João 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Iətəm Petəni kəti, nərgɨn u Lasɨrɨs, tatɨmɨs. Petəni, in lahuənu kəti, ima Meri mɨne pian Matə.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Meri u, inu, uərisɨg otəpanəueiu nəhlkɨ Iərmənɨg rəhatah e səntə, kəni mafəl e nəuanun, tasɨk. Kəni pətan u, rəhan u kakə Lasɨrɨs u tatɨmɨs.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Tol lanəha, nəuvɨnɨ Lasɨrɨs mil kuahli=pən nəghatiən o Iesu məmə, “Iətəmi asoli, ik kəti u iətəm nəkolkeikei pɨk, in tatɨmɨs.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Nian Iesu təmətəu nəghatiən u, kəni in təni məmə, “Lasɨrɨs tatɨmɨs, mətəu rəhan nɨmɨsiən əha, ko təsoliən in tɨmɨs agɨn. Nɨmɨsiən əha rəhan otol məmə nətəmimi okotəfəri motəni-vivi Uhgɨn ohni. Kəni nɨmɨsiən əha otol məmə nətəmimi okotəfəri motəni-vivi Nətɨ Uhgɨn ohni.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Iesu tolkeikei pɨk Matə mɨne pian, mɨne rəhalau kakə Lasɨrɨs.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Tol lanəha, nian tətətəu pau məmə Lasɨrɨs tatɨmɨs, in təmatɨg mos nian keiu əpəha ikɨn tətatɨg ikɨn.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Kəni uərisɨg, təni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Pəh kohtəlɨg=pən mɨn Jutiə.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kotəni=pən, kəm in məmə, “Iəgətun, rəueiu əmə uəha, nətəmimi asoli rəha Isrel əha ikɨn əha kəmotəni məmə okotahtɨmu ik e kəpiel apɨn. ?Mətəu ik nəkəni məmə onəkɨtəlɨg=pən mɨn ikɨn əha?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Kəni Iesu təni=pən kəm lah məmə, “Itəmah nəkotəhrun məmə tueləf auə lənian. Nəmə iətəmimi tətaliuək lənian, ko təsoriniən nəhlkɨn e kəpiel kəti, mətəu-inu tateruh nati e nəhagəhagiən rəha nəhue nɨftəni.
9 Jesus respondeu:
10 Mətəu nəmə in tətaliuək lapɨn, in təhrun noriniən nəhlkɨn e kəpiel kəti, mətəu-inu rəhan nəhagəhagiən tɨkə.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Iesu tɨnəni rəkɨs nəghatiən əha, kəni in məni=pən kəm lah məmə, “Kitah kəti u Lasɨrɨs, in tətapɨli. Mətəu iəu oiəkuvən əha ikɨn məhgi-pəri.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Kəni rəhan mɨn nətəmimi kotəni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, nəmə in tətapɨli, kəni rəhan nɨmɨsiən otɨkə. !In otətəu təuvɨr mɨn!”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 E nəghatiən u rəha Iesu, nɨpətɨn u məmə Lasɨrɨs tɨnɨmɨs rəkɨs. Mətəu ilah nɨkilah təhti məmə Lasɨrɨs in tətapɨli əmə.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Kəni Iesu təməni=pən vivi məmə, “Lasɨrɨs tɨnɨmɨs rəkɨs.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Nian nɨkik tətəhti itəmah, nɨkik tagiən məmə iəməsatɨgiən itɨmlau min, mətəu-inu nati u, otasiru e təmah məmə onəkotəhatətə lak. Mətəu təuvɨr məmə pəh kəhuvən moteh in.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Kəni Toməs u, kətauɨn lan məmə, Mil-Mil, in təni=pən kəm nətəmimi nəuvein mɨn rəha Iesu məmə, “Təuvɨr, pəh kitah rəfin kəhuvən, məmə kitah rəfin okohmɨs əmə kitah min.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Nian Iesu təmietɨgəm=pən Petəni, kəni təmətəu məmə kəmɨtənɨm Lasɨrɨs tɨnos nian kuvət rəkɨs.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Lahuənu u, Petəni, in iuəkɨr əmə o Jerusɨləm, nəmə təhro suaru lan təhmen e kilomitə kɨsɨl,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 kəni nətəm Isrel tepət kəməhuva məmə okoteh Matə mɨne Meri o nəfəriən nətəlɨgiən rəhalau mətəu-inu kətuətəu tərah o rəhalau kakə təmɨmɨs.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Kəni nian Matə təmətəu məmə Iesu tətuva, in təməhtul muvən məmə oteruh. Mətəu Meri, in təmətəharəg əmə imə.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Kəni Matə təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iətəmi asoli, nəmə ik nəmətatɨg u ikɨnu, ko rəhak kakə təməsɨmɨsiən.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Mətəu iəu iəkəhrun məmə nati nak onəkətapuəh lan kəm Uhgɨn, kəni Uhgɨn otəpanəfɨnə kəm ik.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Rəham kakə otəpanəmiəgəh mɨn.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Matə təni məmə, “Əuəh. Iəu iəkəhrun məmə Lasɨrɨs otəmanəmiəgəh mɨn e Naunun Nian, iətəm nətəmimi rəfin kəmohmɨs okotair=pa mɨn.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Iəu u, iəu Nəukətɨ Nair=pa Mɨniən e Nɨmɨsiən, kəni iəu mɨn, iəu Nəukətɨ Nəmiəgəhiən. Iətəmimi iətəm in otəhatətə lak, nati əpnapɨn məmə in təmɨmɨs, mətəu in otəmiəgəh mɨn.
