João 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Iətəm Petəni kəti, nərgɨn u Lasɨrɨs, tatɨmɨs. Petəni, in lahuənu kəti, ima Meri mɨne pian Matə.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Meri u, inu, uərisɨg otəpanəueiu nəhlkɨ Iərmənɨg rəhatah e səntə, kəni mafəl e nəuanun, tasɨk. Kəni pətan u, rəhan u kakə Lasɨrɨs u tatɨmɨs.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Tol lanəha, nəuvɨnɨ Lasɨrɨs mil kuahli=pən nəghatiən o Iesu məmə, “Iətəmi asoli, ik kəti u iətəm nəkolkeikei pɨk, in tatɨmɨs.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Nian Iesu təmətəu nəghatiən u, kəni in təni məmə, “Lasɨrɨs tatɨmɨs, mətəu rəhan nɨmɨsiən əha, ko təsoliən in tɨmɨs agɨn. Nɨmɨsiən əha rəhan otol məmə nətəmimi okotəfəri motəni-vivi Uhgɨn ohni. Kəni nɨmɨsiən əha otol məmə nətəmimi okotəfəri motəni-vivi Nətɨ Uhgɨn ohni.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Iesu tolkeikei pɨk Matə mɨne pian, mɨne rəhalau kakə Lasɨrɨs.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Tol lanəha, nian tətətəu pau məmə Lasɨrɨs tatɨmɨs, in təmatɨg mos nian keiu əpəha ikɨn tətatɨg ikɨn.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Kəni uərisɨg, təni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Pəh kohtəlɨg=pən mɨn Jutiə.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kotəni=pən, kəm in məmə, “Iəgətun, rəueiu əmə uəha, nətəmimi asoli rəha Isrel əha ikɨn əha kəmotəni məmə okotahtɨmu ik e kəpiel apɨn. ?Mətəu ik nəkəni məmə onəkɨtəlɨg=pən mɨn ikɨn əha?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Itəmah nəkotəhrun məmə tueləf auə lənian. Nəmə iətəmimi tətaliuək lənian, ko təsoriniən nəhlkɨn e kəpiel kəti, mətəu-inu tateruh nati e nəhagəhagiən rəha nəhue nɨftəni.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Mətəu nəmə in tətaliuək lapɨn, in təhrun noriniən nəhlkɨn e kəpiel kəti, mətəu-inu rəhan nəhagəhagiən tɨkə.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Iesu tɨnəni rəkɨs nəghatiən əha, kəni in məni=pən kəm lah məmə, “Kitah kəti u Lasɨrɨs, in tətapɨli. Mətəu iəu oiəkuvən əha ikɨn məhgi-pəri.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Kəni rəhan mɨn nətəmimi kotəni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, nəmə in tətapɨli, kəni rəhan nɨmɨsiən otɨkə. !In otətəu təuvɨr mɨn!”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 E nəghatiən u rəha Iesu, nɨpətɨn u məmə Lasɨrɨs tɨnɨmɨs rəkɨs. Mətəu ilah nɨkilah təhti məmə Lasɨrɨs in tətapɨli əmə.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Kəni Iesu təməni=pən vivi məmə, “Lasɨrɨs tɨnɨmɨs rəkɨs.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Nian nɨkik tətəhti itəmah, nɨkik tagiən məmə iəməsatɨgiən itɨmlau min, mətəu-inu nati u, otasiru e təmah məmə onəkotəhatətə lak. Mətəu təuvɨr məmə pəh kəhuvən moteh in.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Kəni Toməs u, kətauɨn lan məmə, Mil-Mil, in təni=pən kəm nətəmimi nəuvein mɨn rəha Iesu məmə, “Təuvɨr, pəh kitah rəfin kəhuvən, məmə kitah rəfin okohmɨs əmə kitah min.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Nian Iesu təmietɨgəm=pən Petəni, kəni təmətəu məmə kəmɨtənɨm Lasɨrɨs tɨnos nian kuvət rəkɨs.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Lahuənu u, Petəni, in iuəkɨr əmə o Jerusɨləm, nəmə təhro suaru lan təhmen e kilomitə kɨsɨl,
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 kəni nətəm Isrel tepət kəməhuva məmə okoteh Matə mɨne Meri o nəfəriən nətəlɨgiən rəhalau mətəu-inu kətuətəu tərah o rəhalau kakə təmɨmɨs.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Kəni nian Matə təmətəu məmə Iesu tətuva, in təməhtul muvən məmə oteruh. Mətəu Meri, in təmətəharəg əmə imə.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Kəni Matə təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iətəmi asoli, nəmə ik nəmətatɨg u ikɨnu, ko rəhak kakə təməsɨmɨsiən.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Mətəu iəu iəkəhrun məmə nati nak onəkətapuəh lan kəm Uhgɨn, kəni Uhgɨn otəpanəfɨnə kəm ik.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Rəham kakə otəpanəmiəgəh mɨn.