João 13
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 Tɨnuva mətəuarus nian nətəm Isrel kotol lafet lan, lafet rəha Pasova, kəni Iesu tɨnəhrun məmə rəhan nian tɨnuva rəkɨs məmə otəpəh nəhue nɨftəni u, muvən meruh Tatə Uhgɨn. Nian rəfin in təmatolkeikei pɨk rəhan nətəmimi u kəutatɨg e nəhue nɨftəni, kəni mətəu rəueiu in tətəgətun əsas rəhan nolkeikeiən kəm lah muvən mətəuarus naunun nian rəhan.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de partir deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus próprios que estavam no mundo, ele amou-os até o fim.
2 Tɨnəhnaiuv, Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəməutauən, kəni Setən tɨnəfən rəkɨs nətəlɨgiən e nɨki Jutəs Iskariot, nətɨ Saimon, məmə in otətuati e Iesu tuvən e nəhlmɨ rəhan tɨkɨmɨr mɨn.
2 E, terminada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Iesu təməhrun məmə Tatə Uhgɨn təmələhu=pən rəkɨs natimnati rəfin u e nəhlmɨn, kəni tɨnəhrun mɨn məmə in təmsɨpən e Uhgɨn, kəni in otəpanɨtəlɨg=pən mɨn o Uhgɨn.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara todas as coisas em suas mãos, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Tol lanəha, in təməhtul, kəni məpeg rəkɨs rəhan sot asoli, kəni matu in e tauɨl kəti.
4 levantou-se da ceia, colocou de lado as suas vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Kəni mələs pesɨn kəti, mətu=pən nəhu lan, kəni əmeiko mətuəuin mətəueiu nəhlkɨ rəhan mɨn nətəmimi, kəni mətafəl e tauɨl, tauɨl u iətəm in tətətəuti lan.
5 Depois, ele pôs água em uma bacia, e começou a lavar os pés dos discípulos, e a limpá-los com a toalha com a qual se cingia.
6 Təmol lanəha muvən e Saimon Pitə, kəni Pitə təni=pən kəm in məmə, “?Iərmənɨg, təhro? Təsəuvɨriən məmə ik onəkəueiu nəhlkək.”
6 Aproximou-se, então, de Simão Pedro; e Pedro lhe disse: Senhor, tu lavarás os meus pés?
7 Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “Rəueiu ik nəkəruru nɨpətɨ nati u iəu iatol, mətəu uərisɨg nəpanəhrun nɨpətɨn.”
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, tu não o sabes agora, mas depois tu saberás.
8 Kəni Pitə təni=pən in məmə, “Onəkəpəh agɨn nafəliən nəhlkək.”
8 Disse-lhe Pedro: Tu nunca lavarás os meus pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não lavá-los, tu não tens parte comigo.
9 Kəni Saimon Pitə təməni=pən kəm in məmə, “Iərmənɨg, nəmə tol lanəha, kəni onəsəueiu əməiən nəhlkək, mətəu əueiu mɨn nəhlmək mɨne rəhk-kapə!”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também minhas mãos e a minha cabeça.
10 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “!Kəpə! Iətəmimi u tɨnaig rəkɨs, in tɨnəruən rəkɨs, tɨnəhmen. Təuvɨr əmə məmə okəsəueiu mɨniən nɨpətɨn; mətəu iəu oiəkəkeikei məueiu mɨn əmə nəhlkɨn. Itəmah nɨnotəruən rəkɨs. Mətəu səniəmə itəmah rəfin agɨn.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que se lavou não necessita de lavar senão seus pés, porque no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Iesu tɨnəhrun rəkɨs məmə ilah pəh u otegəhan=pən lan e nəhlmɨ rəhan mɨn tɨkɨmɨr mɨn. Tol lanəha, kəni in təni məmə, “Səniəmə itəmah rəfin agɨn.”
11 Porque ele sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Nian Iesu tɨnəueiu rəkɨs nəhlkɨ rəhan mɨn nətəmimi, kəni muvən mɨn e rəhan napən, kəni muvən məharəg e nɨmein e tepɨl. Kəni əmeiko mətapuəh o lah məmə, “?Itəmah nəkotəhrun nɨpətɨ nati u iəmol rəueiu agɨn e təmah?
12 Assim, após ter lavado os seus pés, tomou as suas vestes, e se assentando outra vez, ele disse-lhes: Entendeis o que eu vos tenho feito?
