João 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Iətəm Petəni kəti, nərgɨn u Lasɨrɨs, tatɨmɨs. Petəni, in lahuənu kəti, ima Meri mɨne pian Matə.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meri u, inu, uərisɨg otəpanəueiu nəhlkɨ Iərmənɨg rəhatah e səntə, kəni mafəl e nəuanun, tasɨk. Kəni pətan u, rəhan u kakə Lasɨrɨs u tatɨmɨs.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Tol lanəha, nəuvɨnɨ Lasɨrɨs mil kuahli=pən nəghatiən o Iesu məmə, “Iətəmi asoli, ik kəti u iətəm nəkolkeikei pɨk, in tatɨmɨs.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Nian Iesu təmətəu nəghatiən u, kəni in təni məmə, “Lasɨrɨs tatɨmɨs, mətəu rəhan nɨmɨsiən əha, ko təsoliən in tɨmɨs agɨn. Nɨmɨsiən əha rəhan otol məmə nətəmimi okotəfəri motəni-vivi Uhgɨn ohni. Kəni nɨmɨsiən əha otol məmə nətəmimi okotəfəri motəni-vivi Nətɨ Uhgɨn ohni.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Iesu tolkeikei pɨk Matə mɨne pian, mɨne rəhalau kakə Lasɨrɨs.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Tol lanəha, nian tətətəu pau məmə Lasɨrɨs tatɨmɨs, in təmatɨg mos nian keiu əpəha ikɨn tətatɨg ikɨn.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kəni uərisɨg, təni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Pəh kohtəlɨg=pən mɨn Jutiə.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kotəni=pən, kəm in məmə, “Iəgətun, rəueiu əmə uəha, nətəmimi asoli rəha Isrel əha ikɨn əha kəmotəni məmə okotahtɨmu ik e kəpiel apɨn. ?Mətəu ik nəkəni məmə onəkɨtəlɨg=pən mɨn ikɨn əha?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Itəmah nəkotəhrun məmə tueləf auə lənian. Nəmə iətəmimi tətaliuək lənian, ko təsoriniən nəhlkɨn e kəpiel kəti, mətəu-inu tateruh nati e nəhagəhagiən rəha nəhue nɨftəni.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mətəu nəmə in tətaliuək lapɨn, in təhrun noriniən nəhlkɨn e kəpiel kəti, mətəu-inu rəhan nəhagəhagiən tɨkə.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iesu tɨnəni rəkɨs nəghatiən əha, kəni in məni=pən kəm lah məmə, “Kitah kəti u Lasɨrɨs, in tətapɨli. Mətəu iəu oiəkuvən əha ikɨn məhgi-pəri.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Kəni rəhan mɨn nətəmimi kotəni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, nəmə in tətapɨli, kəni rəhan nɨmɨsiən otɨkə. !In otətəu təuvɨr mɨn!”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 E nəghatiən u rəha Iesu, nɨpətɨn u məmə Lasɨrɨs tɨnɨmɨs rəkɨs. Mətəu ilah nɨkilah təhti məmə Lasɨrɨs in tətapɨli əmə.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kəni Iesu təməni=pən vivi məmə, “Lasɨrɨs tɨnɨmɨs rəkɨs.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Nian nɨkik tətəhti itəmah, nɨkik tagiən məmə iəməsatɨgiən itɨmlau min, mətəu-inu nati u, otasiru e təmah məmə onəkotəhatətə lak. Mətəu təuvɨr məmə pəh kəhuvən moteh in.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Kəni Toməs u, kətauɨn lan məmə, Mil-Mil, in təni=pən kəm nətəmimi nəuvein mɨn rəha Iesu məmə, “Təuvɨr, pəh kitah rəfin kəhuvən, məmə kitah rəfin okohmɨs əmə kitah min.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Nian Iesu təmietɨgəm=pən Petəni, kəni təmətəu məmə kəmɨtənɨm Lasɨrɨs tɨnos nian kuvət rəkɨs.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Lahuənu u, Petəni, in iuəkɨr əmə o Jerusɨləm, nəmə təhro suaru lan təhmen e kilomitə kɨsɨl,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 kəni nətəm Isrel tepət kəməhuva məmə okoteh Matə mɨne Meri o nəfəriən nətəlɨgiən rəhalau mətəu-inu kətuətəu tərah o rəhalau kakə təmɨmɨs.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Kəni nian Matə təmətəu məmə Iesu tətuva, in təməhtul muvən məmə oteruh. Mətəu Meri, in təmətəharəg əmə imə.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Kəni Matə təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iətəmi asoli, nəmə ik nəmətatɨg u ikɨnu, ko rəhak kakə təməsɨmɨsiən.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Mətəu iəu iəkəhrun məmə nati nak onəkətapuəh lan kəm Uhgɨn, kəni Uhgɨn otəpanəfɨnə kəm ik.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Rəham kakə otəpanəmiəgəh mɨn.