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Matə təni məmə, “Əuəh. Iəu iəkəhrun məmə Lasɨrɨs otəmanəmiəgəh mɨn e Naunun Nian, iətəm nətəmimi rəfin kəmohmɨs okotair=pa mɨn.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Iəu u, iəu Nəukətɨ Nair=pa Mɨniən e Nɨmɨsiən, kəni iəu mɨn, iəu Nəukətɨ Nəmiəgəhiən. Iətəmimi iətəm in otəhatətə lak, nati əpnapɨn məmə in təmɨmɨs, mətəu in otəmiəgəh mɨn.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Kəni iətəmi iətəm tətəmiəgəh kəni mətəhatətə lak, in ko təsɨmɨsiən agɨn nian kəti mɨne. ?Nətəhatətə e nəghatiən u rəhak?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Matə təni=pən kəm in məmə, “Əuəh, Iərmənɨg. Iəu inəhatətə lam, məmə ik Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa. Ik Nətɨ Uhgɨn. Ik u inu, aupən kəməni e Nauəuə Rəha Uhgɨn məmə ik onəpanuva e nəhue nɨftəni.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Nian Matə tɨnəni rəkɨs nəghatiən u, kəni muvən məmə otəni=pən kəm pian Meri tuva. Təmuvən kəni masiuən=pən e matəlgɨn məmə, “Iəgətun tɨnuva rəkɨs. Tolkeikei məmə oteruh ik.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Kəni nian Meri təmətəu nəghatiən u, təməhtul uəhai əmə, matuvən məmə oteruh Iesu.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Iesu in təsuvən əhanəhiən lahuənu, in tətəhtul əha ikɨn Matə təmuvən ikɨn meh.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Kəni nətəm Isrel mɨn u kəməutəharəg imə ilah Meri, məutəfəri rəhan nətəlɨgiən. Nian kəmoteruh in təməhtul uəhai əmə matuvən ihluə, kəni ilah kohuərisɨg lan. Nɨkilah təhti məmə tatuvən e suvət, otasək.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Meri təmiet=pən u ikɨn Iesu tətəhtul ikɨn, kəni nian təmeruh Iesu, in təmasiəulɨn məni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, nəmə ik nəmətatɨg u ikɨnu, kəni ko rəhak kakə təsɨmɨsiən.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Nian Iesu təmeruh məmə pətan u mɨne nətəmimi mɨn u ilah min kəutasək, in təmətəu tərah pɨk, nɨkin təfɨgəm.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Kəni in təmətapuəh o lah məmə, “?Nəmohtənɨm iə?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Iesu, nəhu nəhmtɨn təmaiəh.
35 Jesus chorou.
36 Kəni nətəm Isrel mɨn u, ilah kotəni məmə, “Ei, nətəmimi. !In təmolkeikei pɨk agɨn suah u tapirəkɨs!”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Mətəu ilah nəuvein mɨn kotəni məmə, “Suah kəha inəha aupən, təmol vivi iətəm nəhmtɨn təpɨs. ?Kəni təhro məsəniəhuiən Lasɨrɨs məmə təsɨmɨsiən?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Kəni Iesu təmətəu mɨn tərah pɨk, kəni in təmuvən əpəha e suvət. Ilah kəmohtənɨm Lasɨrɨs əpəha e nɨpəg kəpiel kəti, kəni motləfən mɨn kəpiel kəti mɨn motahtɨpəsɨg=pən nɨpəg kəpiel lan. Inu rəhalah noliən.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Kəni Iesu təni=pən məmə, “Otahuvihin rəkɨs-to kəpiel.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “?Təhro? ?Ik nɨnalu məmə iəməni=pɨnə rəkɨs kəm ik məmə nəmə nəkəhatətə lak kəni onəkeh nəsanəniən asoli mɨne nepətiən əhagəhag rəha Uhgɨn?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Tol lanəha, ilah kəmotahuvihin rəkɨs kəpiel. Kəni Iesu təməsal-pəri kəni məni məmə, “Tatə, iəu iətəni tagkiu ohnik mətəu-inu nəmətəu rəkɨs rəhak nəghatiən.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Kəni iəkəhrun məmə e nian rəfin, natətəu iəu. Mətəu iətəni nəghatiən u, o nətəmi mɨn u, nətəm kautəhtul tɨtəlau lak, məmə ilah okotəhatətə məmə ik nəmahli=pa iəu.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Kəni əmeiko, nian Iesu tɨnəni rəkɨs nəghatiən u, in təmauɨn əfəməh məmə, “!Lasɨrɨs, əhtul miet!”Iesu təmol Lasɨrɨs təmiəgəh mɨn.|alt="Jesus raising Lazarus" src="CN01768B.TIF" size="col" loc="Jhn 11:43" copy="Cook" ref="Jon 11:43"
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 !Kəni Lasɨrɨs təməhtul miet mətmətɨg əmə, napən mɨn u iətəm kəmatu-ərain nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn mɨne nəhmtɨn mɨne lan tətatɨg əhanəh lan!