13 Itəmah nəutauɨn lak məmə Nəgətun mɨne Iərmənɨg, kəni təhruahru əmə lanko, mətəu-inu nɨpəhriəniən məmə iəu u, rəhatəmah Nəgətun mɨne rəhatəmah Iərmənɨg.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 “Mətəu-inu iəu, iəu u rəhatəmah Iərmənɨg mɨne iəu Iəgətun rəhatəmah, konu iəu iəkəueiu nəhlkɨtəmah, konu itəmah mɨn, onəkotəueiu nəhlkɨtəmah mɨn.
14 Se, então, seu Senhor e Mestre vos lavou os pés, vós deveis também lavar os pés uns dos outros.
15 Iəu iəmol məgətun itəmah lan, məmə itəmah onəkotol kəm təmah mɨn.
15 Porque eu vos dei um exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Nɨpəhriəniən agɨn u iətəni=pɨnə kəm təmah məmə, ioluək kəti, in təsapirəkɨsiən rəhan iətəmi asoli, konu iahli=pən in təsapirəkɨsiən iətəm tətahli.
16 Na verdade, na verdade eu vos digo: O servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Rəueiu əha, itəmah nəkotəhrun vivi natimnati mɨn u. Kəni o nati u, nəmə onautol lanu, kəni itəmah onəkotos nəuvɨriən o Uhgɨn.
17 Se sabeis essas coisas, felizes são os que as praticam.
18 “Iəu iəsəniən itəmah rəfin. Iəkəhrun vivi itəmah mɨn u nətəm iəu iəmɨtəpɨn itəmah. Mətəu nəghatiən u rəha Nauəuə Rəha Uhgɨn, otəkeikei muva mol nɨpəhriəniən lan. Nəghatiən u tətəni məmə, ‘Iətəmimi u, aupən itɨmlau iəmatuauən pəti e pɨlet kətiəh, mətəu rəueiu, in tɨnəuhlin rəhan nətəlɨgiən, mɨnətələhu nəghatiən tərah ohniəu.’
18 Eu não falo de todos vós, eu conheço aqueles que escolhi; mas para que possa se cumprir a escritura: O que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.
19 “Iəu iətəni pətɨgəm natimnati mɨn u kəm təmah u rəueiu, nian okəsol əhanəhiən. Mətəu nian okatol, kəni itəmah onəkotəhatətə lak, məmə Iəu U Inu.
19 Agora eu vos digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que Eu Sou Ele.
20 Nɨpəhriəniən agɨn u iətəni=pɨnə kəm təmah məmə, iətəmimi pəh iətəm tatos iətəmi u iətahli=pɨnə, kəni nɨkin tagiən ohni, təhmen=pən əmə məmə in tatos mɨn iəu, kəni nɨkin tagiən ohniəu. Konu iətəmimi iətəm tatos vivi iəu, kəni nɨkin tagiən ohniəu, təhmen=pən əmə məmə in tatos vivi mɨn rəhak Tatə, kəni nɨkin tagiən ohni.”
20 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim recebe; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Nian Iesu tɨnəni pətɨgəm rəkɨs nəghatiən əha, kəni nɨkin təməfɨgəm pɨk, kəni in təni məmə, “Nɨpəhriəniən agɨn u iətəni=pɨnə kəm təmah məmə, itəmah kəti u ikɨnu otegəhan=pən lak e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn rəhak.”
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito, e testificou, dizendo: Na verdade, na verdade eu vos digo que um de vós há de me trair.
22 Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotəsal=pən moteruh ilah mɨn, mɨnotəruru agɨn məmə in tətəni pəh.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, duvidosos sobre de quem ele falava.
23 Kəni ilah kəti u iətəm Iesu in tolkeikei pɨk, in tətəməhli iuəkɨr əmə o Iesu.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Kəni Saimon Pitə, in təmasiuən=pən kəm in məmə, “Ətapuəh-to ohni, məmə iətəmimi pəh kəha in tətəni.”
24 Simão Pedro, portanto, acenou para ele, para perguntar quem era aquele de quem ele falava.
25 Kəni suah kəha təmiəu-iəu muva iuəkɨr o Iesu, kəni mətapuəh ohni məmə, “?Iərmənɨg, pəh u nətəni?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é este?
26 Kəni Iesu təni məmə, “Iəu iəkəmkərɨs pɨret nəuvetɨn, konu məuveri=pən e sup, kəni məfən kəm in, konu suah u, inko.” Kəni əmeiko, in təməmkərɨs pɨret kəti, məuveri=pən e sup, kəni məfən kəm Jutəs, nətɨ Saimon Iskariot.