25 Então Jesus afirmou:
26 Kəni iətəmi iətəm tətəmiəgəh kəni mətəhatətə lak, in ko təsɨmɨsiən agɨn nian kəti mɨne. ?Nətəhatətə e nəghatiən u rəhak?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Matə təni=pən kəm in məmə, “Əuəh, Iərmənɨg. Iəu inəhatətə lam, məmə ik Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa. Ik Nətɨ Uhgɨn. Ik u inu, aupən kəməni e Nauəuə Rəha Uhgɨn məmə ik onəpanuva e nəhue nɨftəni.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Nian Matə tɨnəni rəkɨs nəghatiən u, kəni muvən məmə otəni=pən kəm pian Meri tuva. Təmuvən kəni masiuən=pən e matəlgɨn məmə, “Iəgətun tɨnuva rəkɨs. Tolkeikei məmə oteruh ik.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Kəni nian Meri təmətəu nəghatiən u, təməhtul uəhai əmə, matuvən məmə oteruh Iesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Iesu in təsuvən əhanəhiən lahuənu, in tətəhtul əha ikɨn Matə təmuvən ikɨn meh.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Kəni nətəm Isrel mɨn u kəməutəharəg imə ilah Meri, məutəfəri rəhan nətəlɨgiən. Nian kəmoteruh in təməhtul uəhai əmə matuvən ihluə, kəni ilah kohuərisɨg lan. Nɨkilah təhti məmə tatuvən e suvət, otasək.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Meri təmiet=pən u ikɨn Iesu tətəhtul ikɨn, kəni nian təmeruh Iesu, in təmasiəulɨn məni=pən kəm in məmə, “Iətəmi asoli, nəmə ik nəmətatɨg u ikɨnu, kəni ko rəhak kakə təsɨmɨsiən.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Nian Iesu təmeruh məmə pətan u mɨne nətəmimi mɨn u ilah min kəutasək, in təmətəu tərah pɨk, nɨkin təfɨgəm.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Kəni in təmətapuəh o lah məmə, “?Nəmohtənɨm iə?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Iesu, nəhu nəhmtɨn təmaiəh.
35 Jesus chorou.
36 Kəni nətəm Isrel mɨn u, ilah kotəni məmə, “Ei, nətəmimi. !In təmolkeikei pɨk agɨn suah u tapirəkɨs!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Mətəu ilah nəuvein mɨn kotəni məmə, “Suah kəha inəha aupən, təmol vivi iətəm nəhmtɨn təpɨs. ?Kəni təhro məsəniəhuiən Lasɨrɨs məmə təsɨmɨsiən?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Kəni Iesu təmətəu mɨn tərah pɨk, kəni in təmuvən əpəha e suvət. Ilah kəmohtənɨm Lasɨrɨs əpəha e nɨpəg kəpiel kəti, kəni motləfən mɨn kəpiel kəti mɨn motahtɨpəsɨg=pən nɨpəg kəpiel lan. Inu rəhalah noliən.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Kəni Iesu təni=pən məmə, “Otahuvihin rəkɨs-to kəpiel.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “?Təhro? ?Ik nɨnalu məmə iəməni=pɨnə rəkɨs kəm ik məmə nəmə nəkəhatətə lak kəni onəkeh nəsanəniən asoli mɨne nepətiən əhagəhag rəha Uhgɨn?”