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Nətəm Isrel nətəm kəməhuva o Meri kəni moteh natimnati mɨn u iətəm Iesu təmol, ilah tepət kəmotəhatətə lan.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Mətəu ilah mɨn nəuvein kəməhuvən o Farəsi mɨn, kəni motəni pətɨgəm kəm lah natimnati mɨn rəfin iətəm Iesu təmol.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Kəni o nati u, Farəsi mɨn u mɨne pris asoli mɨn ilah kəmotaskəlɨm nuhapumɨniən asoli kəti rəhalah, kəni ilah kəmotəni kəm lah mɨn məmə, “?Okotəhro lanu? Suah kəha tɨnatol nəmtətiən tepət.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Nəmə kotəpəh əmə, tatol lanəha, kəni nətəmimi rəfin okotəhatətə lan, kəni nətəm Rom ilah okəhuva motərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn mɨne nɨtəni rəhatah, kəni motos rəkɨs ilau e nəhlmɨtah.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Kəni ilah kəti u, nərgɨn u Kaiəfəs, in pris asoli agɨn e nu əha. Tol lanəha, in təməni məmə, “Itəmah nəkotəruru agɨn nati u.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 ?Təhro itəmah nəsotəhruniən? ?Itəmah nəsotəhruniən məmə təuvɨr nəuvetɨn o təmah məmə iətəmi kətiəh əmə otɨmɨs o nətəmimi, tapirəkɨs məmə kəntri apiəpiə otɨmɨs?”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Nian in tɨnəni nəghatiən u, in təməsəni aruiən e nətəlɨgiən əmə rəhan. In pris asoli agɨn e nu əha, kəni in təmaupən məni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm in. Kəni in təməni məmə Iesu in otɨmɨs o nosmiəgəhiən nətəm Isrel.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Kəni mətəu rəhan nɨmɨsiən, səniəmə o nosmiəgəhiən nətəm Isrel əmə, mətəu o nosmiəgəh mɨniən nenətɨ Uhgɨn mɨn nətəm kəutan atiti e nəhue nɨtəni mɨn, kəni mol ilah kəhuva motol kətiəh əmə.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Tol lanəha, e nian əha, ilah kəmotegəhan lan məmə okotəkeikei motəsal e suaru kəti o nuhamuiən Iesu.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Kəni o nati u, Iesu təsaliuək pətɨgəmiən mɨn ikɨn mɨn e Jutiə, in təmagɨm ikɨnu, muvən əpəha e taun kəti, nərgɨn u Efraim. Taun u, in iuəkɨr əmə o ikɨn təpiə-məpiə ikɨn. Kəni in mətatɨg ikɨn əha, ilah rəhan mɨn nətəmimi.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Tɨnatuvən iuəkɨr o nian rəha lafet kəti rəha nətəm Isrel, nərgɨn u, lafet rəha Pasova. Kəni nətəmimi tepət kɨnautohiet ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn mɨnəutəhuva Jerusɨləm məmə okotol natimnati mɨn məmə ilah okotaruətuəh e nəhmtɨ Uhgɨn, uərisɨg ko, kəmanotətuəuin e lafet əha.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Kəni nətəmi mɨn əha kɨnəutəsal e Iesu. Kəni nian kəmotuhapumɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kɨnəutətapuəh-ətapuəh o lah mɨn məmə, “?Kəruru mə Iesu otuva e lafet u, uə kəpə?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Mətəu e nian əha, pris asoli mɨn mɨne Farəsi mɨn kəmotələhu nəghatiən kəti, məmə nəmə iətəmimi kəti təhrun ikɨn Iesu tətatɨg ikɨn, in otəkeikei muva məni pətɨgəm kəm lah, pəh soldiə mɨn kəhuvən motaskəlɨm.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.