26 Jesus respondeu: Ele é, aquele a quem eu der o bocado que eu mergulhei. E quando ele mergulhou o bocado, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Kəni Jutəs təmos pɨret u. Kəni rəueiu agɨn, Setən tɨnəuveg rəhan nətəlɨgiən.
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que tu fazes, faze-o depressa.
28 Nətəmimi mɨn u rəha Iesu nətəm kautəməhli tɨtəlau e tepɨl məutauən, ilah kəsotəhruniən məmə Iesu təməni=pən nəghatiən u kəm in o nak.
28 Ora, nenhum homem na mesa sabia para que intenção lhe falara isso.
29 Jutəs in tətaharu kətɨm rəha məni rəhalah, kəni ilah nəuvein nɨkilah təhti məmə Iesu təməni=pən kəm in məmə otuvən mos nəhmtɨn nauəniən nəuvein nɨglah o lafet, uə nəmə təhro tatuvən otəfən məni kəti kəm nanrah mɨn.
29 Porque alguns deles pensavam que, como Judas tinha a bolsa, Jesus lhe tinha dito: Compra as coisas que nos são necessárias para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Kəni nian Jutəs təmos rəkɨs pɨret u, təməhtul miet uəhai əmə. Kəni tɨnapinəpu rəkɨs.
30 Ele então tendo recebido o bocado, saiu imediatamente; e era noite.
31 Nian Jutəs tɨniet rəkɨs, kəni Iesu təni məmə, “Rəueiu əha, Uhgɨn tɨnatəfəri nərgɨ Nətɨ Iətəmimi, kəni Nətɨ Iətəmimi tɨnatəfəri nərgɨ Uhgɨn.
31 Portanto, tendo ele saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Mətəu nian Nətɨ Iətəmimi tɨnol əpu rəkɨs nepətiən rəha Uhgɨn, kəni Uhgɨn aru əmə in otol əpu mɨn nepətiən rəha Nətɨ Iətəmimi. Kəni in otol əmə uəha rəueiu əmə.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e imediatamente o glorificará nele.
33 “Nenətɨk mɨn, ko iəsatɨgiən tuvəh kitah min itəmah. Kəni itəmah onəmanotəsal lak, mətəu iəu iətəni mɨn nəghatiən kətiəh əmə kəm təmah u rəueiu, iətəm iəməni=pən kəm nətəmi asoli mɨn rəha Isrel aupən. Iətəni=pɨnə kəm təmah məmə, ikɨn əha iatuvən ikɨn, itəmah nəkotəruru nuvəniən ikɨn.
33 Filhinhos, ainda por um pouco eu estou convosco. Vós me buscareis; e como eu disse aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu também agora vos digo.
34 “Iəu iətəni=pɨnə nəghatiən vi kəti kəm təmah məmə nəkotəkeikei mautol. Itəmah nəkotəkeikei motolkeikei itəmah mɨn. Iəu iəmolkeikei itəmah, kəni itəmah nəkotəkeikei motolkeikei itəmah mɨn təhmen əmə lanəha.
34 Um novo mandamento eu vos dou: Que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que vós também vos ameis uns aos outros.
35 Kəni nəmə nəkolkeikei lanu itəmah mɨn, kəni nətəmimi rəfin okotəhrun məmə itəmah rəhak mɨn nətəmimi.”
35 Nisto todos os homens conhecerão que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Kəni Saimon Pitə tətapuəh ohni məmə, “?Iərmənɨg, ik onəkuvən iə?”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde tu vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou, tu agora não podes me seguir, mas depois me seguirás.
37 Kəni Pitə tətapuəh ohni məmə, “?Iərmənɨg, oiəsɨtəu-pəniən ik u rəueiu o nak? Iəu, nɨkik tagiən əmə məmə iəkɨmɨs ohnik.”
37 Disse-lhe Pedro: Senhor, por que eu não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “?Ik nəkəmə nɨkim tagiən əmə məmə onəkɨmɨs ohniəu? Nɨpəhriəniən agɨn u iətəni kəm ik məmə, mənɨg otəsəkakə əhanəhiən, kəni ik onəkəni mau kɨsɨl məmə nəkəruru iəu.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por minha causa? Na verdade, na verdade eu te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado por três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.