40 Jesus respondeu:
41 Tol lanəha, ilah kəmotahuvihin rəkɨs kəpiel. Kəni Iesu təməsal-pəri kəni məni məmə, “Tatə, iəu iətəni tagkiu ohnik mətəu-inu nəmətəu rəkɨs rəhak nəghatiən.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Kəni iəkəhrun məmə e nian rəfin, natətəu iəu. Mətəu iətəni nəghatiən u, o nətəmi mɨn u, nətəm kautəhtul tɨtəlau lak, məmə ilah okotəhatətə məmə ik nəmahli=pa iəu.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Kəni əmeiko, nian Iesu tɨnəni rəkɨs nəghatiən u, in təmauɨn əfəməh məmə, “!Lasɨrɨs, əhtul miet!”Iesu təmol Lasɨrɨs təmiəgəh mɨn.|alt="Jesus raising Lazarus" src="CN01768B.TIF" size="col" loc="Jhn 11:43" copy="Cook" ref="Jon 11:43"
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 !Kəni Lasɨrɨs təməhtul miet mətmətɨg əmə, napən mɨn u iətəm kəmatu-ərain nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn mɨne nəhmtɨn mɨne lan tətatɨg əhanəh lan!
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Nətəm Isrel nətəm kəməhuva o Meri kəni moteh natimnati mɨn u iətəm Iesu təmol, ilah tepət kəmotəhatətə lan.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Mətəu ilah mɨn nəuvein kəməhuvən o Farəsi mɨn, kəni motəni pətɨgəm kəm lah natimnati mɨn rəfin iətəm Iesu təmol.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Kəni o nati u, Farəsi mɨn u mɨne pris asoli mɨn ilah kəmotaskəlɨm nuhapumɨniən asoli kəti rəhalah, kəni ilah kəmotəni kəm lah mɨn məmə, “?Okotəhro lanu? Suah kəha tɨnatol nəmtətiən tepət.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Nəmə kotəpəh əmə, tatol lanəha, kəni nətəmimi rəfin okotəhatətə lan, kəni nətəm Rom ilah okəhuva motərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn mɨne nɨtəni rəhatah, kəni motos rəkɨs ilau e nəhlmɨtah.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Kəni ilah kəti u, nərgɨn u Kaiəfəs, in pris asoli agɨn e nu əha. Tol lanəha, in təməni məmə, “Itəmah nəkotəruru agɨn nati u.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 ?Təhro itəmah nəsotəhruniən? ?Itəmah nəsotəhruniən məmə təuvɨr nəuvetɨn o təmah məmə iətəmi kətiəh əmə otɨmɨs o nətəmimi, tapirəkɨs məmə kəntri apiəpiə otɨmɨs?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Nian in tɨnəni nəghatiən u, in təməsəni aruiən e nətəlɨgiən əmə rəhan. In pris asoli agɨn e nu əha, kəni in təmaupən məni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm in. Kəni in təməni məmə Iesu in otɨmɨs o nosmiəgəhiən nətəm Isrel.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Kəni mətəu rəhan nɨmɨsiən, səniəmə o nosmiəgəhiən nətəm Isrel əmə, mətəu o nosmiəgəh mɨniən nenətɨ Uhgɨn mɨn nətəm kəutan atiti e nəhue nɨtəni mɨn, kəni mol ilah kəhuva motol kətiəh əmə.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Tol lanəha, e nian əha, ilah kəmotegəhan lan məmə okotəkeikei motəsal e suaru kəti o nuhamuiən Iesu.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Kəni o nati u, Iesu təsaliuək pətɨgəmiən mɨn ikɨn mɨn e Jutiə, in təmagɨm ikɨnu, muvən əpəha e taun kəti, nərgɨn u Efraim. Taun u, in iuəkɨr əmə o ikɨn təpiə-məpiə ikɨn. Kəni in mətatɨg ikɨn əha, ilah rəhan mɨn nətəmimi.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Tɨnatuvən iuəkɨr o nian rəha lafet kəti rəha nətəm Isrel, nərgɨn u, lafet rəha Pasova. Kəni nətəmimi tepət kɨnautohiet ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn mɨnəutəhuva Jerusɨləm məmə okotol natimnati mɨn məmə ilah okotaruətuəh e nəhmtɨ Uhgɨn, uərisɨg ko, kəmanotətuəuin e lafet əha.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Kəni nətəmi mɨn əha kɨnəutəsal e Iesu. Kəni nian kəmotuhapumɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kɨnəutətapuəh-ətapuəh o lah mɨn məmə, “?Kəruru mə Iesu otuva e lafet u, uə kəpə?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Mətəu e nian əha, pris asoli mɨn mɨne Farəsi mɨn kəmotələhu nəghatiən kəti, məmə nəmə iətəmimi kəti təhrun ikɨn Iesu tətatɨg ikɨn, in otəkeikei muva məni pətɨgəm kəm lah, pəh soldiə mɨn kəhuvən motaskəlɨm.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.