João 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəməni niəh lan, katol marɨt kəti əpəha Kenə, lahuənu kəti e Kaləli. Kəni mamə rəha Iesu in əpəha ikɨn.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Kəni ilah kotauɨn=pən mɨn e Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi, məmə ilah mɨn okəhuvən e marɨt əha.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Kautol mautol lafet, kəni nətəmimi mɨn kotəmnɨm rəfin wain, kəni mamə rəha Iesu təni=pən kəm in məmə, “Rəhalah wain təmɨkə.”
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “?Pətauəhli, təhro nətələhu=pa nati u kəm iəu? Nian rəhak təsuva əhanəhiən.”
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Mətəu rəhan mamə təni=pən kəm noluək mɨn rəha marɨt məmə, “Itəmah onəkotəkeikei motol natimnati rəfin iətəm in otəni.”
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Nɨlosɨ nati asoli ilah sikɨs, kəməlɨn əha ikɨn əha o nəhu, məmə nətəm Isrel ilah okoteikuas məutaruətuəh lan e nəhmtɨ Uhgɨn. Nɨlosɨ nati mɨn u, kəmol e kəpiel, kəni kətiəh təhrun nosiən uan-hanrɨt litə nəhu.Iətəmimi tatətəlmɨn nosɨnati mɨn.|alt="Man pouring into jars" src="lb00135b.tif" size="col" loc="Jhn 2:6" copy="BFBS (Bass)" ref="Jon 2:6"
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Kəni Iesu təni=pən kəm nətəm kautol uək məmə, “Otətu=pən nəhu e nɨlosɨ nati mɨn u.” Kəni kəmotətu ilah kotəriauəh vivi.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Kəni təni=pən kəm lah məmə, “Otətu rəkɨs nəhu kəti motos məhuvən kəm iətəm tətarmənɨg e marɨt.” Kəni ilah kəmotol lanəha.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Kəni nian iətəmi u təməmnɨm askəuvɨn, mətəu nəhu tɨnol rəkɨs wain lan. Mətəu iətəmi u in tətarmənɨg e marɨt u, in təruru məmə kəmos iə wain u. Nətəmi mɨn əmə u nətəm kəmotos nəhu məhuva, ilah əmə kotəhrun. Kəni iətəm tətarmənɨg e marɨt təmauɨn e iətəm təmol marɨt,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 məni=pən məmə, “Nian rəfin nətəmimi kotaupən motəfətɨgəm wain təuvɨr, kəni uərisɨg nətəmimi kotəmnɨm tepət ko, kəni kəpanəfətɨgəm inu təsəuvɨr pɨkiən. !Mətəu ik, nəmaharu kalɨn iətəm təuvɨr mətəuarus=pa u rəueiu!”
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Kəni inu nəmtətiən iətəm Iesu təmətuəuin agɨn lan mol. Kəni in təmol ikɨn Kenə, lahuənu kəti e Kaləli. E nəmtətiən əha, in təməgətun nepətiən rəha Uhgɨn lan, kəni rəhan nətəmimi mɨn, kəmotəhatətə əskasɨk lan.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Uərisɨg e marɨt əha, in təmeiuaiu muvən e taun asoli əha Kapeniəm əpəha Kaləli ilah rəhan mamə mɨne pian mɨn mɨne rəhan nətəmimi mɨn. Kəni kəmotatɨg nian nəuvein əha ikɨn əha.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Kəni tɨnuva iuəkɨr o nian rəha lafet rəha nətəm Isrel iətəm kətəni məmə lafet rəha Pasova. Kəni Iesu təməri muvən əpəha Jerusɨləm.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Ihluə lan e Nimə Rəha Uhgɨn kəutəfaki ikɨn, Iesu təmafu nətəmimi kautol səlɨm e kau, mɨne sipsip, mɨne mak mɨn, məmə nətəmimi okotos nəhmtɨn o noliən sakrifais lan. Kəni nətəmimi nəuvein əha ikɨn, ilah kautol senɨs e məni rəha nətəmi ikɨ pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Kəni in tos təulə nəuvein, mətəl o nalisiən iətəmi. Kəni in mɨtəu nətəmi mɨn u ilah kau mɨn mɨne sipsip mɨn məmə okohiet e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni in mauvəregɨn məni rəha nətəmi mɨn u nətəm kautol senɨs lan, kəni təmahuvihin-ahuvihin rəhalah tepɨl mɨn.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Kəni mahi ilah mɨn u nətəm kautol səlɨm e iəuein məni=pən kəm lah məmə, “!Otəmki natimnati mɨn u mohiet! !Itəmah məsotoliən Nimə Rəha Tatə rəhak tuva məmə in nimə rəha noliən makɨt!”
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Kəni nətəmimi rəhan, nɨkilah təməhti nəghatiən kəti e Nauəuə Rəha Uhgɨn, iətəm tətəni məmə, “Iəu iəkolkeikei pɨk Nimə Rəham e nɨkik, nɨkik pɨk agɨn lan.”
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Kəni nətəmi asoli mɨn rəha nətəm Isrel nɨkilah təmahmə motətapuəh ohni məmə, “?Pəh təmol məmə nəkəhrun noliən nati u? !Ol nəmtətiən məmə otəgətun əhruahru kəm tɨmah!”
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Mətəu Iesu təni məmə, “Nəmə itəmah nəkotərəkɨn Nimə u Rəha Uhgɨn, kəni nian kɨsɨl əmə, iəu iəkuvləkɨn mɨn təhtul.”
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Kəni nətəmi asoli mɨn əha kotəni məmə, “!Ei, nəman! Nətəmimi kəmotol uək asoli o nu ilah rəfin fote-sikɨs motuvləkɨn Nimə u Rəha Uhgɨn. !Onəkəhro lanu muvləkɨn e nian kɨsɨl əmə!”
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Mətəu Nimə əha Rəha Uhgɨn iətəm Iesu tətəghati lan, in nɨpətɨn.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Kəni uərisɨg, nian in tɨnɨmɨs rəkɨs, kəni mɨnəmiəgəh mɨn, kəni rəhan nətəmimi mɨn, nɨkilah təhti nəghatiən əha rəhan iətəm təməni. Kəni ilah kəmotəhatətə e Nauəuə Rəha Uhgɨn, mɨne nəghatiən iətəm Iesu təməni=pən kəm lah.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Nian əha Iesu təmətatɨg e Jerusɨləm e nian rəha lafet rəha Pasova u, nətəmimi tepət kəmoteruh nəmtətiən mɨn iətəm in təmol, kəni kəmotəhatətə lan.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Mətəu Iesu in təməhrun nati iətəm tətatɨg e nɨkilah, kəni məsəhatətəiən e lah.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Ko iətəmi kəti təsəhtul pətɨgəmiən məghati rəha nətəmimi lan, mətəu-inu Iesu təhrun rəfin nətəlɨgiən rəha nətəmimi.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.