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Matə təni məmə, “Əuəh. Iəu iəkəhrun məmə Lasɨrɨs otəmanəmiəgəh mɨn e Naunun Nian, iətəm nətəmimi rəfin kəmohmɨs okotair=pa mɨn.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Iəu u, iəu Nəukətɨ Nair=pa Mɨniən e Nɨmɨsiən, kəni iəu mɨn, iəu Nəukətɨ Nəmiəgəhiən. Iətəmimi iətəm in otəhatətə lak, nati əpnapɨn məmə in təmɨmɨs, mətəu in otəmiəgəh mɨn.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Kəni iətəmi iətəm tətəmiəgəh kəni mətəhatətə lak, in ko təsɨmɨsiən agɨn nian kəti mɨne. ?Nətəhatətə e nəghatiən u rəhak?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Matə təni=pən kəm in məmə, “Əuəh, Iərmənɨg. Iəu inəhatətə lam, məmə ik Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa. Ik Nətɨ Uhgɨn. Ik u inu, aupən kəməni e Nauəuə Rəha Uhgɨn məmə ik onəpanuva e nəhue nɨftəni.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Nian Matə tɨnəni rəkɨs nəghatiən u, kəni muvən məmə otəni=pən kəm pian Meri tuva. Təmuvən kəni masiuən=pən e matəlgɨn məmə, “Iəgətun tɨnuva rəkɨs. Tolkeikei məmə oteruh ik.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Kəni nian Meri təmətəu nəghatiən u, təməhtul uəhai əmə, matuvən məmə oteruh Iesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Iesu in təsuvən əhanəhiən lahuənu, in tətəhtul əha ikɨn Matə təmuvən ikɨn meh.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Kəni nətəm Isrel mɨn u kəməutəharəg imə ilah Meri, məutəfəri rəhan nətəlɨgiən. Nian kəmoteruh in təməhtul uəhai əmə matuvən ihluə, kəni ilah kohuərisɨg lan. Nɨkilah təhti məmə tatuvən e suvət, otasək.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Meri təmiet=pən u ikɨn Iesu tətəhtul ikɨn, kəni nian təmeruh Iesu, in təmasiəulɨn məni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, nəmə ik nəmətatɨg u ikɨnu, kəni ko rəhak kakə təsɨmɨsiən.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nian Iesu təmeruh məmə pətan u mɨne nətəmimi mɨn u ilah min kəutasək, in təmətəu tərah pɨk, nɨkin təfɨgəm.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Kəni in təmətapuəh o lah məmə, “?Nəmohtənɨm iə?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Iesu, nəhu nəhmtɨn təmaiəh.
35 Jesus chorou.
36 Kəni nətəm Isrel mɨn u, ilah kotəni məmə, “Ei, nətəmimi. !In təmolkeikei pɨk agɨn suah u tapirəkɨs!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Mətəu ilah nəuvein mɨn kotəni məmə, “Suah kəha inəha aupən, təmol vivi iətəm nəhmtɨn təpɨs. ?Kəni təhro məsəniəhuiən Lasɨrɨs məmə təsɨmɨsiən?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Kəni Iesu təmətəu mɨn tərah pɨk, kəni in təmuvən əpəha e suvət. Ilah kəmohtənɨm Lasɨrɨs əpəha e nɨpəg kəpiel kəti, kəni motləfən mɨn kəpiel kəti mɨn motahtɨpəsɨg=pən nɨpəg kəpiel lan. Inu rəhalah noliən.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Kəni Iesu təni=pən məmə, “Otahuvihin rəkɨs-to kəpiel.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “?Təhro? ?Ik nɨnalu məmə iəməni=pɨnə rəkɨs kəm ik məmə nəmə nəkəhatətə lak kəni onəkeh nəsanəniən asoli mɨne nepətiən əhagəhag rəha Uhgɨn?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tol lanəha, ilah kəmotahuvihin rəkɨs kəpiel. Kəni Iesu təməsal-pəri kəni məni məmə, “Tatə, iəu iətəni tagkiu ohnik mətəu-inu nəmətəu rəkɨs rəhak nəghatiən.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Kəni iəkəhrun məmə e nian rəfin, natətəu iəu. Mətəu iətəni nəghatiən u, o nətəmi mɨn u, nətəm kautəhtul tɨtəlau lak, məmə ilah okotəhatətə məmə ik nəmahli=pa iəu.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kəni əmeiko, nian Iesu tɨnəni rəkɨs nəghatiən u, in təmauɨn əfəməh məmə, “!Lasɨrɨs, əhtul miet!”Iesu təmol Lasɨrɨs təmiəgəh mɨn.|alt="Jesus raising Lazarus" src="CN01768B.TIF" size="col" loc="Jhn 11:43" copy="Cook" ref="Jon 11:43"
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 !Kəni Lasɨrɨs təməhtul miet mətmətɨg əmə, napən mɨn u iətəm kəmatu-ərain nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn mɨne nəhmtɨn mɨne lan tətatɨg əhanəh lan!
