən e nak?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 In təhmen=pən e is nəuan nəuvetɨn iətəm pətan kəti tətalkin flauə e pesɨn asoli, kəni təhgi flauə rəfin tətasisi matol iahgin.”
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Nian Iesu təmətaliuək matuvən Jerusɨləm, kəni mətəgətun nətəmimi e nəhruənu asoli mɨn mɨne lahuənu mɨn.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Kəni suah kəti təmətapuəh ohni məmə, “?Iərmənɨg, nətəmimi nəuan nəuvein əmə iətəm Uhgɨn otosmiəgəh ilah?”
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 “Iəkəni kəm təmah məmə onəkotəkeikei motalkut pɨk məmə nəkəhuvən pən e namtɨhluə u iətəm natiəkəku tatuvən e negəu e neai, mətəu-inu nətəmimi tepət okotalkut məmə okəhuvən imə, mətəu ko kəsəhuvəniən.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Mətəu o nian kəti, iərmənɨg rəha nimə əha in otəhtul masisɨg e rəhan doə. Kəni itəmah u nəsəhuvaiən əha imə e nɨkulu iətəm natiəkəku, onəkəutəhtul ihluə məutəhti-əhti nɨkulu məutəni məmə, ‘Pale, Iərmənɨg. !Erəh e doə o tɨmah!’ Mətəu in otəni məmə, ‘Iəkəruru agɨn itəmah.’
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Kəni itəmah onəkotəni məmə, ‘Iərmənɨg, kitah kəmotauən pəti, kəni ik nəməgətun itɨmah əpəha imatɨmah ikɨn.’
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Mətəu in otəni=pɨnə məmə, ‘Iəu iətəni kəm təmah məmə iəkəruru agɨn itəmah. Itəmah rəfin nətəm nəkotərah agɨn. !Əhuvən əpəha isəu ohniəu!’
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 “E nian əha itəmah onəkoteruh Epraham, mɨne Aisək, mɨne Jekəp, mɨne iəni aupən mɨn kəutatɨg e negəu e neai iətəm Uhgɨn tətarmənɨg lan, mətəu itəmah onəutəhtul ihluə kəni okəraki pətɨgəm e təmah, kəni onəkotasək, mautɨgət-ərain nəhluvtəmah, məutətəu tərah.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Kəni nətəmimi okotsɨpən e nɨkalɨn mɨn rəfin rəha nəhue nɨftəni, məmə okəhuvən motəharəg motauən e negəu e neai iətəm Uhgɨn tətarmənɨg lan.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Kəni təuvɨr məmə nəkotəhrun məmə, nətəmimi nəuvein iətəm kautəhuərisɨg okəhuva motəhtul aupən. Kəni nətəmimi nəuvein u kəutaupən, ilah okəpanəhuərisɨg.”
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Kəni e nian əha, Farəsi mɨn nəuvein kəməhuva motəni=pən kəm Iesu məmə, “Təuvɨr məmə onəkiet uəhai əmə u ikɨnu matuvən, mətəu-inu Herot Antipas tolkeikei məmə otuhamu ik.”
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Herot Antipas in iol ekəu-ekəu, təhmen e kuri rarpɨn. Əhuvən motəni=pən kəm in məmə iəu iətəni məmə, ‘Eh-to. Nian əkuəkɨr əmə əha ikɨn tətatɨg iətəm iəu iəkəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nətəmimi, kəni matol vivi nɨmɨsiən rəha nətəmimi, kəni uərisɨg e nian kɨsɨl lan, kəni iəkol naunun e rəhak uək.’
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 “Nati əpnapɨn Herot təməni lanəha, mətəu iəu iəkəkeikei mətɨtəu=pən rəhak suaru matuvən u rəueiu, mɨne olauɨg, mɨne oniəh muvən miet pən Jerusɨləm. Ikɨn əha əhruahru iətəm okotəkeikei kɨsiai iəni mɨn ikɨn. Mətəu Jerusɨləm əmə, kətuhamu iəni mɨn rəha Uhgɨn ikɨn.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 “!Əui kəsi, nətəm Jerusɨləm, nətəm Jerusɨləm! Itəmah nəutohamu iəni mɨn rəha Uhgɨn, kəni nətəmimi nətəm Uhgɨn təmahli=pa kəm təmah, nəutahtɨmu ilah e kəpiel apɨn, inəha nətəmimi u rəha Uhgɨn nətəm kautos nəghatiən rəhan. Nian tepət iətigaru əfəməh e nəhlmək məmə iəkos vivi itəmah, təhmen=pən e mənɨg iətəm tatuu nenətɨn mɨn e nɨkəuvkəuvɨn, mətəu nɨkitəmah təsagiəniən, kəni məutəpəh iəu.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Otafu-to. Uhgɨn tɨnəpəh itəmah, rəhatəmah nimə nərahiən otələs, kəni nati tɨkə ikɨn. Kəni iəkəni kəm təmah məmə, nati əha in nɨpəhriəniən mətəu-inu onəsoteruh mɨniən iəu mətəuarus nəkotəni məmə, ‘!Iərmənɨg Uhgɨn tətatɨg ilau suah u iətəm tətuva e nərgɨn.’”
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.