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Nətəm Isrel nətəm kəməhuva o Meri kəni moteh natimnati mɨn u iətəm Iesu təmol, ilah tepət kəmotəhatətə lan.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Mətəu ilah mɨn nəuvein kəməhuvən o Farəsi mɨn, kəni motəni pətɨgəm kəm lah natimnati mɨn rəfin iətəm Iesu təmol.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Kəni o nati u, Farəsi mɨn u mɨne pris asoli mɨn ilah kəmotaskəlɨm nuhapumɨniən asoli kəti rəhalah, kəni ilah kəmotəni kəm lah mɨn məmə, “?Okotəhro lanu? Suah kəha tɨnatol nəmtətiən tepət.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Nəmə kotəpəh əmə, tatol lanəha, kəni nətəmimi rəfin okotəhatətə lan, kəni nətəm Rom ilah okəhuva motərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn mɨne nɨtəni rəhatah, kəni motos rəkɨs ilau e nəhlmɨtah.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Kəni ilah kəti u, nərgɨn u Kaiəfəs, in pris asoli agɨn e nu əha. Tol lanəha, in təməni məmə, “Itəmah nəkotəruru agɨn nati u.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 ?Təhro itəmah nəsotəhruniən? ?Itəmah nəsotəhruniən məmə təuvɨr nəuvetɨn o təmah məmə iətəmi kətiəh əmə otɨmɨs o nətəmimi, tapirəkɨs məmə kəntri apiəpiə otɨmɨs?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Nian in tɨnəni nəghatiən u, in təməsəni aruiən e nətəlɨgiən əmə rəhan. In pris asoli agɨn e nu əha, kəni in təmaupən məni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm in. Kəni in təməni məmə Iesu in otɨmɨs o nosmiəgəhiən nətəm Isrel.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Kəni mətəu rəhan nɨmɨsiən, səniəmə o nosmiəgəhiən nətəm Isrel əmə, mətəu o nosmiəgəh mɨniən nenətɨ Uhgɨn mɨn nətəm kəutan atiti e nəhue nɨtəni mɨn, kəni mol ilah kəhuva motol kətiəh əmə.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Tol lanəha, e nian əha, ilah kəmotegəhan lan məmə okotəkeikei motəsal e suaru kəti o nuhamuiən Iesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Kəni o nati u, Iesu təsaliuək pətɨgəmiən mɨn ikɨn mɨn e Jutiə, in təmagɨm ikɨnu, muvən əpəha e taun kəti, nərgɨn u Efraim. Taun u, in iuəkɨr əmə o ikɨn təpiə-məpiə ikɨn. Kəni in mətatɨg ikɨn əha, ilah rəhan mɨn nətəmimi.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Tɨnatuvən iuəkɨr o nian rəha lafet kəti rəha nətəm Isrel, nərgɨn u, lafet rəha Pasova. Kəni nətəmimi tepət kɨnautohiet ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn mɨnəutəhuva Jerusɨləm məmə okotol natimnati mɨn məmə ilah okotaruətuəh e nəhmtɨ Uhgɨn, uərisɨg ko, kəmanotətuəuin e lafet əha.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Kəni nətəmi mɨn əha kɨnəutəsal e Iesu. Kəni nian kəmotuhapumɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kɨnəutətapuəh-ətapuəh o lah mɨn məmə, “?Kəruru mə Iesu otuva e lafet u, uə kəpə?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Mətəu e nian əha, pris asoli mɨn mɨne Farəsi mɨn kəmotələhu nəghatiən kəti, məmə nəmə iətəmimi kəti təhrun ikɨn Iesu tətatɨg ikɨn, in otəkeikei muva məni pətɨgəm kəm lah, pəh soldiə mɨn kəhuvən motaskəlɨm.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.